காவல்துறையினர் சித்ரவதை: இளைஞர் தற்கொலை

நாகப்பட்டினம்: நாகை மாவட்டம், கீழ்வேளூர் ஒன்றியம் சாட்டியக்குடியைச் சேர்ந்த வாலிபர் சங்கத் தோழரை, வழக்கு ஒன்றில் காவல்துறையினர் கைது செய்து, காவல்நிலையத்தில் ஜட்டியோடு வைத்து அடித்துச் சித்ரவதை செய்ததால் அவமா னம் தாங்காமல் அவர் தற்கொலை செய்து கொண்டார். இந்தச் சம்பவம் சனிக்கிழமை இரவு நடந்தது.

சாட்டியக்குடியில் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூ னிஸ்ட் கட்சியைச் சேர்ந்தவர்கள் கணபதி யின் குடும்பத்தினர். இவரது மகன் ரவிச்சந் திரன் எம்.ஏ. பட்டதாரி (37). இந்திய ஜன நாயக வாலிபர் சங்கத்தில் முக்கியப் பொறுப்பு வகிப்பவர். இவரது வீட்டுக்கு முன்புள்ள சாலையில் நீண்ட நாட்களாக ஒரு படுகுழி அமைந்து, தண்ணீர் தேங்கி பேருந்துகள் போகும்போதும் வரும் போதும் பள்ளத்தில் உள்ள தண்ணீர் இவ ரது வீட்டு வாசலில் தெறிக்கும். பல்வேறு புகார்கள் அளித்தும் ஒன்றும் நடைபெற வில்லை.

இந்நிலையில், ரவிச்சந்திரன் சனிக்கி ழமை பிற்பகல் 3 மணி அளவில் சாலையில் அமர்ந்து, திருவாரூர் - எட்டுக்குடி செல் லும் 18ம் எண் பேருந்தை மறித்துப் போராட் டம் செய்துள்ளார். பேருந்தின் ஓட்டுநர், நடத்துநர் ஆகியோர் வலிவலம் காவல் நிலையத்தில் புகார் அளிக்க, காவல்துறை யினர் ரவிச்சந்திரனைக் கைது செய்து, காவல்நிலையத்தில் ஜட்டியோடு வைத்து சித்ரவதை செய்துள்ளனர்.

தகவல் அறிந்து சிபிஎம் தோழர்கள் சென்று பேச்சுவார்த்தை நடத்தியதால் ரவிச்சந்திரன் விடுவிக்கப்பட்டு வீடு சென் றார். இந்தக் கொடிய சம்பவத்தால் அவ மா னம் தாங்காமல் ரவிச்சந்திரன் அன்றி ரவே விஷம் அருந்தி தற்கொலை செய்து கொண்டார்.

ரவிச்சந்திரனுக்கு கலைச்செல்வி (26) என்னும் மனைவியும், இரு ஆண் குழந்தை களும் உள்ளனர். கலைச்செல்வி மாதர் சங் கத்திலும் ‘வாழ்ந்து காட்டுவோம்’ அமைப் பிலும் பணியாற்றுபவர்.

இதே நிலையில் காவல்துறையினரின் சித்ரவதையால் அவமானம் தாங்காமல் ரவிச்சந்திரன் தற்கொலை செய்துள்ளார். எனவே, ரவிச்சந்திரன் குடும்பத்தினருக்கு அரசு உரிய நிவாரணம் அளிக்க வேண்டும். மேலும் அக்குடும்பத்தில் ஒரு வருக்கு அரசு வேலை அளிக்க வேண்டும் என சிபிஎம் கீழ்வேளூர் ஒன்றியச் செயலாளர் எம்.காத்த முத்து வலியுறுத்தியுள்ளார்.

“மன்னிக்க முடியாத பொய்யும்” முரசொலியின் அக்மார்க் நெய்யும்

பொங்கல் - தமிழ்ப்புத் தாண்டை யொட்டி மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி யின் மாநிலச் செயலாளர் தோழர் ஜி. ராமகிருஷ்ணன் வாழ்த்துச் செய்தி ஒன்றை வெளியிட்டிருந்தார். இதில் கூறப்பட்டிருந்த விபரங்களை மறுத்து முரசொலி ஏடு “மன்னிக்க முடியாத பொய்” என்ற தலைப்பில் முக்கால் பக்க அளவிற்கு பெட்டிச் செய்தி ஒன்றை எழு தியுள்ளது.

பொங்கல் - தமிழ்ப் புத்தாண்டை யொட்டி தமிழக முதல்வர் கலைஞர் வெளியிட்ட வாழ்த்துச் செய்தியில் ‘கடந்த ஆண்டுகளை விட இந்த ஆண்டில் கூடுதல் மழை பொழிந்து இந்த ஆட்சிக்குப் பெருமை சேர்த்துள்ளது. இயற்கை!’. என்று பெருமிதமாகக் குறிப் பிட்டுள்ளார்.

இந்த ஆண்டு தமிழகத்தில் தஞ்சை, நாகை, திருவாரூர், கடலூர், குமரி உள் ளிட்ட மாவட்டங்களில் பெய்த கனமழை காரணமாக விவசாயிகள் பெரும் இழப்பை சந்தித்துள்ளனர். அரசு அறி வித்துள்ள நிவாரணம் கிடைக்கவில்லை என்றும், அளிக்கப்பட்டுள்ள நிவாரணம் போதாது என்றும் பல்வேறு பகுதிகளில் விவசாயிகள் மறியல் உள்ளிட்ட போராட் டங்களில் ஈடுபட்டு வருகின்ற னர். இதுவும் ஆட்சிக்கு பெருமை சேர்க்கும் விஷயம் தான் போலிருக்கிறது.

