“தேவதைக்கதையை உண்மையாக்கும் கம்யூனிஸ்டுகள்”

உலகின் முதல் புரட்சி நடைபெற்று 94 ஆண்டுகள் நிறைவு பெற்றதை ரஷ்யக் கம்யூனிஸ்டுகள் கோலாகலமாகக் கொண்டாடியுள்ளனர். தலைநகர் மாஸ்கோவில் உள்ள வெர்ஸ்க்யா சாலையில் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் ஊர்வலமாகச் சென்றனர். பெரும்பாலானவர்கள் கைகளில் செங்கொடிகளை ஏந்தியிருந்ததால் சாலை முழுவதும் செம்மயமாகக் காட்சியளித்தது. இந்த ஊர்வலத்திற்கு ரஷ்யக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைவர் கென்னடி ஜூகானோவ் தலைமை வகித்தார். நடைபெறவிருக்கும் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு வெற்றி கிடைக்கும் என்றும், ஒவ்வொரு ரஷ்யருக்கும் அந்த வெற்றியால் பலன் கிடைக்கும் என்றும் அவர் ஊர்வலத்தில் பேசும்போது குறிப்பிட்டார். சிவப்பு அமைச்சரவையில் பங்கேற்கப்போகும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியினரின் பெயர்களையும் அவர் பட்டியலிட்டார்.

புரட்சியைக் கொண்டாடும் வகையில் வெர்ஸ்க்யா சாலையில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் பாரம்பரியமாக ஊர்வலம் நடந்து வருகிறது. ஒவ்வொரு முறையும் 3 முதல் 5 ஆயிரம் பேர் வரை இந்த ஊர்வலத்தில் பங்கேற்பது வழக்கம். ஆனால் இம்முறை ஊர்வலத்தில் பங்கேற்றவர்களின் எண்ணிக்கை பத்தாயிரத்தையும் தாண்டிச் சென்றுவிட்டது. பொதுவாக, இந்த ஊர்வலத்தில் வயதானவர்களே கடந்த ஆண்டுகளில் பங்கேற்று வந்தனர். ஆனால் தற்போது நடந்த ஊர்வலத்தில் கம்யூனிஸ்டு இளைஞர் யூனியனில் உறுப்பினர்களாக உள்ள இளைஞர்கள் ஏராளமான அளவில் திரண்டிருந்தார்கள்.

15 ரூபிளுக்கு பெரிய அளவிலான ஜோசப் ஸ்டாலின் படம் கிடைத்தது. ஊர்வலத்தை ஒழுங்குபடுத்துகிறோம் என்ற பெயரில் காவல்துறையினர் தடுக்க முயற்சித்தனர்.

வழக்கத்திற்கு மாறாக, ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் அதிகமான எண்ணிக்கையில் வந்ததால் அப்பகுதியில் போக்குவரத்து பாதிக்கப்பட்டது. அப்பகுதியில் இருந்த கடைகளின் சொந்தக்காரர்கள் கடைகளை இழுத்துமூடிவிட்டு, கூட்டத்தைப் பார்ப்பதற்காக வந்துவிட்டனர். ஊர்வலத்தில் பங்கேற்றவர்களில் சிலர், தேவதைக் கதையை உண்மையானதாக மாற்றவே நாங்கள் பிறந்துள்ளோம் என்று முழக்கமிட்டனர்.

ஊர்வலத்தின் நிறைவில் பேசிய கென்னடி ஜூகானோவ், இம்முறை வெற்றி நமக்குதான். அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றியபிறகு என்ன செய்வோம் என்பதை நாங்கள் செய்து காட்டுவோம்.

சர்வதேச அளவில் முதலாளித்துவம் அழிவுப் பாதையில் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறது. அதனால் கம்யூனிஸ்டுகள் மீண்டும் ஆட்சியைக் கைப்பற்றுவார்கள். புதுப்பிக்கப்பட்ட சோசலிசத்தின் காலம் துவங்குகிறது. புடின் மற்றும் மெத்வதேவ் ஆகிய பிரபுக்கள் வசம் இருக்கும் கோடானு கோடி ரூபிள்களை கம்யூனிஸ்ட் கட்சி நாட்டு மக்கள் வசம் ஒப்படைக்கும். இந்தப் பணம் நாட்டில் தொழில் துவங்குவதற்கும், விவசாயத்திற்கும், நாட்டின் பாதுகாப்புக்கும் செலவிடப்படும் என்று குறிப்பிட்டார்.

அடுத்த ஆண்டு ரஷ்ய ஜனாதிபதிக்கான தேர்தல் நடைபெறவிருக்கிறது. அதில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி சார்பில் நிற்கவிருக்கும் கென்னடி ஜூகானோவ் மற்றும் தற்போது பிரதமராயிருக்கும் விளாடிமிர் புடினுக்கும் இடையில்தான் போட்டி இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. கம்யூனிஸ்டுகளை போட்டியிலிருந்து ஒதுக்குவதற்கான ஊடகங்களின் முயற்சி வெற்றி பெறவில்லை. மக்கள் மத்தியில் செல்வாக்கு பெற்றுள்ளதோடு, தற்சமயம் அந்த செல்வாக்கு அதிகரித்துள்ளதும் அதற்குக்காரணமாக உள்ளது.

ரஷ்ய ஆட்சியாளர் அச்சம் முன்னாள் சோவியத் நாட்டில் அன்றைய ரஷ்ய ஜனாதிபதி போரிஸ் எல்ட்சின் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியைத் தடை செய்த ஜனநாயக விரோத நடவடிக்கைக்குத் தற்போது இருபது ஆண்டுகள் ஆகின்றன.

இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் ‘அகில ரஷ்ய பொதுமக்கள் கருத்துக் கணிப்பு மையம்’ ஒன்று மக்களிடையே கருத்துக்கணிப்பு நடத்தியது. இந்தக் கணிப்பில் பங்கேற்றவர்களில் 47 சதவிகிதம் பேர் எல்ட்சினின் தடைவிதிப்புக்கு எதிராக வாக்களித்தனர். தடையை ஆதரித்து வாக்களித்தவர்கள் 26 சதவிகிதம் பேர்தான். சோவியத் நாடு பிளவுபட்ட பிறகு 1993ல் தான் மீண்டும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உருவாக்கப்பட்டது. கே.பி.ஆர்.எஃப் என்று சுருக்கமாய்ப் பெயரிட்டு அழைக்கப்படும் ரஷ்ய கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு 35 சதவிகிதத்திற்கு அதிகமான மக்கள் ஆதரவு உள்ளது.

‘டூமா’ என்று சொல்லப்படும் ரஷ்ய நாடாளுமன்றத்திற்கு அடுத்த மாதம் 4ம் தேதி தேர்தல் நடைபெறவுள்ளது.

இந்நிலையில் நாட்டின் முக்கிய எதிர்க்கட்சியான கம்யூனிஸ்ட் கட்சியினுடைய பத்திரிகையின் 84 ஆயிரம் பிரதிகளை போலீஸ்அக்கிரமமாகப் பறிமுதல் செய்தது. கட்சியின் தேர்தல் பணியைத் துவக்குவதற்காக ஒரு ட்ரக்கில் பத்திரிகைக் கட்டுகள் கொண்டுபோகப்பட்ட போதுதான் அரசாங்கத்தின் கட்டளைப்படி போலீஸ் அதை மடக்கித் தடுத்துப் பறிமுதல் செய்தது. இவ்வாறிருக்க, நியாயமான தேர்தல் நடைபெற்றால் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு பெரும் முன்னேற்றம் கிடைக்குமென்று நிபுணர்கள் கருதுவதாக பிடிஐ செய்தி நிறுவனம் தனது செய்தி அறிக்கையில் தெரிவித்துள்ளது.

பிரதமர் புடின்-ஜனாதிபதி மெத்வதேவ் அரசின் சுயநல ஆட்சிக்கும் ஊழலுக்கும் எதிராக எழுந்துள்ள மக்களின் கோபம், தேர்தலில் ஆளும் கட்சியின் வெற்றி வாய்ப்பைக் குறைத்து விடும் என்பதால் தான் அரசு அதிகாரிகள் இரண்டாவது பெரிய கட்சியாகிய கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு எதிரான நடவடிக்கையில் இறங்கினர். மீண்டும் ஜனாதிபதியாக வரவேண்டும் என்று முயற்சி செய்கிற விளாடிமிர் புடினுக்கு அடுத்த ஆண்டு மார்ச்சில் நடைபெறவுள்ள நாடாளுமன்றத் தேர்தல் பெரும் சவாலாக இருக்கும் என்று கூறப்படுகிறது.

எதிர்காலம் சோசலிசத்திற்கே!

சர்வதேசக் கம்யூனிஸ்ட் மற்றும் தொழிலாளர் கட்சிகளின் 13வது மாநாடு 2011 டிசம்பர் 9 - 11 தேதி களில் கிரீஸ் நாட்டின் தலைநகர் ஏதென் சில் நடைபெறவுள்ளது.

இம்மாநாட்டின் நிகழ்ச்சி நிர லையும் வரைவு அறிக்கையையும் தயாரிப்பதற்கான முன்தயாரிப்புக் குழுவின் கூட்டம் அக்டோபர் 22, 23 தேதிகளில் லெபனான் தலைநகர் பெய்ரூட்டில் நடைபெறுகிறது.

இக்கூட்டத்தில், மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அரசியல் தலைமைக்குழு உறுப்பினரும் சர்வ தேசத்துறைச் செயலாளருமான சீத்தாராம் யெச்சூரி எம்.பி. பங்கேற் கிறார். இக்கூட்டத்தில், மாநாட்டில் கலந்து கொள்ள விருப்பம் தெரிவித் துள்ள புதிய கட்சிகள் தொடர்பாக இறுதி முடிவும் எடுக்கப்பட்டு, இத னைத் தொடர்ந்து நடைபெறவுள்ள பேரவைக் கூட்டத்தில் பரிசீல னைக்கு வைக்கப்படும்.

ஏதென்ஸ் நகரில் நடைபெற வுள்ள சர்வதேசக் கம்யூனிஸ்ட் மற் றும் தொழிலாளர் கட்சிகளின் 13வது மாநாட்டின் கருப்பொருள் ‘‘எதிர் காலம் சோஷலிசத்திற்கே!” என் றாகும்.

சோவியத் யூனியன் பின்னடை வுக்குப் பின்னர் கடந்த இருபதாண்டு களில் கம்யூனிஸ்ட்டுகளுக்கு ஏற் பட்ட அனுபவம் மற்றும் சர்வதேச நிலைமை, முதலாளித்துவ நெருக் கடி, ஏகாதிபத்திய யுத்தங்கள், தொழி லாளர் வர்க்கத்தின் உரிமைகளுக் கான போராட்டங்கள், தொழிலா ளர் வர்க்க சர்வதேசியத்தை வலுப் படுத்துதல், ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு முன்னணியை கட்டுதல், முதலாளித் துவத்தைத் தூக்கி எறிந்து, சோசலி சத்தைக் கட்டுதல் ஆகியவை குறித்து மாநாடு விவாதிக்கிறது.

சர்வதேசக் கம்யூனிஸ்ட் மற்றும் தொழிலாளர் கட்சிகளின் 11ஆவது மாநாடு இந்தியாவின் தலைநகர் தில் லியில் நடைபெற்றது என்பதும் அதனை மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும் இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட் சியும் இணைந்து நடத்தின என் பதும் நினைவுகூரத்தக்கது.

அந்த மாநாட்டில், இன்றைய உலகப் பொருளாதார நெருக்கடி குறித்து ஓர் ஆய்வு மேற்கொள்ளப் பட்டது. மேலும் தற்போதுள்ள சமூக அமைப்பினை மாற்றுவதை உத்தரவாதப்படுத்துவதன் மூலமே இவ்வாறு தொடர்ந்து வரக்கூடிய நெருக்கடிக்குத் தீர்வு காண முடியும் என்று அம்மாநாடு முடிவுக்கு வந் தது.

மேலும் உலகப் பொருளாதார நெருக்கடியின் சுமைகள் உழைக்கும் மக்களின் தோள்களில் ஏற்றப்பட்டு வருவதற்கு எதிராக உலக அளவில் போராட்டங்களை முன்னெடுத்துச் செல்வதற்கும் அதனை சோசலிசத் திற்கான அரசியல் போராட் டத்துடன் இணைப்பதற்கும் அம் மாநாட்டில் அறைகூவல் விடுக்கப் பட்டது.

இந்தப் பின்னணியில் கிரீசில் 13வது மாநாடு நடக்கிறது. தற்போது கிரீஸ் நாட்டில் ஆட்சி புரியும் சமூக ஜனநாயகக்கட்சி அரசாங்கம், சர்வ தேச நிதியம் மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் கட்டளைகளுக் கிணங்க தொழிலாளர்களின் வயிற் றில் அடிக்கும் விதத்திலான ‘‘சிக்கன’’ நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டிருக் கிறது. இதற்கு எதிராக கிரீஸ் நாட்டின் தொழிலாளர் வர்க்கம் உக்கிரமான போராட்டங்களை நடத்தி வரு கின்றது.

இந்த நிலையில் சர்வதேச கம் யூனிஸ்ட்- தொழிலாளர் கட்சிகள் மாநாடு அங்கே நடைபெறுவது மிகுந்த முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

மேலும் உலகம் முழுவதும் பல நாடு களிலும் நடைபெற்று வரும் போராட்டங்களின் அனுபவங் களும், குறிப்பாக மேற்கு ஆசியா மற்றும் வட ஆப்பிரிக்காவில் நடை பெற்று வரும் போராட்டங்களின் அனுபவங்களும், நடைபெறவுள்ள மாநாட்டில் பரிமாறிக்கொள் ளப்பட இருக்கின்றன.

