“முதலாளித்துவத்தின் மரணமே, மக்களின் விடுதலை”: ஜூனியர் விகடன்

வல்லரசு என்று தன்னைத்தானே மார்தட்டிக் கொள்ளும் அமெரிக்கா, இத்தனை காலமாகத் தனது நாட்டுக்குள் இருந்த ‘இன்னொரு அமெரிக்கா’ வை வெளிக்காட்டாமல் மறைத்தே வைத்தது. அந்த அமெரிக்கா நமக்கு அறிமுகம் இல்லாதது. வேலை அற்ற வர்களும் ஏழைகளும் சூழ்ந்தது. வாஷிங்டன், சியாட்டில், சாக்ரோமண்டோ போன்ற நகரங் களின் ஒதுக்குப்புறங்களில், தேவாலயங்க ளின் பின்பகுதியில் கூடாரங்கள் அமைத்து வாழும் ஏழைகள் நிறைந்த அமெரிக்கா அது!

அமெரிக்காவின் குடிமக்களில் கிட்டத் தட்ட 28 சதவிகிதம் பேர் வறுமைக்கோட் டுக்குக் கீழேதான் வாழ்கிறார்கள். வேலை இல்லாத் துயரம் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. கடந்த10 ஆண்டுகளில் மட்டும் வேலையற்ற அமெரிக்கர்களின் எண்ணிக்கை ஐந்தில் இருந்து எட்டு சத விகிதமாக உயர்ந்துள்ளது. வேலை இல்லாத தால் வீட்டை இழந்து, காரையே வீடாக மாற்
றிக்கொள்ளும் கலாச்சாரம் அங்கு உரு வெடுத்து வருகிறது.

கடந்த 2007-08ல் அங்கு பொருளாதார மந்த நிலை ஏற்பட்டது. அப்போது 1.5 லட்சம் பேருக்கு வேலை பறிபோனது. பண நெருக் கடியில் சிக்கி, கடன்களை அடைக்க முடியா மல் திணறிய 50 லட்சம் பேரின் வீடுகள் ஜப்தி செய்யப்பட்டன. அமெரிக்க அரசு மிகப்பெரிய பொருளாதார மீட்சி நடவடிக்கை எடுக்கப்போகிறது என்று அன்றைய அதிபர் புஷ் அறிவித்தார். அது தங்களை முழுமை யாகக் காப்பாற்றும் என்று அவர்கள் நம்பிக்கை யோடு எதிர்பார்த்தனர். ஆனால், தவறு இழைத்த நிதி நிறுவனங்களுக்கு 35 லட்சம் கோடி அரசுப் பணத்தை வாரி இறைத்ததே, அந்தப் ‘பொருளாதார மீட்சி நடவடிக்கை’ யாக அமைந்தது. இதனால் ஏழை, மத்தியதர மக்களுக்கு எந்தவித நன்மையும் கிடைக்க வில்லை.

அப்போதுதான், ‘நம்மால் முடியும்.. மாற்றம் நிச்சயம்’ என்று அறைகூவல் விடுத்த ஒபாமாவை நம்பினார்கள். அதுவும் ஏமாற்றத்திலேயே முடிந்தது. அமெரிக்கப் பாணியைப் பின்பற்றும் ஏனைய நாடுகளிலும் இதுதான் நிலை. மக்களுக்கு வேலை வாய்ப்புகளை உருவாக்காத அரசாங்கங்கள், ஏற்கெனவே அவர்களுக்கு அளித்துவந்த கல்வி, சுகாதார மானியங்களையும் நிறுத்தத்தொடங்கின. ஒபாமா காலத்திலும் எந்த மாற்றங்களும் இல்லாமல் ஓடியது. இதுதான் கார்ப்பரேட் உலக தர்மமாக மாறியது.

பொறுத்துப்பொறுத்து ஏமாந்த மக்கள் கொந்தளித்து எழுந்தால் என்னவாகும்? அக்டோபர் 15ம் தேதி, இந்த கேள்விக்கு பதில் கிடைத்தது. உலகப் பங்கு வர்த்தகத்தின் கோயிலாகக் கொண்டாடப்படும் ‘வால் ஸ்ட்ரீட்’டை எதிர்த்து இந்த மக்கள் தங்களது போராட்டத்தைத் தொடங்கினார்கள். ‘வால் ஸ்ட்ரீட்டை முடக்குவோம்’ என்ற இயக்கத் தை முதலில் சிறிய அளவில் தொடங்கினர். அது கடந்த சனிக்கிழமை அன்று உலகம் தழுவிய அளவுக்கு மாறியதுதான் அதிரடியான மாற்றம். அமெரிக்கா தொடங்கி ஆப்பிரிக்கா வரையிலான அனைத்துக் கண்டங்களிலும் 82 நாடுகளில், 951 நகரங்களில் நடந்தது போராட்டம். நியூயார்க்கின் டைம் சதுக்கம், லண்டனின் மன்ஹாட்டன் வீதி, இத்தாலி யின் ரோம் சதுக்கம், ஸ்பெயினின் மாட்ரீட் வீதிகள், தென் ஆப்பிரிக்காவின் ஜோகன் னஸ்பர்க் பங்குச்சந்தை வீதி என்று எங்கெங் கும் போராட்டங்கள் நடக்கின்றன. அவர்கள் அனைவருக்கும் ஒரே இலக்கு... கார்ப்பரேட் உலகின் பேராசைக்கு முடிவு கட்டுவது!

‘முதலாளித்துவத்தின் மரணமே, மக்க ளின் விடுதலை’, ‘பங்குச்சந்தைகளை முட மாக்குவோம்’ ‘சர்வதேசச் செலாவணி நிதி யத்தை இழுத்து மூடுவோம்’, ‘கார்ப்பரேட் உல குக்கு சங்கு ஊதுவோம்’ ‘ஏழை- பணக்காரர் பிரிவினைக்கு முடிவு கட்டுவோம்’ என்று கோஷங்கள் விண்ணைப்பிளக்கின்றன. தன்னெழுச்சியுடனும் சமூக வலைதளங்கள் உதவியுடனும் ஒன்று கூடும் மக்களை எந்த நாட்டு அரசாங்கத்தாலும் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை.

உலகம் முழுக்கப் பரவும் இந்தப் போராட் டங்களுக்கான காரணங்கள் நாட்டுக்கு நாடு மாறுபடுகின்றன. இந்தப் போராட்டக்காரர்கள் ஒரே இயக்கத்தின் கீழ் திரளவில்லை. ஆனால், இன்றைய முதலாளித்துவ உலகை மாற்ற ‘புரட்சி மட்டுமே தீர்வு’ என்று அவர்கள் அத்தனை பேரும் ஒன்றிணைந்து விண் அதிர முழங்குகிறார்கள்.

முதலாளித்துவம் எங்கு செழித்து உலகம் முழுமைக்கும் பரவியதோ, அங்கிருந்தே அதன் அழிவும் தொடங்குகிறது. மார்க்ஸ் சொன்னது போல, முதலாளித்துவம் தன் சவப்பெட்டிக்கான ஆணியைத் தானே தேர்ந் தெடுத்துக் கொண்டதுபோல் தோன்றுகிறது. இந்தப் போராட்டத்தின் தன்மையைப் பார்த்து அனைத்து நாட்டு அரசாங்கங்களும் பயம் கொள்ளத் தொடங்கியுள்ளன.

சமஸ்

நன்றி : ஜூனியர் விகடன் (23.10.2011)

நீங்கள் அறிந்திராத பகத்சிங் :இன்குலாப் ஜிந்தாபாத்

ஹர்கிசன்சிங் சுர்ஜித்

நவஜவான் பாரத் சபாவில் சேர்ந்தபோது எனக்கு வயது 14. நாட்டில் போராட்டங்கள் உக்கிரமாக நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த சம யம் அது. நாட்டிற்குப் பூரண சுதந்திரம் மற்றும் அதனை அடைவதற்கு ஒத்துழையாமை இயக்கம் ஆகியவற்றை மேற்கொள்வது தொடர்பாக, லாகூர் காங்கிரஸ் அமர்வில் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானம், மக்கள் மத்தி யில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி இருந்தது.

அதற்கு அடுத்த ஆண்டு பகத்சிங் புரிந் திட்ட தியாகம், எனக்குத் தனிப்பட்ட முறை யில் ஆழமான பாதிப்பை ஏற்படுத்தியது. பகத்சிங்கின் உச்சபட்ச தியாகத்தால் உத்வேகம டைந்து, நான் கல்வி கற்பதைக் கைவிட்டு, சுதந்திரப் போராட்டத்தில் முழுமையாகக் குதித்துவிட்டேன். பகத்சிங் மற்றும் அவரது தோழர்கள் தூக்குமேடையில் வெளிப்படுத் திய வீராவேசம் மட்டுமல்ல, அவர்கள் புதி தாகப் பின்பற்றத் தொடங்கிய விஞ்ஞான சோசலிசக் கருத்துக்களும் இதற்குக் காரண மாகும். விஞ்ஞான சோசலிச சிந்தனைகள் அந்த சமயத்தில் அனைவரையும் வேகமாக ஈர்த்து வந்தன. அக்டோபர் புரட்சி மற்றும் அதன் சிந்தனைகள் 1922இல் லாகூரிலிருந்து வெளிவந்த “இன்குலாப்”, 1923இல் ஜலந்தரி லிருந்து வெளிவந்த “தேஷ் சேவாக்”, 1926இல் அமிர்தசரசில் இருந்து வெளிவந்த “கிர்திக்” (தொழிலாளி) போன்ற வெளியீடு களில் அவை தெளிவுபடுத்தப்பட்டன. இந்த இதழ்களில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட கருத்துக் கள், பகத்சிங் மீது அழிக்கமுடியாத அளவிற்கு ஈர்ப்பை ஏற்படுத்தின. பகத்சிங், தில்லி நாடா ளுமன்றத்தில் வெடிகுண்டை வீசியபோது, “இன்குலாப் ஜிந்தாபாத்” என்று முழக்கமிட்ட தன் மூலமாக, அம்முழக்கத்தை மிகக்குறுகிய காலத்தில் மக்கள் மத்தியில் கொண்டுசென்று விட்டார். “நான் எந்தத் தனிப்பட்ட நபரையும் குறி வைத்து இந்த வெடிகுண்டை வீசவில் லை. மாறாக, 1919 மாண்ட்போர்ட் சட்டத்தின் மூலம் உருவாக்கப்பட்டுள்ள இந்த நாடாளு மன்றத்திற்கு எதிராகவே இதனைப் பயன் படுத்துகிறேன்” என்று மிகத் தெளிவாகப் பிரகடனம் செய்தார். ஒரு ஜனநாயக முறையில் செயல்படும் நாடாளுமன்றம் என்று பகட்டான முறையில் பிரிட்டிஷார் சொல்லிக் கொண்டி ருந்தாலும், உண்மையில் அது “சுரண்டல் பேர்வழிகளின் குரல் வளையை நெரிக்கும் அடையாளச் சின்னம்” என்று பகத்சிங்கும் பட்டுகேஷ்வர் தத்தும் தங்களுடைய அறிக் கையில் கூறினார்கள். தொழிற்சங்க இயக்கத் தின் தலைவர்கள் ஒட்டுமொத்தமாகக் கைது செய்யப்பட்டதற்கு (மீரட் சதி வழக்கு தொடர் பாக கம்யூனிஸ்ட்டுகள் கைது செய்யப்பட்ட தற்கு) எதிராகவும், தொழிலாளர்களின் வேலை நிறுத்தத்தைச் சட்டவிரோதமாக்கி டும் ‘தொழில் தகராறு சட்டமுன்வடிவிற்கு’ எதிராகவும் கருத்துக்களைத் தெரிவிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே, இந்த நடவடிக் கையில் இறங்கினோம் என்று தங்கள் அறிக் கையில் அவர்கள் மேலும் பிரகடனம் செய் தார்கள்.

இந்த இளம் புரட்சியாளர்களின் மனதில் ஏற்பட்ட மாற்றம் இவர்களது அறிக்கையிலி ருந்து மிகத் தெளிவாக உலகுக்குத் தெரிய வந்தது. “ஒரு புரட்சிகர மாற்றம் அத்தியாவசி யம். சோசலிசத்தின் அடிப்படையில் சமூக அமைப்பை மாற்ற விரும்பும் அனைவரும் இதனைத் தங்கள் கடமையாகக் கொள்ள வேண்டும்.... புரட்சி என்பதன் பொருள், தொழி லாளர் வர்க்கத்தின் இறையாண்மை அங்கீ கரிக்கப்படுவதன் அடிப்படையில் ஓர் உன் னதமான சமூக அமைப்பு இறுதியாக நிறுவப் படுவதேயாகும்,” என்று அந்த அறிக்கையில் அவர்கள் மேலும் தெளிவுபடுத்தி இருந்தார்கள்.

துரதிர்ஷ்டவசமாக, காந்தி இப்புரட்சியா ளர்களின் வீரஞ்செறிந்த நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராக, எதிர்மறையான அணுகுமுறையைக் கையாண்டார். ஆயினும், பகத்சிங் மேற் கொண்ட வழிகளைக் கண்டிப்பதற்காக, காங் கிரசாரை அணி திரட்டுவதற்கு அவர் மேற் கொண்ட முயற்சிகள் மிகவும் கடினமாகவே இருந்தன.

பகத்சிங், நாட்டுப்பற்றும் தேச விடுதலைப் போராட்ட வீரர்களும் நிறைந்த குடும்பத்தில் பிறந்தவர். அவர் மாமா அஜீத்சிங், 1905ஆம் ஆண்டு காலனிமய சட்டத்திற்கு எதிராகப் போராடிய முன்னோடி. இதன் காரணமாக நாடு சுதந்திரம் அடையும் வரை யில் அவர் நாடு கடத்தப்பட்டிருந்தார். அப்போ தும் அவர், பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்களுக்கு எதிராகப் போராடுவதைத் தொடர்ந்து நடத்தி வந்தார். பகத்சிங் தந்தையும், தேச விடுத லைக்கான போராட்டத்தில் தன்னையும் முழுமையாக இணைத்துக் கொண்டவர்தான். இத்தகைய பாரம்பரியம்தான் இயற்கையா கவே பகத்சிங்கிடமும் வீரத்தை விளைவித் திருந்தது. மாணவப் பருவத்திலேயே அவர் புரட்சியாளர்களின் செல்வாக்கிற்கு ஆட்பட் டார். அக்டோபர் புரட்சி அதன் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. அதன் விளைவாக வங்காளம், பஞ்சாப், பம்பாய், உத்தரப்பிரதேசம், சென்னை மற்றும் பல்வேறு மாநிலங்களிலும் பல கம்யூனிஸ்ட் குழுக்கள் அமைக்கப்பட்டு இயங்கிக் கொண்டிருந்தன.