2005ம் ஆண்டு முதல் 2010ம் ஆண்டு வரை 5,000 விவசாயிகள் தற்கொலை செய்து கொண்டதாக தேசிய குற்றப்பதிவு ஆணையம் வெளியிட்டுள்ள தகவலுக்கு தமிழக போலீஸ் டிஜிபி மறுப்புத் தெரி வித்துள்ளார் என்று முரசொலி கூறியுள் ளது. பி. சாய்நாத் உள்ளிட்ட பத்திரிகையாளர்கள் தேசிய குற்றப்பதிவு ஆணையம் தரும் தகவல்களின் அடிப்படையில்தான் இந்தப் பிரச்சனையை ஆய்வு செய்து வருகின்றனர். தேசிய அளவில் விவசாயிகள் தற்கொலை குறித்து தேசிய குற்றப்பதிவு ஆணையம் வெளியிட்டுள்ள தகவலை மத்திய வேளாண்துறை அமைச்சர் சரத்பவார் நாடாளுமன்ற மாநிலங்களவையில் (நவ.30,2007) ஒப்புக்கொண்டுள்ளார்.

போலீஸ் தரப்பு வாதத்தை மட்டுமே இதற்கு வலுவான மறுப்பாகக்கொள்ள முடியாது. காரணம், விவசாயிகள் - நெசவாளர்கள் மற்றும் கூலித் தொழி லாளர்கள் வறுமை மற்றும் தொழில் நெருக்கடி காரணமாக தற்கொலை செய்து கொண்டாலும் வயிற்றுவலி, கால்வலி என்றே முதல் தகவல் அறிக்கையில் குறிப்பது போலீசாருக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள பயிற்சிகளில் ஒன்று. சமயங்களில், குடும்பப் பிரச்சனை, கள்ளக்காதல், என்றெல்லாம் பிரச்சனையை திசை திருப்புவதிலும் காவல்துறையினர் கைதேர்ந்தவர்கள். தேசிய குற்றப்பதிவு ஆணையத்தின் தகவல் குறித்து வெள்ளை அறிக்கை வெளியிடுமாறு தமிழ்நாடு விவசாயிகள் சங்கம் கோரியுள்ளதை செய்ய முன்வருமா தமிழக அரசு?

கடன் வலையில் சிக்கிய விவசாயிகளைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதற்காகவே, விவசாயக் கடன் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டது என்று முரசொலி கூறுகிறது. விவசாயக் கடன் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டது உண்மை. ஆனால் இந்த தள்ளுபடியால் பயிருக்குக் கடன்வாங்கியிருந்த சிறு, குறு விவசாயிகளை விட டிராக்டர், போரிங், மோட்டார் போன்றவற்றை வாங்கியிருந்த பெரிய விவசாயிகளே அதிக பலன் பெற்றனர் என்பதும் அதை விட உண்மை. தமிழகத்தில் விவசாய நிலப்பரப்பு சுருங்கி வருவதும், நெல் உற்பத்தி பாதிக்கப்பட்டிருப்பதும் மறுக்க முடியாத உண்மை. தமிழ்நாட்டில் விவசாயமானியக் கோரிக்கையின் போது நெல் உற்பத்திக்கு இலக்கு நிர்ணயிக்கப்படும். அந்த இலக்கு இதுவரை எட்டப்பட்டதில்லை. அப்படி தமிழகத்தில் நெல் உற்பத்தி அபரிமிதமாகப் பெருகியிருந்தால் பொது விநியோக முறைக்கு மற்ற மாநிலங்களிலிருந்து அரிசி வாங்குவது ஏன்? அந்த அரிசி, ரேசன் அரிசி என நாமகரணம் சூட்டப்பட்டு வேறு சில மாநிலங்களுக்குக் கடத்தப்படுவது தனிக்கதை.

தமிழ்நாட்டில் வேளாண் விளை நிலங்கள் குறிப்பாக, நஞ்சை நிலங்கள் வேறு பணிகளுக்கு மாற்றப்பட்டு வருகிறது என்பதை தமிழக அரசு மறுக்க முடியுமா? சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலங்களுக்கு மட்டும் 12,000 ஏக்கர் நிலம் எடுக்கப்பட்டுள்ளது. இது தவிர தொழிற்சாலை, நகர விஸ்தரிப்பு, மனை வணிகம் போன்ற காரணங்களுக்காக விளைநிலங்கள் கையகப்படுத்தப்படுவதும் இதனால் நெல் உற்பத்திக் குறைவதும் கண்கூடு.

இந்தப் பின்னணியில்தான் விலைவாசி உயர்வு குறித்து விவாதிக்க முதல்வர் தலைமையில் நடந்த அமைச்சரவைக் கூட்டத்தில், நெல் போன்ற முக்கிய பயிர்களின் உற்பத்தித் திறனை வட்டார வாரியாக ஆராய்ந்து திட்டம் வகுத்து அதிகபட்ச உற்பத்தித் திறனை எட்ட தொடர் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. விவசாய நிலப்பரப்பு சுருங்குவதால்தானே, சாகுபடியில் உள்ள நிலத்தில் உற்பத்தித் திறனை பெருக்க யோசிக்கப்படுகிறது என்று கேட்டால், இது மன்னிக்க முடியாத பொய் என்று துள்ளிக் குதிக்கும் முரசொலி,

சர்க்கரை வணிகத்தில் முன்பேர வர்த்தகத்தை மீண்டும் புகுத்தி வர்த்தகச் சூதாடிகளுக்கு வளம் சேர்க்கிறது திமுக அங்கம் வகிக்கும் மத்திய அரசு,. ஆனால் கரும்புக்கு டன் ஒன்றுக்கு 3 ஆயிரம் ரூபாய் வழங்க வேண்டும் என்ற விவசாயிகளின் கோரிக்கை தொடர்ந்து புறக்கணிக்கப்படுகிறது. இதே போன்று நெல்லுக்கு குவிண்டால் ஒன்றுக்கு சன்ன ரகத்திற்கு ரூ. 1,500ம் மோட்டா ரகத்திற்கு ரூ. 1,400ம் வழங்க வேண்டும் என்ற விவசாயிகளின் கோரிக்கையையும் அரசு புறக்கணிக்கிறது.

