ஸ்பெயினில் மக்கள் கிளர்ச்சி ஆட்டம் காணும் ஐரோப்பா..

தலைநகர் மாட்ரிட் உள்ளிட்ட 50 நகரங்களில் பெருந்திரள் பேரணிகள், ஆர்ப் பாட்டங்கள் போன்றவை நடைபெற்று வருகின்றன. மே 15 ஆம் தேதி துவங்கிய இந்த எழுச்சிமிகு போராட் டம் ஒவ்வொரு நாளும் அதிகமான மக்கள் பங் கேற்போடு தொடர்கிறது. போராட்டக்களத்தில் வந் துள்ள மக்கள் முகாமடித்து போராட்டங்களைத் தொடர்ந்துள்ளனர்.

பொருளாதார நெருக்கடி மற்றும் கடுமையான வேலையின்மை ஆகியவற்றால் அதிருப்தி அடைந் துள்ள மக்கள் அரசின் கொள்கைகளையே இந்த அவல நிலைக்குக் காரணமாகச் சுட்டிக்காட்டி யுள்ளனர். மக்களின் கோபத்தைக் கண்ட அரசு பேரணிகள் மற்றும் ஆர்ப்பாட்டங்களை நடத்துவதற்குத் தடை விதித்தது. தடையை மீறி நாடு முழுவதும் 50 நகரங்களில் மக்கள் எழுச்சி கரமான போராட்டங்களை நடத்தியுள்ளனர்.

கிரானடா, செவில்லி, பார்சிலோனா, வேலன் சியா, சரகோசா மற்றும் பால்மா டி மஜோர்கா ஆகிய நகரங்களில் மக்களின் போராட்டங்கள் அந் நகரங்களையே ஸ்தம்பிக்க வைத்துள்ளது. “நெருக்கடிக்குக் காரணமானவர் களே பொறுப்பேற்கட் டும்”, “அவர்கள் இதை ஜனநாயகம் என்கிறார்கள், ஆனால் அப்படியில்லை” என்று எழுதப்பட்ட கோரிக்கை அட்டைகளுடன் மக்கள் நகரங்களின் வீதிகளில் வலம் வந்துள்ளார்கள்.

வரும் ஞாயிறன்று உள் ளாட்சித் தேர்தல்கள் நடக் கப்போகின்றன. இந்நிலை யில் தங்கள் எதிர்ப்பை வலு வாகக் காட்டுவதன் மூலம் ஆட்சியாளர்களுக்கு நெருக் கடி கொடுக்க தொழிலா ளர்கள், மாணவர்கள் மற் றும் வேலையற்ற இளைஞர் கள் உள்ளிட்டோர் முடிவு செய்துள்ளனர். வேலை, இருப்பிடம் மற்றும் உண் மையான ஜனநாயகம் ஆகிய கோரிக்கைகளை இவர்கள் முன்வைத்துப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அரசு ஊழியர்களின் சம்பளத்தில் பிரதமர் ஜோஸ் லூயிஸ் ரோட்ரிகஸ் சபடேரோ கைவைத்துள் ளார். சுமார் 11 விழுக்காடு அளவுக்கு சம்பளத்தில் வெட்டு விழுந்துள்ளது. சிக்கன நடவடிக்கை என்ற பெயரில் இந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. அரசு ஊழியர்களும் போர்க் கோலம் பூண்டிருக்கிறார் கள்.

உங்கள் வங்கிக் கணக்கை பாதுகாப்பது எப்படி?

இன்றைய நவீன விஞ்ஞான உலகத் தில் அனைத்து துறைகளிலும் ஏதாவது ஒரு விதத்தில் கணினியின் பயன்பாடு அவசியமாகிறது. நாளுக்கு நாள் கணி னியை பயன்படுத்துவோரின் எண்ணிக் கையும் அதிகரித்துவருகிறது. துறை சார்ந்த பணிகளையோ, அல்லது சொந்த பணிகளையோ கணினி மூலம் செய்யும் போது மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண் டிய அவசியம் அதிகரித்து வருகிறது.

பொதுவாக கணினி மையங்கள், மற்ற அலுவலகங்களில் உள்ள கணினி கள், வாடகை கணினிகள் மற்றும் மற்ற வருடைய கணினிகளை பயன்படுத்தும் போது மிகவும் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் இன்று நமது ரகசியத்தை திருடுவதற்கு என்று மென் பொருட்கள் பல வந்துவிட்டன. குறிப் பாக பணம் சம்பந்தமான விஷயங்கள், பாது காக்கப்பட்ட ரகசிய ஆவணங்கள், நமது கடவுச் சொற்கள் (ஞயளளறடிசன) மற்றும் எண்களை நமக்கு தெரியாமலேயே நகல் எடுத்து அடுத்தவருக்கு (கட்டளையிடுவோருக்கு) அனுப்பிவிடும். இதற்கு ஸ்பைவேர் மற்றும் ஆட்வேர் என்றழைக்கப்படும் கணினி நிரல்கள் (மென் பொருட்கள்) பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

இது தவிர கீ லாக்கர் என்ற மென் பொருள் இன்னும் ஆபத்தான பல விஷயங்களுக்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நாம் ஒரு கணினியை பயன்படுத்தும் போது அந்த கணினியில் ஏற்கனவே கீ லாக்கர் மென்பொருள் இணைக்கப்பட்டி ருந்தால் போதும். நம்முடைய அனைத்து அசைவுகளும் நமக்கு தெரியாமல் பதிவு செய்யப்பட்டுவிடும். உதாரணமாக நம்மு டைய மின்னஞ்சல் தளம் அல்லது இணைய வங்கிக் கணக்கில் நுழைந்து நமது வேலை முடிந்ததும் இணைப்பை துண்டித்துவிட்டு சென்று விடுவோம். ஆனால் அக்கணினியில் கீ லாக்கர் மென் பொருள் நிறுவப்பட்டிருந்தால், நாம் எத் தனை மணிக்கு எந்த ‘கீ’ யை அழுத்தி னோம் என்பதிலிருந்து நமது பாஸ்வேர்ட் மற்றும் கீ போர்டில் இயக்கிய அனைத்து அசைவுகளையும் வீடியோ எடுத்தது போன்று வரிசையாக பதிவு செய்து வேர்ட் பைலாக மாற்றி வைத்துக்கொள்ளும்.

பின்னர் அந்தக் கணினிக்கு சொந்த மானவர் கீ லாக்கர் மென்பொருளுக்குரிய பாஸ்வேர்டை கொடுத்து திறந்து பார்த்தால் நாம் டைப் செய்த அனைத்து எழுத்துக் களும் அப்படியே பதிவாகியிருக்கும். அவர் நினைத்தால் நமக்கு தெரியாமல் நமது மின்னஞ்சல் கணக்கிலிருந்து மற்றவர் களுக்கு மின்னஞ்சல்களை அனுப்ப முடியும். நமது கடவுச்சொல்லை மாற்றி யமைக்கலாம். நாம் மின்னஞ்சல் கணக்கில் சேமித்து வைத்திருக்கும் நமது சொந்தத் தகவல்களை எடுத்துத் தவறாகப் பயன்படுத்தமுடியும். இணைய வங்கி வசதியை பயன்படுத்தியிருந்தால் அதன் ரகசிய எண்ணைப் பயன்படுத்தி பணமோசடியும் செய்யமுடியும்.