நான் முன்பே குறிப்பிட்டிருப்பதுபோல, சோசலிசக் கருத்துக்களை ஏற்றுக்கொண்டு பரப்பிடும் வகையில் ஏராளமான இதழ்கள் வெளிவரத் தொடங்கி இருந்தன. பகத்சிங், ‘‘கிர்த்தி’’ (தொழிலாளி) இதழுடன் தன்னைப் பிணைத்துக் கொள்ளும் வாய்ப்பைப் பெற்றார். இந்த இதழ் கதார் கட்சி சார்பாக அமிர்தசர சில் இருந்து வெளியாகிக் கொண்டிருந்தது. அவர்கள் கம்யூனிஸ்ட் அகிலத்துடன் தொடர் பை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருந்தனர். பகத்சிங், இம்மாத இதழின் பஞ்சாபி மற்றும் உருது மொழிகளின் ஆசிரியர்களான சோஹன் சிங் ஜோஷ் மற்றும் ஃபெரோசிதீன் மன்சூர் ஆகி யோருடன் இணைந்து பணியாற்றினார். இதன் வாயிலாக மார்க்சிசம்-லெனினிசத் தை மேலும் ஆழமாகக் கற்றிட பகத்சிங்கிற்கு வாய்ப்பு கிடைத்தது,. அதன் காரணமாக, இந்தி யப் புரட்சியின் பாதை மார்க்சிச - லெனினிச வழியிலேயே அமைந்திட வேண்டும் என்றும் பகத்சிங் முடிவுக்கு வந்தார்.

அந்தக் காலத்தில் கம்யூனிஸ்ட் இலக்கி யங்கள் மிகவும் குறைவு. மார்க்ஸ் தேர்வு நூல் கள் சிலவற்றின் பிரதிகளைத் தவிர, கம்யூ னிச சித்தாந்தம் குறித்த மங்கலான தெளி வற்ற சில வெளியீடுகளே வெளிவந்திருந்த காலம். பகத்சிங் மாணவராகப் பயின்று கொண் டிருந்த தேசியக் கல்லூரி, இந்த சிந்தனை களைப் பரப்பிடும் மையமாக அப்போது திகழ்ந் தது. இக்கல்லூரியின் முதல்வர் சபிலிதாஸ். இவருடன் பணியாற்றும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்திருந்தது. இவர் சோசலிசம் பற்றி எழுதிய பல பிரசுரங்கள் புகழ்பெற்றவைகளா கும். இப்பிரசுரங்களில், அறிவியல் பூர்வமான தர்க்கவியல் பொருள்முதல்வாத அணுகுமுறை காணப்படவில்லை எனினும், சோசலிச சிந்தனையை நோக்கி மக்களைக் கவர்ந் திழுக்கும் பங்கினை இவையாற்றின.

இன்றுள்ள தோழர்களுக்குக் கிடைத் திருக்கக் கூடிய அளவிற்கு, அபரிமிதமான அளவில் கம்யூனிச நூல்கள் கிடைக்காத அந் தக் காலத்தில், பகத்சிங்கும் அவரது தோழர்க ளும் இப்போதுள்ள கம்யூனிஸ்ட்டுகள் அள விற்கு மார்க்சிச- லெனினிச அறிவியல் மற் றும் சித்தாந்தம் குறித்து ஞானம் பெற்றிருப்பார் கள் என்று ஒருவர் எதிர்பார்க்க முடியாது, எதிர் பார்க்கவும் கூடாது. ஆயினும் அவர்களுக்குக் கிடைத்திட்ட குறைந்த அளவிலான நூல் களைக் கற்றே அவர்கள், தாங்கள் செல்ல வேண்டிய பாதையை மிகத் தெளிவாக, அஞ் சாநெஞ்சுடனும் அளப்பரிய அர்ப்பணிப்பு உணர்வுடனும் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டிருந் தார்கள். இதுதான் மற்ற புரட்சியாளர்களிலி ருந்து பகத்சிங் மற்றும் அவரது தோழர் களைத் தனியே நிறுத்தி வைக்கிறது. இது தான், அவர்கள் வீரமரணத்திற்குப் பின்னரும் அவர்களைப் புகழடைய வைத்திருக்கிறது. அதனால்தான் நாம் அவர்களது நினைவு களை இன்றும் போற்றிப் பாராட்டுகிறோம்.

அவர்களுக்கு மரண தண்டனை விதிக் கப்பட்ட சமயத்தில், நாடு முழுவதும் மிகப் பிரம்மாண்டமான வகையில் வெடித்த எதிர்ப்பு ஆர்ப்பாட்டங்கள் அவர்களுக்கு மக்கள் மத்தி யில் இருந்த செல்வாக்கை வெளிப்படுத்தின. மக்கள் மத்தியில் வெளிப்பட்ட இத்தகைய ஆவேச உணர்ச்சி அலை காரணமாகத்தான் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்கள் பகத்சிங், ராஜகுரு, சுகதேவ் உடல்களைத் திருட்டுத்தனமாக அப்புறப்படுத்தி எரியூட்டினர்.

அவர்களது வீரச் செயல்கள் நாடு முழுவ தும் அலை அலையாகப் பிரதிபலித்தது. வீரத் தியாகிகளின் லட்சியத்தின் மீது மக்கள் மத்தி யில் பற்று ஏற்பட்டது. சோசலிசம் குறித்து மேலும் அதிகமாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண் டும் என்கிற அவா வளர்ந்தோங்கியது. மக்களின் உணர்வு வெளிப்பாடு காங்கிரஸ் கட்சிக்குள் ளும் வெளிப்பட்டது. காங்கிரஸ் கட்சியின் விவாதங்களின்போது, கட்சியில் கணிசமான பகுதியினர் பகத்சிங் மற்றும் தோழர்கள் கொல் லப்பட்டதற்குக் கண்டனம் தெரிவித்தனர். அவர்களது வீரமரணமும், அவர்கள் நீதிமன் றத்தில் ஆற்றிய வீரஞ்செறிந்த பிரச்சாரமும் சுதந்திரப் போராட்டம் மற்றும் சோசலிசப் புரட்சியின் ஒரு பகுதியாக மாறின.

பகத்சிங் எழுத்துக்களை நுணுகி ஆராயும் போது, பகத்சிங் புரட்சிப் பாதையைத் தேர்ந்தெ டுத்தபின், தனக்குக் கிடைத்த அனுபவங்க ளின் அடிப்படையில், நாட்டில் தன் முன்னி ருந்த யதார்த்த நிலைமைகளைப் புரிந்து கொள்ளத் தொடங்கியதையும் அதன் தொடர்ச் சியாக அரசியல் மற்றும் சித்தாந்தத் தெளிவு பெற்று, சோசலிச லட்சியத்திற்காகத் தன் னை அர்ப்பணித்துக் கொள்ள வேண்டும் என் கிற நிலைக்கு வந்தார் என்பதையும் தெரிந்து கொள்ள முடியும்.

இன்று தோழர்கள்

பகத்சிங், ராஜகுரு, சுகதேவ்

நினைவு நாள்

(தோழர் ஹர்கிசன் சிங் சுர்ஜித், 14.11.1995இல் எழுதிய கட்டுரை)

தமிழில்: ச.வீரமணி

ஏன் கம்யூனிஸ்ட்கள் வெற்றிபெற வேண்டும்

மேற்கு வங்கத்தில், தொடர்ந்து ஏழு முறை ஆட்சியில் அமர்ந்துள்ள இடது முன்ன ணியைத் தோற்கடிப்பதற்காகக் கங்கணம் கட்டிக்கொண்டிருக்கும் பிரதான எதிர்ப்பாளர்கள் திரிணாமுல் காங்கிரஸ் - காங்கிரஸ் கூட்டணியாகும். திரிணாமுல் காங்கிரசானது, இடது முன்னணியைத் தோற்கடிக்க வேண்டும் என்கிற தன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்காக, பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளையும் வன்முறை யையும் கட்டவிழ்த்துவிட்டு வரும் ‘மாவோ யிஸ்ட்டுகளுடன்’ வெளிப்படையாகவே செயல்பட்டு வருகிறது. 2009 மே மாதம் நடை பெற்ற நாடாளுமன்ற பொதுத்தேர்தலுக்குப் பின் இதுநாள்வரை திரிணாமுல் - ‘மாவோயிஸ்ட்’ கும்பல் சுமார் 400 இடது முன்னணி ஊழியர்களைக் கொன்று குவித்துள்ளது.

மேலும், இதே திரிணாமுல் காங்கிரஸ், பாஜக தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணியிலும் அங்கம் வகித்தது. இக் கட்சியின் தலைவர் இப்போது ஐ.மு.கூட் டணி அரசாங்கத்தில் இருப்பதுபோலவே அப்போதும் ரயில்வே அமைச்சராக இருந்தார். 2001இல் நடைபெற்ற சட்டமன்றத் தேர்த லின்போது காங்கிரசுடன் சேர்ந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகவே தேசிய ஜனநாய கக் கூட்டணியிலிருந்து திரிணாமுல் காங்கி ரஸ் விலகியது. பின்னர் 2002இல் குஜராத் தில் முஸ்லிம் மக்களுக்கு எதிராக நடை பெற்ற மதப் படுகொலைகளுக்குப் பின் மீண் டும் பாஜக தலைமையிலான தேசிய ஜனநாய கக் கூட்டணியில் சேர்ந்து கொண்டது. இவ்வாறு, இக்கட்சியானது குஜராத்தில் பாஜக மேற்கொண்ட மதவெறிப் படுகொலைகளைச் சரியென ஏற்றுக்கொண்டதொரு கட்சியாகும்.

மதச்சார்பின்மையை உயர்த்திப் பிடிப்பதாகத் தம்பட்டம் அடித்துக் கொள்ளும் காங்கிரஸ் கட்சியும், இவ்வாறு கொடூரமான மதப் படுகொலைகளைச் செய்திட்டவர் களோடு கூட்டணி வைத்துக் கொண்டு, கறைபடிந்த கரங்களோடு திரும்பி வந்தவர்க ளோடு மீண்டும் கைகோர்க்கிறோமே என்பது குறித்துக் கொஞ்சம் கூட மனவுறுத்தல் கொள்ளவில்லை.

தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணியில் ஓர் அங்கமாக இருந்த சமயத்தில், திரிணாமுல் காங்கிரசானது வங்கத்திற்குள் மதவெறி சக்திகள் நுழைய அனுமதித்தது, நாடாளுமன் றத்திற்கும் ஒருசில பாஜக வேட்பாளர்கள் வெற்றிபெற்று நுழைவதற்கு வழிவகுத்துத் தந்தது.

இன்று, ஐ.மு.கூட்டணி அரசாங்கத் தின் ஓர் அங்கம் என்ற விதத்தில், வங்கத்திற் குள் ‘மாவோயிஸ்ட்டுகள்’ நுழைவதற்கும் அவர்கள் தங்கள் தளங்களை அமைத்துக் கொள்வதற்கும் வழிவகுத்துத் தந்திருக்கிறது. அவர்கள் வன்முறையைக் கட்டவிழ்த்துவிட அனைத்து விதங்களிலும் ஒத்துழைத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

மேற்கு வங்கத்தில் இடது முன்னணியும், கேரளாவில் இடது ஜனநாயக முன்னணியும் வெற்றி பெறுவதை உத்தரவாதப்படுத்த வேண்டும் என்று நாம் ஏன் கோருகிறோம்?

சிறந்ததோர் சுதந்திர இந்தியாவை உருவாக்க வேண்டும் என்கிற தொலைநோக்கோடுதான் நாம் மேற்கு வங்கத்திலும் கேரளாவிலும் இடதுசாரிகள் தலைமையிலான அமைப்புக ளைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.

நாட்டு விடுதலைக்கான போராட்டம் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த சமயத்தில் மூன்று விதமான தொலைநோக்குப் பார்வைகள் முன்னுக்கு வந்திருந்தன. முதலாவது தொலைநோக்குப் பார்வை என்பது, நாம் அடையவிருக்கும் சுதந்திர இந்தியா, மதச்சார்பற்ற ஜனநாயகக் குடியரசாக அமைய வேண்டும் என்பதாகும்.

இரண்டாவது தொலைநோக்குப் பார்வை என்பது, அமைய விருக்கும் இந்தியா, பிரிட்டிஷ் காலனியாதிக் கத்திடமிருந்து அரசியல் விடுதலை அடைவ தோடுமட்டும் இருந்துவிடாது, மதச்சார்பற்ற ஜனநாயகக் குடியரசை ஒருமுகப்படுத்துவ தோடு, பெற்ற அரசியல் சுதந்திரத்தை அனைத்து மக்களுக்குமான உண்மையான பொருளாதார சுதந்திரத்தையும் அடையக் கூடிய விதத்தில், அதாவது, சோசலிச அமைப்பை நிறுவக்கூடிய விதத்தில் மாற் றியமைத்திட வேண்டும்.

மூன்றாவதான தொலைநோக்குப் பார்வை மேற்படி இரு தொலைநோக்குப் பார்வைக ளுக்கும் முற்றிலும் எதிரான ஒன்றாகும். அது, மக்களின் மதச்சார்பான எண்ணிக்கையின் அடிப்படையில் அடைய விருக்கும் சுதந்திர இந்தியாவின் குணம் அமைந்திட வேண்டும் என்பதாகும்.

இதன்கீழ் இரு வெளிப்பாடுகள் முன்னுக்கு வந்தன. ஆர்எஸ்எஸ் இயக்கமானது தன்னுடைய வெறிபிடித்த சகிப்புத்தன்மையற்ற ‘‘இந்து ராஷ்ட்ரத்தை’’ நியாயப்படுத்தியது. முஸ்லிம் லீக் இஸ்லாமியக் குடியரசை நிறுவ வேண்டும் என்பதற்காக நாட்டைத் துண்டாட வேண்டும் என்றது. இவ்வாறு மூன்றுவிதமான தொலைநோக்குப் பார்வைக ளுக்கும் இடையே நடைபெற்ற தத்துவார்த்தப் போராட்டம் இன்றளவும் தொடர்கிறது.

மேற்கு வங்கமும், கேரளாவும் இடதுசாரிகள் முன்வைத்த தொலைநோக்குப் பார்வையை வெளிப்படுத்தும் சின்னங்களாக தற்போது விளங்குகின்றன. எனவேதான் இம்மாநில அரசுகளைப் பாதுகாப்பது என்பது நாட்டின் இடதுசாரிகளின் தொலைநோக்குப் பார்வையையும், முக்கியமாக இந்தியாவையும் பாதுகாப்பது என்று கூறுகிறோம். சிறந்ததோர் இந்தியாவை உருவாக்குவதற்கான போராட்டத்தை முன்னெடுத்துச் செல்வதற்கு நம்முன் உள்ள முன்நிபந்தனையாக இது அமைந்துள்ளது.

சுதந்திர இந்தியாவில் மாநிலங்களை மொழிவாரி மாநிலங்களாகப் பிரிப்பதற்கான போராட்டம் கம்யூனிஸ்ட்டுகளால் முன்னெடுத்துச் செல்லப்பட்டது. விசாலாந்திரா, ஐக்கிய கேரளா மற்றும் சம்யுக்த மகாராஷ்டிரா ஆகியவை இந்தியாவின் அரசியல் அமைப்புகளுக்கு அடித்தளமிட்டவைகளாகும்.