கிராமப்புறங்களில் விவசாயத் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து வருவதும், நகரங்களை நோக்கி தொழிலாளர்கள் பிழைப்புத் தேடி இடம் பெயர்வதும் விவசாயத் துறையில் ஏற்பட்டுள்ள நெருக்கடியின் குறியீடு என்பதையாவது முரசொலி ஏற்றுக்கொள்ளுமா!

விவசாயத் தொழிலாளர் நல வாரியம் குன்றிக்கிடக்கிறது என்று குறிப்பிட்டுள்ளதையும் முரசொலி குறை கூறியுள்ளது. உண்மை தான் விவசாயத் தொழிலாளர்களின் நல வாரியம் மட்டுமின்றி தமிழக அரசினால் அறிவிக்கப்பட்ட பெரும்பாலான நல வாரியங்கள் நலம் குன்றித்தான் உள்ளன.

இந்த வாரியத்தில் சுமார் ஒன்றேமுக்கால் லட்சம் பேர் உறுப்பினராகச் சேர்க்கப்பட்டுள்ளனர் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. மாவட்ட அளவில் நல வாரிய அலுவலகம் துவக்கப்பட வேண்டும். கல்வி, திருமணம், விபத்து, முதியோர் ஓய்வூதியம் போன்ற திட்டங்களை செயல்படுத்த வேண்டும் என்று வலியுறுத்தப்பட்டு வருகிறது. இந்தத் திட்டத்தின் கீழ் கல்வி உதவித் தொகை எத்தனை பேருக்கு எவ்வளவு வழங்கப்பட்டுள்ளது என்ற விவரத்தை வெளியிட முரசொலி தயாரா?

உதாரணமாக, பழங்குடியினர் தமிழ்நாட்டில் சுமார் ஆறரை லட்சம் பேர் இருப்பதாகக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. நலவாரியத்தில் இதுவரை 24 ஆயிரம் குடும்பத்தினர் மட்டுமே சேர்க்கப்பட்டுள்ளனர். பதிவு செய்யப்பட்டவர்களுக்கும் பலன் எதுவும் பெரிதாகக் கிடைப்பதில்லை. ஒரு பானைச் சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்.

கோவை செம்மொழி மாநாட்டில் கோரிக்கைகளாக முன்வைக்கப்பட்ட மத்திய ஆட்சி மொழிகளில் ஒன்றாக தமிழ் மாற வேண்டும். உயர்நீதிமன்ற வழக்காடு மொழியாக தமிழ் அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும் என்பதையும் ஜி.ராமகிருஷ்ணன் வாழ்த்துச் செய்தியில் குறிப்பிட்டுள்ளார். மத்திய அமைச்சரவையில் வலுவான இலாகாக்களை கேட்டுப் பெறுவதில் காட்டிய முனைப்பில் ஒரு பகுதியையாவது திமுக இந்தக் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றக் காட்டியது உண்டா?

விவசாயிகளின் நிலை குறித்து எடுத்துரைப்பது முரசொலிக்கு மன்னிக்க முடியாத பொய்யாகத் தெரிகிறது. ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் குறித்து இவர்கள் முன்வைக்கும் அபத்த வாதங்களும் நீரா ராடியா உரையாடலும் தான் உண்மையிலும் உண்மை போலிருக்கிறது.

- மதுரை சொக்கன்.

இதுதான் மோடியின் குஜராத்!

அன்வர்

மோடியின் தலைமையில் குஜராத் நான்கு கால் பாய்ச்சலில் முன்னேறுவதாக விளம்பரப்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. சில கார்ப்பரேட் முதலாளிகள் “மோடி தான் பிரதமருக்கு பொருத்தமானவர்” என வக்காலத்து வாங்கினர். இதன் காரணமாக அத்வானிக்கு தூக்கம் பறி போய் விட்டது. பிரதமரின் கனவில் மோடி உலாவர அவரது மாநிலத்தில் தொழிலாளர்கள் தற்கொலை செய்யும் அவலம் குறித்து தடுத்திட அவருக்கு சிந்தனையோ அல் லது நேரமோ இல்லாமல் போய் விட்டது.

அமெரிக்க பொருளா தார நெருக்கடி காரணமாக இந்தியாவில் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்ட தொழில்களில் ஒன்று வைரம் பட்டைத் தீட்டும் தொழிலாகும். குஜராத் மாநில சூரத் நகரில் மட்டும் சுமார் 5 லட்சம் தொழிலாளர்கள் இத்தொழிலில் உள்ளனர். நெருக்கடி காரணமாக தீபாவளிக்கு மூடப்பட்ட தொழில் கள் இதுவரை திறக்கப்பட வில்லை.