எனவே வெளி இடங்களிலோ அல்லது மற்றவர் கணினி மூலமோ பணப் பரிவர்த்தனை, முக்கிய கோப்புகளைப் பகிர்வது ஆகியவற்றை தவிர்ப்பது நல்லது. இல்லையேல் மற்றொரு வழி இருக்கிறது.

நமது கணினியாக இருந்தாலும் அடுத்தவர் கணினியாக இருந்தாலும் நமது பயனர் பெயர், கடவுச்சொல் விபரங் களை கீபோர்டில் நேரடியாக டைப் செய்யாமல் விசுவல் கீபோர்டு உதவியு டன் பதிவு செய்யலாம். இது ஓரளவிற்கு நம்பகமானது. உங்கள் விண்டோஸ் கணினியில் விசுவல் கீபோர்டைப் பெற சென்று ஆன் -ஸ்கிரீன் கீபோர்டு என்பதைத் தேர்ந்தெடுக்கவும். இதில் மவுஸ் மூலமாக பயனர் பெயர், கடவுச்சொல் எழுத்துக்களை கிளிக் செய்வதன் மூலமாக பாதுகாப்புடன் இணையக்கணக்கில் நுழையமுடியும்.

சில்லரை வர்த்தகம் - குழி வெட்டும் மத்திய அரசு

தனது மிக மோசமான கொள்கை களில் ஒன்றாகத்தான் மத்திய அரசு இந்த முடிவையும் எடுத்திருக்கிறது. இடதுசாரிகளின் நிர்ப்பந்தம் காரணமாக கடந்த ஆட்சியில் செய்ய முடியாமல் காலம் கடந்துவிட்டதே என அரசு உள் ளூர வருந்தியிருக்கவும் கூடும். ஆனா லும் என்ன.. ஐக்கிய முற்போக்கு கூட் டணியின் தற்போதைய ஐந்து ஆண் டுகள் தான் தடைகள் விலகிய ராஜ பாட்டை ஆயிற்றே... விளைவுகளைப் பற் றிய கவலை கொள்ளாத அவர்களின் பய ணம் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. ஆம்.. அத்தகைய துணிச்சலோடுதான் உலகிலேயே மிக அதிகமான எண்ணிக் கையில் மக்கள் ஈடுபட்டுள்ள இந்திய சில்லரை வர்த்தகத்தில் அந்நிய முதலீடு என்கிற ஆபத்தை நுழைத்திருக்கிறது மத்திய அரசு.

* நாடு முழுவதும் சுமார் ஒருகோடியே முப்பது லட்சம் சில்லரை விற்பனை கடைகள்..

* அதனால் நேரடியாகவும் மறைமுக மாகவும் வேலைவாய்ப்பு பெற்றுள்ள 8 கோடி மக்கள்.

* தேசத்தின் ஒட்டுமொத்த உற்பத்தி யில் (ஜிடிபி) 11 சதவீதம் அளவிற்கு, அதா வது சுமார் 8 லட்சத்து 75 ஆயிரம் கோடி ரூபாய் அளவிற்கு நடை பெறும் வர்த்தகம்.

* நமது நாட்டில் விவசாயத்திற்கு அடுத்ததாக அதிகமான மக்கள் தங்கள் குடும்பத்தோடு ஈடுபட்டுள்ள ஒரு தொழில்.

கோடிக்கணக்கான மக்கள் ஈடுபட் டுள்ள இப்படிப்பட்ட துறையில் அந்நிய நிறுவனங்களை அனுமதிப்பதன் மூலம் அரசு சாதிக்க போவது என்ன? வர்த்தக சமூகத்துடன் எவ்வித உரையாடலையும் நடத்தாமல் தானடித்த மூப்பாக நடந்து கொள்வதன் காரணம் என்ன... இதனால் விளையப்போகும் ஆபத்துகள் என்ன.. கேள்விகள் தொடர்ந்து கொண்டிருக் கிறது. ஆனால் அரசு ஒருபோதும் பதில் சொல்லப்போவதில்லை. காரணம் இந்திய தேசத்தின் நூறு கோடி மக்களின் நல்வாழ்வைவிட, ஒருசில பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு பல்லக்கு தூக்கியே பழக்கப்பட்டவர்கள் இவர்கள்...

சில்லரை வர்த்தகத்தில் அந்நிய நிறு வனங்களின் நுழைவு என்பது பேராபத் தை விளைவிக்கும் ஒரு செயலா கும். ஆம் உலக அனுபவங்கள் நமக்கு அதைத் தான் சொல்லிக்கொண்டிருக் கிறது.

* சில்லரை வர்த்தகத்தில் அந்நிய பன்னாட்டு நிறுவனங்களை அனுமதித்த 80ம் ஆண்டுகளில்,இங்கிலாந்தில் இத் துறையில் ஈடுபட்டிருந்த சுமார் 4 லட்சம் பேர் ஒருசில மாதங்களில் வேலையி ழந்து வீதிக்கு வந்தனர். இந்த நாட்டில் இருந்த 58,862 சில்லரை வர்த்தகக் கடைகளில் 25,800 கடைகள் குறுகிய காலத் திற்குள்ளேயே இழுத்து மூடப்பட்டன.

* அந்நிய நுழைவை அனுமதித்த தாய்லாந்தில் மிகப்பெரிய நிறுவனங்கள் சுமார் 40 சதவீதம் அளவிலான அந் நாட்டின் வர்த்தகத்தை பிடித்துக் கொண் டன. சுமார் 60 ஆயிரம் கடைகள் அடைக் கப்பட்டன. ஒரு சில்லரை வியாபாரி ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனத்தின் கடைக்குள் சென்று தீக்குளித்த சம்பவமும் தாய் லாந்தில் நடைபெற்றது. முடிவில் சில் லரை வர்த்தகத்தில் அந்நிய நிறுவனங் களை அனுமதித்தது தவறு என அந் நாட்டு பிரதமரே ஒப்புக் கொள்ளும் நிலை ஏற்பட்டது.

* உலகின் வளர்ந்த நாடுகளில் ஒன் றாகக் கருதப்படும் ஜப்பானில் தற்போது நகர எல்லைகளுக்குள் எந்த புதிய அந் நிய நிறுவன கடைகளையும் அனுமதிப் பதில்லை என அந்நாட்டு அரசு கொள் கை முடிவை எடுத்துள்ளது. அந்நிய நிறு வனங்கள் தங்கள் கடைகளை ஊருக்கு வெளியேதான் திறந்து வைத்து வியா பாரம் செய்ய வேண்டும் என்ற நிலை அங்கு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

* வால்மார்ட் நிறுவனத்தின் தலை மையகமான அமெரிக்காவில் கூட கலி போர்னியா, சிகாகோ போன்ற நகரங் களில் அதன் புதிய கிளைகள் திறக்கப் படுவது அந்நகரங்களின் மேயர்களால் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.