கம்யூனிஸ்ட்டுகளால் தலைமை தாங்கப்பட்ட விவசாயிகளின் வீரஞ்செறிந்த போராட்டங்கள் நிலச்சீர்திருத்தங்களையும், நிலப்பிரபுத் துவத்தை ஒழிப்பதற்கான போராட்டங்களை யும் அவர்களின் போராட்ட நிகழ்ச்சிநிரலில் இணைத்தன. இவ்வாறு கம்யூனிஸ்ட்டு களின் தலைமையில் நடைபெற்ற விவசாயிக ளின் போராட்டங்கள் கிராமப்புற இந்தியாவில் வசிக்கும் பெரும்பாலான மக்களுக்கு சுதந்திர இந்தியாவில் பொருளாதாரத்திலும் மேம்படுத் தப்பட்ட நிலையினை அளித்தது. இடதுசாரி அரசாங்கங்கள் அதிகாரப் பரவலைக் கொண்டு வந்ததும், ஜனநாயகத்தை ஆழமாகக் கொண்டு சென்றதும் நாட்டில் உள்ள ஜனநாயக அரசி யல் அமைப்புகளை வலுப்படுத்தி இன்றைய இந்தியாவை உருவாக்கி இருக்கிறது.

மேற்கு வங்கம் மற்றும் கேரளாவில் உள்ள இடதுசாரி அரசாங்கங்கள் தங்களுக்குள்ள அதிகார வரம்புக்குள்ளேயே எண்ணற்ற மக்கள் நலத் திட்டங்களை அமல்படுத்தி இருக்கின்றன.

நாட்டின் பிற பகுதிகளில் உள்ள முதலாளித்துவ - நிலப்பிரபுத்துவ முறைக்கு மாற்றாக இடதுசாரிப் பாதையை முன்னிறுத்தி செயல்பட்டுக் கொண்டிருக் கின்றன.

மதச்சார்பின்மையைப் பாதுகாப்பதிலும், மத நல்லிணக்கத்தைப் பேணுவதிலும் இடதுசாரிகள் மிகவும் உறுதியுடன் இருந்து வருகிறார்கள். சிறுபான்மையினரின் உரிமை களைப்பாது காப்பதுடன் நின்றுவிடாமல், ரங்கநாத் மிஸ்ரா ஆணையத்தின் பரிந்துரை களை அமல்படுத்துவதில் நாட்டிலேயே மேற்கு வங்கத்தில் உள்ள இடது முன்னணி அரசாங்கம் தான் முதலாவதாக முன்வந்துள் ளது. மாநிலத்தில் உள்ள இதர பிற்படுத்தப் பட்ட வகுப்பினரில் உள்ள முஸ்லிம்களுக்கு பத்து விழுக்காடு இடஒதுக்கீடு வழங்கி இருக்கிறது.

மத்திய அரசு, கடைப்பிடித்து வரும் நவீன தாராளமயப் பொருளாதாரக் கொள்கைகளின் காரணமாக மிகவும் கடுமையாக அரிக்கப்பட் டுள்ள மக்களின் வாழ்க்கைத்தரத்திலிருந்து அவர்களை மேம்படுத்துவதற்காகவும், மக்க ளின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்காகவும் இடதுசாரிகள் தான் முன்னணியில் நின்று போராடி வருகிறார்கள். ஏகாதிபத்தியத்துடன் ராணுவக் கூட்டணியை ஏற்படுத்திக் கொள் வதன் மூலம் நாட்டையும் நாட்டு மக்களின் நலன்களையும் ஏகாதிபத்தியத்தின் காலடி களில் சமர்ப்பித்திட முயலும் இந்திய ஆளும் வர்க்கங்களுக்கு எதிராக இடதுசாரிகள்தான் உறுதியுடன் போராடி வருகிறார்கள்.

மேற்கு வங்கத்திலும் கேரளத்திலும் நமக்குள்ள குறைந்தபட்ச அதிகார வரம்புக்குள்ளேயே பல்வேறு மக்கள் நலத் திட்டங்களை அமல் படுத்தி இருக்கிறோம், மக்களுக்குப் பெரிய அளவில் நிவாரணங்களை வழங்கி இருக்கி றோம், அதன் மூலம் இந்திய ஆளும் வர்க்கங் களின் சுரண்டல் குணத்தையும் தோலுரித் துக் காட்டியிருக்கிறோம். இவை அனைத்தின் காரணங்களாலும்தான், இந்திய ஆளும் வர்க்கங்கள் ஒன்றுசேர்ந்து மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் கோட்டைகளாக விளங்கும் மேற்கு வங்கத்தின் மீதும் கேரளா மீதும் தாக்குதலைத் தொடுத்து வருகின்றன.

இடதுசாரிகள் மேற்கு வங்கத்தில் அமைதியான சூழ்நிலையில் வளர்ச்சித் திட்டங்களை முன்னெடுத்துச் செல்லவும் வலுவான ஜனநாயகப் பாதையில் முன்னேறவும் உறுதி பூண்டிருக்கிறார்கள்.

மேற்கு வங்க மக்களால் உருவாக்கப்பட்டுள்ள முன் னேற்றங்களைப் பாதுகாத்திடவும், தங்களுக்கு எதிராகத் திரண்டுள்ள பிற்போக்கு மற்றும் அராஜகவாதிகளின் கூட்டணியைத் தோற்கடிக்கவும், அரசியல்ரீதியாகத் தனி மைப்படுத்தவும் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சித் தலைமையிலான இடது முன்னணி உறுதியுடன் இருக்கிறது.

1970களில் இதே சக்திகளுக்கு எதிராக நடைபெற்ற நீண்ட நெடிய போராட்டத்தில் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூ னிஸ்ட் கட்சித் தோழர்கள் 1400க்கும் மேற்பட் டவர்கள் தியாகிகளானார்கள், 22 ஆயிரத்திற் கும் மேற்பட்ட கட்சிக் குடும்பங்கள் இடம் பெயர்ந்து சென்றன. அதன்பின்னர் 1977இல் நடைபெற்ற தேர்தலில்தான் இடது முன் னணி மகத்தான வெற்றி பெற்றது. அதிலிருந்து இன்றுவரை தொடர்ந்து மக்களுக்குத் தொண்டாற்றி வருகிறது. மாநிலத்தில் அமை தியை நிலைநிறுத்தி, வளர்ச்சித் திட்டங் களை முன்னெடுத்துச் சென்று கொண்டிருக் கக்கூடிய அதே சமயத்தில் ஜனநாயகத்தை யும் ஆழமாக வேரூன்றச் செய்திருக்கிறது.

எனவேதான், மேற்கு வங்கத்தில் இடது முன்னணி அரசாங்கத்தைப் பாதுகாப்பது என்பது சிறந்ததோர் இந்தியாவை உருவாக்கு வதற்கான நம்முடைய போராட்டத்தின் முக்கியமானதொரு முன்நிபந்தனையாகும்.

தமிழில்: ச.வீரமணி

“இந்த உலகம் ஏன் ஒரு குடும்பமாக வாழ முடியாது?” :பிடல்காஸ்ட்ரோ

இப்போதே துவங்குங்கள்! மனித குலத்தைப் பாதுகாக்கும் பணியை

வரும் நூற்றாண்டுகளில் அல்லது ஆயிரமாண்டுகளில் நமது மனித குலத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று நான் கூறவில்லை. அத்தகைய வேலையை இப்போதே துவங்க வேண்டும்” - பிடல் காஸ்ட்ரோ.

கியூபாவின் தலைநகர் ஹவானாவில் 20வது சர்வதேச புத்தகத்திருவிழா நடைபெற்று வருகிறது. விழாவின் ஒருபகுதியாக எழுத்தாளர்கள் மற்றும் அறிவுஜீவிகளுடன் நடைபெற்ற கலந்துரையாடலில் பிடல் காஸ்ட்ரோ பங்கேற்றார். அப்போதுதான் அவர் மேற்கண்டவாறு குறிப்பிட்டார்.

உணவுப் பொருட்களின் விலை தலைதெறிக்க ஓடிக்கொண்டிருப்பதிலிருந்து, அரபு நாடுகளில் மக்கள் எழுச்சியாக போராடிக் கொண்டிருப்பதுவரை பல்வேறு விஷயங்கள் பற்றிக் கலந்துரையாடினார். நீண்டகாலமாக சந்திக்காமல் இருந்த பல நண்பர்களைச் சந்தித்ததில் மிகவும் குதூகலமாகக் காஸ்ட்ரோ காட்சியளித்தார். அண்மையில் நடைபெறும் மற்றும் கடந்த பத்தாண்டு காலகட்டத்தில் நடைபெற்ற சர்வதேச நிகழ்வுகள் குறித்து மிகவும் தெளிவாகத் தனது கருத்துகளை அவர் முன்வைத்தார். முதலில் கியூபாவின் கலாச்சாரத்துறை அமைச்சர் ஏபெல் பிரிட்டோ அனைவரையும் அறிமுகப்படுத்தி வைத்தார்.

விவாதத்தை எங்கிருந்து துவங்குவது என்று அனைவரின் முகங்களும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக் கொண்டபோது, காஸ்ட்ரோவே அந்த தர்மசங்கடத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தார். “நாம் சந்திப்பதிலேயே மிகவும் கடுமையான பிரச்சனை எது என்பதை மையமாக வைத்து விவாதத்தைத் துவக்கலாம்” என்று அவர் குறிப்பிட்டார். இதற்கு பதிலாக முற்போக்கு சக்திகளின் அணுகுமுறைகள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று பலரும் பேசினர். திடீரென்று எழும் பிரச்சனைகளை பிராந்திய ரீதியிலான மட்டுமல்ல, சர்வதேச அளவிலான இடதுசாரி சக்திகள் ஒன்றுபட்டு எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்பது அவர்கள் கருத்தாக இருந்தது.

மீண்டும் விவாதத்தைத் தொடர்ந்த காஸ்ட்ரோ, “மனிதகுலத்தின் இருப்பே அபாயத்தில் இருப்பதாக எச்சரிக்கை மணியை ஒலிக்க விட்டார். மேலும் பேசிய அவர், இருப்பதைத் தக்க வைத்துக் கொள்வது எப்படி என்பதைக்கூட மனித குலம் இன்னும் கற்றுக் கொள்ளவில்லை. இந்த பூமிப்பந்து சந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் சவால்களுக்கு தீர்வு காண்பதைத் தள்ளிப்போட முடியாது. அழிவில் உள்ள உயிரினமாக மனிதகுலம் இருந்து வருகிறது. இதுதான் மற்ற பிரச்சனைகளைவிட முக்கியமான பிரச்சனையாக நான் பார்க்கிறேன்” என்றார்.

மனிதகுலம் சந்தித்த மிகப்பயங்கரவாத சம்பவமாக 1945 ஆம் ஆண்டில் ஹிரோஷிமா மற்றும் நாகசாகி ஆகிய இரண்டு நகரங்களின் மீது அணுகுண்டுகள் வீசப்பட்டதையே காஸ்ட்ரோ குறிப்பிட்டுப் பேசினார். இத்தகைய அபாயங்களிலிருந்து நம்மை எவ்வாறு பாதுகாத்துக் கொள்ள முடியும் என்று ஆய்வு செய்ய வேண்டுமாறு அறிவுஜீவிகளையும், எழுத்தாளர்களையும் அவர் கேட்டுக் கொண்டார்.

உணவுப்பொருட்கள் விலையுயர்வு பற்றிய விவாதமும் நடைபெற்றது. ஊக வணிகம்தான் விலைகளை கடுமையாக உயர்த்தியுள்ளது. பணக்கார நாடுகளின் கடன் அந்தந்த நாடுகளின், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் மதிப்பையும் விட அதிகமாக உள்ளது என்று விவாதத்தில் கருத்துகள் வந்தன.

இதுபற்றிக் கருத்து தெரிவித்த காஸ்ட்ரோ, “நிலைமை என்ன என்று மக்களுக்குச் சொல்ல வேண்டியுள்ளது. ஒவ்வொரு சதுர மீட்டருக்கும் நம்மால் எவ்வளவு விளைவிக்க முடியும் என்றும், எவ்வளவு பரப்பில் விளைச்சல் நடைபெறுகிறது என்றும் மக்களுக்குத் தெரிய வேண்டும் என்று குறிப்பிட்டார். இந்த பூமிப்பந்து அழிந்தால் நாம் செல்வதற்கு வேறு இடமில்லை” என்ற அவர், “இந்த உலகம் ஏன் ஒரு குடும்பமாக வாழ முடியாது?” என்ற கேள்வியை எழுப்பினார். சிலரிடம் எண்ணெய் உள்ளது. சிலர் உணவுப் பொருட்களை வைத்திருக்கிறார்கள். அதையும் தாண்டி சில நாடுகளிடம் ஏராளமான மருத்துவர்கள் உள்ளனர். ஒரே மனித குடும்பத்தின் வீடாக பூமி மாற வேண்டும் என்று ஏன் நாம் நினைக்கக்கூடாது” என்ற கேள்வியை அனைவரின் முன்பாக காஸ்ட்ரோ வைத்தார்.

அறிவுஜீவிகள் மற்றும் எழுத்தாளர்களின் கருத்துகளையும் காஸ்ட்ரோ உன்னிப்பாகக் கவனித்தார். அடுத்த புத்தகத் திருவிழாவுக்கு முன்பாக அனைவரையும் சந்திக்கும் காஸ்ட்ரோவின் விருப்பத்தோடு கலந்துரையாடல் நிறைவுக்கு வந்தது.

முதலாளித்துவ சமூகம் அப்படித்தான்!

வாழ்க்கை நிலைகளில் ஏற்பட்ட அவலங்களால் விரக்தியின் விளிம்புக்குத் தள்ளப்பட்ட ஒன்றரை லட்சத்துக்கு மேற் பட்ட விவசாயிகள் நாடுமுழுவதிலும் தற் கொலை செய்து கொண்ட சோக வரலாறு தொடர்ந்து பேசப்பட்டு வரும் நிகழ்வு. ஆனால் தொழிலாளிகளின் மத்தியிலும் தற்கொலைச்சாவுகள் நிகழ்ந்துள்ளதைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டதுண்டா? ஆம், அவை யும் அண்மை ஆண்டுகளில் பதிவாகியுள் ளன. அதுவும் தமிழ்நாட்டின் பின்னலாடைத் தலைநகரான திருப்பூரில் இது கடந்த சில ஆண்டுகளாக நடை பெற்று வருகிறது என்ற அதிர்ச்சியளிக்கும் செய்தியை நீங்கள் அறிவீர்களா?