வேலைப் பறிபோன கார ணத்தால் வறுமை இத்தொழி லாளர்களை வாட்டி வருகி றது. இதற்கு முதல் பலி தொழிலாளர்களின் குழந்தைகள் கல்விதான். கல்விக் கட்ட ணத்தை கட்ட முடியாத பல தொழிலாளர்கள் தம் குழந்தைகளை பள்ளிக்குச் செல்வதை நிறுத்த வேண்டிய தாயிற்று. இக்குழந்தை களின் கல்விக் கட்ட ணத்தை ரத்து செய்ய வேண்டும் என வலுவான கோரிக்கைகள் எழுந்தன. மிகப் பெரிய போராட்டத்திற்குப் பிறகு மோடி அரசாங்கம் இணங் கியது.

இதற்கான படிவங்கள் வாங்க வந்த தொழிலாளர் கள் மற்றும் அவர் தம் குடும் பத்தினர் மீது மோடி அரசாங்கம் இரக்கமின்றி தடியடி நடத்தியது. பலர் இரத்தக் காயம் அடைந்தனர். இந்த தடியடி நடந்த பொழுதுதான் “உயிர்த் துடிப்புடன் பீடு நடை போடும் குஜராத்” எனும் நிகழ்ச்சியில் கார்ப்பரேட் முதலாளிகள் மோடிக்கு பிரதமர் கனவை உருவாக்கினர். அந்த கனவுலகத்தில் மிதந்த மோடிக்கு தடியடி என்பது கவலைப்படும் அள விற்கு ஒரு பெரிய பிரச்ச னையா என்ன?

கல்விக் கட்டணத்தை ரத்து செய்தாலும் குழந்தைகளை பள்ளிக்கு அனுப்ப முடியாமல் தவித்தனர் பெற்றோர்கள். காரணம் வறுமை! இறுதியில் தம் உயிரை மாய்த்துக் கொள்ள துணிந்தனர். இப்படி 71 தொழிலா ளர்கள் கடந்த இரு மாதங்க ளில் தற்கொலை செய்து தமது உயிரை மாய்த்துக் கொண்டனர்.

வறுமையில் இத்தொழி லாளர்கள் வாடிக் கொண்டிருக்கும் இதே வேளையில் வைர முதலாளிகள் தம் சொகுசு வாழ்வில் குறை வில்லாமல் மூழ்கி வருகின் றனர். இவர்களது வீட்டில் வருமானவரி சோதனை நடந்த பொழுது கணக்கில் வராத கோடிக்கணக்கான ரூபாய்கள் பறிக்கப்பட்டன.

குஜராத்தின் பல இடங்களில் இத்தொழிலாளர்கள் மரணத்தின் விளிம்பை நோக்கி சென்று கொண்டுள் ளனர். முதலாளிகளுக்கு சலுகைகளை வாரி வழங் கும் மோடி தொழிலாளர்களுக்கு உதவிட முன்வர வில்லை. இன்னும் எத்தனை தற்கொலைகள் நிகழுமோ எனும் கவலை எழுந்துள்ளது.

எனினும் மோடியின் கவலை அது அல்ல! மனிதர்களின் மரணம் மோடியை எப்பொழுதும் பாதித்தது இல்லை! குஜராத் கலவரத் தில் 2000 சிறுபான்மையினர் கொல்லப்பட்ட பொழுது கவலைப்படாத மோடிக்கு இப்பொழுது எப்படி கவலை வரும்? அதுவும் பிரதமர் கனவில் உலா வரும் பொழுது!

தற்கொலையின் பின்னே...

உலகிலேயே தற்கொலைகள் அதிகம் நடக்கிற நாடு இந்தியா என்கிற செய்தி அதிர்ச்சியூட்டுகிறது. இப்போதேல்லாம் அதைப்பற்றி பேசாத ஆள் இல்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும் .அதிலும் தமிழகம் இந்தியாவில் நாலாவது இடத்தில் இருக்கிறது என்பதும் தலைநகர் சென்னை தற்கொலையின் தலைநகராக இருக்கிறது. பகுதி அளவில் மக்கள் தொகையை கணக்கீடும் போது புதுச்சேரி முதல் இடத்தில் இருப்பது என்பதும் மிகவும் வேதனையூட்டும் தகவலாகும். இந்தியா முழுவதும் ஒரு லட்சம் பேரில் 10.5 பேர் தற்கொலை செய்து கொள்கிறார்கள் என்றால் தமிழகத்தில் 18.9 பேராக இருக்கிறது. அதிலும் சென்னையில் 37.8 ஆக இருக்கிறது. புதுவை கணக்கு இன்னும் கொடுமை 62.2 பேராக ஆக இருக்கிறது.

இவற்றை வெறும் புள்ளி விவரம் என்று ஒதுக்கிவிட முடியாது.தினசரி 16 இளைஞர்கள் தற்கொலை செய்து கொள்கிறார்கள். இளைஞர்களின் தற்கொலையில் பெரும்பாலும் தேர்வு பயம், பரீட்சை தோல்வி, காதல் தோல்வி இவையே பிரதானமாக முன்நிற்கிறது. அதே சமயம் 30 வயது முதல் 44 வயது வரையான வயதினரின் தற்கொலை விகிதம் அதிகரித்திருக்கிறது. விவசாயிகள் தற்கொலை என்பது இன்று இந்தியாவில் இருக்கிற ஒரு முக்கிய பிரச்சனை. இதன் அடிப்படையாக இருப்பது மத்திய - மாநில அரசுகளின் பொருளாதாரக் கொள்கை, விவசாயத்தை புறக்கணிப்பதில் அடங்கியிருக்கிறது. இதுகுறித்து ஏராளமான செய்திகள் வெளிவந்துள்ளன.

ஆனால் தற்போது, வந்துள்ள செய்திகளில் நகரங்களில் நடக்கும் தற்கொலைகளுக்கு என்ன காரணம் என ஆராய்ந்தால் அங்கேயும் இதே பொருளாதாரக் கொள்கைகள் மூக்கை நீட்டுவதுதான் வியப்பான ஒற்றுமை.