தற்போது பெய்ரூட்டில் நடை பெறவுள்ள முன்தயாரிப்புக் குழுவி னரின் கூட்டத்தில், வரைவு அறிக் கையை இறுதிப்படுத்துவதோடு, வரவிருக்கும் காலங்களில் உலகம் முழுதும் வளர்ந்து வரும் வருமான சமத்துவமின்மை, வறுமை, பசி, பஞ்சம், பட்டினி, சுரண்டல் மற்றும் ஏகாதிபத்தியம் ஆகியவற்றிக்கு எதி ரான போராட்டங்களுக்கான வடி வங்களைத் தீர்மானித்திடவும் முடிவு செய்யும். இத்தகைய போராட்டங் கள், சோசலிசம் ஒன்றே மாற்று என்று உத்தரவாதப்படுத்தக்கூடிய வகையில், மனித குலத்தை அடி மைத்தளையிலிருந்து விடுதலை செய்திடும் அடித்தளத்தை உருவாக் கும் என்று கம்யூனிஸ்ட் மற்றும் தொழிலாளர் கட்சிகள் கருது கின்றன. (ஐஎன்என்)

கம்யூனிஸ்டுகளைக் காப்பதற்கு மட்டுமல்ல!

மேற்கு வங்க கம்யூனிஸ்ட்டுகளுக்கு ஆதரவாக அனைத்து மாநில கட்சி அமைப்புகளும், மதச்சார்பற்ற சக்திகளும், இதர பகுதி ஜனநாயக சக்திகளும் ஒன்றிணைந்து நிற்க வேண்டிய தருணமாக இக்காலத்தைக் கருத வேண்டியுள்ளது. பல்வேறு தளங்களில் சிறப்புறபணியாற்றிய கம்யூனிஸ்டுகள் மீது தாக்குதல் தொடுப்பது என்பது நபர்கள் மீதான தாக்குதலாக கருதமுடியாது. மாற்றுக் கொள்கை மீதான காழ்ப்புணர்ச்சியையும், அதை அழிக்க வேண்டும் என்ற உள்நோக்கத்தையும் கொண்டதாக இருக்கிறது. ஆட்சியில் இருந்த கம்யூனிஸ்டுகள் பின்பற்றிய சமூக, அரசியல் நடவடிக்கைகளில் இருந்து இவற்றை அறிந்து கொள்ள முடியும்.

மதச்சார்பின்மை-சமூக நீதி பாதுகாப்பதில்

இந்தியா விடுதலை பெறும் சமயத்தில், பாகிஸ்தான் பிரிவினை காரணமாக எழுந்த வகுப்புக் கலவரம், அன்றைக்கு பொறுப்பில் இருந்த மௌண்ட் பேட்டனை அச்சம் கொள் ளச் செய்தது. பஞ்சாப் எல்லைக்கு ராணுவத் தையும், வங்காளத்தின் நவகாளி பகுதிக்கு, ராணுவத்துடன் ஒற்றை மனிதப் படையான காந்தியையும் அனுப்பப் போவதாக மௌண்ட் பேட்டன் தெரிவித்தார். அந்த அளவிற்கு கொடிய கலவரம் நடந்த மேற்கு வங்கத்தில், 1977க்குப் பின்னர், எந்த ஒரு கொடிய சம்பவ மும் நடைபெறவில்லை. இந்திய அரசு ஏட் டளவில் கொண்டுள்ள மதச்சார்பின்மையை நடைமுறையில் அமலாக்கியதற்கான உதார ணம் மேற்கு வங்கமாகும். இந்தியாவில் முஸ் லிம் மக்கள் 13 சதவீதம் பேர் வசிக்கின்றனர். ஆனால் மேற்கு வங்கத்தில் 25 சதவீதம் பேர். முர்சிதாபாத் மாவட்டத்தில் 63 சதவீதம். ஜம்மு-காஷ்மீர், அசாம் மாநிலங்களுக்கு அடுத்தபடியாக மேற்கு வங்கம் இருக்கிறது. இருந்தபோதும், பெரும்பான்மை அல்லது சிறுபான்மை வகுப்புவாத சக்திகளின் வளர்ச் சிக்கு எந்த சூழ்நிலையிலும், இடது முன் னணி ஆட்சிக் காலத்தில் இடம் அளிக்கப் படவில்லை. அதுமட்டுமல்ல, சிறுபான்மை மக்களின் நலன் காப்பதில் முன்நின்று செயல்பட்ட அரசு மற்றும் அங்கிருந்த கம்யூ னிஸ்டுகள் விளங்கினார்கள்.

2008 டிசம்பரில் ரங்கநாத் மிஸ்ரா குழு வின் பரிந்துரை வெளிவந்தது. 2009 பிப்ரவரி யில், மேற்கு வங்கத்தில், 10 சதவீத இடஒதுக் கீடு இஸ்லாமிய மக்களுக்கு அமலாகும் என அறிவித்த ஒரே மாநில அரசு, இடது முன் னணி மட்டுமே. சமூக பொருளாதார அந்தஸ் தில் சிறுபான்மை மக்கள் முன்னேற்றம் காண வேண்டும் என்ற கண்ணோட்டத்தில், கம்யூனிஸ்டுகளின் செயல்பாடுகள் இருந் தன. பழங்குடியினரைப் பொறுத்தளவில், இந் திய அளவில், 7.5 சதவீதம் என்றாலும், மேற்கு வங்கத்தில் 15.5 சதமானோர் ஆவர். இவர்க ளில் பெரும்பாலோர் நிலமுடையவர்கள் ஆவர். மேற்கு வங்கத்தில் 84 சதமான நிலத் தை சிறு மற்றும் குறு விவசாயிகள் கொண்டி ருப்பதாகவும், அதே நேரத்தில் இதர மாநிலங் களில் 48 சதமான நிலங்களையே சிறு விவ சாயிகள் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்ற விவரத் தையும் மத்திய அரசு தெரிவிக்கிறது. தலித் சமூகத்தின் பங்களிப்பு மேற்கு வங்கத்தில் 29.2 சதவீதம் எனத் தெரிவிக்கின்றனர். இவர் களில் 19.45 சதமான மக்களைத் தவிர மற்ற அனைவருக்கும் நிலவிநியோகம் செய்யப்பட் டிருக்கிறது. அதாவது 80 சதமான தலித் மக் கள் நிலமுடையவராக இருக்கின்றனர், என்ற இணைய தளத் தகவல் சாதாரணமானது அல்ல, மிகப்பெரிய சாதனை. உண்மையான சமூக நீதியின் அடையாளமாக இடது முன் னணி ஆட்சி இருந்தது என்பதை சமூக நீதி ஆய் வாளர்கள் கவனிக்க வேண்டும்.

தொழிலாளர் நலனில்

இந்தியாவில் வறுமை ஒழிப்பு குறித்து, உலக வங்கி குறிப்பிடுகிற போது, மேற்கு வங்க இடது முன்னனி அரசு மற்ற மாநிலங் களை விடவும் சிறந்து விளங்குகிறது என கருத்து தெரிவித்துள்ளது. சரியான திட்டங் கள் கொண்டு செயலாற்றாமல், வறுமை ஒழிப்பில் முன்னேற்றம் காணமுடியாது. நிலச்சீர்திருத்தம் ஒரு காரணம் என்றால், மறுபுறம் தொழிலாளர் ஆதரவு நடவடிக்கை கள் சிறந்த முறையில் இடது முன்னணியி னால் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. மத்திய அரசின் இறக்குமதிப் பொருளாதாரக் கொள் கையின் விளைவால், மேற்கு வங்கத்தில், மத் திய அரசு மற்றும் தனியார் ஆலைகள் சில மூடப் பட்டன. மைய அரசு கைவிட்ட தொழி லாளர்களுக்கு, மாதாந்திரம் ரூ.1500 வழங்க நடவடிக்கை எடுத்தது, இடது முன்னணி அரசு. வருங்கால வைப்பு நிதித் திட்டத்தில் 17 லட்சம் அணிதிரட்டப்படாத தொழிலாளர் களை உறுப்பினராக்கிய பெருமை இடது முன் னணிக்கு உண்டு. வேறு எந்த மாநில அரசும் இத்தகைய நடவடிக்கையை மேற்கொள்ள வில்லை என்பது கவனிக்கத்தக்கது.

ஜனநாயகம் காப்பதில்

மேற்கு வங்கத்தில் இடது முன்னணி ஆட்சி இருந்த போது, தேசம் முழுமைக்கு மான ஜனநாயகம் காப்பதில், சீரிய பங்களிப்பு செய்துள்ளனர். இன்றைய மாநில கட்சிகள் மிகப் பெரிய சக்தியாக, மத்திய ஆட்சியில் வளர்ந்துள்ளன. குறிப்பாக 1996க்குப் பின்னர், மாநில ஆட்சிகள் எதுவும் 356 சட்டத்தைப் பயன்படுத்திக் கலைக்கப் படவில்லை. எடுத்த ஒன்றிரண்டு முயற்சிகளும், தோல்வி யைத் தழுவியுள்ளன. நாடாளுமன்றத்தில் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் பங்களிப்பே, இத் தோல்விகளுக்குக் காரணம் என்றால் மிகை யல்ல. மார்க்சிஸ்ட் கட்சி மட்டுமே, 355வது பிரிவைப் பயன்படுத்தி, மாநில ஆட்சியை தேவையை யொட்டி நிர்ப்பந்திக்க முடியும். எனவே 356வது பிரிவை முற்றாக நீக்குவதே சரி, என்ற ஒரே நிலைபாட்டை, எல்லா காலங்களிலும் மேற்கொண்டுள்ளது. மாநில கட்சிகளில் சில, தாங்கள் ஆட்சியில் இல் லாத நிலையில், 356ஐப் பயன்படுத்து என நிர்ப்பந்தித்தது உண்டு. 1957ல் கேரளத்தில் கம்யூனிஸ்டுகள் ஆட்சியைக் கலைத்த பிறகு 100க்கும் மேற்பட்ட முறையில் 356வது பிரிவு பயன்படுத்தப்பட்டு, குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி அமலாக்கப்பட்டுள்ளது. மேற்கு வங் கத்தில் 1967, 69 ஆகிய காலங்களில் மார்க் சிஸ்ட் கட்சி பங்கேற்ற கூட்டணி ஆட்சி கலைக்கப்பட்டுள்ளது. 1977ல் இடது முன் னணி ஆட்சி அமைந்த பின் நாடு தழுவிய முறையில் நடத்திய போராட்டங்கள் மற்றும் 1996க்குப்பின் முடிவுக்கு வந்தது தனிக்கட்சி ஆட்சி.

ஜோதிபாசு முதல்வராக இருந்தபோது, பல பத்தாண்டுகளாக கிடப்பில் கிடந்த கங்கை நதிநீர் பகிர்மானம் குறித்து, வங்க தேசத்துடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி முடி வுக்கு வந்தது. மாநில ஆட்சியதிகாரத்தின் வரம்பிற்குள்ளாக, பழங்குடி மக்களுக்கான வளர்ச்சிக் கவுன்சில், பிரத்யேக பிரிவு மக்க ளுக்கு தன்னாட்சி அதிகாரம் ஆகியவற்றை முன்மொழிந்து செயல்படுத்தியது இடது முன் னணி. இது இந்தியாவிற்கே முன்னுதா ரணமாக இருந்தது.

மேற்குறிப்பிட்டவை தவிர, இந்திய மக்க ளைப் பொருளாதாரக் கொள்கைகள் மூலம், விலை உயர்வு, பெட்ரோல், டீசல் விலை உயர்வு, நடுத்தர வர்க்கத்தைப் பாதிக்கும் பல்வேறு கொள்கைகள் மூலம் மத்திய அரசு தாக்குதல் தொடுத்த நேரங்களில், அவற்றை எதிர்த்த வலுவான போராட்டங்களை கிழக்கு மூலையில் கம்யூனிஸ்ட்டுகள் நடத்தியதன் காரணமாகவே, ஓரளவு கட்டுக்குள் இருந்தது. ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்புப் போராட்டத்தை மற்ற எல்லா மாநில மக்களையும் விட முன்னணி யில் நின்றவர்கள் மேற்கு வங்க உழைப்பாளி மக்கள். இதில் கம்யூனிஸ்டுகளின் பங்கு குறைத்து மதிப்பிட முடியாதது. இப்படி எல் லாப் பகுதி மக்களின் நலனுக்காகவும் செயல் பட்ட கம்யூனிஸ்டுகள் மீது தாக்குதல் தொடுப்பதை ஜனநாயக சக்திகள் கவனத் தில் கொள்ள வேண்டும். மேலே விவரிக்கப் பட்ட அம்சங்களில் இந்திய ஆளும் வர்க்கத் திற்கு எதிரான, தொழிலாளர் வர்க்கத்திற்கான மாற்று அணுகுமுறையுடன், இடது முன்னணி அரசு பயணப்பட்டது, என்பதே பிரதானமா னது. ஆகவேதான், ஆட்சி மாற்றம் நடந்த உடன் கம்யூனிஸ்ட்டுகள் மீது வெறித்தன மான தாக்குதல் தொடுக்கப் படுகிறது.