இப்படியாக உலக நாடுகளை கபளீ கரம் செய்து, அந்நாடுகளின் வர்த்தகர் களை வீதிக்கு கொண்டு வந்த அந்நிய நிறுவனங்களைத்தான் இந்தியாவிலும் அனுமதிக்க துடியாய்த் துடிக்கிறது நமது மத்திய அரசு. வாணிபம் செய்ய வந்த அந் நிய நிறுவனங்களை எதிர்த்துப்போராடிய மகாத்மாவின் சீடர்கள் நாங்கள்தான் என்று சற்றும் கூச்சமில்லாமல் மார் தட்டிக் கொள்கிறார்கள்.

இந்தியாவில் சில்லரை வர்த்தகத் தில் அந்நிய நிறுவனங்கள் நுழைந்து விட்டால் ஏற்படப்போகும் ஆபத்துக் களின் பட்டியல் மிகப்பெரியது.

* தங்கள் குடும்பங்களோடு சில் லரை வர்த்தகத்தில் ஈடுபட்டிருக்கும் சுமார் 8 கோடிப்பேர் வேலையிழந்து வீதிக்கு வரும் நிலை ஏற்படும். ஏற்கெ னவே வேலையில்லாத கூட்டத்தின ரோடு இந்திய வர்த்தகர்களும் இணைந்து கொள்ளும் காட்சியை இந்த தேசம் பார்க்க நேரிடும்.

* அந்நிய நிறுவனங்கள் தங்கள் கடை களின் கொள்முதலுக்காக விவசாய நிலங்களை கையகப்படுத்தி வீரிய விதை களையும், விஷத்தன்மையுள்ள மருந்து களையும் தெளித்து, நமது நிலங்களை பாழ்படுத்தும் நிலை ஏற்படும்.

* இந்திய நகரங்களின் மையப்பகுதிக ளில் உள்ள மிகப்பெரிய வர்த்தக வளாகங் களை கையகப்படுத்தி, அவர்களின் கட் டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வருவதுதான் அவர்களின் முதன்மையான இலக்காக இருக்கும்.

* அதிக லாபம் பெறுவதற்காக வெளி நாடுகளிலிருந்து மூலப்பொருட்களை ஒட்டுமொத்தமாக கொள்முதல் செய்வது, தாங்கள் கையகப்படுத்தும் விவசாய நிலங்களிலிருந்து விளை பொருட்களை தாங்களே நேரடியாக சந்தைக்கு கொண்டு வருவது போன்ற செயல்களால் விநியோகஸ்தர்கள் மற்றும் பொருட்களை கொண்டு செல்லுதல் ஆகிய தொழில் களில் பெருமளவு ஈடுபட்டிருப்போர் வேலையிழக்கும் நிலை ஏற்படும்.

* அதையெல்லாம் விட மிக அதிக லாபம் ஒன்றே குறிக்கோளாக இருக்கும். அதற்காகத்தான் இந்திய தெருக்களில் கடை விரிக்க ஓடி வருகின்றனஅந்நிய நிறுவனங்கள்... இதனால் நுகர்வோர் களான இந்திய மக்கள் மிக மிக கடு மையாக பாதிக்கப்படுவார்கள்.

* ரிசர்வ் வங்கி தான் மேற்கொண்ட ஓர் ஆய்வில் தெரிவித்தபடி, இந்திய சில் லரை வியாபாரிகள் மிகக்குறைந்த லாபத்திலேயே தங்கள் பொருட்களை விற்பனை செய்கின்றனர் என்ற செய்தி யையும் அந்நிய நிறுவனங்களின் நுழைவோடு பொருத்திப்பார்க்க வேண்டி யுள்ளது.

இப்படிப்பட்ட துயரங்களை ஏற்ப டுத்தி இந்திய மக்களையும், உள்நாட்டு சில்லரை வியாபாரிகளையும் வஞ்சிக்கும் அரசின் திட்டத்தினை எதிர்த்து பெருங் குரல் எழுப்ப வேண்டிய தேவை நம்முன் னால் உள்ளது. இந்தியாவில் மிக அதிக மான குடும்பங்கள் ஈடுபட்டுள்ள விவசா யத்தை பாழாக்கி, அவர்களை தற்கொலை பாதைக்கு தள்ளிவிட்டுள்ள மத்திய அரசு, தற்போது அதற்கடுத்து அதிகமான குடும் பங்கள் ஈடுபட்டுள்ள சில்லரை வர்த் தகத்தையும், காவு கொடுக்க ஆயத்தமாகி வருகிறது. இதற்கு எதிராக நாம் நடத்தும் போராட்டங்கள் என்பது வர்த்தகர்களை காக்கிற போராட்டம் மட்டுமல்ல.. இதுவும் கூட தேசத்தை காக்கிற போராட்டங் களில் ஒன்றே..

ஆர்.பத்ரி

பொருளாதார நெருக்கடி முடிவுக்கு வந்துவிட்டதா?

-பிரபாத் பட்நாயக்

உலகப்பொருளாதார நெருக்கடி முடி வடைந்துவிட்டதாக இந்திய நாட்டில் ஒரு தோற்றம் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இது குறித்த செய்திகள், நாளேடுகளில் முதல் பக்கங் களில் வருவது தவிர்க்கப்பட்டுவிட்டது. தொலைக்காட்சியில் கூட பொருளாதார நெருக்கடி சம்பந்தமான செய்திகளை கேட்க முடிவதில்லை. இது போதாதென்று, பங்குச் சந்தையில் புள்ளிகள் 15 ஆயிரத்தையும் தாண்டிவிட்டன. 9 ஆயிரத்திலிருந்து திடீ ரென்று இந்த உயர்வு ஏற்பட்டிருப்பதால், கடந்த சில மாதங்களுக்கு முன்பு சோர் வடைந்து போயிருந்த இந்திய பெரும் முத லாளிகளும் அதிகார வர்க்கமும் சந்தோசத் தில் ஆழ்ந்துள்ளனர். இந்திய பணக்கார வர்க் கம் மட்டுமல்ல, பொருளாதார நெருக்கடியால் மிகக்கடுமையாக தாக்குதலுக்கு உள்ளான வளர்ந்த நாடுகளின் பணக்கார வர்க்கமும் கூட எச்சரிக்கை உணர்வுடன் இருந்தாலும், நெருக்கடி முடிந்துவிட்டது என்ற மன நிலைக்கு சென்றிருக்கிறார்கள்.

இந்த மனநிலை எப்படி வந்தது?