உளவியல் நிபுணர் டாக்டர் லட்சுமி விஜய குமார் ஒரு வார ஏட்டுக்கு அளித்த பேட்டியில் கூறியிருக்கிறார், "வேகமாக மாறி வரும் பொருளாதாரச் சூழல்தான் தற்கொலைகளுக்கு காரணம். வேலையின்மை, வேலையில் மிகப்பெரிய நிலையை அடைய முடியாமை. இந்த இரண்டும் தற்கொலைக்கான மிகப்பெரிய காரணங்களாகிக் கொண்டிருக்கின்றன." இந்த வரிகள் சமூகத்தின் உண்மையை சுட்டிக்காட்டுகிறது. வேலையின்மை என்பது மிகவும் கொடூரமாக மக்களை வேட்டையாடத் துவங்கியிருப்பதை இது காட்டுகிறது.

அடுத்து ஊடகங்களும், நவீனப் பிரச்சாரகர்களும், சில படிப்புகளையும் பதவிகளையும் மட்டுமே கவுரவத்திற்குரியதாக சித்தரிப்பதால் அதன் மீது ஒரு மயக்கமும் வெறியும் ஏற்பட்டு எல்லோரும் அதை நோக்கி ஓடுகிறார்கள். விளைவு-கடும் போட்டியால் தாக்குப் பிடிக்க முடியாமல் பலர் இடறி விழுகின்றனர். ஏற்கனவே வாழ்க்கையை அதன் எதார்த்தமான கசப்புகளோடும் இனிப்புகளோடும் கற்றுக் கொடுக்காமல் வெறும் கனவுகளில் இளைஞர்களை மிதக்கச் செய்வதால் தோல்விகளையும் ஏமாற்றங்களையும் தாங்க முடியாமல் தற்கொலைக்குச் செல்கின்றனர்.
போட்டி நிறைந்த இன்றைய சமூகச் சூழலும், பணத்தை மையப்படுத்திய வாழ்க்கை மதிப்பீடுகளும் மனிதர்களிடையே மிகப்பெரிய இடைவெளியை உருவாக்கி விடுகிறது.

அதிலும் புதிய பொருளாதாரக் கொள்கை, ஏழை, பணக்காரர் இடைவெளியை மேலும் ஆழமாக்குகிறது. இதில் அந்த பணக்காரத் தீவில் சேர வேண்டும் என்கிற வெறியும் உந்துதலும் ஊட்டப்படுகிறது. இன்னும் சொல்லப் போனால் நவீன ஆடம்பர வசதிகளை நுகர்வதுதான் வாழ்க்கையின் லட்சியம். அதைத் தவிர லட்சியங்களுக்காக வாழ்வது என்பது ஏமாளித்தனமானது என்பது போன்ற மனோ நிலை ஊடகங்களாலும், புதிய பொருளாதாரக் கொள்கை ஆதரவாளர்களாலும் பரப்பப்படுகி றது. இதனுடைய சமூக விளைவுதான் தற்கொலை என்பதையும் சேர்த்துப் பார்க்க வேண்டும்.தற்கொலை என்பது தனி நபர் முடிவுதான். அது ஒரு உளவியல் பிரச்சனைதான். ஆயினும் அதை வெறுமே அந்த வட்டத்திற்குள் நின்று மட்டும் அணுகித் தீர்வுகாண முடியாது.

தனி நபர் மனிதர் என்பவர் தனித் தீவல்ல. சமூகத்தின் அங்கம். அவருக்கு நம்பிக்கையையும் போராட்ட குணத்தையும் வளர்க்க வேண்டிய சமூகம் அவநம்பிக்கையையும் விரக்தியையும் விதைக்கிறது என்பதை நாம் மறந்து விடக்கூடாது. எனவே இந்த சமூகச் சூழலை மாற்றுவதற்கு ஒரு கடுமையான போராட்டம் தேவை. தாராளமயம், தனியார் மயம், உலகமயம் என்பது ஒரு தற்கொலைப் பாதை என்பதை எல்லா கோணங்களும் நிரூபிக் கிறது. இந்த தற்கொலை விவாதமும் அதற்கு ஒரு சாட்சி.

குடியை ஒழிக்க சிறந்த வழி

பூரண மது விலக்கை அமுலாக்கிட பா.ம.க இயக்கம் நடத்திவருகிறது. ஆட்சிக்கு வந்தால் மதுவை ஒழிக்க சட்டம் கொண்டு வருவோமென பா.ம.க நிறுவனர் அறிவித்தும் வருகிறார். கடந்த காலத்தில் மது விலக்கு சட்டங்களால் கள்ளச் சாராயமும் ஊழலும் ஆறாக பெருக்கெடுத்தன. அரசியலில் சாராயவாதிகளின் பிடிமானமும் இறுகின.காலம் காலமாய் இருக்கும் விஷ சாராயத்தால் பார்வை இழப்புகளும் கை கால் முடங்கல்களும், மூளை பாதிப்பும், சாவுகளும் முன்னை விட அதிகரித்தன.

விஷ சாராய பாதிப்பு கள் இப்பொழுதும் தொடர்கிறது. இதற்கு அடிப்படையே வேறு.சட்டம் எதற்கு?குண்டர் சட்டமும், காவல் துறையின் தடியும், குடியை ஒழித்துவிடும் என்றால் அது என்றோ ஒழிந்து போயிருக்க வேண்டும். குடியை கெடுக்கும் குடிப் பழக் கத்தை ஒழிப்பதற்கு விஞ்ஞானரீதியான அணுகுமுறை தேவை.