மேற்குவங்க முதல்வராக பொறுப்பு எடுத்துக் கொண்ட மம்தாவைச் சந்தித்து, எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள் மகஜர் ஒன்றை அளித்துள்ளனர். அதில், 15 வது சட்டசபைத் தேர்தல் முடிந்த காலம் துவங்கி, 13 மே 2011, சட்ட சபைத் தேர்தல் முடிவுகள் வந்த நாட் கள் வரையிலும் 425 தோழர்கள் படு கோர மான தாக்குதல்களுக்கு ஆளாகி, மருத்துவ மனைகளில் அனுமதிக்கப் பட்டுள்ளனர். 12 தோழர்கள் கொல்லப் பட்டுள்ளனர். இவர்கள் அல்லாது பலநூறு நபர்கள் தாக்கப்பட்ட நிலையில் கொடுத்த புகார்களை, காவல் நிலையத்தில் ஏற்க மறுக்கும் அவலம் இருப் பதையும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர். பெண்கள் பாலியல் பலாத்காரத்திற்கு ஆளாகி வருகின்ற னர். 412 கட்சி அலுவலகங்கள் சூறையாடப் பட்டுள்ளன. பலவும் தரை மட்ட மாக்கப் பட் டுள்ளது. 445 தொழிற் சங்க, இதர வெகு மக் கள் அமைப்புகளின் அலுவலகங்கள், ஆயுத முனையில் கைப்பற்றப் பட்டுள்ளன. 157 அலுவலகங்களைப் பூட்டி சாவிகளை எடுத் துக் கொண்டுள்ளனர். 9 கல்லூரிகளில் உள்ள மாணவர் பேரவை அலுவலகங்களும், அடித்து நொறுக்கப்பட்டுள்ளன. இதற்கு கார ணமாக மேற்படி அலுவலகங்களில் ஆயுதங் கள் வைக்கப் பட்டிருந்தது, எனவே அதைக் கைப்பற்றுவதற்காக, இந்த அலுவலகங் களைப் பூட்டுவது தவிர்க்க முடியாததாகிவிட் டது என்ற நாடகத்தை அரசு அரங்கேற்று கிறது. இக்கூற்று உண்மையானால் கம்யூ னிஸ்டுகளின் வீடுகள் பல ஆயிரக் கணக் கில் சூறையாடப் பட்டதற்கும், 30 ஆயிரத்திற் கும் அதிகமான பொது மக்கள் தங்கள் வீடு களை விட்டு விரட்டப்பட்டதற்கும் காரணம் என்ன? இடது முன்னணி பொறுப்பு வகிக்கும் பஞ்சாயத்து அலுவலகங்கள், அரசின் பொது சொத்து என்பதைக் கூட மறந்து, தாக்கப் பட் டதற்கு வன்மம் தவிர வேறு என்ன காரணம் இருக்க முடியும். எனவே இவை திட்டமிட்டு கம்யூனிஸ்டுகள் மீது சுமத்தப்படும் புகார் என்பதை தெளிவுபடுத்தியுள்ளனர். மம்தா அரசு இக்கோரிக்கைகளுக்கு செவிசாய்க் காது, என்பது நன்கு அறிந்த ஒன்று. இருந்த போதும், மேற்கு வங்க இடதுசாரி இயக்கத் தலைவர்களின் செயல், மக்கள் இயக்கத்தின் மீது கொண்டுள்ள நம்பிக்கையாகும்.

தற்போது நாடுமுழுவதும் நடத்தப் படுகிற ஆதரவு இயக்கம், கம்யூனிஸ்டுகளைக் காப்பதற்காக மட்டுமல்ல. நாட்டை ஜனநாயகப் பாதையில் தீவிரமாக கொண்டு செல்வதில் ஏற்பட்டுள்ள பின்னடைவைப் புரிந்து, மாற்றுக் கொள்கைகளைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்பதே ஆகும்.

எஸ்.கண்ணன்

எங்கே போனார்கள்? இந்த யோக்கிவான்கள்

உலகமே அழிந்துவிட்டது போல கூப்பாடு போட்டுக் கொண்டிருக்கிறது பாரதிய ஜனதா கட்சி.

நீதிபதிகள் தானாகவே முன்வந்து வழக்கு தொடுக்கிறார்கள் என்ன கொடுமை இது. பெரியார் இதைத்தான் "உச்ச நீதிமன்றம் அல்ல உச்சி குடுமி மன்றம்" என்றாரோ!

வாஜ்பாய் ஆட்சியிலும் மன்மோகன்சிங் ஆட்சியிலுமாக தீவிரமாக அமலாக்கப்பட்டிருக்கும் நாசகர நவீன தாராளமயக் கொள்கைகளால் விலைவாசி உயர்ந்து, வேலைகள் இழந்து, ஒட்டுமொத்தத்தில் நிம்மதியை இழந்து கடுமையான மன அழுத்தத்திற்குள் தள்ளப்பட்டுள்ள இந்திய மக்களிடையே, மன அமைதிக்காக யோகாகலை யின் மீது ஏற்பட்டுள்ள ஆர்வத்தை தனது தொழில் சாம் ராஜ்யமாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கும் ‘யோகா குரு’ வான சாமியார் ராம் தேவ் நடத்திய உண்ணாவிரதத்தை மத்திய அரசு பலப் பிரயோகம் செய்து கலைத்த நிகழ்வு ‘ஒரு பாசிச நடவடிக்கை’ என்று ஆர்எஸ்எஸ்சும், பாஜக வும் கூக்குரல் எழுப்பியுள்ளன.

தில்லி ராம்லீலா மைதானத்தில் அமைதியான முறையில் உண்ணாவிரதம் மேற் கொண்டவர்கள் மீது போலீசை ஏவியது, ஜனநாயக விரோதமானதே; கண்டிக் கத்தக்கதே!

ஆனால், இது ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலைக்கு நிகரானது என்ற வர்ணனையோடு மதவெறி சங்பரி வாரத்திற்கு வால்பிடிக்கும் கார்ப்பரேட் ஊடகங்கள் ஊதித்தள்ளிக் கொண்டிருப்பதும், நாடே தலைகீழாக கவிழ்ந்துவிட்டது போல ஒப்பாரி வைப்பதும் சகிக்கவில்லை.

ராம்தேவை கைது கூட செய்யாமல், பாதுகாப்பாக ஹரித்துவாருக்கு அனுப்பி வைத்த செயல், அத்வானியின் மொழியில் ‘பாசிசம்’ என்றால், மேற்குவங்கத்தில் மார்க்சிஸ்ட்டுகளை அழித்தொழிக்கும் கொடூரத்தில் மம்தா பானர்ஜி இறங்கியிருக்கிறாரே, அதற்கு என்ன பெயர்?

வங்கம் முழுவதும், சட்டமன்றத் தேர்தல் முடிவுக்குப் பிறகு கடந்த இருபதே நாட்களில் சுமார் 20 இடதுசாரித் தோழர்கள் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்களே, கார்ப்பரேட் ஊடக நிருபர்கள் எங்கே போனார்கள்?

மார்க்சிஸ்ட் கட்சி அலுவலகங்கள், சிஐடியு அலுவல கங்கள், இடது முன்னணி அலுவலகங்கள் என 25க்கும் மேற்பட்ட கட்டிடங்கள் தீ வைத்துக் கொளுத்தப்பட்டிருக் கின்றனவே, என்டிடிவி, சிஎன்என்-ஐபிஎன், டைம்ஸ் நவ் போன்ற செய்திக் சேனல்களின் எடிட்டர்கள் என்ன செய்கிறார்கள்?

சிபிஎம் அலுவலகங்களை சூறையாடி, ஆயுதங்களை தாங்களே கொண்டு வந்து வைத்துவிட்டு, ஆயுதம் இருந்ததால் கைப்பற்றினோம் என்று திரிணாமுல் குண்டர்கள் கொலைவெறித்தாண்டவம் ஆடுகிறார்களே, ‘ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலை’ பேசும் அறிவு ஜீவிகள் எங்கே போனார்கள்?

எஸ்.பி.ஆர்.

அரசியல் தெளிவு பெற படியுங்கள் தீக்கதிர்

இப்படித்தான் இருப்பார்களா ?கம்யூனிஸ்டுகள்!

எத்தனை இரவுகள் பசியோடும் பட்டினியோடும் போராடினர். எத்தனை துப்பாக்கிச் சூடுகள், தூக்குக் கயிறு, சிறை, சித்திரவதை, குண்டாந்தடிகள். இவர்கள் சிந்திய இரத்தக் கறையை மறைக்கத்தான் சிறைச் சாலைக்கு சிவப்பு வர்ணம் பூச ஆரம்பித்தனர் என்ற வாதத்தை மறுக்க யார் இருக்கிறார்கள்?

கஞ்சி இல்லாதவனுக்காகவும் காலில் செருப்பு இல்லாதவனுக்காகவும் கந்தை இல்லாதவனுக்காகவும் தனது படிப்பு, பட்டம், பதவி, பட்டாடை, சொத்து சுகம் அனைத்தையும் இழந்து, பஞ்சை பராரிகளைப் போல் வாழ்ந்த அந்த ‘ பசை” பற்றற்ற துறவிகளை யார் கண்டு கொண்டனர்? 

யார் தலையிலோ விழுந்த இடிகளை எல்லாம் தன் தலையில் தாங்கிக் கொள்ள ஓடிய கால்களை நீங்கள் ஒரு முறையேனும் பார்த்திருக்-கின்றீர்களா? எத்தனை வெடிப்புகள்? எத்தனை காயங்கள்? அவர்கள் ஓடும் பாதை மலர் படுக்கை அல்ல! கல்லும் முள்ளும் நிறைந்த பாதைதான்.

அய்யோ! வலிக்கிறதே என்று என்றாவது ஒருநாள் முணு முணுத்திருப்பார்களா? வலியால் அழுதால் கூட உள்ளுக்குள்தான் அழுதிருப்பார். ஊருக்குத் தெரிய ஒரு நாளும் அழுதிருக்க மாட்டார்கள்.

இவர்களின் லட்சியம் எல்லாம் பாலுக்கு அழாத பிள்ளை, கூழுக்கு அழாத அன்னை, படிப்பிற்கு ஏங்காத மாணவன், வேலைக்கு அலையாத இளைஞர், நோயுக்கு அழாத மனிதர், வீட்டிற்கு, ஏங்காத குடும்பம். இதுதானே? இது உனக்குக் கிடைத்தால் எனக்கும் கிடைக்கும் இது உனக்கு கிடைக்காமல் நான் மட்டும் பெறுவதா? ச்சீ! ச்சீ!! அதை அனைவரும் பெற எத்தனை யுகயுகங்கள் ஆனாலும் அனைவரும் பெறும் வரை காத்திருப்போம் அனைவரும் பெறப் போராடுவோம். இவை அனைத்தும் ஒருசேரக் கிடைப்பது கனவல்ல நிஜம்.

நீங்களும் நானும் ஒரு சேர சிந்தித்தால் ஒரு நொடியில் சாத்தியமே ஆனால் நீங்கள் எல்லாம் இன்னும் வண்ணத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டி பற்றிய கனவிலேயே மிதக்கும் போது உங்களை கைதூக்கிவிட இன்னும் கடினப் பாதையைத்தான் நான் கடக்க வேண்டியுள்ளது என தான் சிந்தும் வியர்வையையும், இரத்தத்தைப் பற்றியும் கவலைப்படாது ஒரு மனிதன் நமக்காக உழைத்துக் கொண்டிருக்கிறானே அவன் யார்? அவன்தானே அய்யா ‘கம்யூனிஸ்ட்” அவன் பாடுகளை எல்லாம் நமக்காகத்தானே சுமந்தான். அதைப் பார்த்தறிந்தோமா?

வண்ண வண்ண மேடைகள் அமைத்து, வகைக்கொரு விளக்கேற்றி பளபளக்கும் பட்டாடை கட்டி, பலரை ஆடவிட்டு, பாடவிட்டு பொய்யை பலவாறு பேசவிட்டு எளிதாக ஏமாற்றினர். ஏமாந்த நம் தலையில் ‘மாவரைக்கும்” மக்கள் தலைவர்களை நம்பினோம் ஏமாந்தோம் அரிதாரத்தைக் கொண்டு அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றினர்.

ஆட்சியை அதிகாரத்தை அரியணையை யாருக்கு நாம் தந்தோம். ஆடல்காட்டி, பாடல் கூட்டி நம் செல்வங்களை எல்லாம் மூட்டை கட்டி ஏப்பம் விடும் எத்தர்களுக்குத்தான் தந்தோம்.

இவர்கள் அதிகாரத்திற்கு வந்தவுடன் மக்கள் வளத்தைப் பெருக்கினர். ஆம் தன்மக்கள் வளத்தைப் பெருக்கினர். தம்குடும்பச் சொத்துக்களையே நாட்டுக்கு அளித்த கம்யூனிஸ்ட்டுகள் எங்கே? அரசு சொத்துக்களைத் தங்களுக்கு என சூறையாடும் இன்றைய தலைவர்கள் எங்கே?

முன்னர் எல்லாம் பெஷாவர் சதிவழக்கு கான்பூர் சதிவழக்கு மீரட் சதிவழக்கு லாகூர் சதிவழக்கு நெல்லை சதிவழக்கு, மதுரை சதி வழக்கு, சென்னை சதி வழக்கு என புகழ்பெற்ற சதி வழக்குகளில் கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்கள் எல்லாம் சிறையில் இருந்தனர்.

சிறையில் இருந்த பலரும் கம்யூனிஸ்ட் ஆனார்கள் அன்று. ஆட்சியில் இருப்பவர்கள் எல்லாம் சிறைக்கு போகிறார்கள் இன்று கம்யூனிஸ்ட்டுகள் சிறைக்குப் போனது நாட்டுக்காக இந்தக் கழிசடைகள் சிறைக்குப் போவது திருட்டுக்காக.

திகார் சிறை இன்றைய ஆட்சியாளர்களை வாவா என அழைக்கிறது. இவர்கள் எல்லாம் நாட்டிற்காக மாடாய் உழைத்து ஓடாய்த் தேய்கிறார்களே அதற்காகவா? எண்ணிப் பாருங்கள்; ஆ.இராசா, மதுகோடா, சுரேஷ் கல்மாடி,  கனிமொழி அடுத்து தயாநிதி

 இன்னும் இன்னும் இதுபோல் சிக்கிக் கொண்டவர் சிலர். தப்பித் திரிபவர் பலர்.

தேசிய மயமாக்கப்பட்ட “பங்குச் சந்தை” ஊழலுக்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் உலகையே திரும்பிப் பார்க்க வைத்த ‘ஸ்பெக்டரம்” ஊழலை வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியவர்கள் ஃபோபர்ஸ் பீரங்கி ஊழலை வெளிக்கொண்டு வந்தவர்கள் சர்க்காரியா கமிஷன் முன்பு கலைஞரை நிற்க வைத்தவர்கள் இப்படி எத்தனையோ ஊழலை ஊருக்கு வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியவர்கள் கம்யூனிஸ்டுகள் தான்.