தமிழக அரசின் குற்றச்செயல்கள் பதி வேடுகள் வெளிப்படுத்தியுள்ள செய்தி இது . 2007 ம் ஆண்டில் திருப்பூர் மாவட்டத்தில் பதிவான தற்கொலைகளின் எண்ணிக்கை -526. இதே ஆண்டில் மாநில அளவிலான சராசரி 373. அதாவது இந்த எண்ணிக்கை 41 சதவீதம் கூடுதலானது. 2008ம் ஆண்டில் பதிவான தற்கொலைகளின் எண் ணிக்கை 555. மாநில சராசரி 380. இது 46 சதவீதம் கூடுதல். 2009ம் ஆண்டில் பதி வான தற்கொலைச் சாவுகளின் எண் ணிக்கை 491. இதுவும் மாநில சராசரியை விடக் கூடுதலானது தான். வேதனை யளிக்கும் இந்த நிகழ்வுகளின் பின்னணியை விளக்கும் கட்டுரையொன்று டிசம்பர் 8ம் தேதி ‘பிரன்ட்லைன்’ இதழில் வெளியிடப்பட்டது.

திருப்பூரில் இயங்கி வரும் 6200 ஆயத்த ஆடை நிறுவனங்களில் 4லட்சம் தொழி லாளர்கள் பணிபுரிந்து வருகின்றனர். இவர் களில் சரிபாதி அளவில் பெண் தொழி லாளர்கள் இடம்பெற்றுள்ளனர். மொத்த தொழி லாளர்களில் 90 சதவீதம் பேர் வெளிமாவட் டங்களைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்து வந்தனர். இப்போது ஒரிசா , பீகார், ராஜஸ்தான் மற்றும் ஜார்கண்டைச் சேர்ந்த சுமார் 40 ஆயிரம் தொழிலாளர்கள் திருப்பூர் நகர உழைப்பாளர் படையில் இணைந்துள்ளனர். ஏற்றுமதிக்கான ஆர்டர்களின் அடிப்படை யிலேயே உற்பத்தி நடைபெற்றுவருவதால், ஆண்டு முழுவதும் ஒரே சீரான முறையில் உற்பத்தி என்பதற்கு பதிலாக, சில பருவங்க ளில் இரவுபகல் என்ற வேறுபாடின்றி கடும் மும்முரத்துடன் வேலை நடைபெறுவதும் மற்ற சில பருவங்களில் வேலையும் கூலியும் இன்றி தொழிலாளர்கள் அவதிப்படுவதும் வழக்கமான நடைமுறையாகிவிட்டது.

திருப்பூரின் 4லட்சம் தொழிலாளர்களில் சுமார் 10 சதவீதம் பேர்தான் தொழிற்சங்க உறுப்பினர்களாக அணிதிரட்டப்பட்டுள்ளனர். மற்றவர்கள், போராடும் தொழிற்சங்கங்களின் செல்வாக்கின் கீழ் வந்துவிடக்கூடாது என்ப தற்காக ஆலை அதிபர்கள், அவர்களுக்கு தேவையான அனைத்தையும் செய்து வரு கின்றனர். சுமங்கலி திட்டம் என்ற பெயரில் 15 வயதே நிரம்பிய இளம் பெண்கள் மூன்றாண் டுகளுக்கு ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டு தொழிற் சாலை வளாகங்களிலேயே பூட்டி வைக்கப் படுவதையும், மூன்றாண்டுகளுக்குக் கசக்கிப் பிழிந்து வேலை வாங்கிய பிறகு ரூ. 20 ஆயிரம் அல்லது ரூ.30 ஆயிரம் திருமண உதவித் தொகையினை அளித்துவிட்டு வெளியேற்றப் படும் சுரண்டல் முறையையும் நாம் அறி வோம். அதன் மறுபதிப்பு ஒன்று இப்போது திருப்பூரில் அமலாகி வருகிறது. 2007ம் ஆண்டில் செய்யப்பட்ட ஒரு ஆய்வின்படி 191 ஆயத்த ஆடைத் தொழிலகங்களில் 32,545 பெண்கள் இந்த முறையின் கீழ் வேலை செய்து வருகின்றனர். தொழிற்சங்கங்களுடன் செய்துகொள்ளப்பட்ட ஒப்பந்தங்களின் படியான கூலியோ, வேலை நேரம் தொடர் பான சட்டப்பாதுகாப்பு எதுவுமோ இவர்களுக் குக் கிடையாது. உச்சகட்ட உழைப்புச்சுரண் டலுக்கு இவர்கள் உள்ளாக்கப்படுகின்றனர்.

திருப்பூர் தொழிலாளர்களில் சிலர் விரக்தி யின் விளிம்புக்குத் தள்ளப்பட்டு தற்கொலை செய்து கொள்ளுமாறு தூண்டப்படுவதற்கு போதுமான வருமானமின்மை, எதிர்காலம் குறித்த நம்பிக்கை இழப்பு, கடுமையான வேலைப்பளு, கந்து வட்டி, தங்குமிடப்பிரச் சனைகள், மன அழுத்தத்தைக் குறைக்கக் கூடிய மனமகிழ்வு பொழுதுபோக்குகள் இல்லாமை போன்றவையாகும். உலகமயத் தின் காரணமாக கடும் போட்டிச்சூழலை எதிர் கொள்ளும் முதலாளிகளால் மின்சாரக்கட்ட ணம், போக்குவரத்துச் செலவு போன்றவை களில் சிக்கனத்தை ஏற்படுத்த முடியாது. அவர்கள் எளிதாகக் கை வைக்கக்கூடியது தொழிலாளிகளின் சம்பளத்தின் மீதுதான். எனவே விலைவாசி ஏற்றம் மற்றும் பண வீக்கச் சூழலுக்கு சற்றும் பொருத்தமற்ற குறை வான கூலியையே பெரும்பாலான முதலாளி கள் அளித்து வருகின்றனர். இந்த கூலியை வைத்துக் கொண்டு அதில் கணிசமான பகுதியை கந்து வட்டிக்காரரிடம் கொடுத்து விட்டு, அன்றாட வாழ்க்கைக்கான அத்தியாவ சியப் பொருட்களைக் கூட தொழிலாளர் களால் வாங்கமுடிவதில்லை. ஆண்டு முழு வதும் வேலைக்கு உத்தரவாதம் இல்லாத நிலையில் வேலை இல்லாத காலங்களில் பிழைப்பை நடத்தவும், நோய்வாய்ப்படுதல், வீட்டுவிசேஷங்கள், எதிர்பாராத செலவுகள் போன்றவற்றை சமாளிப்பதற்கும் கந்துவட் டிக்காரர்களின் உதவியை நாடவேண்டியுள் ளது. இதனால் அன்றாடம் வாழ்க்கை நடத் துவதே உன்பாடு என்பாடு என்றாகிவிடு கிறது. அதனால் குடும்பங்களில் சண்டை சச் சரவுகள் ஏற்பட்டு நிம்மதியற்ற சூழ்நிலை உருவாகிவிடுகிறது. டாஸ்மாக் கடைப்பழக் கம் நிலைமையை மேலும் மோசமாக்கி விடுகிறது.

தொழிற்சங்க பாதுகாப்பு போதுமானதாக இல்லாத நிலையில், வேலைநேரத்துக்கான சட்டவரம்புகள் பல நிறுவனங்களிலும் முறையாகக் கடைப்பிடிக்கப்படுவதில்லை. வாரத்தில் ஒருநாள் விடுப்பு, மற்ற நாட்களில் 8மணிநேர வேலை என்ற அடிப்படையில் ஒரு தொழிலாளி 48மணி நேரம் வேலைசெய் வதற்கு பதிலாக 90 மணி நேரம் வேலை செய்வதற்கு நிர்ப்பந்திக்கப்படும் நிலையிலும் ஏராளமான தொழிலாளர்கள் வைக்கப்பட்டுள் ளனர். குறிப்பாக ஏற்றுமதிக்கான ஆர்டர்களை குறிப்பிட்ட தேதிக்குள் செய்துமுடிப்பதற்காக இயந்திரகதியில் ஓய்வேஎடுக்காமல் தொழி லாளிகள் வேலை செய்யவேண்டியுள்ளது. பெரும்பாலான நிறுவனங்களில் ஓவர்டைம் ஊதியமே முறையாக வழங்கப்படுவதில்லை. வடநாட்டிலிருந்து வரவழைக்கப்படும் தொழி லாளர்களின் நிலை படுமோசம். மற்ற தொழி லாளிகளுக்குக் கொடுக்கப்படுவதைவிடக் குறைவான சம்பளமே அவர்களுக்கு வழங் கப்படுகிறது.

பஞ்சு தூசி நிரம்பிய சுற்றுச்சூழலில் தொடர்ந்து வேலை செய்ய வேண்டியிருப் பதால் வாய்ப்புண், நுரையீரல் பிரச்சனைகள், தலைசுற்றல் போன்ற பல நோய்களால் தொழி லாளிகள் பாதிக்கப்படுகின்றனர். ஈஎஸ்ஐ வசதிகள் மறுக்கப்படுவதால் உரிய மருத்துவ சிகிச்சைகளைஅவர்களால் செய்துகொள்ள முடிவதில்லை. திருப்பூரில் தற்கொலைச் சாவுகள் அதிகரித்துள்ளது தொடர்பான கட் டுரை ‘பிரண்ட்லைன்’ இல்(டிச.8) வெளி யானதையடுத்து மத்திய தொழிலாளர் நலத் துறை நேரடியாக களஆய்வு செய்வதற்காக துணை தலைமை தொழிலாளர் நல ஆணை யர் தலைமையில் ஒரு குழுவினை திருப் பூருக்கு அனுப்பி வைத்தது. அக்குழுவினர் திருப்பூருக்கு வந்து, தொழிலாளர்கள், உற்பத்தியாளர்கள், ஏற்று மதியாளர்கள், தொழிற்சங்கத்தலைவர்கள் மற்றும் சம்பந் தப்பட்ட அதிகாரிகளுடன் விவா தித்தனர். வீட்டுவசதி, ஈஎஸ்ஐ, கூட்டுறவுக் கடன் போன்றவை தொடர்பாக மத்திய அர சுக்கு சில பரிந்துரைகளை வழங்கியுள்ளது. மத்திய அரசு நேர்மையானமுறையில் மனப் பூர்வமாக இந்த பரிந்துரைகளை நிறைவேற்றினாலும் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கைச்சூழலில் தற்காலிக நிவாரணம்தான் கிடைக்க முடியும். ஏனென்றால் திருப்பூர் தொழிலாளர்களின் இன்றைய அவலநிலைக்குக்காரணம் லாபம் ஈட்டுவது ஒன்றையே குறிக்கோளாகக் கொண்ட முதலாளித்துவ சமூக அமைப்பே. மார்க்ஸ், மனித சமூகத்துக்காக விட்டுச் சென்ற வரலாற்றுக்கருவூலமான ‘மூலதனம்’ நூலில், வேலைநாள் பற்றிய பகுதியில் அவர் அளித்துள்ள சித்தரிப்பு 150 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் இன்றும் கூட மிகச்சரியாக இருக் கிறது என்பதற்கு திருப்பூர் நிலையே சரியான நிரூபணம் ஆகும்.

சமுதாய நிர்ப்பந்தம் இன்றாலன்றி, தொழி லாளியின் ஆரோக்கியம் பற்றியோ, ஆயுள் பற்றியோ மூலதனத்துக்குக் கவலையில்லை. உடலும் உள்ளமும் பாழாவது, அகாலமரணம், மிகைவேலை எனும் சித்ரவதை ஆகியவை குறித்து எழுப்பப்படும் கூக்குரலுக்கு அது பின் வருமாறு பதிலளிக்கிறது.இவற்றால் எங்கள் லாபம் அதிகமாகும் போது நாங்கள் ஏன் இவைகுறித்து கவலைப்படவேண்டும்? ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்கும்போது இவை யெல்லாம் தனிப்பட்ட முதலாளியின் நல் லெண்ணத்தையோ, கெட்ட எண்ணத் தையோ பொறுத்ததன்று. தடையில்லாப் போட்டியானது முதலாளித்துவப் பொருள் உற் பத்தியின் உள்ளார்ந்த விதிகளை வெளி யிலிருந்து பலவந்தம் செய்து,ஒவ்வொரு தனிப்பட்ட முதலாளியின் மீது அதிகாரம் செலுத்தும் விதிகளாக உருவெடுக்கச் செய்கிறது.

-கி.இலக்குவன்

புதிய உத்வேகத்தோடு சோசலிசத்தை கட்டுவதில் உறுதியேற்போம்

தற்போது நடைமுறைப் படுத்தி வரும் சோசலிச சந்தைப் பொருளாதாரத் திட்டத் திற்கு அடுத்து, சோசலிச சமூ கத்தை உருவாக்கும் பணிகள் விரைவுபடுத்தப்படும் என்ற உறுதியோடு வியட்நாம் கம்யூ னிஸ்ட் கட்சியின் 11வது மாநாடு ஹனோய் நகரில் ஜன வரி 12 ஆம் தேதியன்று துவங் கியது.

மாநாடு நடைபெறும் தலை நகர் ஹனோய் நகர் முழுவதும் கோலாகலமான கொண்டாட் டங்கள் நடைபெற்று வருகின் றன. சிகப்புக் கொடிகளும், வியட்நாம் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி வாழ்க என்று எழுதப்பட்ட பதா கைகளும் நகரை அலங்கரித் துக் கொண்டிருக்கிறது. பல இடங்களில் ஹோசிமின் படங் கள் வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

உலகம் முழுவதும் உள்ள கம்யூனிஸ்டுகளின் இதயங் களில் வியட்நாம் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு என்று சிறப்பான இடம் உண்டு. அமெரிக்கா வின் காட்டுமிராண்டித்தன மான ஏகாதிபத்திய ஆக்கிர மிப்பை எதிர்கொண்டு தோற் கடித்ததோடு மட்டுமில்லா மல், நாட்டை அடிமைப் படுத்த நினைத்த அனைத்து காலனி சக்திகளையும் வெற்றி கரமாக புறமுதுகிட்டோடச் செய்ததே அதற்குக் காரணமா கும். 21 ஆம் நூற்றாண்டில் தனது அனைத்து பலத்தையும் பொருளாதார வளர்ச்சியில் செலுத்த வியட்நாம் முடிவு செய்திருக்கிறது.

கடந்த பத்தாண்டுகளில் வியட்நாமின் ஒட்டுமொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி இரட்டை இலக்க வளர்ச்சியைத் தொட் டுள்ளது. மாநாட்டு அறிக்கை யில் பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் எதிர்வரப்போகும் கால கட்டம் பற்றியும் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது. வரும் காலகட்டத் தில் 7 முதல் 7.5 விழுக்காடு வரையில் வளர்ச்சி இருக்கும் என்று தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஜனவரி 12 அன்று ஹனோய் நகரில் உள்ள தேசிய மாநாட்டு மையத்தில் மாநாடு துவங்கி யது. மாநாட்டைத் திறம்பட நடத்திச் செல்ல 24 பேர் கொண்ட தலைமைக்குழு தேர்வு செய்யப்பட்டது. தேசிய புனரமைப்புக்கான அரசியல் நகல் திட்டத்தை வியட்நாம் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் பத்தா வது மத்தியக் குழு சார்பில் நாங் டக் மான் முன்வைத்தார். 36 லட்சம் கட்சி உறுப்பினர்கள் சார்பில் 1,300 பிரதிநிதிகள் இந்த மாநாட்டில் பங்கேற்றுள் ளனர். முன்னாள் ஜனாதிபதி கள், பிரதமர்கள், கட்சியின் பொதுச்செயலாளர்கள், அரசி யல் தலைமைக்குழு உறுப்பி னர்கள், விடுதலைப்போராட்ட வீரர்கள் ஆகியோரும் இதில் கலந்து கொண்டுள்ளார்கள்.