நிதித்துறையில் ஏற்படும் சில குறியீடு கள், குறிப்பாக உண்மைப் பொருளாதாரத்தில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்த இயலாத பங்குச்சந்தை காட்டும் புதிய நிலவரங்களால் பணக்கார வர்க்கம் சற்று மகிழ்ச்சியடைந் துள்ளது.

உண்மைப்பொருளாதாரத்திலும் கூட, நெருக்கடியின் அடி ஆழம் எது என்பதை கண்டறிவதை நோக்கி இந்த உலகம் பயணப் பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது.

ஆனால் நிலைமை மிகவும் மோசமடைய வில்லை என்று கூறுவதற்கும், நிலைமை மீண்டும் “இயல்பு” நிலைக்கு திரும்பிக் கொண்டிருக்கிறது என்று கூறுவதற்கும் நிறைய வேறுபாடு இருக்கிறது.

இப்படித்தான், பிரிட்டிஷ் பிரதமர் கார்டன் பிரவுன், பிரிட்டனில் வேலையின்மை அதி கரித்துக் கொண்டிருக்கிறது என்ற போதிலும், அந்த உண்மையைக் கூறாமல், இந்த ஒட்டு மொத்த காலத்துடன் ஒப்பிடும்போது, வேலை யின்மை பிரச்சனை குறைந்து கொண்டு வருகிறது என்று கூறியுள்ளார்.

இதேபோன்றுதான் ஜூன் மாதம் வரை யிலும் அமெரிக்கா சொல்லிக்கொண்டிருந் தது; ஆனால் கடந்த மே மாதத்துடன் ஒப் பிடும்போது ஜூன் மாதத்தில் அமெரிக்கா வில் வேலையிழந்துள்ளோர் எண்ணிக்கை மிகமிக அதிகமானது; இது அவர்களின் நம்பிக்கையை தகர்த்தது.

இப்போதும் உலகம் முழுவதும் வெளியாகிக் கொண்டிருக்கும் புள்ளி விவரங்களின் படி பார்த்தால்கூட, நாம் உலகப்பொருளாதார நெருக்கடியின் இறுதிக்கட்டத்தில் இருக் கிறோம் என்று கூறமுடியாது.

மூன்று எதிர்மறைகள்

உலகளாவிய பொருளாதார நெருக்கடி தனது இறுதிக்கட்டத்தை எட்டிக்கொண் டிருக்கிறது என்று கருதப்படும் கருத்தை நிராகரிக்கிற விதத்தில், அதாவது, பொரு ளாதார நெருக்கடி தனது இறுதிக்கட்டத்தை எட்டவிடாமல் தடுக்கிற மூன்று முக்கிய அம்சங்கள் அமெரிக்காவில் வலம் வரு கின்றன. அமெரிக்க பொருளாதார நடவடிக் கைகளில் ஏற்படும் நிலவரங்களே பெரும் பாலும் உலகப்பொருளாதாரத்தில் பிரதிபலிக் கிறது என்பதால், இது உலகம் முழுவதற்கும் பொருந்தக்கூடியதே.

முதலாவது, கூலியில் ஏற்பட்டுள்ள மந்தம்.

அதாவது, வேலையில் இருக்கிற தொழிலாளர்களில், ஒரு தொழிலாளிக்கு உண்மை யாக கிடைக்கிற கூலி என்பது குறைந்து கொண்டிருக்கிறது.

உண்மையான கூலி என்றால், கூலியின் வாங்கும் சக்தி என்று பொருள்.

தேவையின் அளவை அதிகப்படுத்து வதில் ஏற்பட்ட வீழ்ச்சியே பொருளாதார நெருக்கடியை துவக்கிவைத்தது என்பதை நினைவுகூரும் அதே நேரத்தில், வேலை வாய்ப்பில் ஏற்பட்டுவரும் வீழ்ச்சியானது தற்போது நெருக்கடியை மேலும் தீவிரமாக்கு கிறது; தொழிலாளர்கள் சம்பாதிக்கும் உண் மைக்கூலியில் ஏற்படும் வீழ்ச்சியானது, இந்த நெருக்கடியை மேலும் தீவிரமடையச் செய்கிறது.

பொருளாதார நெருக்கடியை துவக்கி வைக்கும் விதத்தில் நடந்த தேவை வீழ்ச்சி யுடன், தற்போது புதிதாக ஏற்பட்டுள்ள தேவை வீழ்ச்சியும், அத்துடன் வேலைவாய்ப்பில் ஏற்பட்டுவரும் வீழ்ச்சியின் விளைவுகளும் ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்து, உலகளாவிய பொருளாதார நடவடிக்கைகளின் அளவை முடக்குவதற்கும், அதைத்தொடர்ந்து நெருக் கடி மேலும் தீவிரமடைவதற்கும் வழிவகுக்கும்.

இரண்டாவது எதிர்மறை அம்சம் என்ன வென்றால், அமெரிக்காவில் மாநில அரசு களின் பொதுச்செலவின அளவு வீழ்ச்சி யடைந்துள்ளது என்பதே. அமெரிக்காவைப் பொறுத்தவரை நிதிப்பற்றாக்குறையை தொடர மத்திய கூட்டாட்சி அரசுக்கு மட்டுமே உரிமை உண்டு. மாநில அரசுகளுக்கு அது இல்லை. இதன் காரணமாக, பொருளாதார மந்தச்சூழலில் அந்த அரசுகளின் வருவாய் குறையும்போது, அவர்களின் பொதுச்செல வினமும் வீழ்ச்சியடைகிறது. அமெரிக்க மத்திய அரசு மிகப்பெரும் அளவிலான நிதிப் பற்றாக்குறை கணக்கை பேணுகிறது என்ற போதிலும், வங்கிகளுக்கு அதிலிருந்து ஏராளமாக கைகொடுக்கிறது என்றபோதிலும், அந்த பெரும் அளவிலான பணம் வங்கிகளி லேயே குவிக்கப்பட்டு இருப்பதால், அந்தப் பணம் பொருளாதாரத்தில் தேவையை உற் பத்தி செய்யவில்லை.

நிதிப் பற்றாக்குறை கணக்கின் ஒரு பகுதியாக, அமெரிக்க மத்திய அரசு, பண்டங்கள் மற்றும் சேவைகள் மீதான பொதுச்செல வினத்தை மேற்கொண்டாலும், பொருளா தாரத்தில் தேவையின் அளவை அதிகரிக்கும் அளவிற்கு அது இல்லை. இதுமட்டுமின்றி, மாநில அரசுகள் தங்களது செலவினத்தை வேறு வழியின்றி குறைத்திருப்பதால், அவர் களது வரவு - செலவை நேர் செய்வதற்கான தேவையும் மத்திய அரசுக்கு இருக்கிறது. இத்தகைய வீழ்ச்சி தொடருமானால், மத்திய அரசு அறிவித்துள்ள நிதி மீட்புச் சலுகை களும் கூட மாநில அரசுகளின் செலவு களால் விழுங்கப்பட்டுவிடும் என்பதே உண்மை.