சுடுகாட்டு கொட்டகையிலும் ஊழல், சவப்பெட்டி வாங்கியதிலும் ஊழல், கார்கில் வீரர்களின் விதவை மனைவிமார்களுக்கு வீடு கட்டும் திட்டத்திலும் ஊழல், காமன்வெல்த் விளையாட்டிலும் ஊழல், ஊழல், ஊழல், ஊழல். காங்கிரஸ் ஆட்சி ஊழல் காட்டாட்சி நடத்துகிறது. தத்தார் அரசாளும் தனிக்காட்டு இராஜியத்தில், கத்திரிக்கோல் மந்திரியாம் கன்னக்கோல் காவலராம்.

இப்படியும் வாழ்கிறார் ஒரு எம்.எல்.ஏ.!

மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி வேட்பாளர் க.பீம்ராவ் (உள்படம்)வசிக்கும் ஆஸ்பெஸ்டாஸ் கூரை வேயப்பட்ட வீடு.

சென்னை பழவந்தாங்கல் என்ஜிஒ காலனியில் உள்ள அந்த வீட்டைப் பார்ப்பவர்கள் யாரும் அது ஒரு எம்.எல்.ஏ.வின் வீடு என்றால் நம்பமாட்டார்கள். ஒரு மொட்டை மாடியில் ஆஸ்பெஸ்டாஸ் கூரை வேயப்பட்ட வீடு அது. அந்த வீட்டில்தான் மதுரவாயல் தொகுதியில் வெற்றிபெற்ற மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி வேட்பாளர் க.பீம்ராவ் வசிக்கிறார். வீட்டிலும் அத்தியாவசியப் பொருள்களைத் தவிர ஆடம்பரப் பொருள்கள் எதுவும் இல்லை. விலை உயர்ந்த பொருள்களாக இரண்டைக் குறிப்பிடலாம். ஒன்று ஒரு பித்தளை தவலை. இரண்டாவது திமுக அரசாங்கத்தால் கொடுக்கப்பட்ட இலவசக் கலர் டிவி. (அந்த டிவியும் பீம்ராவ் மனைவி பிடிவாதமாக வாங்கி வைத்ததாம்.) இந்த எளிமையான வீட்டில் இருந்துதான் க.பீம்ராவ் கட்சி ரீதியாக சிறப்பாகப் பணியாற்றி வந்துள்ளதுடன், இப்போது தேர்தலிலும் சாதனை படைத்துள்ளார்.

தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட தொகுதியில் தாழ்த்தப்பட்ட வேட்பாளர்கள் போட்டியிடுவதே தமிழகத்தில் பெரும் போராட்டம். பாப்பாரப்பட்டி, கீரிப்பட்டி பஞ்சாயத்து வார்டுகள் இதற்குச் சரியான உதாரணம்.

குடியாத்தம் பொதுத் தொகுதியில் கடந்த சட்டமன்றதேர்தலில் சென்ற முறை இதே மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி லதா என்ற தலித் வேட்பாளரை நிறுத்தி வெற்றிபெற செய்த கட்சி இப்போது தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயத்தைச் சேர்ந்தவரான க.பீம்ராவ் பொது தொகுதியான மதுரவாயலில் நின்று வெற்றிபெற்று சாதனை படைத்துள்ளார். அவரை எதிர்த்து போட்டியிட்ட பாமக வேட்பாளர் கே.செல்வத்தைவிட பீம்ராவ் கூடுதலாக 24,011 வாக்குகள் பெற்றுள்ளார். இந்த வெற்றி மூலம் இரண்டு சந்தோஷங்கள் கிடைத்திருப்பதாக க.பீம்ராம் கூறுகிறார்.

ஒன்று: "இன்னும் கூடுதலாக மக்கள் பணியாற்ற ஒரு பதவி கிடைத்திருக்கிறது. ஆனால் இதைப் பதவி என்று நாங்கள் சொல்ல மாட்டோம். பொறுப்பு என்றுதான் சொல்வோம். இதன் மூலம் மக்களோடு இன்னும் நெருங்கிப் போகக்கூடிய வாய்ப்பு கிடைத்திருக்கிறது.

' இரண்டு: "புது பேன்ட் சட்டைகள் கிடைக்கின்றன. எம்.எல்.ஏ. ஆகிவிட்டதால் அழுக்கு சட்டையோடு எங்கும் போகக்கூடாது என்று தோழர்கள் நினைக்கிறார்கள். ஆட்டோ ஓட்டுநர் சங்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் எனக்கு பத்து பேன்ட் சட்டைகள் எடுத்துக் கொடுத்தார்கள். இதைப்போல பல தோழர்கள் புது பேன்ட் சட்டைகள் எடுத்து வருகிறார்கள். இது ஒரு பெரிய சந்தோஷம்' என்கிறார். புது பேன்ட் சட்டை கொடுக்கும்போது க.பீம்ராவ் கண்டிப்பாகத் தையல் கூலியையும் கேட்டு வாங்கிக் கொள்கிறார்.

இந்த முறையைச் சிலர் தவறாக நினைக்கக்கூடும். ஆனால் கட்சி ரீதியான அவர் நடைமுறை வாழ்க்கையைப் புரிந்தவர்கள் அப்படி நினைக்க மாட்டார்கள்.

1983-ம் ஆண்டு வாலிபர் சங்கம் மூலம் பீம்ராவ் அரசியல் பணிக்கு வந்து, பெட்ரோல் விலை உயர்வு, விலைவாசி உயர்வு உள்பட பல்வேறு பிரச்னைகளுக்காகப் போராட்டம் நடத்திச் சிறை சென்றவர். இப்போது தென்சென்னை மாவட்டச் செயலாளராக இருந்து வருகிறார். முழு நேர கட்சி ஊழியர்களுக்கு மார்க்சிஸ்ட் கட்சியால் அளிக்கப்படும் மாதாந்திரப் படியான 3 ஆயிரம் ரூபாயே அவரின் வருமானம். முழு நேர கட்சி நிர்வாகிகளாக இருப்பவர்கள் வேறு பணிகளிலும் இருக்கக்கூடாது. இந்தப் பணத்தைக் கொண்டே குடும்பத்தை நடத்த வேண்டிய சூழல். 2 மகன்கள்; ஒரு மகள் என இவருக்கு மூன்று பிள்ளைகள். மூத்த மகன் பொறியியல் கல்லூரியில் படித்து வருகிறார். மற்றவர்கள் பள்ளி வகுப்புகளில் படித்து வருகிறார்கள். இவர்களின் கல்விச் செலவுகளை எல்லாம் உறவினர்களே கவனித்துக் கொள்கிறார்கள்.

எம்.எல்.ஏ.சம்பளம்: எம்.எல்.ஏ.க்களுக்குப் படிகளுடன் 50 ஆயிரம் ரூபாய் சம்பளம். இந்தச் சம்பளத்தால் பீம்ராவ் குடும்பம் வசதி பெறும் என்று நினைத்தால் அதுவும் தவறானதாகும். இந்தச் சம்பளம் அனைத்தும் கட்சிக்குச் சென்று அவருக்குக் கிடைக்கப்போவது வெறும் 5 ஆயிரத்து 600 ரூபாயே. "சம்பளம் முழுவதும் கட்சிக்கே போய்விடுவதால் வருத்தமா?' என்றால் "சம்பளம் என்பது பொருட்டல்ல. எனக்கு மக்களுக்குப் பணியாற்றுவதற்கு ஒரு நல்ல வாய்ப்பு கிடைத்திருக்கிறது. அதை எப்படிச் சிறப்பாகச் செய்யலாம் என்பதுதான் கவலையாக இருக்கிறது.

விபத்தில் பாதிக்கப்பட்ட ஒருவரைக் காப்பாற்றுவதற்குப் போராடும் ஒரு மருத்துவரைப் போல நான் சிறப்பாகப் பணியாற்ற வேண்டும்' என்று நினைக்கிறேன் என்றார்.

"பொது தொகுதியில் தாழ்த்தப்பட்டவர் வெற்றிபெற்று இருப்பதன் மூலம் தமிழகத்தில் ஜாதி கண்ணோட்டம் குறைந்து போய்விட்டது என எடுத்துக் கொள்ளலாமா?' என்று கேட்டால்,

"தமிழகம் முழுவதும் குறைந்து போய்விட்டது என்று எடுத்துக் கொள்ள முடியாது. நான் வெற்றிபெற்றது நகர்ப்புறத்தைச் சார்ந்த பகுதி. இங்கு ஜாதி எண்ணம் குறைந்திருக்கலாம். ஆனால் ஜாதி உணர்வாளர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பதை மறுக்க முடியாது. எந்தச் ஜாதியைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும் சிறப்பான மக்கள் தொண்டு செய்பவர்களாக இருந்தால் அவரைத் தேர்ந்தெடுக்கலாம் என்கிற எண்ணம் மக்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது என்பது மட்டும் தெளிவாகிறது. ஜாதியற்ற சமுதாயத்தைக் காணவேண்டும் என்பதே எங்கள் கட்சியின் கொள்கை. அதில் வெற்றிபெறலாம் என்கிற நம்பிக்கையை என் வெற்றி ஏற்படுத்தி இருக்கிறது' என்கிறார் க.பீம்ராவ் எம்.எல்.ஏ.

நன்றி தினமணி

கம்யூனிஸ்ட்டுகள் இன்றி இந்தியா நகராது : ஹிந்துஸ்தான் டைம்ஸ்

சட்டமன்றத் தேர்தல்களில் இடதுசாரி களின் தோல்வியினை சிலர் மகிழ்ச்சியுடன் கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கின்றனர். அவர்க ளது குதூகலத்தின் மீது பெட்ரோல் விலை உயர்வு பேரிடியாக இறங்கியிருக்கிறது. இடது சாரிகளின் தோல்வியினைக் கொண்டாடு கிற வேளையில், வலுவான இடதுசாரி அர சியலின் தேவையினை உணர்த்துகிற முரண் பட்ட சூழ்நிலையல்லவா இது? தேசத்தின் தார்மீக மனச்சாட்சியின் காவலர்களாக மட்டுமல்லாது, சாமானிய மக்களின் மீது சுமத்தப்படும் பொருளாதாரச் சுமையினை எதிர்த்துப் போராடும் களப்போராளிகளாகவும் செயலாற்றும் இடதுசாரிகளின் தேவையைத் தான் இந்த முரண்பட்ட சூழ்நிலை உணர்த் தியிருக்கிறது.

தேர்தல்களில் சில கட்சிகள் வெற்றிபெறு வதும், சில தோல்வியடைவதும் ஜனநாயகத் தில் சகஜமானதேயாகும். ஆனால் மேற்கு வங்கத்தில் இடதுசாரிகள் தொடர்ந்து 34 ஆண்டுகள் ஆட்சியிலிருந்ததால்தான் அவர்களது தோல்வி இன்று பெருமளவு பேசப்படுகிறது. ஏழுமுறை தொடர்ந்து வெற்றி பெற்றவர்களுக்கு முதல் முறையாக தோல்வி என்பதால்தான் இது பரபரப்புச் செய்தியாக மாறியிருக்கிறது.

கேரளாவில்...

கேரளாவில், கடந்த நாற்பது ஆண்டுகால மாக மாநிலச் சட்டமன்றத் தேர்தல்கள் நடை பெறும்போதெல்லாம் ஆட்சி மாற்றமும் தொடர்ந்து வந்திருக்கிறது. ஆனால், இம் முறை காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐக்கிய ஜனநாயக முன்னணி பெற்றிருக்கும் பெரும் பான்மை, அண்மைக்கால வரலாற்றில் மிகக் குறுகிய பெரும்பான்மை ஆகும். 10 கட்சிக ளின் கூட்டணியான ஐ.ஜ.முன்னணி அரசு பெற்றிருக்கும் 2 சீட் மட்டுமேயான பெரும் பான்மை, இயல்பாகவே ஒரு உள்ளார்ந்த நிலையற்ற தன்மையினை உருவாக்கியிருக் கிறது. மலையைக் கெல்லி எலியைப் பிடிப் பது என்பார்களே அத்தகைய வெற்றிதான் போலும் இது. ஆட்சிக்கெதிரான உணர்வுகள் எதுவுமில் லாத நிலையில் இடது ஜனநாயக முன்னணி 45 சதவீத வாக்குகளைப் பெற்றி ருக்கிறது. ஐக்கிய ஜனநாயக முன்னணி பெற் றிருக்கும் சதவீதத்துடன் ஒப்பிடும்போது, இடைவெளி 1 சதவீதத்திற்கும் குறைவான தேயாகும். வாக்குகளின் எண்ணிக்கையில் கூறப்போனால், வெற்றி பெற்றிருக்கும் ஐ.ஜ. முன்னணியை விட 1.55 லட்சம் வாக்குகள் மட்டுமே குறைவு.

மேற்கு வங்கத்தில்...

மேற்குவங்கத்தில் இடதுமுன்னணி 41 சதவீத வாக்குகளைப் பெற்றிருக்கிறது. இடது முன்னணி இதுவரை பெற்றிருப்பதில் இதுவே மிகக்குறைந்த சதவீதம். வேட்பாளர் வெற்றி களின் அடிப்படையிலான தேர்தல் முறை யின் காரணமாக, பெற்றிருக்கும் வாக்குகள் சத வீதத்திற்கும் இணையாக சட்டமன்ற இடங் கள் கிடைப்பது சாத்தியமல்ல. இன்னும் கூட சொல்லப்போனால், 2009 நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் இடது முன்னணிக்கு வாக் களித்தவர்களைவிட, இந்த 2011 சட்டமன்றத் தேர்தலில் கூடுதலாக 11 லட்சம் பேர் வாக் களித்திருக்கின்றனர்.

அதேபோன்று 2006 சட்டமன்றத் தேர்த லில் இடதுமுன்னணி பெற்ற வாக்குகள் 1.98 கோடி. இந்த 2011 சட்டமன்றத் தேர்தலில் பெற்ற வாக்குகள் 1.96 கோடி. அதாவது 2006 தேர்தலில் பெற்றதைவிட இந்த தேர்தலில் பெற்றது 2 லட்சம் வாக்குகள் மட்டுமே குறைவு. ஆனால் 2006ல் பெற்ற இடங்கள் 294க்கு 235. இப்போது கிடைத்திருப்பது 294க்கு 61 இடங்கள் மட்டுமே.