முதலில் குடியை நாடவைக்கிற காரணங்களை அறிவதில் தெளிவுவேண்டும்.அடுத்து இந்தப் பிரச்சனைக்கும் சமூக, அரசியல், பொருளாதார நிலவரங்களுக்கும் உள்ள உறவு களை காணும் ஆற்றல் வேண்டும். வரலாற்று அனுபவங்களை மட்டுமல்ல; இன்று உலக நாடுகளில் உள்ள நிலவரங்களையும் அறிந்திருப்பது அவசியம்.

நமது நாட்டு நிலவரங்களை முற்றிலும் தெரிந்து அதற்கேற்ப பன்முக நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வது அவசியம். நமது முன்னோர்கள் மதுவை போற் றும் பண்பாடு கொண்டிருந்தனர்.சங்க கால அவ்வையார் கள் குடித்து பாடி மகிழ்ந்ததை அவரே பாடலில் குறிப்பிடு கிறார். கள்ளை உடல் வலியைப் போக்கி உற்சாகம் தரும் பானம் என்ற வகையில் மக்கள் போற்றினர் . அதே நேரம் போதை யில் திளைக்கும் மொடாக் குடியின் ஆபத்தையும் அவர்கள் உணர்ந்திருந்த னர். கள்ளுண்ணாமை இயக்கம் வள்ளு வர் காலத்திலேயே தொடங்கிவிட்டது. கருத்தடை இல்லாத காலத்தில் சிசு பலி, துறவறம், புலனடக்கம் போன்ற கொடூர முறைகள் சமூக தர்மமாக ஆக்கப்பட்டது போல், உடல் ஆரோக்கியத்தை கெடுக்கும் அளவிற்கு போதையில் திளைப் பதை தடுக்க மது விலக்கை அறமாக ஆக்கும் நிலையும் அன்று இருந்தது.விஞ்ஞான யுகத்தில் 20 -ம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் தான் மதுபானங்களின் தாக்கத்தை அறிய விஞ்ஞானரீதியாக ஆய்வுகள் தொடங்கின. சாராயம் மற்றும் கள் போன்ற பொருட்களின் மருத்துவ குணங்களையும் அளவு மீறிய குடியின் கேடுகளையும் விஞ்ஞானம் அளந்துவிட்டது.

ஐக்கிய நாட்டு சபை தோன்றியபின் அதன் துணை அமைப்பாக இருக்கும் உலக சுகா தார நிறுவனம் எல்லா நாடுகளிலும் ஆய் வுகள் நடத்தி வருடா வருடம் விவரங் களை வெளியிடுகிறது. அதுமட்டுமல்ல மதுவால் உருவாகும் ஆரோக்கிய பிரச் சனை, சமூக பிரச்சனை, பாலியல் துன் புறுத்தல்கள் உட்பட பல வகை குற்றங் கள், வன்முறைகள், விபத்துக்கள், இவை கள் சம்பந்தமான புள்ளி விவரங்களை நாட்டிற்கு நாடு சேகரித்து, ஆய்வுகள், சர்ச்சைகள்,அதற்குமேல் உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் சிபாரிசுகள் மலை போல் குவிந்து வருகின்றன.அந்த விவரங்கள் நமக்கு நமது நாட் டில் உள்ள குடியால் வரும் பிரச்சனை களையும் அதற்கான தீர்வுகளை எங்கி ருந்து தொடங்க வேண்டும் என்பதை தீர்மானிக்க நமக்கு உதவுகிறது.நம்மில் பலர் நம்புவது போல் நமது நாடு மொடாக் குடியர்கள் நிறைந்த நாடல்ல!உலக சுகாதார நிறுவன புள்ளி விவரப்படி நமது நாடு குடிப்பழக்கத்தால் கெட்டுவரும் நாடுகளின் பட்டியலில் இல்லை!

25-7-2007-ம் தேதிய ‘டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா’ பத்திரிகை வெளியிட்ட செய்தியைப் பாருங்கள். குடி அளவு பட்டியலில் உள்ள 184 நாடுகளில் குடி அளவில் நாம் 154 வது இடத்தில் உள்ளோம். நபர் வாரி சராசரி கணக்குப்படி 0.86 லிட்டர் (அதாவது ஒரு லிட்டருக்கும் குறைவு)

குடி அளவில் முதல் 10 நாடுகள்

உகாண்டா-19 லிட்டர்,

லக்ஸ்ஸம்பர்க்-17.5

செக்- 16.2லிட்டர்,

அயர்லாந்து-14.5லிட்டர்

பிரான்ஸ்- 13.5 லிட்டர்,

ஜெர்மனி-12.9 லிட்டர்,

குரேஷியா12.7லிட்டர்,

ரஷ்யா-10.2 லிட்டர்.