தனது அறிக்கையில் ஐந்து இலக்குகளை பொதுச் செய லாளர் முன்வைத்திருக்கிறார்.

* தேசிய விடுதலை மற்றும் சோசலிசம்

* சோசலிச ஜனநாயகத்தைப் பலப்படுத்துதல்

* தேச ஒற்றுமையைப் பலப்படுத்துதல்.

* தேசத்தின் வலுவை ஒருமுகப்படுத்துதல்

* சர்வதேச சக்திகளோடு வியட்நாமையும் இணைத்து வியட்நாம் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி யின் தலைமைப்பாத்திரத்தை உறுதிப்படுத்துதல்.

இந்த இலக்குகளை விளக் கிப் பேசிய நாங் டக் மான், சோசலிசக் கட்டுமானமும், தேசியப் பாதுகாப்பும் ஒன் றோடு ஒன்று தொடர்புடையது தான். இதுவரை வியட்நாமிற்கு கிடைத்த வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க வெற்றிகளுக்கு மக்கள் தான் சொந்தக்காரர்கள். மக்க ளோடு மக்களாக கலந்து இருப் பதே கட்சியின் பலமாகும். அதிகார வர்க்கத்தனம், மக்க ளிடமிருந்து தனிமைப்பட்டுக் கிடத்தல் போன்றவை நாட்டிற் கும், கட்சிக்கும் பெரும் இழப்பை ஏற்படுத்திவிடும்.

தற்போது நடைபெற்று வரும் மாற்றங்களும் சோசலிச சமூகத்தைக் கட்டும் பணியா கவே உள்ளது. அந்நிய முத லீட்டை நாங்கள் வரவேற்கி றோம். சோசலிச சந்தைப் பொருளாதாரத்தை நாங்கள் கட்டி வருகிறோம். உயர் தொழில் நுட்பத்தை மாற்றிக் கொடுக் கும் முதலீட்டையே வியட்நாம் வரவேற்கிறது. ஊகபேரம் நடக் கும் பங்குச்சந்தையில் அந்நிய முதலீட்டை நாம் வரவேற்க வில்லை என்று குறிப்பிட்டார்.

வரும் ஏழு நாட்களில் பொதுச்செயலாளரின் நகல் அறிக்கை மீது விவாதம் நடைபெறுகிறது. புதிய தலைமையும் தேர்வு செய்யப்படவுள்ளது. ஜனவரி 19 ஆம் தேதியன்று மாநாடு நிறைவு பெறுகிறது

ரஷ்ய புரட்சி விடியோ பகுதி I

பிரேசில் ஜனாதிபதித் தேர்தல் டில்மா ரூசெப் அபார வெற்றி

பிரேசிலின் புதிய ஜனாதிபதியாகப் பொறுப்பேற்க தொழிலாளர் கட்சி வேட்பாளரான டில்மா ரூசெப்பை அந்நாட்டு மக்கள் தேர்வு செய்துள்ளனர்.

பிரேசிலில் ஜனாதிபதித் தேர்தலுக்கான முதல் சுற்று அக்டோபர் 3 அன்று நடைபெற்றது. அதில் போட்டியிட்ட வேட்பாளர்களில் யாரும் 50 விழுக்காடு வாக்குகளைப் பெறாத தால் முதலிரண்டு இடங்களைப் பெற்றவர்கள் இரண்டா வது சுற்றில் மீண்டும் போட்டியிட்டனர். இந்த சுற்றிற்கான வாக்குப்பதிவு அக்டோபர்

31 அன்று நடைபெற்றது. இந்த சுற்றில் தொழிலாளர் கட்சியின் வேட்பாளரான டில்மா ரூசெப் 56 விழுக்காடு வாக்குகளும், எதிர்த்துப் போட்டியிட்ட வலது சாரி கூட்டணியின் வேட்பாள ரான ஜோஸ் செர்ரா 44 விழுக் காடு வாக்குகளும் பெற்றனர்.

இந்த வெற்றியின் மூலம் ஜனவரி 1, 2011 அன்று பொறுப் பேற்றுக் கொள்ளவிருக்கும் டில்மா, பிரேசிலின் முதல் பெண் ஜனாதிபதி என்கிற பெருமை பெறுகிறார். வெற்றிச் செய்தி கிடைத்தவுடன், 2 கோடி பிரேசிலியர்கள் வறு மைக் கோட்டுக்குக் கீழ் வாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர் களை அதிலிருந்து வெளிக் கொண்டு வருவதே எனது முதல் மற்றும் பிரதானப் பணி யாக இருக்கும். பிரேசில் மக் கள் பட்டினியால் துயரப்படும் போது நாம் ஓய்வெடுத்துக் கொண் டிருக்க முடியாது

என்று அவர் கூறியுள்ளார். ஏற்கெனவே லூலா தலைமையிலான அரசு கடைப்பிடித்து வரும் இடது சாரிக் கொள்கைகள் இவரது தலைமையிலும் தொடரும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

தொழிலாளர் கட்சியில் சேரு வதற்கு முன்பாக, 1960களின் இறுதிப்பகுதியில் தலை மறைவு வாழ்க்கையை ரூசெப் மேற்கொண்டிருந்தார். ராணுவ ஆட்சிக்கு எதிரான போராட் டத்தில் அவர் ஆயுதமேந்திப் போராடியவர். 2003 ஆம் ஆண் டில் லூலா தலைமையிலான ஆட்சியில் எரிசக்தித்துறை அமைச்சராகப் பொறுப்பேற் றார். இவரது தந்தை பல்கேரி யாவைச் சேர்ந்தவர். அங்கு 1930களில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி யில் தீவிரமாகப் பணியாற்றிய வர் அவர். ரூசெப்பின் வெற்றி குறித்து பல்கேரியாவின் ஊட கங்கள் மகிழ்ச்சியோடு செய்தி வெளியிட்டுள்ளன. உலகின் ஏழாவது பெரிய பொருளாதார நாட்டிற்கு பல்கேரியாவைச் சேர்ந்தவர் பொறுப்பேற்கிறார் என்பது மகிழ்ச்சியளிப்பதாக அந்நாட்டு மக்கள் கருத்து தெரிவித்துள்ளனர்.

தோல்வியுற்ற வலதுசாரிக் கூட்டணியின் வேட்பாளரான ஜோஸ் செர்ரா, லூலாவுக்கு எதிராக கடந்த தேர்தலில் போட்டியிட்டவர். லூலாவின் இடதுசாரிக் கொள்கைகளுக்கு மக்கள் மத்தியில் ஆதரவு உள்ளது என்பதையே தேர்தல் முடிவுகள் காட்டுகின்றன.

சோசலிசப் பாதைதான் இலக்கை எட்டும்

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் ஆயிரமாண்டு மேம்பாட்டு இலக்குகள் உச்சிமாநாடு நியூயார்க் நகரில் மூன்று நாட்கள் நடைபெற்றுள்ளது. 2015 ஆம் ஆண்டுக்குள் நிறைவேற்றப்பட வேண்டிய அம்சங்கள் என்று வறுமையை ஒழித்தல், அனை வருக்கும் கல்வி, குழந்தைகள் நலன் ஆகியவை உள்ளிட்ட பல்வேறு விஷயங்களைக் குறிப்பிட்டு விவாதிக்கப்பட்டுள்ளது. 192 நாடுகளும் இந்த இலக்கை அடைய நடவடிக்கைகள் எடுப்போம் என்று ஒப்புக்கொண்டு கையெழுத்திட்டுள்ளன. இதில் முதல் அம்சமே வறுமை ஒழிப்புதான்.

ஐந்து ஆண்டுக்குள் வறுமையை பாதியாகக் குறைப்போம் என்று தலைவர்கள் சூளுரைத் திருக்கிறார்கள். பல்வேறு நாடுகள் இன்னும் நெருக்கடி யிலிருந்தே விடுபடாத நிலையில் இவர்கள் கையெழுத்திட்டுள்ள ஆவணம் வெறும் ஏட்டுச் சுரைக்காயாகவே இருக்க முடியும். வறு மை குறைந்திருப்பதாக இவர்கள் காட்டும் புள்ளி விபரங்கள் சீனாவின் அபரிமிதமான சாதனைக ளால் காட்டப்படுகின்றன. கோடிக்கணக்கான சீன மக்கள் வறுமையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

உச்சிமாநாட்டில் கலந்துகொண்டு பேசிய தலைவர்களில் சிலர் வெளிப்படையாகப் பேசி யுள்ளனர். ஸ்லோவோகியாவின் பிரதமர் இவான் காஸ் பெரோவிச், 2015க்குள் வறுமை ஒழிப்பு என் பது நிபந்தனைக்குட்பட்டது. உற்பத்தி அரசின் கைகளில் இருக்க வேண்டும் என்றார். ஸ்வீட னின் பிரதமரோ, சாத்தியமற்ற இலக்குகளை நாம் நிர்ணயித்துக் கொள்கிறோம் என்று விமர்சித்தார். சீனா மற்றும் வெனிசுலா ஆகிய இரு நாடுகள் மட்டுமே தங்கள் நாடுகளில் எப்படி சாதித்துள் ளோம் என்று பட்டியலிட்டன.

வெனிசுலாவில் இதற்கு முன்பு நெருக்கடி இல்லாமல் இருந்தது என்றும், தற்போது சோச லிச நடவடிக்கைகளால் பெரும் சிக்கல் ஏற் பட்டிருக்கிறது என்றும் மேற்கத்திய நாடுகள் செய்து வரும் பிரச்சாரத்திற்கு அந்நாடு பதிலடி கொடுத்துள்ளது. பொலிவாரியப் புரட்சி நடவடிக் கைகளுக்கு முன்பாக வெறும் எட்டு விழுக்காடு மக்களுக்கான வேலைகளை மட்டுமே அரசு செய்தது. தற்போது 92 விழுக்காடு மக்களைக் கவனிக்கும் வேலையில் அரசு முனைப்பாக இருக்கிறது. சிக்கல் இருக்கத்தானே செய்யும் என்று வெனிசுலா எதிர்க்கேள்வி கேட்கிறது.

அமெரிக்க ஜனாதிபதி ஒபாமா, நிதியுதவி களை நம்பியிருக்காதீர்கள் என்று வளரும் நாடு களுக்கு அறிவுரை வழங்கியிருக்கிறார். சொந்தக் காலில் நின்று பழகுங்கள் என்ற நேர்மையான அறிவுரைக்குப்பதிலாக, தனது கையிலிருந்து பணத்தை தரக்கூடாது என்ற எண்ணம்தான் மேலோங்கியிருப்பதாக அவரது குரல் உணர்த்து கிறது. அண்மைக்காலத்தில் விரல் விட்டு எண் ணக்கூடிய எண்ணிக்கையிலான சில நாடு களைத் தவிர மற்ற அனைத்து நாடுகளையும் புரட்டிப்போட்ட பொருளாதார நெருக்கடி தங்கள் கொள்கைகளால் வந்தவை என்ற நேர்மையான ஒப்புதல் அவரிடமிருந்து வரவில்லை.

ஐ.நா. உச்சிமாநாட்டு இலக்குகளை அடை வோம் என்று இந்தியாவும் கையெழுத்திட்டுள் ளது. 2000 ஆம் ஆண்டில் துவங்கிய இந்த முயற் சிக்குப்பிறகு இந்தியா பற்றி வெளிவந்துள்ள புள்ளிவிபரங்கள் “ஒளிரும் இந்தியா” மற்றும் “துயருறும் இந்தியா” என்று இரண்டு இந்தியாக் கள் இருப்பதையே காட்டுகின்றன. குபேரபுரி அமெரிக்காவில் பிச்சைக்காரர்கள் அதிகரித்துள் ளனர். நெருக்கடி காலகட்டத்திலும் வளர்ச்சி கண்ட சீனா மற்றும் பல்வேறு தென் அமெரிக்க நாடுகளின் அனுபவங்களை மேற்கண்ட நிகழ் வுகளோடு ஒப்பிட்டால் சோசலிசப் பாதையே ஆயிரமாண்டு இலக்குகளை அடையச் செய்யும் என்பது திண்ணம்.

கம்யூனிஸ்டுகளை துடைத்தெறிவேன் என்றவர்களை எல்லாம் வரலாறு துடைத்தெறிந்தது விட்டது. ராகுல்காந்தி

அரைவேக்காட்டுத்தனமான ராகுல்காந்தியின் உளறல்!

கொல்கத்தாவில் நடைபெற்ற இளைஞர் காங்கிரஸ் பேரணியில் பங்கேற்று பேசிய ராகுல் காந்தி, கம்யூனிஸ்டுகள் மீது குறிப்பாக மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி மீது கடும் தாக்குதல் தொடுத்துள்ளார். கம்யூ னிஸ்ட் கட்சி ஆட்சிக்கு விரைவில் முடிவு ஏற் படும் என்றும், கம்யூனிஸ்டுகளின் நாட்கள் எண்ணப்படுகிறது என்றும் வீரவசனம் பேசி யிருக்கிறார் அரசியலில் அரிச்சுவடி படித்து வரும் ராகுல் காந்தி.

இவர் பேசிவிட்டு திரும்பிய அடுத்த நாளே மேற்குவங்கத்தின் லட்சக்கணக்கான உழைக்கும் மக்கள் இவருக்கு தக்க பதிலடி கொடுத்துள்ளனர். செப்டம்பர் 7ஆம் தேதி அகில இந்திய வேலைநிறுத்தம் மேற்குவங்க மாநிலத்தில் முழுமையாகவும், எழுச்சியோ டும் நடைபெற்றிருப்பதுதான் இவருக்கு வார்த்தையால் அல்ல; செயலால் அளிக் கப்பட்ட பதிலாகும்.

அரசியலில் பாலபாடம் கூட படிக்காமல் நேரு குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக பரிவட்டம் கட்டப்பட்டு களத்தில் இறக்கி விடப்பட்டுள்ளவர்தான் ராகுல் காந்தி. காங்கிரஸ் கட்சியின் பிரிக்க முடியாத கலாச்சாரமாக மாறிப்போய்விட்ட ஜால்ராக் களின் கூட்டம் இவரைச் சுற்றி நின்று வேப் பிலை அடிப்பதால் ஆட்டம் அதிகமாகியுள் ளது போலும்.