இந்த முரண்பாட்டிற்கு முக்கியக்காரணம் 2006ல் எதிர்க்கட்சி வாக்குகள் பிளவுபட்டி ருந்தன. அது இடதுமுன்னணிக்கு பயன்பட் டது. ஆனால் 2011ல் எதிர்க்கட்சிகளின் ஒற் றுமை வலுவாக அமைந்தது. அதாவது, 2006 தேர்தலுடன் ஒப்பிடும்போது ஏறக்குறைய அதே எண்ணிக்கை வாக்குகளை இம்முறை யும் பெற்றிருப்பினும், பெற்ற இடங்களின் எண்ணிக்கை பெருமளவு குறைந்துவிட்டது.

தேர்தல் ஆணையத்தின் தகவல்களின் படி, 2009க்கும் 2011க்கும் இடைப்பட்ட காலத் தில் 48 லட்சம் பேர் புதிய வாக்காளர் பட்டிய லில் இடம் பெற்றிருக்கின்றனர். இதில் 37 லட்சம் இளைஞர்கள் உள்ளனர். இவர்கள் அனைவரும் வங்கத்தில் இடதுமுன்னணி ஆட்சி அமைந்த பின்னர் பிறந்தவர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 48 லட்சம் புதிய வாக்காளர்களில் 10 லட்சம் பேருக்கு மேல் இடதுமுன்னணிக்கும், 34 லட்சம் பேருக்கு மேல் ஒன்றுபட்ட எதிர்க்கட்சிகளுக்கும் வாக் களித்திருக்கின்றனர் எனக்கொள்ளலாம். இந்தத் தகவல்கள் தேர்தல் முடிவுகளை பெருமளவு விளக்குவதாக உள்ளன.

41 சதவீத வாக்குகளைப் பெற்றிருக்கும் இடதுமுன்னணியின் வாக்காளர் பலம், பல மாநிலங்களிலுள்ள ஆளும் கட்சிகளின் வாக் காளர் பலத்தைவிட அதிகம். ஆந்திரப்பிரதே சம், மகாராஷ்டிரா, ஏன் இன்று எடுத்துக் காட்டாக பேசப்படும் நிதிஷ் குமாரின் பீகார் உள்ளிட்ட அனைத்து மாநில ஆளும் கட்சி களின் வாக்காளர் பலமும், மேற்குவங்க இடது முன்னணியின் வாக்காளர் பலத்தைவிடக் குறைவானதே ஆகும்.

இரத்தத்திலேயே இடதுசாரி எதிர்ப்புத் தன்மை கொண்டவர்களை விட்டுத் தள்ளுங் கள். இடதுசாரிகளின் எதிர்காலம் குறித்து உண்மையிலேயே அக்கறையுள்ளவர்களின் கவலை புரிந்துகொள்ளக்கூடியதே. மார்க் சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உருவெடுத்த பின் வந்த 1967 தேர்தல்களில், மக்களவையில் பெற்ற இடங்கள் 19; இன்று நாம் பெற்றிருப்பது 16 இடங்கள். அதே போன்று கேரளம் மற்றும் மேற்குவங்கத்தில் முறையே 52 மற்றும் 43 சட்டமன்ற இடங்கள்; இன்று நாம் பெற்றிருப் பது 45 மற்றும் 40 இடங்கள்.

எது அளவுகோல்?

ஆனால் நவீன இந்தியாவின் உருவாக் கத்தில் இடதுசாரிகள் செலுத்திய செல்வாக் கினை, தேர்தல் வெற்றிகளுக்கு உட்படுத்தியோ அல்லது அதை அளவுகோலாக வைத்தோ மட்டும் மதிப்பிட முடியாது. தேச விடுதலைப் போராட்ட காலத்தில் நாட்டின் எதிர்காலம் குறித்து மூன்று காட்சிகள் முன் நின்றன. ஒரு மதச்சார்பற்ற ஜனநாயக இந்தியா என்பது காங்கிரசின் நோக்கமாக இருந்தது. அத்தகைய இலக்கோடு சேர்த்து, அரசியல் சுதந்திரத் தினை பொருளாதார சுதந்திரமாகவும் மாற்ற வேண்டும் என்பது இடதுசாரிகளின் இலக் காக இருந்தது. இத்தகைய இரண்டு இலக்கு களும் இடதுசாரிகளுக்கு இருந்ததால்தான், இந்து மதவெறியும் இஸ்லாமிய மதவெறியும் ஒன்றையொன்று ஊட்டி வளர்க்கக் கூடி யவை என்ற மூன்றாவது காட்சியினையும் அவர்களால் எளிதில் காணமுடிந்தது. நவீன இந்தியா என நாம் அறிந்திருக்கும் இன்றைய இந்தியாவின் உருவாக்கத்திலும், மக்களது மன உணர்வுகளைச் செம்மைப்படுத்துவதி லும் இடதுசாரிகளின் பங்கு மகத்தானது. இவையெல்லாம் அவர்களின் தேர்தல் வெற்றி- தோல்விகளை தாண்டி நிற்பவையாகும்.

இரண்டாவது- நிலப்பிரபுத்துவக் கொடுமைக்கு எதிராக கம்யூனிஸ்ட்டுகள் நடத்திய தீரமிக்க பல்வேறு போராட்டங்கள் குறித்த அம் சங்கள். ஜமீன்தாரி ஒழிப்பு உள்ளிட்ட நில உடைமை அமைப்பினைத் தகர்க்கும் ஆலோ சனைகளை நாட்டின் மையமான விவாதத் திற்கு ஆளாக்கிய பெருமை கம்யூனிஸ்ட்டு களையே சாரும். இதன் விளைவாக கிராமப் புறங்களிலிருந்த பெருந்திரள் மக்கள், இந்தியா வின் ஜனநாயகப் பெரு நீரோட்டத்திற்குள் ஈர்க் கப்பட்டனர் என்பதெல்லாம் வரலாறு.

மூன்றாவது- சுதந்திர இந்தியாவில் மொழி அடிப்படையில் மாநிலங்களின் மறுசீரமைப் பிற்கான போராட்டங்கள். விசால ஆந்திரா, சம் யுக்த மகாராஷ்டிரா, ஐக்கிய கேரளம் ஆகிய வற்றில் இடதுசாரிகள் ஆற்றிய பங்கு, இந்திய அரசியல் வரைபடத்தில் குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

மேலும் கேரளாவிலும், மேற்குவங்கத்திலும் நிலச்சீர்திருத்தங்களின் அமலாக்கத்திற்கான போராட்டங்கள். மறுபுறத்தில் ஜனநாய கத்தினை அடிமட்டம் வரை கொண்டு செல் லும் பஞ்சாயத் ராஜ் திட்டத்திற்கான அரசி யல் சாசன திருத்தங்களுக்கு வித்திட்டதி லும் இடதுசாரிகளுக்கு பெரும் பங்கு உண்டு. அனைத்தையும் இழந்து வாழ்க்கையில் விளிம்பு நிலைக்குத் தள்ளப்பட்ட மக்கள் பலரை ஜனநாயகப் பெருநீரோட்டத்திற்குள் ஈர்ப்பதற்கு இவையெல்லாம் உதவின.

பயணம் தொடரும்!

நவீன - தாராளமயக் கொள்கைகள் இன்று இரண்டு இந்தியாக்களை உருவாக்கி வருகின்றன. இந்திய நாட்டினையும், இந்திய மக்களின் வாழ்வாதாரங்களையும் சூறையாடு கின்ற மெகா ஊழல்கள் இன்று பெருகிவரு கின்றன. இதில் எந்தத் தொடர்புமில்லாமல் நேர்மையுடன் நெஞ்சு நிமிர்த்தி நிற்பவர்கள் இடதுசாரிகள். அவர்களது நீண்ட நெடிய அரசியல் பயணத்தில் சிற்சில தவறுகள் நடந்திருக்கக்கூடும்.

தவறுகள் அடையாளம் காணப்பட வேண் டும்; அவை களையப்பட வேண்டும்; அவை திரும்ப நேராமல் பார்த்துக்கொள்ளவேண்டும். இதுவே இடதுசாரிகளின் தொடர்ந்த நிலைப் பாடு. இது ஒரு கடுமையான போராட்டம். இதில் ஏற்கெனவே கடந்த 48 மணி நேரத் தில் மேற்குவங்கத்தில் இரண்டு உயிர்களை பலி கொடுத்திருக்கிறோம்.

ஒரு உண்மையான நாகரீகமான சமுதா யத்தினை உருவாக்குவதற்கும், மேம்பட்ட இந்தியாவினை படைப்பதற்குமான நீண்ட நெடிய பயணம் தொடர்கிறது. இடதுசாரி களைப் புறந்தள்ளிவிட்டு இந்தப் பயணத் தினை எவராலும் நிறைவு செய்ய இயலாது என்பது உறுதி.

சீத்தாராம் யெச்சூரி எம்.பி,

தமிழில் : இ.எம். ஜோசப்

நன்றி : ஹிந்துஸ்தான் டைம்ஸ்

கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் இனி............?பிசினஸ் லைன்

“மார்க்சிஸ்ட் கட்சிக்கு அஞ்சலி செலுத்தப்பட்டுவிட்டது.”

“இடதுசாரி அணி இனி தலைதூக்க முடியாது”

“மேற்கு வங்கத் தோல்வியால் மூன்றாவது அணி இனி கானல் நீர்தான்”.

இவையெல்லாம் மேற்கு வங்கத் தேர்தல் குறித்து ஊடகங்கள் வெளியிடும் செய்திகள். இடதுசாரிகளின் எதிரிகள் மட்டுமல்ல; அதன் ஆதரவாளர்கள் கூட எதிர்காலம் குறித்த தவறான மதிப்பீடுகளுக்கும் சோர்விற் கும் ஆட்பட்டுள்ளனர். பொருளாதாரப் பிரச்சனைகளில் அல்லது மதச்சார்பின்மை பிரச்சனையில் வலதுசாரி சாய்மானத்தை தடுக்கும் வல்லமையை மார்க்சிஸ்ட் கட்சி இழந்து விட்டதோ என ஒரு பகுதியினர் கவலை கொண்டுள்ளனர். ஏனெனில் ஊடகங்கள் அந்த அளவிற்கு மேற்குவங்க மற்றும் கேரளா தோல்வி குறித்து இடைவிடாது அவதூறு பொழிகின்றன.

மேற்குவங்கத்தில் இடதுசாரி அணிக்கு பின்னடைவு ஏற்பட்டுள்ளது என்பதில் கருத்து வேறுபாடு இல்லை. எனினும் சில ஊடகங்கள் தமது ஆசைகளை வெளியிடுவது போல மார்க்சிஸ்ட் கட்சியோ அல்லது இடதுசாரி அணியோ தலை தூக்க முடியாத அளவிற்கு தோல்வி அடைந்துள்ளதா? மிகப் பெரும்பாலான மக்கள் இடதுசாரி அணியிட மிருந்து விலகிவிட்டனரா?

இக்கேள்விகளுக்கு, இல்லை என்பதே பதிலாகும்.

இடதுசாரி அணியின்

வலுவான தளம்

2011 தேர்தலில் இடதுசாரி அணி 41.2 சத வீத வாக்குகளைப் பெற்றுள்ளது. இது குறைவான வாக்குகள் என எவரும் கூற முடியாது. இன்று பல்வேறு மாநிலங்களை ஆளும் கட்சிகள் 40 சதவீதத்திற்கும் குறைவாகவே வாக்குகள் பெற்று ஆட்சி அமைத்துள்ளன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. உதாரணத்திற்கு, பீகாரில் நிதிஷ் குமார் அணி 40சதவீதத்திற்கும் குறைவாகவே வாக்குகளைப் பெற்றுள் ளது. இதே போல ஆந்திரா மற்றும் மகாராஷ் டிரா மாநிலங்களிலும் 40 சதவீதத்திற்கும் குறைவாகவே வாக்குகள் பெற்று ஆட்சி அமைத்துள்ளனர். இந்த பிண்ணனியில் 34 ஆண்டுகள் ஆட்சியில் இருந்த பிறகும் இடதுசாரி அணி 41.2 சதவீத வாக்குகள் பெற்றது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

2009 நாடாளுமன்றத்தேர்தலில் 1.84 கோடி வாக்குகளைப் பெற்ற இடதுசாரிஅணி 2011ல் 1.95 கோடி வக்குகளைப் பெற்றுள்ளது. சுமார் 11 இலட்சம் வாக்குகள் கூடுதலாக இடதுசாரி அணிக்கு கிடைத்துள்ளன என்ப தும் குறிப்பிடத்தக்கது. எனினும் இதே கால கட்டத்தில் எதிர் அணி 33 இலட்சம் வாக்கு கள் கூடுதலாக பெற்றது என்பதே இடதுசாரி அணியின் பின்னடைவுக்கு காரணம் ஆகும். இடதுசாரி அணி கூடுதலாக வாக்குகளை ஈர்த்த அதே சமயத்தில் எதிர் அணியினர் அதை விட கூடுதலாக வாக்குகளைப் பெற்றுள்ளனர்.

எனவே மேற்கு வங்கத்தில் இடதுசாரி அணிக்கு எதிர்காலம் இல்லை எனும் மதிப் பீடு அபத்தமானது ஆகும். எனினும் அதே சமயத்தில் தோல்வியின் ஆழத்தை குறைத்து மதிப்பிடுவதும் தவறானது ஆகிவிடும். தனது தோல்விக்கான காரணங்களை ஆராய்ந்து, மக்களிடமுள்ள தொடர்புகளை செழுமைப் படுத்திடும் திறன் மார்க்சிஸ்ட் கட்சிக்கும் இடதுசாரி அணிக்கும் உண்டு.