மூன்றாவது எதிர்மறை அம்சம், ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கும் மேல், மத்திய அரசின் இத்தகைய நிதி மீட்புச் சலுகைகள் தொடரமுடியாது என்பதேயாகும். சந்தையில் தேவையை உருவாக்குவது தொடர்பான மேலாண்மையில், நிதி மூலதனமானது ஒருபோதும் அரசின் நேரடி தலையீட்டை விரும்பாது என்பது நமக்குத் தெரிந்ததே. அது, அரசிடமிருந்து “மிக வலுவான நிதியை” எதிர் பார்க்கும் ; அதற்கு முன்னுரிமை கொடுக்கும். அதாவது, அரசு வருவாய்க்கும் செலவிற்கும் இடையே தள்ளாடவேண்டிய சூழ்நிலைமை யை உருவாக்கும். எனவே, ஒபாமா நிர்வாகம் தற்போது நடைமுறைப்படுத்தியுள்ள நிதி மீட்பு சலுகைகளால் ஏற்பட்டுள்ள நிதிப் பற்றாக்குறை கணக்கு என்பது, நிதி மூல தனத்திற்கு ஒவ்வாததே ஆகும். பெரும் எண் ணிக்கையிலான பழமைவாத பொருளாதார நிபுணர்களும் அவர்களது ஆதரவாளர்களும் நிதி மூலதனத்தின் நிலைமை குறித்தே கவலைப்படுகிறார்கள்.

இவர்களது கைங்கரியத்தால், பொரு ளாதார நெருக்கடியின் இறுதிக்கட்டத்தை எட்டிவிட்டோம் என்று கருதி, கடந்த 2 மாதங் களாக வேலையின்மை அதிகரித்ததற்கான புள்ளிவிவரங்கள் பதிவாகாததை காட்டி, ஒபாமா அரசு தனது நிதிப்பற்றாக்குறை கணக்கை குறைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று வற்புறுத்தப்படுகிறது. இதன்படி செயல்பட்டால், அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் மேலும் வீழ்ச்சியை நோக்கி உந்தித் தள்ளப்படும்.

இது 1937ல் பொருளாதார பெருமந்தம் ஏற் பட்ட காலத்தில் என்ன நடந்ததோ, அதை அப்படியே பிரதிபலிக்கிறது. அந்த கால கட்டத்திலும் நிதி மூலதனத்தின் லாப வெறிக் காக, ஜனாதிபதி ரூஸ்வெல்ட், மத்திய அரசின் நிதிப்பற்றாக்குறை கணக்கை வெட்டிச்சுருக் கினார்; இதன் விளைவாக அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் மேலும் வீழ்ந்தது. அதன்பிறகு, 2ம் உலகப்போரை பயன்படுத்தி, இரண்டு தரப்பு ராணுவங்களுக்கும் ஏராளமாக ஆயு தங்களை விற்று சம்பாதித்து தனது பொரு ளாதாரத்தை நிலைநிறுத்திக்கொண்டது.

இன்றைக்கும், பொருளாதார நெருக்கடியின் இறுதிக்கட்டத்தை எட்டாத நிலையில், அமெரிக்க நிதிப்பற்றாக்குறை கணக்கில் பெருமளவில் வெட்டிச்சுருக்கும் முயற்சியால் நிலைமை மேலும் மோச மடையப்போகிறது. ஜனாதிபதி ஒபாமா மிகக்கடினமான நிலைமையை எதிர்நோக் கிக் காத்திருக்கிறார். எதிர்ப்பு ஏதும் இல்லாத நிலையில், நிதி மூலதனத்தின் வேட்கையை அனுமதித்தால் உலகப்பொருளாதாரம் மேலும் படுபாதாளத்திற்கு வீழும்.

தமிழில்: எஸ்.பி.ராஜேந்திரன்

(பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி, ஆகஸ்ட் 2 )

ஆம்... “மூன்றாவது அணி” அரசு பொருளாதாரத்துக்கு நல்லதே!

நிலேஷ் கஞ்வாலா..

அகில் ஹிரானி..

அமித் ஜெயின்...

அலோக் கெஜ்ரிவால்...

சந்தோஷ் மங்கள்...

தேவேந்திர நெவ்கி..

பிரீதா பிரதான்..

ஆஷித் சவ்ஜானி..

ராஜிவ் எச் சிங்...

பரஞ்ஜோய் குஹா தாகுர்தா...

பல்வேறு கணினி, நிர்வாகவியல் மற்றும் மனிதவள மேம்பாட்டுத்துறைகளின் முன்னணி நிறுவனங்களின் தலைமை நிர்வாகிகள்தான் இவர்கள்.

பரஞ்ஜோய் மட்டுமே அரசியல் விமர்சகர். இந்திய தொழில்துறையின் இளமையான முகங்கள் என்று இவர்கள் வர்ணிக்கப்படுகின்றனர். நாடாளுமன்றத் தேர்தல் நடக்கவிருக்கும் வேளையில் இன்று நாட்டு மக்கள் மத்தியில் பரபரப்பாகப் பேசப்பட்டு வரும் மூன்றாவது அணி என்ற மாற்று அணி பற்றி இவர்களிடம் கேள்வி எழுப்பப்பட்டுள்ளது.

“பிசினஸ் வேர்ல்டு” ஆங்கில வார இதழ்தான் இந்தக் கேள்வியை இவர்கள் முன் வைத்தது. “இந்தியப்பொருளாதாரத்திற்கு மூன்றாவது அணி தலைமையிலான மத்திய அரசு நல்லதா?” என்பதுதான் அது.

கோடிக்கணக்கில் சம்பளமாக வாங்கும் இந்த இளம் தலைமை நிர்வாகிகள் தங்களுக்கு பலன் அளித்ததாகக் கூறப்படும் நவீன தாராள, தனியார் மற்றும் உலகமயக் கொள்கைகளை நடைமுறைப்படுத்த பாஜக அல்லது காங்கிரஸ் தலைமையிலான அணிகள்தான் ஆட்சிக்கு வர வேண்டும் என்று கூறுவதுதான் வழக்கமாக இருந்தது. ஆனால் அமெரிக்க முதலாளித்துவ நெருக்கடியின் விளைவாக எழுந்துள்ள சர்வதேச பொருளாதார நெருக்கடி இந்த இளம் தலைமை நிர்வாகிகளில் சிலரின் மனங்களிலும் மாற்றுக்கருத்தை விதைத்துள்ளது.

மூன்றாவது அணி அரசு ஆட்சிக்கு வருவதால் பொருளாதாரத்திற்கு நல்லது என்று 20 சதவீதம் பேர் உறுதிபடத் தெரிவித்துள்ளார்கள். இதற்கு அவர்கள் பல காரணங்களைத் தெரிவித்துள்ளார்கள். தற்போது திட்டமிட்டுள்ளதை விட கட்டமைப்பு வசதிகளை அதிகமாக உருவாக்க வேண்டும் என்று அந்த அணியைச் சேர்ந்த பல தலைவர்கள் வலியுறுத்தி வருகிறார்கள்.