ஆனால் உலக சுகாதார நிறுவனம் இந்திய நாட்டின் சாராய சராசரி அளவை குறிப்பிடுகிற பொழுது இன்னொரு மிக முக்கியமான விவரத்தை சேர்த்தே குறிப் பிடுகிறது. இந்தியர்களின் சராசரி சாராய அளவு 0.86 லிட்டர் என்பது தரமான சாராயத்தின் அளவாகும். இதில் உள்ளூர் அளவில் தயாரிக்கப்படும் தரமற்ற சாராயம் சேர்க்கப்படவில்லை. ஏழை மக்கள் அருந்தும் அந்த சாராயத்தின் அளவை கணக்கிட இயலவில்லை. இருந்தாலும் சாம்பிள் சர்வே மூலம் குத்து மதிப்பாக கணக்கிட்டு சேர்த்தால் சராசரி சாராய அருந்தல் அளவு 2.6 லிட்டர் ஆகும். அதாவது கள்ளச்சாராய அருந்தல் தரமான சாராய அருந்தலைப் போல் இரண்டு மடங்கு உள்ளது. (தரமான சாராயம் 0.86லிட்டர்+ விஷ சாராயம் 1.7லிட்டர்).தெளிவாக சொன்னால் 10 லிட்டருக்கு மேல் அருந்தும் ஐரோப்பியர்களை விட நமது நாட்டு உழைப்பாளிகளாக இருக் கும் ஏழைகளின் உடல் நலம் கள்ளச் சாராயத்தால் அதிகம் கெடுகிறது. சாராயம் அருந்தியதால் ஏற்படும் வன்முறைகள், விபத்துக்கள் மற்றவர்களை விட குறைவு என்றாலும் உழைப்பாளி மக்களின் உழைப்புத் திறன் மங்கிவிடுகிறது. கடுமையான உடலுழைப்பில் ஈடுபடுகிற தொழிலாளர் கள் மலம், சாக்கடை அள்ளுதல் போன்ற அருவருப்பான வேலைக்கு நிர்பந்திக்கப் பட்டவர்கள் தங்களது உடல் வலியை உணராமல் இருக்க மலிவான, தரமற்ற சாராயத்தை நாடுவதை பார்க்கிறோம். கள்ளச் சாராய சந்தை ஒழிப்பு கிராமப்புற, நகர்ப்புற உழைப்பாளிகளை காப்பாற்ற வேண்டுமானால் முதலில் கள்ளச் சாராயத்திற்கு சந்தையில்லாமல் ஆக்குவது அரசின் கடமையாகும். ஆனால் ஏழ்மையை போக்காமல் கள்ளச் சாராய சந்தை ஒழியாது.

அடுத்து எல்லா ஆரம்ப சுகாதார நிலையங்களிலும் சாறாயத்திற்கு அடிமையானவர்களை மீட்க மருத்துவர்கள், உளவியல் நிபுணர்களை கொண்ட குழு செயல்பட அரசு நிதி ஒதுக்கவேண்டும். கடுமையான உழைப்பிற்கு வேலை நேரத்தை குறைக்க சட்டம் வேண்டும் சுகமான வாழ்விற்கேற்ற குறைந்தபட்ச கூலிக்கு சட்டம் வேண்டும். சங்கம் வைக்க உரிமை வேண்டும். ரெட்டணை போல துப்பாக்கி நீளக் கூடாது. தொழில் தாவாவில் காவல் துறை தலையிடக்கூடாது. உழுபவனுக்கு நிலம் கொடுத்து கிராமப்புற வறுமையை போக்க வேண்டும். இத்தகைய நடவடிக்கைகள் மூலம் கள்ளச் சாராய சந்தையை மூட வழிகாண வேண்டும். மாதர் அமைப்பிற்கு காவல் துறை பாதுகாப்பு கொடுப்பதன் மூலம் ஊறல் பானைகளை உடைக்க உத்தர வாதம் வேண்டும். கள்ளச் சாராய சந்தை ஒழிப்பே துவக்கமாகும்.

கள் போன்ற பானங்களின் மருத்துவ குணத்தை ஆராய நிபுணர்கள் நியமித்து தர நிர்ணயம் உடனடியாக செய்ய அரசு முன்வர வேண்டும்.விஞ்ஞான ஆய்வின்படி சாராயம் அளவிற்கு மீறினால் ஈரல் கெடுதல், புற்றுநோய், பிளாக் அவுட் என்ற மறதி வியாதி(குடி போதையில் செய்ததை மறப்பது உட்பட)வெர்னிக்கே-கர்ஷேக்காப்-சின்ட் ரோம்- சத்துணவு பெற வாய்ப்பில்லாத வர்கள் சாராயம் அருந்துவதால் வரும் மூளையை பாதிக்கும் வியாதி. இத்தகைய வியாதிகளை அளவு மீறிய குடி உறுதியாக கொண்டு வரும்.குரல் ஒலிக்கட்டும்கள்ளச் சாராய சந்தையை ஒழிக்கும் நடவடிக்கைக்கு குரல் கொடுக்க வேண்டும், வறுமையையும் அறியாமையையும் அகல நடவடிக்கை தேவை. நிலம், கூலி உரிமையை காக்கும் சுதந்திரம் வேண்டும். இந்த மூன்றுக்கும் போராடும் மக்களை திரட்டாமல் மது விலக்கு என்று பொதுவாக கூறுவதால் பயன் உண்டா?
-வே. மீனாட்சிசுந்தரம்

தற்கொலையின் பின்னே...

உலகிலேயே தற்கொலைகள் அதிகம் நடக்கிற நாடு இந்தியா என்கிற செய்தி அதிர்ச்சியூட்டுகிறது. இப்போதேல்லாம் அதைப்பற்றி பேசாத ஆள் இல்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும் .அதிலும் தமிழகம் இந்தியாவில் நாலாவது இடத்தில் இருக்கிறது என்பதும் தலைநகர் சென்னை தற்கொலையின் தலைநகராக இருக்கிறது. பகுதி அளவில் மக்கள் தொகையை கணக்கீடும் போது புதுச்சேரி முதல் இடத்தில் இருப்பது என்பதும் மிகவும் வேதனையூட்டும் தகவலாகும். இந்தியா முழுவதும் ஒரு லட்சம் பேரில் 10.5 பேர் தற்கொலை செய்து கொள்கிறார்கள் என்றால் தமிழகத்தில் 18.9 பேராக இருக்கிறது. அதிலும் சென்னையில் 37.8 ஆக இருக்கிறது. புதுவை கணக்கு இன்னும் கொடுமை 62.2 பேராக ஆக இருக்கிறது. இவற்றை வெறும் புள்ளி விவரம் என்று ஒதுக்கிவிட முடியாது.