கேரளாவில் தேர்தல் முடிவுகள் மார்க் சிஸ்ட் கட்சிக்கோ அல்லது இடதுசாரி அணிக்கோ பாதகமாக அமைந்தது என எதிரி கள் கூட கூற முடியாது. இரு அணிகளுக்கும் இடையே வாக்குகளின் வேறுபாடு என்பது வெறுமனே 0.83 சதவீதம் மட்டும்தான். அதா வது இடதுசாரி அணி, காங்கிரஸ் அணியை விட 1.62 இலட்சம் வாக்குகள்தான் குறைவாக வாங்கியுள்ளது. 7 தொகுதிகளில் 1000க்கும் குறைவான வாக்குகளில் இடதுசாரி அணி வெற்றி வாய்ப்பை இழந்துள்ளது.

கட்சிக்கு எதிராக வன்முறை

எனவே இடதுசாரி அணி, தான் வலுவாக உள்ள மாநிலங்களில் தொடர்ந்து மக்களின் நலன் காக்க இயக்கம் உருவாக்கும் என்பது மட்டுமல்ல; அகில இந்திய அளவிலும் காங் கிரஸ்-பா.ஜ.கவின் முதலாளித்துவ கொள் கைகளுக்கு மாற்றாக உழைக்கும் மக்களின் வலுவான இயக்கங்களை உருவாக்கும் வலிமை படைத்தது.

ஒரு பொதுவுடைமை இயக்கம், தேர்தல் வெற்றி- தோல்விகளின் அடிப்படையில் மட் டுமே உயிர்வாழ்வதில்லை. உழைக்கும் மக்க ளின் இயக்கங்களை கட்டுவதும் அடிப்படை வர்க்கங்களை திரட்டுவதும்தான் கட்சியின் முக்கியப்பணி. அதன் நீண்ட பயணத்தில் தேர்தல்களும் ஒரு முக்கியமான அம்சம். ஆனால் அதுவே தீர்மானகரமான அம்சம் அல்ல. தேர்தல் தோல்விகளால் மார்க்சிஸ்ட் கட்சி முடங்கிப் போய்விடுவதில்லை. மார்க் சிஸ்ட் கட்சிக்கு முடிவுரை எழுத முனை வோர் விரைவில் இதனை புரிந்துகொள்வர்.

மேற்கு வங்கத்தில் 2009ம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத்தேர்தலுக்கு பின்பு கட்சிக்கு எதிராக மிகப்பெரிய அளவில் வன்முறை ஏவி விடப்பட்டது. கட்சியும் இடதுசாரி இயக்கமும் சுமார் 350க்கும் அதிகமான ஊழியர்களை இழந்தது. அதுபோன்ற ஒரு வன்முறையை மீண்டும் ஏற்படுத்த அனுமதிக்கக்கூடாது என கட்சியின் அரசியல் தலைமைக்குழு எச்சரித்துள்ளது. எனினும் வன்முறைகள் மீண்டும் அரங்கேற அரம்பித்துள்ளன. கடந்த 4 நாட்களில் கட்சியின் நான்கு தலைவர்கள் கொல்லப் பட்டுள்ளனர்; கட்சியைச் சார்ந்த பெண் ஊழியர்கள் பாலியல் வன்முறைக்கு பலியாகி யுள்ளனர்; ஏராளமான ஊழியர்களும் அவர்தம் குடும்பங்களும் தமது இருப்பிடத் தை விட்டு விரட்டப்பட்டுள்ளனர்; கட்சி அலுவலகங்கள் தாக்கப்பட்டுள்ளன; கட்சியின் சார்பாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உள்ளாட்சி அமைப்பின் பிரதிநிதிகள் கத்தி முனையில் பதவி விலக மிரட்டப்படு கின்றனர்.

இவையெல்லாம் 1971-75ல் பேயாட்டம் ஆடிய அரைப்பாசிச அடக்கு முறையை நினைவுபடுத்துவதாக உள்ளது. எத்தனையோ சோதனைகளை தாங்கிய மேற்கு வங்க கட்சிக் கிளை, இந்த சோதனைகளையும் முறியடித்து சாதனைகள் புரியும். ஏனெனில் கட்சி எப்பொழுதும் உழைக்கும் மக்களின் நலன்களுக்காக அவர்கள் பக்கம் நின்றுள் ளது. மக்களும் கட்சியை ஒரு போதும் கைவிடமாட்டர்கள்.

அ.அன்வர்உசேன்

(விவரங்கள்- 17.05.2011 பிசினஸ் லைன் இதழில் சி.பி. சந்திரசேகர் மற்றும் ஜெயதிகோஷ் எழுதிய கட்டுரையிலிருந்து)

மேற்கு வங்க மக்களுக்கு இது மாற்றம் அல்ல : தடுமாற்றம் - ஏமாற்றம்

தொடர்ந்து இனிக்க இனிக்க விருந்து கொடுத்தால் திகட்டத்தான் செய்யும். திகட்டுகிறது என்பதற்காக யாராவது விஷத்தைக் குடிப்பார்களா. அப்படித்தான் மேற்கு வங்க மக்கள் செய்திருக்கிறார்கள். கஷ்டமே இல்லாத நிம்மதியான வாழ்க்கை சுவைக்காது போலும். அப்படி நினைத்து தான், கடந்த ஏழு முறை தொடர்ந்து மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சித் தலைமையிலான இடது முன்னணியை தேர்ந்தெடுத்த மேற்கு வங்க மக்கள் முப்பத்து நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மம்தா பானர்ஜி தலைமையிலான திரிணாமுல் - காங்கிரஸ் - மாவோயிஸ்ட் கூட்டணியை மேற்கு வங்கத்தை ஆள்வதற்கு தேர்ந்தெடுத்திருப்பது என்பது தற்கொலைக்கு சமமானது.

தமிழகத்தில் கெடுபிடியை காட்டிய தேர்தல் ஆணையம் மேற்கு வங்கத்தில் கையைக் கட்டி வேடிக்கைப்பார்த்துக் கொண்டிருந்தது மம்தாவிற்கு பணத்தை இரைப்பதற்கு வசதியாய்ப் போனது. அதுமட்டுமல்ல அங்கே திரிணாமுல் - காங்கிரஸ் - மாவோயிஸ்ட் இவர்களுடன் இந்திய பெருமுதலாளிகள், கார்ப்பரேட் கம்பெனிகள், பத்திரிகைகள், தொலைகாட்சிகள், முப்பத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் நடைபெற்ற காங்கிரஸ் கட்சியின் கொடுங்கோல் ஆட்சியை கண்டிராத - அனுபவித்திராத முதன்முறையாய் வாக்களித்த இளையத்தலை முறையினர் மற்றும் இனிப்பை மட்டுமே சாப்பிட்டு திகட்டிபோய் மாற்றம் விரும்பியவர்கள் - இப்படி மிகப்பெரிய கூட்டணி அமைத்து களத்தில் இறங்கினார் மம்தா பானர்ஜி.

" மாற்றம்" என்கிற கவர்ச்சியான வார்த்தையைத் தவிர வேறு ஒன்றும்

மம்தா பானர்ஜி மக்களிடம் உச்சரிக்கவில்லை. இடது முன்னணி மீது ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளோ, குடும்ப அரசியல் அராஜகமென்றோ, சொத்து சேர்ப்பு என்றோ, கடுமையான மின்வெட்டுகள் என்றோ, மக்களுக்கெதிரான - தொழிலாளர்களுக்கு எதிரான - விவசாயிகளுக்கு எதிரான சர்வாதிகார ஆட்சி என்றோ குற்றச்சாட்டுகளை அடுக்கமுடியாத மேற்கு வங்க இடது முன்னணி ஆட்சி என்பதை வெறும் "மாற்றம்" என்ற வார்த்தையில் கவர்ந்து போய் ஆட்சி மாற்றத்திற்காக மட்டுமே மேற்கு வங்க மக்கள் மம்தா தலைமையிலான கூட்டணிக்கு வாக்களித்திருக்கிறார்கள்.

இது ஒரு "மாற்றத்திற்காக" மம்தா பானர்ஜிக்கு மேற்கு வங்க மக்கள் வாக்களித்திருக்கிறார்களே தவிர இடது முன்னணிக்கு "மாற்று" என்பதற்காக அல்ல.

26 டிசம்பர் 1991 அன்று சோவியத் யூனியன் உடைந்த போது உலக அமைதியை விரும்பிய - ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்த்த உலக மக்களின் மனநிலை எப்படி இருந்ததோ, அதே மனநிலையில் தான் இன்று முப்பத்துநான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மேற்குவங்க மக்கள் இடது முன்னணிக்கு தோல்வியைத் தந்திருப்பதை பார்க்கும் போதும் இந்த தேசத்தின் மீது அக்கறையுள்ள - மக்களின் மீது அக்கறையுள்ள அனைவருக்கும் இருக்கிறது.

புதுவை ராம்ஜி

மாவீரர்கள் இரணியன், சிவராமன், ஆறுமுகம் தியாகிகள் தினம்

கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தின் தியாகிகளான சிவராமன், இரணியன், ஆறுமுகம் ஆகியோரின் 50ம் ஆண்டு நினைவுதினம் இன்று (5.5.2011). செங்கொடி இயக்கத்தின் மகத்தான தியாகிகளான இவர்களது நினைவு தினம் வியாழனன்று பட்டுக்கோட்டையில் எழுச்சியுடன் நடைபெறவுள்ளது.

ஒன்றுபட்ட கம்யூனிஸ்ட் கட்சி சுதந்திர இந்தியாவில் காங்கிரஸ் ஆட்சியாளர்களால் 1948முதல் 51 வரை தடை செய்யப்பட்டது. கட்சி மற்றும் விவசாய சங்க முன்னணி ஊழியர்கள் ஆட்சியாளர்களால் வேட்டையா டப்பட்டனர். அவர்களது குடும்பங்களும் அழிக்கப்பட்டன. நிலப்பிரபுக்கள், ஜமீன்தார் கள், மடாதிபதிகளை பாதுகாக்க காங்கிரஸ் அரசு அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் எடுத்தது.

இந்த அடக்குமுறை காலத்தில் ஏராள மான இளைஞர்கள் கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத் தில் இணைந்து தீரமுடன் போராடினர். சாம்பானோடை சிவராமன், இரணியன் ஆகி யோர் மலேயாவிலிருந்து நாடு கடத்தப்பட்டு இந்தியாவுக்கு வந்தவர்கள். இரணியன், ஆம்பலாப் பட்டு ஆறுமுகம் ஆகியோரும் நிலவுடைமை மற்றும் ஜாதிய ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிரான போராட்டத்தில் தீரமுடன் பங்கேற் றவர்கள்.

50 ஆயிரம் ஏக்கர் நிலத்திற்கும் அதிகமாக வைத்திருந்த நெடும்பலம் சாமியப்ப முத லியாருக்கு எதிரான மக்கள் போராட்டத்திற்கு தலைமையேற்ற சிவராமன், தலைமறைவாக இருந்து விவசாயிகளை அணிதிரட்டினார். பட்டுக்கோட்டை வட்டம் நாட்டுச்சாலை கிராமத்தில் 1950ம் ஆண்டு மே 3ம் தேதி சிவராமன் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டார்.

மலேயாவிலிருந்து நாடு கடத்தப்பட்டு தனது சொந்த ஊரான வாட்டாகுடியில் தங் கியிருந்த இரணியன் அந்த ஊரில் கம்யூ னிஸ்ட் கட்சியை துவக்கினார். அப்பகுதி யில் ஆதிக்கம் செலுத்திய மதுக்கூர், பாப்பா நாடு, அத்திவெட்டி ஜமீன்களின் கொடுமைகளை எதிர்த்து மக்களை அணிதிரட்டியவர் இரணியன். நாடிமுத்துப்பிள்ளைக்கு சொந்தமான பட்டுக்கோட்டை எஸ்டேட்டில் பணி யாற்றிய விவசாயத் தொழிலாளர்கள் கடுமையாகச் சுரண்டப்பட்டனர். அவர்களையும் இரணியன் அணிதிரட்டினார். தோழர் கே.பி. நடராஜன் போன்ற தலைவர்களின் வழி காட்டுதலுடன் செயல்பட்ட இரணியன், செம்பாலூர் பண்ணைக்கெதிரான போராட்டத்தை ஆம்பலாப்பட்டு, கரம்பயம், எட்டுப் புலிக்காடு ஆகிய கிராமங்களில் உள்ள கம்யூனிஸ்ட்டுகளையும் இணைத்து தலைமையேற்று நடத்தினார். இரணியன் அந்தப் பகுதி நிலவுடைமையாளர்களுக்கும் காவல்துறையினருக்கும் சிம்மசொப்பனமாக விளங்கினார். போலீசாரால் தேடப்பட்டு வந்த இரணியன் ஒரத்தநாடு வட்டம் வடசேரியில் கயவன் ஒருவனால் காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டு சுட்டுக்கொல்லப்பட்டார்.

1943ல் ஆம்பலாப்பட்டில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி துவக்கப்பட்டது. புண்ணியம் கதிரே சன் தலைமையில் செயல்பட்டு வந்த கம்யூ னிஸ்ட் கட்சியில் இளைஞரான ஆறுமுகம் தன்னையும் இணைத்துக்கொண்டு செயல் பட்டார். ஆம்பலாப்பட்டு மதுக்கூர் ஜமீனுக்கு உட்பட்ட கிராமமாகும். ஆம்பலாப்பட்டு முதல் வெண்குழி வரையிலான மதுக்கூர் ஜமீன்தாருக்கு சொந்தமான 12 கிராமங்களில் நிலவிய நிலவுடைமைக் கொடுமைகளை எதிர்த்து ஆறுமுகம் போராடினார். விவசாயி களை மிரட்ட பயன்படுத்தப்பட்ட ஜமீனின் பிரம்சேரி நோட்டுகளை தீவைத்துக் கொளுத் தும் போராட்டத்தில் முன்னணியாக இருந்த வர் ஆறுமுகம்.

வடசேரி கிராம சவுக்குத் தோப்பில் இரணியனும், ஆறுமுகமும் சந்தித்து விவா தித்த போது துரோகியால் காட்டிக் கொடுக் கப்பட்டு ஆறுமுகமும், இரணியனும் போலீ சாரால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர்.