அரசு முதலீடு மற்றும் வேலை வாய்ப்பு உருவாக்குவதில் அவர்கள் கூடுதல் கவனம் செலுத்த உள்ளார்கள். ரூபாயை தங்குதடையின்றி பிற நாடுகளின் நாணயங்களுக்கு மாற்றிக்கொள்ளும் குழிபறிப்பு வேலை, வங்கித்துறை மறறும் காப்பீட்டுத்துறை சீர்திருத்தங்கள் ஆகியவற்றைத் தடுத்ததால் இந்திய நிதித்துறை நெருக்கடியில் சிக்காமல் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது. காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி மற்றும் பாஜக தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயக கூட்டணி ஆகியவை பலவீனமாகி வருவதால், நாட்டின் பொருளாதாரத்தை வடிவமைப்பதில் மூன்றாவது அணிதான் பெரும்பங்காற்ற போகிறது என்றெல்லாம் இந்த தலைமை நிர்வாகிகளில் சிலர் தெரிவித்துள்ளார்கள்.

மேலும் 20 சதவீதம் பேர், இந்த அணி ஆட்சிக்கு வருவது கெட்டது என்று கூறுவதற்கு எந்தக்காரணமும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை என்கிறார்கள். தலைவரில்லை, ஏராளமான கட்சிகள் இருக்கின்றன என்றெல்லாம் மற்றவர்கள் சொல்வதை இவர்கள் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. ஒரு அரசின் கொள்கைகளே அதை உருவாக்கும் அல்லது அழிக்கும். வேறெதுவும் அதை அழித்துவிட முடியாது என்கிறார்கள் இவர்கள். பல்வேறு திறமையான தலைவர்கள் இந்த அணியில் இருப்பதால் இது வெற்றிக்கதையாக மாறுவதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் உள்ளன.

பிரதேசக்கட்சிகள் கொண்ட கூட்டணி வெற்றிகரமானதாகவும் அமையக்கூடும். பொதுவான திட்டம் உருவாக்கப்பட்டு, சிறப்பான தலைமையும் அமைந்தால் அரசு “ஜாம், ஜாம்” என்று நடக்கும். பல்வேறு தேசிய மற்றும் பொருளாதாரக்கொள்கைகளில் பரந்த அளவில் விவாதம் நடத்த பிரதேசக் கட்சிகள் இருப்பது உதவும் என்று இவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

தலைமை நிர்வாகிகள் மட்டத்தில் இத்தகைய ஆய்வுக்கு பொதுவாக நூறு சதவீதம் ஒரே கருத்தே வெளிவரும். ஆனால் மாற்று அணிக்கு எதிராக 60 சதவீதம்தான் எதிர்ப்பு இருந்துள்ளது. கடந்த கால அனுபவங்கள் மாற்று அணி மீது நம்பிக்கை ஏற்படுத்தும் வகையில் அமையவில்லை என்று இவர்கள் கூறுகிறார்கள். ஆனால் டெக்கான் கிரானிக்கிள்(மார்ச் 24) நாளிதழ் வெளியிட்டுள்ள ஆய்வு, இவர்கள் கருத்தை நிராகரிக்கிறது.

1979 முதல் 1991 வரையிலான நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சி சராசரியாக 4.7 சதவீதமாக இருந்துள்ளது. ஆனால் 1989-91ல் வி.பி.சிங் தலைமையிலான அரசு இருந்தபோது பொருளாதார வளர்ச்சி சராசரியாக 5.7 சதவீதமாக இருந்தது. 1991க்குப்பிறகுள்ள காலகட்டத்தில் சராசரி வளர்ச்சி 6.4 ஆக இருந்த நிலையில், 1996-98ல் ஐக்கிய முன்னணி ஆட்சி இருந்தபோது வளர்ச்சி 6.1 சதவீதமாக இருந்தது. மாற்றுக்கான ஆதரவு அதிகரித்து வருவதையே தலைமை நிர்வாகிகளின் கருத்துகள் காட்டுகின்றன.

கேம்ப்ரிட்ஜ் டாக்டருக்கு கேள்விகள் ஏழு...

* 52 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக இதே நாளில்தான் (1956) 245 தனியார் இன்சூ ரன்ஸ் கம்பெனிகள் தேசியமயமாக்கப்படுவ தாக அறிவிக்கப்பட்டது. காரணம் லஞ்சமும், ஊழலும் தனியார்களின் நிர்வாகத்தில் புரையோடிக் கிடந்ததுதான்.

* 53வது தேசியமய நாளைக் கொண் டாடுகிற இவ்வேளையில் (2009) நாடாளு மன்றத்தின் முன்பு இரண்டு மசோதாக்கள். ஒன்று- அந்நிய முதலீட்டை உயர்த்துவது, இரண்டாவது- எல்ஐசியை எதிர்கால பங்கு விற்பனைக்கு தயார் செய்வது.

* ஒருபுறம் சோனியாகாந்தி இன்சூ ரன்ஸ், வங்கி தேசியமய முடிவுகளுக்காக தாத்தாவையும், மாமியாரையும் புளகாங்கி தத்தோடு நினைவு கூர்கிறார். மறுபுறம் மன் மோகன் சிங் மசோதாக்களை அறிமுகப் படுத்தும்போது மறைமுகமாக பச்சைக்கொடி காண்பிக்கிறார். மன்மோகன் சிங் ரிசர்வ் வங்கி கவர்னராக, மூன்றாம் உலக நாடு களின் பொருளாதார நிலைமைகளை ஆய்வு செய்த சௌத் கமிஷனின் உறுப்பினர் செயலராக, நிதியமைச்சராக இருந்து இன்று பிரதமராகவும் தொடர்பவர். எனவே அவருக்கு சில கேள்விகளைப் போடுவோம்.

1. இன்சூரன்ஸ் பரவலாக்கல்தான் சீர் திருத்தங்களின் இலக்கு என அறிவிக்கப்படு கிறது. 1956ல் 40 கோடி மக்கள் தொகை இருந்த போது 245 தனியார் கம்பெனிகளின் மொத்த பாலிசிகள் 50 லட்சம் மட்டுமே. அதாவது ஒன்றே கால் சதவீதம்தான். 2008ல் மக்கள் தொகை 110 கோடிகள். ஆயுள் காப்பீட்டுக் கழகம் மட்டுமே தந்துள்ள பாலிசிகள் 24 கோடிகள். அதாவது 22 சதவீதம். பிரதமரே! இன்சூரன்ஸ் பரவலாக் கலுக்கு உதவியுள்ளது யார்? பொதுத் துறையா! தனியாரா!