தினசரி 16 இளைஞர்கள் தற்கொலை செய்து கொள்கிறார்கள். இளைஞர்களின் தற்கொலையில் பெரும்பாலும் தேர்வு பயம், பரீட்சை தோல்வி, காதல் தோல்வி இவையே பிரதானமாக முன்நிற்கிறது. அதே சமயம் 30 வயது முதல் 44 வயது வரையான வயதினரின் தற்கொலை விகிதம் அதிகரித்திருக்கிறது. விவசாயிகள் தற்கொலை என்பது இன்று இந்தியாவில் இருக்கிற ஒரு முக்கிய பிரச்சனை. இதன் அடிப்படையாக இருப்பது மத்திய - மாநில அரசுகளின் பொருளாதாரக் கொள்கை, விவசாயத்தை புறக்கணிப்பதில் அடங்கியிருக்கிறது. இதுகுறித்து ஏராளமான செய்திகள் வெளிவந்துள்ளன.

ஆனால் தற்போது, வந்துள்ள செய்திகளில் நகரங்களில் நடக்கும் தற்கொலைகளுக்கு என்ன காரணம் என ஆராய்ந்தால் அங்கேயும் இதே பொருளாதாரக் கொள்கைகள் மூக்கை நீட்டுவதுதான் வியப்பான ஒற்றுமை. உளவியல் நிபுணர் டாக்டர் லட்சுமி விஜய குமார் ஒரு வார ஏட்டுக்கு அளித்த பேட்டியில் கூறியிருக்கிறார், "வேகமாக மாறி வரும் பொருளாதாரச் சூழல்தான் தற்கொலைகளுக்கு காரணம். வேலையின்மை, வேலையில் மிகப்பெரிய நிலையை அடைய முடியாமை. இந்த இரண்டும் தற்கொலைக்கான மிகப்பெரிய காரணங்களாகிக் கொண்டிருக்கின்றன." இந்த வரிகள் சமூகத்தின் உண்மையை சுட்டிக்காட்டுகிறது. வேலையின்மை என்பது மிகவும் கொடூரமாக மக்களை வேட்டையாடத் துவங்கியிருப்பதை இது காட்டுகிறது.

அடுத்து ஊடகங்களும், நவீனப் பிரச்சாரகர்களும், சில படிப்புகளையும் பதவிகளையும் மட்டுமே கவுரவத்திற்குரியதாக சித்தரிப்பதால் அதன் மீது ஒரு மயக்கமும் வெறியும் ஏற்பட்டு எல்லோரும் அதை நோக்கி ஓடுகிறார்கள். விளைவு-கடும் போட்டியால் தாக்குப் பிடிக்க முடியாமல் பலர் இடறி விழுகின்றனர். ஏற்கனவே வாழ்க்கையை அதன் எதார்த்தமான கசப்புகளோடும் இனிப்புகளோடும் கற்றுக் கொடுக்காமல் வெறும் கனவுகளில் இளைஞர்களை மிதக்கச் செய்வதால் தோல்விகளையும் ஏமாற்றங்களையும் தாங்க முடியாமல் தற்கொலைக்குச் செல்கின்றனர்.

போட்டி நிறைந்த இன்றைய சமூகச் சூழலும், பணத்தை மையப்படுத்திய வாழ்க்கை மதிப்பீடுகளும் மனிதர்களிடையே மிகப்பெரிய இடைவெளியை உருவாக்கி விடுகிறது. அதிலும் புதிய பொருளாதாரக் கொள்கை, ஏழை, பணக்காரர் இடைவெளியை மேலும் ஆழமாக்குகிறது. இதில் அந்த பணக்காரத் தீவில் சேர வேண்டும் என்கிற வெறியும் உந்துதலும் ஊட்டப்படுகிறது. இன்னும் சொல்லப் போனால் நவீன ஆடம்பர வசதிகளை நுகர்வதுதான் வாழ்க்கையின் லட்சியம். அதைத் தவிர லட்சியங்களுக்காக வாழ்வது என்பது ஏமாளித்தனமானது என்பது போன்ற மனோ நிலை ஊடகங்களாலும், புதிய பொருளாதாரக் கொள்கை ஆதரவாளர்களாலும் பரப்பப்படுகி றது. இதனுடைய சமூக விளைவுதான் தற்கொலை என்பதையும் சேர்த்துப் பார்க்க வேண்டும்.தற்கொலை என்பது தனி நபர் முடிவுதான். அது ஒரு உளவியல் பிரச்சனைதான். ஆயினும் அதை வெறுமே அந்த வட்டத்திற்குள் நின்று மட்டும் அணுகித் தீர்வுகாண முடியாது.

தனி மனிதர் என்பவர் தனித் தீவல்ல. சமூகத்தின் அங்கம். அவருக்கு நம்பிக்கையையும் போராட்ட குணத்தையும் வளர்க்க வேண்டிய சமூகம் அவநம்பிக்கையையும் விரக்தியையும் விதைக்கிறது என்பதை நாம் மறந்து விடக்கூடாது. எனவே இந்த சமூகச் சூழலை மாற்றுவதற்கு ஒரு கடுமையான போராட்டம் தேவை. தாராளமயம், தனியார் மயம், உலகமயம் என்பது ஒரு தற்கொலைப் பாதை என்பதை எல்லா கோணங்களும் நிரூபிக் கிறது. இந்த தற்கொலை விவாதமும் அதற்கு ஒரு சாட்சி.