படுகொலை செய்யப்பட்ட சிவராமன், இரணியன், ஆறுமுகம் ஆகியோரின் உடல் களை அவர்களது உறவினர்களிடம் ஒப்ப டைக்க மறுத்து 1950ம் ஆண்டு மே 5ம் தேதி பட்டுக்கோட்டை ரயில்வே கேட் அருகிலுள்ள மைதானத்தில் ஒரே இடத்தில் அடக்கம் செய்தனர். அந்த தியாகிகள் விதைக்கப் பட்டு 50 ஆண்டுகள் உருண்டோடிவிட்டன. ஆனால்அவர்களது தியாகம் இன்றும் ஜொலிக்கிறது. செங்கொடி இயக்கத்தின் மகத்தான தியாகிகளுக்கு வீர வணக்கம் செலுத்துவோம்.

- ஆர்.சி.பழனிவேலு

மாநிலக்குழு உறுப்பினர், சிபிஐ(எம்)

பாட்டாளி வர்க்கமே புரட்சிகரமான வர்க்கம்

நம் அன்றாட வாழ்வில் மார்க்சியம் நமக்கு வழிகாட் டுகிறது. தினமும் ஏராளமான சம்பவங்களைக் காண்கிறோம். நாளேடுகளில் படிக்கிறோம். அவை அனைத் தையும் நாம் உணர்ந்துகொள்ள முடியுமா? நிச்சயம் முடியும்.

1. போராடும் மாணவர்கள் மீது தடியடி

2. 2லட்சம் விவ சாயிகள் தற்கொலை

3. விவசாய விளைபொருட்களுக்குக் கட்டுப்படியான

விலை கிடைக்காததால் விவசாயிகள் கடனாளியாவது.

4. வாழ வழி தெரியாது நகரங்களுக்குக் குடி பெயர்வது

5. விலைவாசி உயர்வு, கொலை, கொள்ளை

என்று எண்ணற்ற நிகழ்வுகளை நாம் அன்றாடம் காண்கிறோம். இவை ஒவ்வொன்றையும் எவ்வாறு நாம் புரிந்துகொள்வது? அதற்கு மார்க்சியம் ஒரு வழிமுறையைக் காண்பிக்கிறது. அந்த வழிமுறைதான் “வர்க்கப் பார்வை” என்பது. வர்க்கப் பார்வை என்பது தொழிலாளி வர்க்கத்தின் நிலைபாட்டி லிருந்து, நோக்கு நிலையிலிருந்து ஒவ்வொன்றையும் ஆராய்வது. மக்களில் தொழிலாளி வர்க்கம். விவசாய வர்க்கம். நடுத்தர வர்க்கம். கைவினைஞர்கள் என்று பல பகுதியினர் உள்ளனர்.

ஆனால், இந்த வர்க்கங்களில் தொழிலாளி வர்க்கம் மட்டுமே ஒரு புரட்சிகரமான வர்க்கம். அதற்கு எவ்வித சொத்துரிமையும் கிடையாது. தம் உழைப்பு சக்தியை விற்றே வாழவேண்டிய வர்க்கம். இயந்திர உற்பத்தி தொழி லுடன் இணைந்த வர்க்கம். எனவே, அதை மார்க்ஸும், ஏங்கெல்ஸும் தேர்ந்தெடுத்தனர். அதற்கு மற்றொரு நிபந்தனையையும் மார்க்ஸும், ஏங்கெல்சும் விதித்தனர். சுரண்டப்படும் பிற சமூக வர்க்கங்களை அந்தச் சுரண்ட லிலிருந்து விடுவிக்காமல், தொழிலாளி வர்க்கம் தன்னை மட்டும் விடுவித்துக்கொள்ள முடியாது என்று அவர்கள் கூறினர். அந்த வர்க்கத்தையே புரட்சிக்குத் தலைமை தாங் கும் வர்க்கம் என்று அறிவித்தனர். தொழிலாளி வர்க்கத் திற்கு புரட்சிகர முன்னணிப் படை என்றழைக்கப்படும் “கம்யூனிஸ்ட் கட்சி” தலைமை தாங்கி வழிகாட்டுகிறது.

தொழிலாளி வர்க்கம் ஒவ்வொரு சம்பவத்தையும் நிகழ்வுப் போக்கையும் ஆராய்கிறது. அந்த ஒவ்வொன்றும் சுரண்டும் முதலாளி வர்க்கத்தின் நலனுக்காக நிற்கிறதா? சுரண்டப்படும் தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கு ஆதரவாக நிற்கிறதா? என்று பகுத்தாராய்ந்து, தொழிலாளி வர்க்கத்தின் நலனுக்கேற்ற நிலைபாட்டை எடுக்கிறது. அனைத்து சுரண்டப்படும் மக்களின் நலனுக்காக எடுக்கப்படும் இந்த நிலைபாடுதான் தொழிலாளி வர்க்கப் பார்வை என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதுதான் கம்யூனிஸ்டுகளின் நிலை பாடாகும்.

தாங்கள் உருவாக்கிய “கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை யில்” மார்க்ஸும், ஏங்கெல்ஸும் தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கு ஏன் இந்தத் தலைமைப் பொறுப்பு என்பதை பின்வரும் வார்த்தைகளில் கூறியுள்ளனர்.

“இன்று முதலாளித்துவ வர்க்கத்தை எதிர்த்து நிற்கும் எல்லா வர்க்கங்களிலும் பாட்டாளி வர்க்கம் மட்டும்தான் உண்மையாகவே புரட்சிகரமான வர்க்கமாகும். ஏனைய வர்க்கங்கள், நவீன தொழிலின் வளர்ச்சியின் முன்னால் நலிவுற்று, சிதைந்து முடிவில் மறைந்துபோகின்றன. பாட் டாளி வர்க்கம் மட்டும்தான் நவீன தொழிலுக்கே உரித்தான அதன் நேரடி விளைவாய் அமைகிறது...”

என்.ராமகிருஷ்ணன்

இந்தியாவின் மிகவும் ஏழ்மையான முதல்வர்

மேற்குவங்க சட்டமன்றத் தேர்தல் இந்தியாவின் கவனத்தையும், உலகின் பல நாடுகளது கவனத்தையும் ஈர்த்துள்ளது. மேற்குவங்கத் தேர்தல் போராட்டக் களத்தில் மேற்குவங்க முதலமைச்சரும், மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அரசியல் தலைமைக் குழு உறுப்பினருமான புத்ததேவ் பட்டாச்சார்யா ஜாதவ்பூர் தொகுதியில் தொடர்ந்து ஆறாவது முறையாக வெற்றி வாகை சூடுவதற்குப் போட்டியிடுகிறார். இவரை எதிர்த்து திரிணாமுல் காங்கிரஸ் வேட்பாளராக முன்னாள் தலைமைச் செயலாளர் மனீஸ் குப்தா போட்டியிடுகிறார்.

திரிணாமுல் காங்கிரஸின் வேட்பாளர் பட்டியல் வெளியிடப்பட்டவுடன் அந்த மனீஸ் குப்தா, ஊடகங்களுக்கு உரைத்த செய்தி கவனிக்கத்தக்கது.

தான், புத்ததேவ் பட்டாச்சார்யாவை எதிர்க்கவில்லை என்றும், அரசுத் துறை யில் தனக்கு இருக்கும் அறிமுகத்தை முன்னிறுத்தி மக்களின் ஆதரவைப் பெற மட்டுமே முயற்சிக்கிறேன் என்றும் அவர் கூறினார். தேர்தலில் இடது முன்ன ணியை அரசியல் ரீதியாக எதிர் கொள்ள இவர்கள் தயாரில்லை என்பதற் கான ஒரு முன் ஒப்புதலாகவே இவரின் பேச்சு இருந்தது.

வங்கத்தின் அரசியலும், வங்கத்தின் வளர்ச்சியுமே ஜாதவ்பூர் தேர்தல் பிரச் சாரத்தின் முக்கிய விஷயமாகியுள்ளது.

கொல்கத்தா மாநகரில் இடதுசாரிகளின் கோட்டையாகத் திகழ்கிறது ஜாதவ்பூர் தொகுதி. 1967-இல் நடைமுறைக்கு வந்த ஜாதவ்பூர் தொகுதி அன்று முதல் ஒவ்வொரு முறையும் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் வேட்பாளரை மட்டுமே வெற்றி பெறச் செய்துள்ளது. 50 சதவீதத்திற்கு அதிகமான வாக்குகளைப் பெற்று அங்கு மார்க்சிஸ்ட் கட்சி வெற்றி பெற்றுள்ளது.

புத்ததேவ் பட்டாச்சார்யா 1987-இல் நடைபெற்ற சட்டமன்றத் தேர்தலிலிருந்து ஜாதவ்பூர் வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டு தொடர்ச்சியாக மகத்தான வெற்றி பெற்று வந்துள்ளார். அவர் முதலாவது போட்டியில் காங்கிரஸ் வேட்பாளர் பிர பாத் சாட்டர்ஜியை விட 36,422 வாக் குகள் அதிகம் பெற்று முதல் வெற்றி பெற்றார்.

புத்ததேவ் 2006ஆம்ஆண்டு நடை பெற்ற தேர்தலில் திரிணாமுல் வேட்பா ளர் தீபக்குமார் என்பவரை 58,130 வாக் குகள் வித்தியாசத்தில் தோற்கடித்தார். ஜாதவ்பூர் தொகுதியில் நடைபெற்ற தேர்தல்களில் மார்க்சிஸ்ட் கட்சி வெற்றி பெற்ற பெரும்பான்மை வாக்குகளில் இதுவே மிக அதிகம். கொல்கத்தா நக ரின் தெற்குப் பகுதியில் உள்ளது ஜாதவ் பூர் தொகுதி. ஜாதவ்பூர் பெயரில் ஒரு பல்க லைக் கழகமும் உள்ளது. நடுத்தர மக்க ளும் தொழிலாளர்களும் அதிகமாக வசிக்கிற தொகுதி இது.

விவசாயத் துறையில் பெரும் வளர்ச்சியை நிலை நாட்டிய வங்கம், தொழில் துறையிலும் பெரும் வளர்ச்சியைப் பெற்றிடுவதற்கான பெரும் முயற்சியை புத்ததேவ் முதலமைச்சரானதும் ஆரம்பித்தார். இதன் மூலம் மேற்குவங்கத்தின் தொழில்வளர்ச்சியில் ஏராளமான சாதனைகள் ஏற்பட்டன. இந்தச் சாதனை களை மதிப்பிழக்கச் செய்வதற்காக இதன் பேரில் புத்ததேவ் மீது தாக்குதல் நடத்தவும் முயற்சி செய்யப்பட்டது. அரசியல் ரீதியாகவும், அரசின் கொள்கை விஷயத்திலும் முரண்பாடுகள் இருந்த போதிலும் எதிராளிகள் கூட புத்ததே வின் தூய்மையான பொதுவாழ்க் கையை அங்கீகரிக்கிறார்கள்.

அவர் மீது ஊழல் குற்றச்சாட்டு எதுவும் கூற இயலவில்லை. மக்களின் நேசமிக்க தலைவராகத் திகழ்கிறார். எளிமையாக வாழும் ஒரு முதலமைச்சர் என்ற நற்பெயர் அவருக்கு உண்டு. பாலி கஞ்ச்க்கு அருகில் உள்ள அவென்யுவில் ஒற்றை பெட்ரூம் உள்ள பிளாட்டில் புத்ததேவ் தங்கியுள்ளார்.

1944- இல் கொல்கத்தாவில் பிறந்த புத்ததேவ், 1964-இல் பிரசிடன்ஸி கல் லூரியில் பட்டம் பெற்றார். 1966-இல் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் உறுப்பினரானார். 1971-இல் கட்சியின் மாநிலக் குழு உறுப்பினராகவும், 1982-இல் மாநில செயற்குழு உறுப்பினராக வும், 1985-இல் கட்சியின் மத்தியக் குழு உறுப்பினராகவும், 2000-மாவது ஆண் டில் அரசியல் தலைமைக் குழு உறுப் பினராகவும் உயர்ந்தார்.

இந்திய ஜனநாயக வாலிபர் சங்கம் தோன்றுவதற்கு முன்பு, புத்ததேவ், வங்கத் தின் ஜனநாயக வாலிபர் சங்க மாநிலச் செயலாளராகப் பணியாற்றினார். இவர், 1977-இல் முதன்முறையாக காசிப்பூர் சட்டமன்றத் தொகுதியிலிருந்து தேர்ந் தெடுக்கப்பட்டார். நீண்டகாலம் மாநில அமைச்சராகப் பணியாற்றினார். 1996 முதல் மேற்குவங்க உள்துறை அமைச்ச ராகவும் பொறுப்பு வகித்தார். ஜோதிபாசு வுக்கு அடுத்து முதலமைச்சரானார்.

புத்ததேவின் மனைவி பெயர் மீரா. மகள் சுசேத்னா, சுற்றுச் சூழல் பாதுகாப்பு ஊழியராகப் பணியாற்றுகிறார்.

புத்ததேவுக்குப் பிடித்தமானது கவிதை எழுதுவது மற்றும் கிரிக்கெட், திரைப்படம்.

நன்றி : தேசாபிமானி (21.3.2011)

தமிழாக்கம் :தி.வ.

Bhattacharjee is ranked as the poorest CM of India, with assets worth only Rs 15.2 lakh!

The beleaguered CM owns NSC certificates and LIC policies worth 2.65 lakh, bank deposits worth Rs 6.42 lakh and gold ornaments worth Rs 5 lakh, among other things. He also owns Rs 3,550 in cash!

என்றும் பொருந்தும் மார்க்ஸின் கோட்பாடுகள்

மார்க்ஸ் கல்வி கற்ற பள்ளியில் இறுதி வகுப்பில் ஒவ்வொரு மாணவரும் தனது எதிர் கால இலக்கு என்ன என்பது குறித்து ஒரு கட்டுரை எழுத வேண்டும். தனது 17வது வயதில் எதிர்கால இலக்கு குறித்து மார்க்சின் கட்டுரை அவரது சிந்தனையை வெளிப்படுத் துவது மட்டுமல்ல; ஒவ்வொரு பொதுவுடைமைப் போராளியும் கற்க வேண்டிய வழி காட்டுதல் எனில் மிகை அல்ல.