2. சேவை மேம்படுமென்பது மற்றொரு வாதம். 1956ல் எல்ஐசி துவங்குவதற்கு முன் பாக பாலிசிதாரர்களுக்கு வழங்கப்படாத உரிமங்கள் (டீருகூளுகூஹசூனுஐசூழு ஊடுஹஐஆளு) 60 சத வீதம் ஆகும். நூறுபேரில் 60 பேருக்கு கிடைக் கவில்லை என்று அர்த்தம். டாடா கம்பெனி யில் 59 சதவீதம், பிர்லா கம்பெனியில் 50 சத வீதம். இது தனியார்களின் சேவை. இன்று எல்ஐசியில் பாலிசிதாரர்களுக்கு வழங்கப் படாத உரிமங்கள் அரை சதவீதத்திற்கும் குறைவு. அதாவது அநேகமாக அனைவருக் கும் கிடைத்துவிடுகிறது. கேம்பிரிட்ஜ் பல் கலையில் டாக்டர் பட்டம் பெற்ற மன்மோ கன் அவர்களே! உலகிலேயே இத்தகைய சாதனையை நிகழ்த்திய இன்சூரன்ஸ் நிறு வனம் ஏதாவது உண்டா?

3. திறம்பட்ட செயல்பாடு என்பது முக் கியமான அளவுகோல். மகாபாரதத்தில் கண் ணனின் சின்னவாய்க்குள் அண்டசராசரங் களும் தெரிவதாக அழகான கற்பனை உண்டு. ஆனால் ரூ.5 கோடி முதலீடு மட் டுமே இடப்பட்ட ஆயுள் காப்பீட்டுக் கழகம் இன்று ரூ.8,03,820 கோடிகள் சொத்தோடும், ஒவ்வோராண்டும் ஒன்றரை லட்சம்கோடிகள் பிரிமிய வருவாயோடும் வளர்ந்திருக்கிற நிஜம் எவ்வளவு பெரியஅதிசயம்! சந்தையின் மீது தீராக்காதல் கொண்ட இந்தியப் பிரத மரே, சந்தையே வியக்கிற வளர்ச்சியல்லவா இது?

4. நம்பகத்தன்மைதானே இன்சூரன்ஸ் துறையின் பிரதான மூலதனம். உலக நிதி நெருக்கடி என்ற குலுக்கலில் ஏஐஜி. யமோட்டோ போன்ற நிறுவனங்கள் உதிர்ந்து போய் அரசின் மீட்பு நிதிக்காக கையேந்தி நிற்கின்றனவே! அரசு உத்தரவாதமென்கிற செயற்கை சுவாசத்தால் பிழைத்துக் கொண் டிருக்கிற பன்னாட்டு நிதிநிறுவனங்கள்தான் எத்தனை? ஆனால் 1956லிருந்து ஒரு பைசா வுக்குக் கூட அரசின் கதவுகளைத் தட்டாத எல்ஐசியிடமிருந்து அரசு உத்தரவாதத்தைப் பறிப்பதற்கு முயற்சிப்பது ஏன்? நிதித் துறையில் நீண்ட அனுபவம் கொண்ட மன் மோகன் அவர்களே! உங்கள் நோக்கம்தான் என்ன?

5. பாலிசிதாரர் வருவாய் பெருகுவது தானே சீர்திருத்தங்களின் விளை பொரு ளாய் இருக்க வேண்டும். ஆனால் 95 சதவீத உபரியை பாலிசிதாரர்களுக்கு வழங்கி வரு கிற நிலையை மாற்றி 90 சதவீதத்தை எல்ஐசி வழங்கினால் போதுமென்று சட்டத்தைத் திருத்துவது எதற்காக?

6. புதிய, புதிய காப்பீட்டுத்திட்டங்கள் அறிமுகமாகுமென்று சொல்லப்பட்டது. சீர்திருத்தங்களின் பிதாமகரே! ஆயுள் காப் பீட்டில் உள்ளே நுழைந்த 21 தனியார் நிறு வனங்கள் புகுத்திய புதிய திட்டங்கள் தான் என்ன? எல்லாவற்றையும் பங்குச்சந்தையை நோக்கித் திருப்பி இன்று பாலிசிதாரர் களுக்கு 50, 60 சதவீதம் வரை இழப்பு ஏற் பட்டுள்ளதே! இதற்கு யார் பொறுப்பு? இதி லும் எல்ஐசி பங்குச்சந்தை திட்டங்களில் 20 சதவீதம் என்கிற குறைவான இழப்பு தானே! பங்குச்சந்தை வீழ்ச்சியில் குறைவான காய மும், பங்குச்சந்தை வீழ்ச்சியை தனது முதலீட் டால் தடுத்து நிறுத்துகிற மாயமும் எல்ஐசி யால் நிகழ்த்தப்படுவதுதானே?

7. தேச நிர்மாணம் பற்றி நிறையப் பேசு கிறீர்கள். அரசுப் பத்திரங்கள் மூலமாக எல்ஐசி திரட்டியளித்துள்ள நிதியாதாரங்கள் 3,87,532 கோடிகள், மின்சாரம், நீர்ப்பாசனம், குடிநீர்த்திட்டங்கள், சாலைகள் உள்ளிட்ட சமூக நலத்திட்டங்களுக்கு ரூ.82022 கோடி கள். ஆனால் தனியார் இன்சூரன்ஸ் நிறுவ னங்கள் கடந்த 8 ஆண்டுகளில் ஆதாரத் தொழில் வளர்ச்சிக்குக் கொண்டு வந்தது எவ்வளவு?

இது சாம்பிளுக்காக எழுப்பப்பட்ட ஏழு கேள்விகள். ஏராளமான கேள்விகள் இன் னும் உண்டு. 1956ல் கருவாகி, உருவாகி, வளர்ந்து, விரிந்து நிற்கிற கற்பக விருட்ச மல்லவா எல்ஐசி. இதை வெட்டி வீழ்த்த கோடாரியைத் தூக்கிக் கொண்டு அலை வது ஏன்?

-ஜீவன், மதுரை

நெருக்கடியின் பிடியில் அமெரிக்கப் பொருளாதாரம்

பி.சாய்நாத்

அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் எப்போதும் போலில்லாமல் மிக மோசமான இறங்குமுக வளர்ச்சியைத் தொடங்கியுள்ளது. செப்டம்பர் 1,2008 முதல் ஒவ் வொரு நாளும் ஏறத்தாழ 14 ஆயிரம் வேலையிழப்புகள் ஏற்பட்டுள்ளன. கடந்த 90 நாட்களில் ஏறக்குறைய 13 லட்சம் அமெரிக்கர்கள் தங்களது வேலையை இழந்துள்ளனர். 1974 டிசம்பரிலிருந்து இதுவரை கண்டிராத அளவுக்கு, கடந்த நவம்பர் மாதத்தில் மட்டும் 5லட்சம் அமெரிக்கர்கள் வேலையிழந்துள்ளனர்.