தனது 10 நிமிட உரையில் மார்க்சிஸ்டு களை பற்றி பேசுவதற்கு 9 நிமிடங்களை இவர் ஒதுக்கியுள்ளார். மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் கொள்கைகளைப் பற்றியோ, அந்தக்கட்சியின் தலைமையிலான அரசியல் செயல்பாடு குறித்தோ விமர்சிப்பதில் தவ றில்லை. அவ்வாறு முன்வைக்கப்படும் விமர் சனங்களுக்கு பொறுப்போடு பதில் சொல்லி பழக்கப்பட்ட இயக்கம்தான் செங்கொடி இயக்கம். ஆனால் நாட்கள் எண்ணப்படு கின்றன, தூக்கி வீசுவேன் என்றெல்லாம் மூன்றாம் தர திரைப்படத்தின் நாலாந்தர கதா நாயகன் போல இவர் பஞ்ச் டயலாக் பேசு வதைப் பார்க்கும் போது பரிதாபப்படத்தான் முடிகிறது.

இவருக்கு உலக வரலாறும் புரியவில்லை, இந்திய வரலாறும் தெரியவில்லை என்பதை தனது பேச்சின் மூலம் இவர் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியுள்ளார். கம்யூனிஸ்டுகளை அழிக்கப்போவதாக, ஒழிக்கப்போவதாக இவருக்கு பாட்டனுக்கு பாட்டனும், பூட்டனுக்கு பூட்டனும் எத்தனையோ பேர் சவால் விட்டி ருக்கிறார்கள்.

திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்திலிருந்த சர்சிவி ராமசாமி அய்யர், கம்யூனிஸ்டுகளை துடைத்தெறிவேன் என்றார். வரலாறு அவரை துடைத்தெறிந்தது. ஐதராபாத் நிஜாம் கம்யூனிஸ்டுகளை வேட்டையாடி னார். வரலாறு அவரை வேட்டையாடியது.

ராகுல் காந்தியின் தந்தையான ராஜீவ் காந்தியின் தாத்தா ஜவஹர்லால் நேரு கேர ளத்தில் இ.எம்.எஸ். தலைமையில் தேர்வு செய்யப்பட்ட முதல் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அரசாங்கத்தை அரசியல் சாசனத்தின் 356வது பிரிவை பயன்படுத்தி ஜனநாயக விரோத முறையில் கலைத்தார். ஆனால் அடுத்த தேர்தலிலேயே கம்யூனிஸ்ட் கட்சி மகத்தான வெற்றிபெற்றது. தொடர்ந்து கேரளம் செங்கொடி இயக்கத்தின் கோட்டை யாக விளங்கி வருகிறது.

இவர் வீரவசனம் பேசிய கொல்கத்தாவும் மேற்குவங்கமும் அறியும் கம்யூனிஸ்டுகளின் தியாகத்தையும், வீரத்தையும்.

1960களிலேயே காங்கிரஸ் கட்சியின் ஏகபோகத்திற்கு முடிவு கட்டி வங்க மண்ணில் செங்கொடி இயக்கம் ஆட்சி அதிகாரத்தை கைப்பற்றியது. மத்திய ஆட்சி அதிகாரத்தை பயன்படுத்தி காங்கிரசுக்கு மாற்றாக அமைக்கப்பட்ட மாநில அரசுகளை கலைத் தாலும் மீண்டும் மீண்டும் மக்களின் பேரா தரவுடன் கம்யூனிஸ்ட் இயக்கம் எழுந்தது.

அவசர நிலைக் காலத்திற்கு முன்பாகவும், அவசரநிலைக் காலத்தின் போதும் காங்கிரசாரின் அரைப்பாசிச அடக்குமுறையை நெஞ்சுரத்தோடு சந்தித்தனர் மார்க்சிஸ்டுகள். பல்லாயிரக்கணக்கான ஊழியர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டார்கள். வீடுகளிலிருந்து விரட்டப்பட்ட தோழர்கள் நூற்றுக் கணக்கானோர்.

கொல்கத்தா மைதானத்தில் நின்று கொண்டு அன்றைய இளைஞர் காங்கிரஸ் தலைவர் சஞ்சய் காந்தி, கம்யூனிஸ்டுகளை கடலில் தூக்கி எறிவேன் என்றார். சித் தார்த்த சங்கர்ரே, கனிகான் சவுத்ரி போன் றவர்கள் இந்த வசனத்தை எதிரொலித் தார்கள். ஆனால் கடலில் தூக்கி எறியப் பட்டது யார் என்பதை வரலாறு அறியும்.

காங்கிரஸ் கட்சியின் எதேச்சதிகாரத்தை எதிர்த்து நடத்தப்பட்ட ஜனநாயக மீட்புப் போராட்டத்தின் விளைவாக 1977ல் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தலைமையிலான இடதுமுன்னணி மேற்குவங்கத்தில் ஆட்சி அமைத்தது. அன்று முதல் இன்றுவரை தொடர்ச்சியாக 33 ஆண்டுகள் இடது முன்னணி ஆட்சி நடத்துகிறது. இடையில் காங்கிரஸ் கட்சி எத்தனை எத்தனையோ சதிவலைகளை பின்னியது. மத்திய அதி காரத்தைக் கொண்டு மிரட்டியது. உரிய நிதி ஒதுக்காமல் வஞ்சித்தது. ஆனால் இதை யெல்லாம் முறியடித்துத்தான் மேற்குவங்கத் தில் இடதுமுன்னணி அரசு பீடுநடை போடுகிறது என்பதை புரிந்து கொள்ள ராகுல் காந்திக்கு குறைந்தபட்ச வரலாற்று அறி வாவது தேவை.

மேற்குவங்கத்தில் இடதுமுன்னணி அரச மைத்த பிறகு குறிப்பிட்ட கால இடை வெளியில் உள்ளாட்சி தேர்தல்கள் நடத்தப் பட்டபோது அந்த அமைப்புகளுக்கு உரிய அதிகாரமும் வழங்கப்பட்டது. இதைப்பார்த்து தான் ராகுல்காந்தியின் தந்தையார் ராஜீவ் காந்தி நாடு முழுமைக்கும் பஞ்சாயத்து ராஜ் சட்டத்தை கொண்டு வந்தார். இந்தியா விலேயே அதிகமாக ஏழை, எளிய மக்க ளுக்கு நிலம் விநியோகித்த மாநிலம் மேற்கு வங்கம்தான் என்று அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம்.

ஆனால் ராகுல் காந்தியின் காங்கிரஸ் லட்சணம் என்ன? இவரே அடுத்த நாள் மகாராஷ்டிரா மாநிலத்தில் அகோலாவில் நடந்த நிகழ்ச்சியில் பேசும்போது, “நான் கிராமத்தில் ஒரு தம்பதியர் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு துணி வாங்கக்கூட பணம் இல்லாமல் இருப் பதை கண்டேன். அவர்களின் நிலைமை என் நெஞ்சைத் தொட்டது” என்று பேசியுள்ளார். இவரது கொள்ளுத்தாத்தா நேரு, ஆவடி சோசலிசம் என்றார். இவரது பாட்டி இந்திரா காந்தி “வறுமையே வெளியேறு” என் றார்.இவரது அப்பா ராஜீவ் காந்தி “வேலை யின்மையே வெளியே போ” என்றார். ஆனால் எதுவும் வெளியே போகவில்லை.

காங்கிரஸ் பல மாநிலங்களில்ஆட்சி செய்தது. செய்கிறது. மத்தியில் பெரும்பகுதி காலம் காங்கிரஸ் தனியாகவும் கூட்டணி அமைத்தும் ஆட்சி நடத்தியுள்ளது. ஆனால் இன்னமும் பெரும் பகுதி இந்திய மக்கள் வறுமையில் வாடுகின்றனர். வேலையின்மை நாட்டின் மிகப்பெரிய பிரச்சனையாக தொடர்கிறது. குடிநீர் வசதி இல்லாத கிரா மங்கள், மின்சாரம் எட்டிப்பார்க்காத கிராமங் கள், ரத்தசோகையால் வாடும் பெண்கள், ஊட்டச்சத்தின்றி மெலியும் குழந்தைகள் இதுதான் இவர்கள் உருவாக்கியுள்ள இந் தியா. 11வது ஐந்தாண்டு திட்டத்தின் முன்னுரையில் வறுமையும், கல்வியறிவின்மையும் எந்தளவுக்கு நாட்டை பீடித்துள்ளது என்பதை தெளிவாகப் படம்பிடித்துள்ளது. சுற்றுப்பய ணத்திற்கு இடையில் நேரமிருந்தால் ராகுல் காந்தி அதை படித்துப்பார்க்கட்டும்.

அர்ஜூன் சென் குப்தா தனது அறிக்கை யில், 64 சதவீத மக்கள் விவசாயம் மற்றும் விவ சாயம் சார்ந்த தொழில்களில் ஈடுபடுவதாக வும் 36 சதவீத மக்கள் முறைசாரா தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ளதாகவும் கூறுகிறது. சில்லரை வணி கத்தில் அந்நிய முதலீட்டுக்கு கதவு திறந்து விடுவதன் மூலம் பெரும்பகுதி மக்களின் வாழ்க்கையை சூறையாட காங்கிரஸ் தலை மையிலான மத்திய அரசாங்கம் முயற்சிக் கிறது. இதற்கு ராகுல்காந்தியின் பதில் என்ன?

1942ல் கம்யூனிஸ்டுகள் விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு துரோகம் செய்துவிட்டதாக கொல்கத்தாவிற்கு சென்று ராகுல் காந்தி யின் சித்தப்பா சஞ்சய் காந்தி கூறினார். அப்போது முதுபெரும் தலைவர் ஜோதிபாசு, “சஞ்சய் காந்தி வரலாறு தெரிந்தால் பேசட் டும், இல்லையென்றால் வாயை மூடட்டும்” என்றார்.

இப்போது கம்யூனிஸ்டுகளின் வரலாறு தெரியாமல் ராகுல்காந்தி உளறுகிறார். ஹிட் லரின் பாசிசப்படையை ஓட ஓட விரட்டிச் சென்று பெர்லின் மாளிகையிலேயே கொடி யேற்றிய வரலாறு கம்யூனிஸ்டுகளின் வர லாறு. சோசலிசம் என்பது ஒரு வளரும் விஞ் ஞானம். உலகத்தில் முதலாளித்துவச் சுரண் டல் இருக்கும் வரை சோசலிச சக்திகளின் போராட்டமும் நீடித்துக் கொண்டே இருக் கும். எந்த கொம்பனாலும் அதை முறியடிக்க முடியாது என்பதுதான் வரலாறு.

மேற்குவங்கத்தில் மம்தா பானர்ஜி, தமிழகத்தில் கலைஞர் கருணாநிதி போன்றவர்கள் கம்யூனிஸ்ட் எதிர்ப்புப்பிரச்சாரத்தில் தீவிரம் காட்டுகின்றனர். இந்தப்பட்டியலில் ராகுல்காந்தி சேர்ந்துள்ளதும் ஆச்சரியப் படத்தக்க ஒன்றல்ல.

கூட்டிவரப்பட்ட கூட்டத்தின் கைதட்டல் களுக்காக ராகுல் காந்தி என்னவேண்டு மானாலும் பேசலாம். ஆனால் இந்திய நாட்டின், உலகப்பெரும்பரப்பின் வரலாற்றை ஒரு முறை படித்துவிட்டு பிறகு பேசட்டும். இல்லை யென்றால் அவர் உச்சரிக்கும் வார்த்தை களே அவரை கேலி செய்யும்.

மீண்டும் வெல்வது உறுதி

காலஞ்சென்ற முன்னாள் பிரதமர் இந்திராகாந்தி 1975-ல் அவசரநிலைப் பிரகடனத் தைக் கொண்டு வந்தார். நாடு முழுவதும் எதேச்சதிகார ஆட்சியைக் கட்டவிழ்த்து விட்டார். ஆனால், மேற்கு வங்கத்திலோ இந்தத் தாக்குதல் 1970-லேயே தொடங்கிவிட்டது. இத்தகைய வன்முறைக்கு 1970-லிருந்து 1977 வரை மார்க்சிஸ்ட் கட்சியைச் சார்ந்தவர்கள், ஜனநாயகம் காக்க நடைபெற்ற போராட்டத்தில் பல்லாயிரக்கணக்கில் பலி யானார்கள்.

இந்தப் போராட்டத்தின் விளைவாகத் தான் 1977-ல் இடது முன்னணி பங்கேற்கும் அரசும், பின்னர் இடது முன்னணி அரசும் உருவாகி, கடந்த 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஆட்சி புரிந்து வருகிறது. இந்த 30 ஆண்டு காலத்தில் இடது முன்னணி அரசு, ஏழைகள் சார்பாகச் செயல்பட்டது என்பதற்கு கீழ்க்கண்ட சில விவரங்கள் எடுத்துக்காட் டாகத் திகழ்கின்றன.

நாட்டில் வறுமையும், வேலையில்லாத் திண்டாட்டமும் தீர வேண்டுமானால், நிலச் சீர்திருத்தங்கள் மூலம் நிலங்களை ஏழை விவசாயிகளுக்கும், விவசாயத் தொழிலாளர் களுக்கும் விநியோகம் செய்வதன் மூலமே சாத்தியமாகும் என்று சமூக நீதி கோரி அமைக்கப்பட்ட மண்டல் கமிஷன் அழுத்தந் திருத்தமாகக் கூறியுள்ளது.

2004 ஆகஸ்ட் 19 அன்று நாடாளுமன்ற மக்களவையில் அரசு வெளியிட்டுள்ள கணக் கின்படி நாட்டில் 73 லட்சத்து 35 ஆயிரத்து 937 ஏக்கர் உபரி நிலம் என்று பிரகடனப்படுத் தப்பட்டு, 64 லட்சத்து 96 ஆயிரத்து 471 ஏக்கர் கையகப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. அதில் 54 லட்சத்து 2 ஆயிரத்து 102 ஏக்கர் விவசாயிக ளுக்குப் பிரித்துக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதில் மேற்கு வங்கத்தில் மட்டும் 10 லட் சத்து 88 ஆயிரத்து 445 ஏக்கர் நிலம் பிரித்துக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதாவது, சுமார் 20 சதவீதத்துக்கும் மேல் மேற்கு வங்கத்தில் மட்டும் விநியோகிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

மேற்கு வங்கத்தில் 1977-ல் இடதுசாரி அரசாங்கம் ஆட்சிக்கு வந்தபோது பதிவு செய்யப்பட்டிருந்த குத்தகை விவசாயிகளின் எண்ணிக்கை 5 லட்சத்துக்கும் குறைவே யாகும். ஆனால், இப்போது அங்கே பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிற குத்தகை விவசாயி களின் எண்ணிக்கை 14 லட்சத்து 50 ஆயி ரமாகும். இன்றைய தினம் மேற்கு வங்கத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள குத்தகை விவ சாயிகளின் எண்ணிக்கை 15 லட்சத்திலி ருந்து 20 லட்சம் வரை இருக்கும் என்று கொல்கத்தாவில் உள்ள ஒரு சமூக அறிவியல் ஆய்வு மையம் மேற்கொண்ட ஆய்வு கூறுகிறது.