இன்னல்களுக்கிடையே

இரும்பு போன்ற உறுதி

“ஒருவன் தனக்காக மட்டுமே வாழ்ந்தால் ஒரு வேளை புகழ்வாய்ந்தவனாகவோ அல்லது சிறந்த கல்விமானாகவோ ஆகலாம். ஆனால் அவன் ஒரு முழுமையான சிறந்த மனிதனாக ஆகவே முடியாது.”

எவன் மிகவும் மகிழ்ச்சிக்குரிய மனிதன்?

“எவன் ஒருவன் மிக அதிகமானோரை மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்துகிறானோ, அவன்தான் மிகவும் மகிழ்ச்சிக்குரியவன் என்பதை அனு பவம் கூறுகிறது”

ஆகவே வாழ்வின் இலக்கு என்ன?

“மனித குலத்திற்காக பணியாற்று. இந்த வாழ்வு ரோஜா மலர்ப்பாதை அல்ல. முட்கள் நிறைந்த பாதை! நாம் மனித குலத்தின் நன் மைக்காக பணியாற்றுவது என முடிவு செய்து விட்டால் எந்தஒரு துன்பமும் நம்மை நிலை குலைய வைக்காது. ஏனெனில் இந்த தியாகங் கள் மனித குலத்தின் நன்மைக்காக!”

தனது 17ம் வயதில் எழுதிய இந்த வாசகங்கள் மார்க்சின் வாழ்நாள் முழுவதும் அவ ருக்கு மன உறுதியை அளித்தன. ஏனெனில் தனது சொந்த வாழ்வில் அவர் சந்திக்காத இன்னலே இல்லை எனலாம். ஒவ்வொரு தேசமும் அது பிரஷ்யாவின் சர்வாதிகார ஆட்சியாக இருந்தாலும் பிரான்சின் குடியரசாக இருந்தாலும், மார்க்சை நாடு கடத்தின. முத லாளித்துவ அரசுகளும், பத்திரிகைகளும் அவதூறு பொழிந்தன. மார்க்சின் மகத்தான படைப்பான “மூலதனம்” வெளியிடப்பட்ட பொழுது அதனை விமர்சித்தால் கூட மார்க்சின் புகழ் பரவி விடும் என அஞ்சிய அவர்கள் ‘அமைதி சதியில்’ ஈடுபட்டனர். வறுமை மார்க்ஸ் குடும்பத்தை வாட்டியது. எனினும் அவர் வாழ்நாள் முழுவதும் உழைக்கும் மக்களுக்காக உழைத்தார். “கோடிக் கணக்கான உழைப்பாளிகளின் மகிழ்ச்சிக்காக தனது வாழ்நாளை அர்ப்பணித்ததால் எந்த ஒரு துன்பமும் அவரிடம் ஒரு சிறு ஊசலாட்டத்தைக் கூட ஏற்படுத்த முடியவில்லை!

மார்க்சின் கோட்பாடுகள்

இன்றும் பொருந்துமா?

மார்க்ஸ் மறைந்து 128 ஆண்டுகள் கடந்து விட்டன.

“128 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உருவான மார்க்சின் கருத்துக்கள் இன்று பொருத்தமற்ற வையாகிவிட்டன”

“முதலாளித்துவம் தன்னை நிலைநிறுத் திக்கொள்வதில் வெற்றிபெற்று விடுகிறது. எனவே மார்க்சின் கருத்துக்கள் தோல்வி அடைந்துவிட்டன”

இவையெல்லாம் இன்று முதலாளித்துவ வாதிகளால் முன்வைக்கப்படும் கருத்துக்கள் ஆகும். இவை உண்மை அல்ல! மார்க்சின் ஆய்வு குறிப்பாக அவரது “மூலதனம்” முத லாளித்துவ உற்பத்தி முறை குறித்து மிக ஆழ மாக ஆய்வு செய்யப்பட்டதாகும். முதலாளித் துவம் பற்றி மார்க்ஸ் முன்வைத்த அடிப்ப டைக்கோட்பாடுகள் இன்றளவும் பொருந்து கின்றன. முதலாளித்துவத்தின் உற்பத்தி முறையில் உள்ள வடிவம் மாறலாம். தொழில் நுட்பப் புரட்சி வந்திருக்கலாம். இந்தியா போன்ற நாடுகளில் தொழிலாளி வர்க்கத்தில் முறைசாராத்தன்மை உருவாகியிருக்கலாம். தொழில் மூலதனத்தோடு நிதி மூலதனமும் சமூகப் பொருளாதாரத்தில் முன்வந்திருக்க லாம். இந்த நிதி மூலதனம் இரத்தக்காட்டேரி போல வெறிகொண்டு அலையலாம். ஆனால் இவையெல்லாம் கூட இலாப வெறிக்காகவே முதலாளித்துவத்தால் உருவாக்கப்பட்டது. எனவே மார்க்சின் அடிப்படைக்கோட்பாடு இன்றளவும் பொருந்துகின்ற ஒன்றுதான்.

முதலாளித்துவமும் கொடிய வறுமையும் பிரிக்க முடியாதவை

முதலாளித்துவம் உற்பத்தியைப் புரட்சிகர மாக முன்னேற்றியது. ஆனால் அதன் பலன் கள் ஒரு சிலரின் கைகளில் குவிந்தன என் றார் மார்க்ஸ். எனவே அபரிமிதமான செல்வம் ஒரு சிலரிடத்திலும் மறுபுறத்தில் அபரிமித மான வறுமை உழைப்பாளிகளிடமும் உருவா கியது என துல்லியமாக எடுத்துரைத்தார் மார்க்ஸ். ஏன்இவ்வாறு நிகழ்கிறது என்ப தையும் தோலுரித்துக் காட்டினார்.

அமெரிக்காவில் 90 சதவீதமாக உள்ள அமெரிக்க உழைப்பாளிகளின் வருமானம் 1979-2006ம் ஆண்டுகளுக்கிடையே 15 சதவீதம் உயர்ந்தது. ஆனால் வசதி படைத்த மேல்மட்ட 1 சதவீத செல்வந்தர்களின் வருமா னமோ 144 சதவீதம் உயர்ந்தது. அதுவும் மிக உயரத்தில் உள்ள 0.1 சதவீதம் செல்வந்தர் களின் வருமானம் 324 சதவீதம் உயர்ந்தது.

ஒரு அமெரிக்கத் தொழிலாளியின் ஊதி யம் 1989-2007ம் ஆண்டுகளிடையே 10 சத வீதம் உயர்ந்தது எனில், முதன்மை அதிகாரி களின் ஊதியம் இதே காலகட்டத்தில் 167 சதவீதம் உயர்ந்தது. எனவே 40 மில்லியன் அமெரிக்க மக்கள் வறுமைக்கோட்டுக்கு கீழே உள்ளனர் எனும் செய்தி ஆச்சரியமற்ற ஒன்று தான். உலகின் செல்வம் அமெரிக்காவில் குவி கிறது எனில் அமெரிக்காவிற்குள் அச்செல் வம் மிகச்சிலரின் கைகளில் குவிந்துள்ளது. உலக முதலாளித்துவத்தின் தலைமையகத் தில் இதுதான் இன்றைய நிலை! முதலாளித் துவத்தின் அதிநவீன தொழில்நுட்பங்களும் புதிய உற்பத்தி சாதனங்களும் செல்வத்தை ஒரு சிலரின் கைகளில் சேர்வதை மாற்ற வில்லை. மார்க்ஸ் கூறியது இன்றும் உண் மையே என்பதை பறைசாற்றுகிறது.

இதே நிலைதான் இந்தியாவிலும்! ஒரு புறத்தில் 77 சதவீதம் மக்கள் அதாவது 84 கோடி பேரின் ஒருநாள் வருமானம் ரூ.20க்கும் கீழே! ஆனால் மறுபுறத்தில் அம்பானி குழு மம், டாடா குழுமம், சன் குழுமம் என பில்லிய னர்களிடம் செல்வம் தஞ்சமடைவதும் தங்கு தடையின்றி தொடர்கிறது. இவர்களுக்காக அரசின் கொள்கைகளும் வளைந்து கொடுக் கின்றன என்பதை அலைக்கற்றை ஊழல் தெளிவாக வெளிப்படுத்தியது. எனவே மார்க் சின் கோட்பாடு அமெரிக்காவிற்கும் சரி, இந்தி யாவிற்கும் சரி இன்றும் பொருந்துகின்ற உண்மையாகவே உள்ளது.

முதலாளித்துவ உற்பத்தி சமூக நன்மைக் காக நடப்பது இல்லை. சமூக திட்டமிடலுக்கு அங்கு இடமில்லை. அதன் நோக்கம் முதலா ளியின் லாபம் மட்டுமே! எனவே உற்பத்தி மிதமிஞ்சிப்போவதும், உற்பத்தி வீழ்ச்சியும், அதன் விளைவாக நிகழும் நெருக்கடியும் முதலாளித்துவத்தின் பிரிக்க முடியாத அம்சங்கள் என்றார் மார்க்ஸ். உலகப் பொருளா தாரத்தில் நிலவும் இன்றைய கடும் நெருக்கடி மார்க்சின் கூற்று சரியானது என்பதையே நிரூபிக்கிறது.

முதலாளித்துவம் தன்னை நிலைநிறுத் திக்கொள்ள எது வேண்டுமானாலும் செய்யும். குறிப்பாக முதலாளித்துவம் தனது காலத் திற்கு முந்தைய உற்பத்தி முறைகளை கபளீ கரம் செய்தே உருவாகிறது என்றார் மார்க்ஸ். அதனை கீழ்க்கண்டவாறு குறிப்பிடுகிறார்.

“உச்சந்தலை முதல் உள்ளங்கால் வரை ஒவ்வொரு துவாரத்திலும் இரத்தமும் அழுக் கும் பீறிட முதலாளித்துவம் உருவாகிறது”. இன்று இந்திய விவசாயத்துறையில் கால் பதித்துள்ள முதலாளித்துவம் விவசாயிகளை எந்த நிலைக்குத் தள்ளுகிறது என்பது நமது கண்கள் முன்பு நிகழும் உண்மைகள். ஒரு புறத்தில் கடந்த 11 ஆண்டுகளில் இரண்டு லட்சம் விவசாயிகள் தமது உயிரை மாய்த்துள் ளனர். அதாவது 30 நிமிடங்களுக்கு ஒரு விவ சாயி மரணத்தை தழுவிக்கொண்டார். மற் றொருபுறத்தில் இந்தியாவின் கனிம வளங் களை கொள்ளையடித்திட முதலாளித்துவம், ஆதிவாசி மக்களை வனங்களிலிருந்து விரட்ட முனைகிறது. முதலாளிகளுக்கு ஆதரவாக இருக்கும் மத்திய அரசோ, வீழ்ந்துவரும் விவ சாயத்தை பாதுகாத்திட அக்கறை கொள்ளத் தயாராக இல்லை. இந்திய மக்களில் 60 சதவீதம் பேர் விவசாயத்தை சார்ந்து இருக் கும் சூழலில் இந்திய முதலாளித்துவம் விவசா யத்துறையில் தனது வர்க்க அதிகாரத்தை நிலைநாட்டிட விவசாயிகளையும் விவசாயத் தொழிலாளர்களையும் மரணத்தின் விளிம் பிற்கே துரத்துகிறது. இங்கும் மார்க்சின் ஆய்வு சரியானதே என்பது தெளிவாகிறது.

மார்க்சின் கோட்பாடுகள் வறட்டுச்சூத்திரம் அல்ல!

இவ்வாறு மார்க்சின் பல கோட்பாடுகள் அடிப்படையில் இன்றும் சரியானதே என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. அதே சமயம் மார்க்சின் கோட்பாடுகள் வறட்டுச் சூத்திரங் கள் அல்ல என்பதில் பொதுவுடைமைப் போராளிகள் தெளிவாக உள்ளனர். தற்கால பரிணாமங்களையும் கணக்கிட்டு, தேவை யான செழுமைப்படுத்துதலையும் அமலாக் கிட அவர்கள் தயங்குவது இல்லை.

இந்திய தொழிலாளி வர்க்கத்தில் உருவா கியுள்ள முறைசாராத் தன்மை மார்க்ஸ் காலத் தில் இல்லை. அதே போல மார்க்ஸ் காலத் தில் நிதி மூலதனத்தின் ஆரம்ப அறிகுறிகள் இருந்தன. லெனின் காலத்தில் இது வளர்ந் தது. அதனை லெனின் தனது ஆய்விற்கு உட்படுத்தினார். எனினும் கடந்த 30 ஆண்டு களில் நிதி மூலதனம் ஒரு பிராங்கஸ்டின் உருவில் இரத்தக்காட்டேரி போல பரிணமித் துள்ளது. இதுபோன்ற பல மாற்றங்களை பொதுவுடைமைப் போராளிகள் உள்வாங்கி யுள்ளனர். இந்த மாற்றங்களை ஆய்வு செய் திடக்கூட மார்க்சின் கோட்பாடுகள்தான் அடித்தளமாக விளங்குகின்றன.

தனது உற்ற நண்பரின் கல்லறை அரு கில் அஞ்சலி உரையாற்றிய ஏங்கெல்ஸ் ‘மார்க்சின் பெயர் காலம் கடந்து நிற்கும். அவ ரது படைப்புகளும் காலத்தால் அழியாமல் நிற்கும்’ என்றார். மார்க்சின் கோட்பாடுகள் நேற்று உண்மையாக இருந்தன. இன்றும் உண்மையாக இருக்கின்றன. முதலாளித் துவம் உள்ள நாள் வரை அவை உண்மையா கவே இருக்கும். ஏனெனில் மார்க்சின் கோட் பாடுகள் ஒரு விஞ்ஞானம். விஞ்ஞானம் செழுமைப்படும். ஆனால் மறுதலிக்கப் படுவது இல்லை.

-அ.அன்வர் உசேன்