இடதுசாரி அரசாங்கங்கள் நிலச்சீர்திருத் தம் தொடர்பாக மேற்கொண்ட நடவடிக்கைக ளில் மிக முக்கிய அம்சம் என்பது பினாமி நிலங்களையும், உபரி நிலங்களையும் கைய கப்படுத்தி, நிலமற்ற விவசாயிகளுக்கு விநி யோகம் செய்ததேயாகும். கடந்த 30 ஆண்டு களில் மேற்கு வங்க அரசு கையகப்படுத்திய நிலத்தின் அளவு 13.37 லட்சம் ஏக்கர்களாகும். இதில் 10.63 லட்சம் ஏக்கர் நிலங்களை மேற்கு வங்க அரசு நிலமற்ற விவசாயிகளுக்கு விநியோகம் செய்து கொடுத்துள்ளது. இதன் மூலமாக 26.43 லட்சம் நிலமற்ற மற்றும் ஏழை விவசாயிகள் பயனடைந்துள்ளனர். இவர் களில் 47 சதவீதத்தினர் தலித்துகள், பழங் குடியினர் மற்றும் இதர பிற்பட்ட வகுப்பினரா வார்கள். எனவேதான் நாட்டில் கையகப்படுத் தப்பட்ட நிலங்களில் 18 சதவீதமும், விவசாயி களுக்கு விநியோகிக்கப்பட்ட மொத்த நிலங்க ளில் 20 சதவீதமும் மேற்கு வங்கத்தில் இருக் கிறது என்று சொல்லும்போது அது விந்தை யாக இல்லாமல் இருக்கிறது.

அடுத்து, மார்க்சிஸ்ட் கட்சிக்கு எதிராக எதிரிகள் வைக்கும் பிரதானக் குற்றச்சாட்டு, மேற்கு வங்கத்தில் நிலம் அளித்திருக்கலாம். ஆனால், தொழில்துறை பின்தங்கிவிட்டது. கம்யூனிஸ்டுகள் ஆட்சியில் இருக்கும்வரை எந்த முதலாளியும் இங்கே தொழில் தொடங்க வரமாட்டார். தொழிற்சங்கங்களை வைத்து அனைவரையும் இவர்கள் மிரட்டி விரட்டி விடுவார்கள். ஆகவே, இவர்கள் இருக்கும் வரை மேற்கு வங்கத்தில் தொழில்கள் வள ராது என்பது தினம் தினம் எதிர்க்கட்சிகள் வாசித்த குற்றச்சாட்டுகளாகும்.

ஆனால், உண்மை நிலை என்ன? மேற்கு வங்கத்தில் தொழில்மய வளர்ச்சியில் குறிப் பிடத்தக்க அம்சம் என்னவெனில் பெரிய, நடுத்தர மற்றும் சிறிய தொழில்களுக் கிடையே சமச்சீரான வளர்ச்சியை மேற்கு வங்க இடது முன்னணி அரசு மேற்கொண் டிருப்பதாகும்.

1992-93-ம் ஆண்டில் மேற்கு வங்கத் தில் சராசரி ஆண்டு முதலீடு என்பது 450 கோடி ரூபாயாக இருந்ததானது, 2000-2005-ல் 2,200 கோடி ரூபாயாக அதிகரித்தது. இதன் காரணமாக நாட்டிலேயே சிறிய தொழில் களில் அதிக முதலீடு செய்துள்ள மாநிலங்க ளில் மேற்கு வங்கம் முதலிடத்திலும், பெரிய மற்றும் நடுத்தரத் தொழில்களில் முதலீடு செய்துள்ள மாநிலங்களில் இரண்டாவது இடத்திலும் இருக்கிறது.

உணவு உற்பத்தியில் பற்றாக்குறை மாநி லமாக இருந்த மேற்கு வங்கத்தில் தன்னி றைவு ஏற்பட்டு இன்றைய தினம் உணவு உற்பத்தியில் முன்னிலை வகிக்கிறது. நாட் டில் அரிசி உற்பத்தியில் அதிக அளவில் -சுமார் 20 சதவீதம் - மேற்கு வங்கம் உற்பத்தி செய்கிறது. நிலச் சீர்திருத்தம், குத்தகை விவசாயிகளுக்கு நிலத்தில் உரிமைகள் வழங் கியதே இதற்கு முக்கிய காரணங் களாகும்.

உணவு உற்பத்தித் திறன் என்பதும் பஞ் சாப், ஹரியானாவுக்கு அடுத்ததாக மேற்கு வங்கத்தில்தான் இருக்கிறது. நாடு முழுவதும் பல மாநிலங்களில் விவசாயிகள் தற்கொலை செய்து கொள்ளப்படுவது நாள்தோறும் பத்திரிகைகளில் வெளிவந்து கொண்டிருக் கின்றன. ஆனால், மேற்கு வங்கத்தில் விவ சாயிகள் தற்கொலை என்பது முற்றிலுமாகக் கிடையாது.

இந்தியா பூராவும் பெரும்பான்மையான மாநிலங்களில் பஞ்சாயத்துக்கு அதிகாரம் என்பது அந்த ஊரின் வசதி படைத்தவர் கையில்தான் உள்ளது. பஞ்சாயத்து அமைப் புகளில் ஏழைகள் தலைவர்களாக வீற்றிருப் பது என்பதும், இடதுமுன்னணி அரசுகள் உள்ள மேற்குவங்கம், கேரளம் மற்றும் திரிபுரா வில்தான். வேறெந்த மாநிலத்திலும் இத னைக் கற்பனை செய்துகூடப் பார்க்க முடியாது.

மாநில அரசின் பட்ஜெட் தொகையில் 50 சதவீதம் பஞ்சாயத்துகள் மூலமாகப் பயன் படுத்தப்படுகின்றன. மக்களின் கையில் அதிகாரத்தைப் பஞ்சாயத்து அமைப்பு முறை வாயிலாக வழங்கியிருப்பதன் மூலம் மேற்கு வங்க பஞ்சாயத்து அமைப்புமுறை நாட்டுக்கே ஒரு முன்னுதாரணமாகத் திகழ்ந்து கொண் டிருக்கிறது.

மேற்கு வங்க மாநிலம் நந்திகிராமத்துக்கு மிக அருகில் உள்ள தம்லுக் நாடாளுமன்றத் தொகுதியிலிருந்து திரிணாமுல் காங்கிரஸ் சார்பில் வெற்றி பெற்றுள்ள சுபேந்து அதிகாரி என்பவர், நந்திகிராமம் பகுதியில் தங்கி, வன்முறை வெறியாட்டங்களில் ஈடுபட்டி ருந்த மாவோயிஸ்டுகளுக்கு ஆயிரம் தோட் டாக்களுக்கு மேல் விநியோகித்திருக்கிறார் என்று மேற்கு வங்க குற்றப் புலனாய்வுத் துறையைச் சேர்ந்த காவல்துறையினர் கூறுகின்றனர்.

சுபேந்து அதிகாரியும், இவரது தந்தையும் இப்போது மத்திய இணை அமைச்சராகவும் இருக்கிற சிசிர் குமார் அதிகாரியும் நந்தி கிராமத்தில் நிலம் கையகப்படுத்தல் சம்பந்த மாக இடது முன்னணிக்கு எதிராக நடை பெற்ற போராட்டத்தில் முன்னணியில் நின்ற வர்கள். அப்போதுதான் முதன்முதலாக 2007 மார்ச் மாதத்தில் காவல்துறையினர் போராட் டத்தில் ஈடுபட்டிருந்தவர்கள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தினர். இதனை அடுத்து அதே இடத் தில் ஆகஸ்டில் மாவோயிஸ்டுகளுக்கும் காவல்துறையினருக்கும் இடையே கடும் மோதல் நடைபெற்றது.

சிஐடி போலீசார், நந்திகிராமம், மாவோ யிஸ்ட் மண்டலக் குழுச் செயலர் மதுசூதன் மண்டாய் என்பவரை விசாரித்தபோது, அவர் 2007 மார்ச் மாதத்துக்குப் பிறகுதான் நந்தி கிராமத்தில் மாவோயிஸ்டுகள் தளம் அமைத் ததாகவும், திரிணாமுல் காங்கிரஸின் உதவியு டன் அங்குள்ள முன்னணி ஊழியர்களுக்குப் பயிற்சி அளித்ததாகவும் கூறியுள்ளார். மேலும், அத்தொகுதியின் மார்க்சிஸ்ட் கட்சி நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்த லெக்ஷ் மண் சேத்தையும் கொல்லத் திட்டமிட்டிருந் ததாகவும் கூறியிருக்கிறார் மண்டாய். இதன் மூலம் ரவுடியிசத்தையும், வன்முறையையும் பயன்படுத்திக் கொண்டிருப்பது யார் என்பது தெளிவாகிறது.

மேலும், சில நாள்களுக்கு முன்பு வெளி யான கட்டுரை ஒன்றில், தேர்தல் என்று வந் தால் மஸ்தான்களின் உதவியுடன் ஓட்டுச் சாவடியைக் கைப்பற்றுதலில் தொடங்கி, பல வாக்காளர்களைப் பயமுறுத்தி ஓட்டளிக்கச் செய்யும் கலையை மார்க்சிஸ்ட் கூட காங் கிரஸ் பாணியில் தனதாக்கிக் கொண்டது என் றும், தில்லுமுல்லு நடவடிக்கைகளால்தான் தேர்தல்களைச் சந்தித்து வெற்றிபெற முடியும் என்ற கொள்கை முடிவை ஏற்று கம்யூனிசம், ஜனநாயகம் ஆகியவற்றின் மேன்மையான தத்துவங்களைக் கைவிட்டுவிட்டனர் நமது மார்க்சிஸ்ட் தோழர்கள் என்றும் ஓர் அபாண் டமான குற்றச்சாட்டு கூறப்பட்டது.

கடந்த முப்பதாண்டு காலமாக காங்கிரஸ், திரிணாமுல் காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவர்கள் தேர்தலுக்குத் தேர்தல் வைக்கும் ஒப்பாரி தான் இது. கடந்த தேர்தலின்போது தேர்தல் ஆணையத்துக்கும் இவர்கள் முறையிட்டு, தேர்தல் ஆணையத்தின் சார்பில் தேர்தல் அதிகாரிகள் பாதுகாப்புக்குக் காவல்துறை யினர் அனைவரும் வெளி மாநிலங்களிலி ருந்து கொண்டுவருவதென்று முடிவு செய்து கொண்டுவரப்பட்டது. இதற்குத் தேர்தல் ஆணையம் சொல்லிய காரணம், மாநில நிர் வாகம் இடது முன்னணிக்கு ஆதரவாக இருப் பதாகப் புகார்கள் வந்துள்ளன என்பதாகும்.

இதுபற்றி மேற்கு வங்க முதல்வர் புத்த தேவ் பட்டாச்சார்யாவிடம் கேட்டபோது, “எங் களுக்கு ஆட்சேபம் இல்லை. வாக்களிக்கப் போகிறவர்கள் மேற்கு வங்க மக்கள்தானே யொழிய, அதிகாரிகள் அல்லவே’’ என்றார். அந்தத் தேர்தலில் முன்னெப்போதும் இல் லாத அளவுக்கு அதிக சதவிகித வித்தியா சத்தில் இடது முன்னணி வெற்றி பெற்றது.

மேற்கு வங்கத்தில் மக்களின் துன்ப துய ரங்களை முற்றிலுமாகப் போக்க வேண்டுமா னால் இன்றைய தினம் தொழில்மயம் அவ சியம் என்பதைக் கட்சி உணர்ந்து அதற்கான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டது. தொழில்மயத் திலும் மேற்கு வங்கம் முன்னேறிவிட்டால், இடது முன்னணியை பின் எவராலும் அசைத் திட முடியாது என்பதை நன்கு உணர்ந்த பிற் போக்கு சக்திகள்தான் ரவுடியிசத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, மார்க்சிஸ்ட் கட்சி முன்னணி ஊழியர்களை அங்கே கொன்று குவித்து வருகின்றன.

மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி, தொழிலாளர்களை, விவசாயிகளை உறுப்பினர்களாகக் கொண்ட தொழிலாளி வர்க்கத்தின் முன் னணிப் படையாகும். இதில் ரௌடிகளுக்கோ, மஸ்தான்களுக்கோ எந்தக் காலத்திலும் இடம் கிடையாது. எனவே, மக்களின் பேராதரவுடன் மார்க்சிஸ்ட் கட்சி வருகிற தேர்தலிலும் வெற்றி வாகை சூடும் என்பதில் எந்தவிதச் சந்தேகமுமில்லை.

-கே.வரதராசன்

நன்றி : தினமணி

மத நம்பிக்கையும், மார்க்சிஸ்ட் கட்சியும்

கேரளாவைச் சேர்ந்த மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் முன்னாள் நாடா ளுமன்ற உறுப்பினர் டாக்டர் கே.எஸ். மனோஜ் சமீபத்தில் கட்சியைவிட்டு வெளியேறுவதாக அறிவித்துள்ளார். இதற்குக்காரணமாக அவர் குறிப்பிட்டிருப்பது, கட்சி, தனது நெறிப்படுத்தும் இயக்க ஆவணத்தில், மத நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்கக்கூடாது என்று கட்சி உறுப்பினர்களுக்கு வழிகாட்டியுள்ளது என்பதே ஆகும். அவர் ஒரு உறுதியான மத நம்பிக் கையாளர் என்ற நிலையில் இது அவரது நம்பிக்கைக்கு எதிராக இருப்பதாக கூறியுள்ளார். எனவே கட்சி உறுப்பினர் பொறுப்பை கைவிடுவது என முடிவு செய்துள்ளார்.

டாக்டர் மனோஜின் இந்த முடிவை ஊடகங்களில் ஒரு பகுதியினர் மிகப்பெரி தாக ஊதுகின்றனர். மார்க்சிஸ்ட் கம்யூ னிஸ்ட் கட்சியின் உறுப்பினராக இருந்தால் அந்த நபர் மதநம்பிக்கை கொண்ட வராக இருக்க முடியாது என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர். சில பிரபல மதத்தலைவர்களும், கட்சியிலிருந்து மதநம்பிக்கை கொண்டவர்களை வெளியேற்றுவதற் கான முடிவே இது என்று கூறுகிறார்கள்.

முதலில் மதம் தொடர்பாக மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அடிப்படை நிலைபாடு என்ன என்பது பற்றி நாம் கூறவேண்டியுள்ளது. மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி என்பது, மார்க்சிய கண்ணோட்டத்தின் அடிப்படையில் இயங்குகிற ஒரு கட்சி. மார்க்சியம் என் பது ஒரு இயக்கவியல் தத்துவம்; மதம் தொடர்பாக அதன் கண்ணோட்டங்களும் 18ம் நூற்றாண்டில் மார்க்சிய தத்துவ மேதைகள் வரையறை செய்த அதே வேர்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட வையே. இதன் அடிப்படையில், மதம் என்பதை ஒரு தனிநபர் விருப்பம் சார்ந்த அம்சமாகவே அரசு அணுகவேண்டும் என்று மார்க்சிஸ்ட்டுகள் விரும்புகிறார்கள். அரசு என்பதும், மதம் என்பதும் பிரிக் கப்பட்டே இருக்க வேண்டும்.

மார்க்சிஸ்ட்டுகள் நாத்திகர்கள்; அதாவது எந்த மதத்தின் மீதும் நம்பிக்கையற்ற வர்கள். ஆனால் மதத்தின் தோற்றம் குறித்தும், சமூகத்தில் அது ஆற்றும் பங்கு குறித்தும் மார்க்சிஸ்ட்டுகள் தெளிவாகவே புரிந்து வைத்திருக்கிறார்கள். மார்க்ஸ் கூறியதுபோல, “மதம் என்பது ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பெருமூச்சு; இதயமற்ற உலகின் இதயம்; ஆன்மா அற்ற உலகின் ஆன்மாவாக அது திகழ்கிறது”. எனவே, அந்த அடிப்படையில் மதம் என்பதன் மீது மார்க்சியம் தாக்குதல் தொடுக்கவில்லை. ஆனால் “ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பெருமூச்சாக” மதத்தை மாற்றி வைத்திருக்கிற சமூகச் சூழ்நிலை மைகள் மீது மார்க்சியம் தாக்குதல் தொடுக்கிறது.

மதம் தொடர்பாக மார்க்சியக் கண்ணோட்டத்தையும், அதன் நாத்திகக்கண் ணோட்டத்தையும் பற்றி விளக்குகிறபோது, தோழர் லெனின், தனக்குத்தானே சில கேள்விகளை எழுப்புகிறார்: “அப்படியானால், நாம் நாத்திகர்கள் என்று ஏன் நமது கட்சித்திட்டத்தில் பிரகடனம் செய்யவில்லை? ஏன் கிறிஸ்தவர்களையும் இதர கடவுள் நம்பிக்கையாளர்களையும் நமது கட்சியில் சேரக்கூடாது என்று கூறவில்லை?” இந்த கேள்விகளுக்கு லெனினே பதிலளிக்கிறார், மார்க்சிஸ்ட்டு களைப் பொறுத்தவரை, மதம் என்பது குறித்த அணுகுமுறையானது வர்க்கப் போராட்டத்தின் மிக உறுதியான நிலை மைகளால் தீர்மானிக்கப்படும் என்று அவர் கூறுகிறார். சுரண்டலும் ஒடுக்கு முறையும் கொண்ட முதலாளித்துவ அமைப்புக்கு எதிரான வர்க்கப்போராட்டத்தில், தொழிலாளி வர்க்கக் கட்சியின் முன்னுரிமை என்பது அனைத்துத் தொழிலாளர்களையும், அவர்கள் மத நம்பிக்கையுள்ளவர்களா? அல்லது இல்லாதவர்களா என்ற எவ்வித வேறுபாடுமின்றி ஒன்றுபடுத்துவதே ஆகும். லெனின் கூறுகிறார்: “நாம் வாழும் பூமியிலேயே ஒரு சொர்க்கத்தைப் படைப்பதற்கான இந்த உண்மையான புரட்சிகரப் போராட்டத்தில் ஒடுக்கப்பட்ட வர்க்கத்தின் ஒற்றுமை என்பது, விண்ணுலகில் ஒரு சொர்க்கத்தை அடையப்போவதாக கூறப்படுகிற கருத்தில் தொழிலாளி வர்க்கம் ஒற்றுமையாக இருப்பதைவிட மிகவும் முக்கியமானது”.

எனவே, இயக்கவியல் கண்ணோட்டத்தை மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உயர்த்திப்பிடிக்கிற அதேநேரத்தில், மதநம்பிக்கை கொண்டவர்கள் கட்சியில் சேர்வதைத் தடுக்கவில்லை. கட்சி உறுப்பினராவதற்கு விதிக்கப்பட்டுள்ள ஒரே நிபந்தனை என்னவென்றால், கட்சியின் திட்டம், கட்சியின் அமைப்புச்சட்டம் ஆகியவற்றை அவர் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்; மேலும் கட்சியின் ஏதேனும் ஒரு ஸ்தாபன கிளையில் கட்சி கட்டுப் பாட்டுக்கு உட்பட்டு பணியாற்றுவதற்கு விருப்பம்கொண்டவராக இருக்க வேண்டும்.

தற்போது இந்தியச் சூழலில், மார்க் சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி மதத்திற்கு எதிராகப் போராடவில்லை; ஆனால் மத அடையாளத்தின் அடிப்படையிலான மத வெறிக்கு எதிரான போராட்டத்தை நடத்துகிறது. மேலும், மத சிறுபான்மை மக்களின் உரிமைகளுக்காகத் தொடர்ச்சியாக குரல் கொடுத்துக்கொண்டிருப்பது மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியே என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உறுப்பினர்களிடையே மத நம்பிக்கை கொண்ட சிலர் இருக்கலாம். அவர்கள் தொழிலாளி வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள், விவசாயிகள் வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் மற்றும் உழைக்கும் மக்களின் இதர பிரிவுகளைச் சேர்ந்தவர்கள். அவர்களிடையே சிலர் கோவிலுக்குச் செல்லலாம்; மசூதிக்குச் செல்லலாம்; அல்லது தேவாலயத்திற்குச் செல்லலாம். அவர்கள், கேரளத்தில் டாக்டர் மனோஜ் கூறிக் கொண்டிருப்பது போல, தங்களது மத நம்பிக்கையை ஏழைகளிடையேயும், துன்பதுயரத்தில் ஆழ்ந்திருக்கிற மக்களி டையேயும் பணியாற்றுவதுடன் இணைத் துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியைப் பொறுத்தவரை ஏழைகளின் நலன்களை முன்னிறுத்திப் பாடுபடுகிற அல்லது உழைக்கும் மக்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்காகச் செயல்படுகிற மத நம்பிக்கையாளர்களுடனும் மதத்தலை வர்களுடனும் கூட கைகோர்த்துச் செயல்படுவதில் எந்தத் தயக்கமும் இல்லை.

கேரளாவிலும் கூட இத்தகைய ஒத்துழைப்பிற்கு ஒரு நீண்ட வரலாறு இருக்கிறது. தோழர் இ.எம்.எஸ்., கேரளத் தில் மார்க்சிஸ்ட்டுகளும், கிறிஸ்தவ மதத் தலைவர்களும் ஒத்துழைப்புடன் செயல் பட்ட பல்வேறு அம்சங்கள் குறித்து எழுதியுள்ளார். தேவாலயத் தலைவர்கள் சிலருடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்பட் டது குறித்தும் எழுதியுள்ளார். எனவே தற்போது எழுந்துள்ள பிரச்சனை என்பது மதம் குறித்தும், இறை நம்பிக்கை கொண் டவர்கள் கட்சியில் சேர்வது குறித்தும் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அடிப்படை நிலைபாட்டோடு தொடர்பு டையது அல்ல.

கட்சி, தனது ஊழியர்கள், இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதத்தின் அடிப் படையிலான மார்க்சிய உலகக்கண்ணோட்டத்தை உள்வாங்கிக்கொண்டு செயல்படவேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறது. இதன் மூலம், ஒரு மார்க்சிஸ்ட்டாக பரிணமிக்கிற தருணத்தில், கட்சி உறுப்பினர்கள் அறிவியல் பூர்வ மான உலகக்கண்ணோட்டத்தை உள்வாங்கிக்கொள்கிறார்கள்; மதநம்பிக்கை யை கைவிடுகிறார்கள்.

கட்சியின் மத்தியக்குழுவால் நிறை வேற்றப்பட்டுள்ள நெறிப்படுத்தும் இயக்க ஆவணத்தில், மத நடவடிக்கைகள் தொடர்பாக இரண்டு அம்சங்கள் குறிப் பிடப்பட்டுள்ளன. ஒன்று, கம்யூனிஸ்ட் விதிமுறைகளுக்கு முரணாக உள்ள அனைத்து சமூக, சாதிய, மத ரீதியான செயல்களை கட்சி உறுப்பினர்கள் படிப்படியாக கைவிடவேண்டும் என்பது குறித்து அவர்களுக்கு உரிய கல்வி புகட் டப்பட வேண்டும் என்பதாகும். கட்சி உறுப்பினர்கள், தங்களது மத நம்பிக் கையையோ அல்லது வழக்கங்களையோ கைவிடவேண்டும் என்று கூறப் படவில்லை. ஆனால் தீண்டாமை, சம உரிமை வழங்குவதில் பெண்களுக்கு எதி ரான கொடுமை அல்லது விதவை மறு மணத்தை தடுத்து நிறுத்துவது போன்ற கொடிய வழக்கங்கள் ஆகிய, கம்யூனிஸ்ட் விதிமுறைகளுக்கு எதிரான செயல் களை அல்லது இதுபோன்ற மதப் பழக் கங்களை கைவிடவேண்டும் என்று கூறுகிறது. இத்தகைய செயல்கள் மதத் தின் அனுமதியோடு நடக்கின்றன. எனவே இவற்றைக் கைவிடவேண்டும் என்று கட்சி கூறுகிறது. கட்சி உறுப் பினர்கள் இதுபோன்ற சாதிய, பாலின அல்லது சமூகப் பாகுபாடுகளுக்குத் துணைபோகும் மதப் பழக்கங்கள் அல்லது சமூகப் பழக்கங்களை மேற்கொள்ளக் கூடாது என்று கட்சியின் நெறிப்படுத்தும் இயக்கத்தில் வழிகாட்டப்பட்டுள்ளது.

நெறிப்படுத்தும் இயக்கத்தில் குறிப் பிடப்பட்டுள்ள மற்றொரு அம்சம், கட்சி யின் முன்னணி ஊழியர்கள் மற்றும் தேர்ந் தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளின் செயல் பாடுகள் தொடர்பானது. அவர்கள் தங்க ளது குடும்ப உறுப்பினர்களின் திருமணங் களை மிகவும் ஆடம்பரமாக நடத்தக் கூடாது என்றும், வரதட்சணை வாங்கக் கூடாது என்றும் வலியுறுத்தப்பட்டுள் ளது. மேலும் அவர்கள் மத நிகழ்ச்சி களையோ அல்லது தனிப்பட்டமுறையி லான மதச்சடங்குகளையோ நடத்தக் கூடாது என்றும் வலியுறுத்தப்பட்டுள் ளது. கட்சியின் மாநிலக்குழு, மாவட்டக் குழு, மண்டல, பகுதிக்குழுக்கள் போன்ற மட்டங்களில் செயல்படும் தலைவர்க ளைப் போன்ற கட்சியின் முன்னணி ஊழியர்கள் தங்களது சொந்த வாழ்விலும், சமூக வாழ்விலும் முற்போக்கான மாண் புகளை உறுதியாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்று கட்சி எதிர்பார்க்கிறது. அவர்கள் மத நிகழ்ச்சிகளை நடத்தக் கூடாது தனிப்பட்ட முறையில் மதச் சடங்குகளையும் நடத்தக்கூடாது. மற்ற வர்களால் நடத்தப்படுகிற மதநிகழ்ச்சி கள், சமூக விழாக்களில் பங்கேற்கலாம் என்பது வேறு விஷயம். குறிப்பாக சட்ட மன்ற உறுப்பினர்கள், பஞ்சாயத்து உறுப் பினர்கள் என பல பொறுப்புகளுக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளாக இருந்தால் அவர்கள் பங்கேற்கலாம். கம்யூனிஸ்ட் கட்சித் தலைவர்கள் பொதுத்தலங்களில் சில அம்சங்களை பிரச்சாரம் செய்ய வாய்ப்பு இல்லாமல் இருக்கலாம்; ஆனால் தங்களது சொந்த வாழ்க்கையில் அவர்கள் அவற்றைப் பின்பற்ற வேண்டும். எனவே, கம்யூ னிஸ்ட் கட்சி, மத நம்பிக்கை கொண்ட வர்கள் கட்சியில் சேர்வதை தடுக்க வில்லை. அவர்கள் தங்களது மத நம்பிக் கையை வைத்துக்கொண்டே, மதச்சார் பின்மையை உயர்த்திப்பிடிக்க வேண்டு மென்றும், அரசு விவகாரங்களில் மதம் ஊடுருவாமல் எதிர்த்து நிற்க வேண்டும் என்றும் கட்சி எதிர்பார்க்கிறது.

இந்த அடிப்படையிலேயே நெறிப் படுத்தும் வழிகாட்டுதல்கள் என்பவை, கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உறுப்பினர்கள் கம்யூ னிஸ்ட் கட்டுப்பாடுகளோடும் மாண்புக ளோடும் வாழ்வதற்கு உதவி செய்யும் விதத்தில் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன. முன்னணி ஊழியர்களைப் பொறுத்த வரை, அவர்கள் பொதுவாழ்வில் மட்டு மின்றி தனிப்பட்ட வாழ்விலும் மார்க் சிஸ்ட்டுகளாக இருக்க வேண்டும் என்று கட்சி எதிர்பார்க்கிறது.

டாக்டர் மனோஜ் தவறாக கூறுகிறார். தனது முன்னணி ஊழியர்கள் பின்பற்று வதற்காக மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி குறிப்பிட்டுள்ள வழிகாட்டுதல்களில் மத நடவடிக்கை தொடர்பானவை இந்திய அரசியல் அமைப்புச்சட்டத்திற்கு எதிரா னது என்று அவர் முற்றிலும் தவறான முறையில் கூறியுள்ளார். இந்திய அரசி யல் அமைப்புச்சட்டம், மதச்சார்பற்ற அரசு என்பதை வலியுறுத்துகிறது. இது எந்த ஒரு குடிமக்களும் தனது மதத்தை பின்பற்றுவதற்கான உரிமையை உத்தர வாதம் செய்துள்ளது. எந்த ஒரு குடிமக் களும் எந்த மதத்தையும் பின்பற்றாமல் இருக்கும் உரிமையையும் உத்தரவாதம் செய்துள்ளது. எனவே மார்க்சிஸ்ட் கம்யூ னிஸ்ட் கட்சியில், அதன் தத்துவத்தை ஏற்றுக்கொண்டு எந்த ஒரு குடிமக்களும் தாமாகவே முன்வந்து இணைந்து கொள் வதற்கான ஒரு ஸ்தாபனமே ஆகும்.

கட்சியில் அளிக்கப்பட்டுள்ள வழிகாட்டுதல்கள் புதிதானவை அல்ல. 1996ம் ஆண்டில் முதல்முறையாக நெறிப் படுத்தும் இயக்க ஆவணம் நிறைவேற்றப் பட்டபோதே இந்த வழிகாட்டுதல்கள் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன. எனினும் தற்போது இந்தப் பிரச்சனை எழுப்பப்பட் டிருப்பதால், மதம் தொடர்பாக கட்சியின் நிலைபாட்டையும் கம்யூனிஸ்ட் கண் ணேட்டத்தையும் விளக்கவேண்டிய அவ சியம் ஏற்பட்டது.

-பிரகாஷ் காரத்

தமிழில்: எஸ்.பி.ராஜேந்திரன்