அமெரிக்கப்பொருளாதாரம் பலவீன மடைந்து வருகிறது. இரு மாதங்களுக்கு முன் செப்டம்பரில் வேலையிழப்பு 1 லட்சத்து 59 ஆயிரம் ஆகும். தொழிலாளர் புள்ளியியல் துறையின் தற்போதைய தகவல்படி இது 4 லட்சத்து 3 ஆயிரம் என்ப தாகும். அக்டோபர் துவக்கத்தில் இது 2 லட்சத்து 40 ஆயிரம், தற்போது 3 லட் சத்து 20 ஆயிரமாக அதிகரித்துள்ளது. தேசிய வேலையின்மை விகிதம் 6.7 சதவீதம். ஆனால் இதைக்காட்டிலும் மூன்று மடங்கு இளைஞர் மத்தியில் அதி கரித்துள்ளது. அதாவது 20.4 சதவீத வேலையின்மை நிலவுகிறது. கடந்த 15 ஆண்டுகளில் சந்தித்திராத அளவிற்கு வேலையின்மை அமெரிக்காவில் அதிக ரித்துள்ளது. நவம்பரில் வேலையிழந்த மக்களின் எண்ணிக்கை 103 லட்சம். இது கடந்த ஓராண்டுக்கு முன்னர்விட 31 லட்சம் அதிகமாகும். மோசமான அதிக அளவிலான வேலைபறிப்பு தொடர்கிறது. தகவல் தொழில்நுட்பத்துறைகூட ஆயிரக் கணக்கான வேலைகளை இழந்துள்ளது.

குளிர்காலமாதலால் வேளாண்மை, கட்டிடம் ஆகிய இரு பெரிய துறைகளில் அதிகளவில் ஆட்கள் வேலைபெற வாய்ப் பில்லை. வசந்த காலத்தின் வேலை யிழப்பு எண்ணிக்கை பெருகும். கிறிஸ்து மஸ், புத்தாண்டு விடுமுறைக்குப்பின், ஜனவரி 2009ல் சில்லரை வாணிபம் உள் பட பல துறைகளில் இந்த எண்ணிக்கை வித்தியாசமானதாக இருக்கும். சந்தர்ப்பங் கள் அமெரிக்காவை இடதுசாரிப்பாதை யில் செலுத்துகிறது என்றுகூட சொல்லப் படலாம். நிறைய வேலைகளை உருவாக் கும் திட்டங்கள் தேவை. அடுத்த இரண் டாண்டுகளில் 30 லட்சம் வேலைகளை உருவாக்கும் திட்டத்தை பாரக் ஒபாமா செய்தாலும் கடந்த 2 ஆண்டுகளில் இழந் தவற்றை மீட்க முடியாது என்பதுதான் உண்மை.

பெடரல் ரிசர்வ் வங்கி வட்டி விகி தத்தை 0.25 சதவீத அளவிற்குக் குறைத் துள்ளது. இதனால் காலத்திலான நேரடி விளைவுகள் ஏற்படும் என நம்பப்படு கிறது. ஆனால் இதுமட்டும் கடன் நெருக் கடியைத் தீர்க்க உதவாது. வங்கிகள் பணம் தேவைப்படுபவர்களுக்கு வழங்க விரும்ப வில்லை அல்லது பயப்படுகின்றன. புஷ் மற்றும் ஒபாமாவின் நிர்வாகங்கள் கொண்டு வந்த அல்லது கொண்டுவரக் கூடிய அனைத்து நடவடிக்கைகளும் அமெரிக்கப் பொருளாதாரத்தை முந்தைய நிலைக்கு கொண்டு செல்லாது. ஒரு கோடி அமெரிக்க மக்களுக்கு வாழ்க்கை முன்புபோல் அமையாது.

வீட்டு அடமானக் கடன் நெருக்கடி இன்னும் வலுவடைகிறது. அடுத்த இரண்டாண்டுகளில் 60 லட்சம் மக்கள் தங்களின் வீடுகளை இழந்து நிற்பார்கள். கடன் அட்டை நெருக்கடியும் இன்னும் சில மாதங்களில் அமெரிக்கப் பொருளா தாரத்தை நுணுக்கமாகப் பாதிக்கும். வீட்டு அடமானக் கடனாளிகள் 11 சதவீதம். ஆனால் கடன் அட்டை மூலம் கடன் பெற்று திரும்பச் செலுத்த முடியாதவர் எண்ணிக்கை 30 சதவீதம். அமெரிக்கா வில் பெரும்பாலும் ஒவ்வொருவரும் கடன் அட்டை பயன்படுத்துகிறார்கள் என்ற நிலைதான் இதற்குக் காரணம்.

இந்நிலையில் வேலையிழப்புகள் தொடர்ந்தால், வேலையிழந்தவர்கள் கடனை திரும்பச் செலுத்த இயலாது. மேலும் அவர்களுக்குத் தேவையான அத் தியாவசியப் பொருட்களை வாங்க முடி யாமல் மீண்டும் கடன் வலையில் சிக்கு வார்கள். 2002ல் கடன் அட்டை மூலம் பெறப்பட்ட கடன் அளவு 21,100 கோடி டாலராக இருந்தது. 2007ன் முடிவில் அது 91,500 கோடி டாலரை எட்டியது. இக் கடன்கள் அதிக வட்டி விகிதத்தில் பெறப் பட்டதால் நிதிநெருக்கடி மேலும் தீவிர மாகும்.

அடுத்த பிரச்சனை பெரிய நிதி நிறுவனங்களுக்கு நிதி உதவி செய்து அவற்றை நெருக்கடியிலிருந்து வெளியே கொண்டுவர அமெரிக்கா முயல்வதாகும். இத்தகைய முயற்சி ஏழ்மையை ஒழிப் பதற்குப் பதிலாக நிதி நெருக்கடியை மேலும் வலுவடையச் செய்யும். தினமும் வால் மார்ட்டில் புதிய ஊழல்கள் வெளி வந்துகொண்டிருப்பதைப் பார்க்கிறோம்.

பெரிய நிதி நிறுவனங்களுக்கும், வங்கி களுக்கும் பல நூறுகோடி டாலர் நிவா ரணமாக வழங்கப்பட்டிருந்தாலும், இப் பணம் பொதுமக்களின் கடன் மற்றும் அட மானக்கடன் நெருக்கடியை போக்கு வதற்குப் பயன்படுத்தப்பட்டதாகத் தெரிய வில்லை. இதற்கிடையில் 5000 கோடி டாலர் அளவுக்கு ஏற்பட்ட பெர்னாட் எல்.மேட் ஆப் முதலீட்டு பங்கு பத்திரங் களின் ஊழல் வெளிவந்துள்ளது. இதில் பலமான டிரஸ்ட்களும், தனி நபர்களும் அதிகளவில் இழந்துள்ளனர். இத்தகைய ஊழல்களை எப்படி நிதிநிறுவனங்கள் அனுமதித்தன? இது பல ஊழல்களில் ஒன்றுதான்.

ஒபாமாவால் உருவான செனட் காலிப் பதவியை விற்கக்கூடிய சில்லரைத்தன மான செயலை கவர்னரே செய்திருப்பதும் நடந்துள்ளது. இது பிக்பாக்கெட்டுக்குச் சமமான செயலாகும். பொதுமக்களின் பணத்தைச் சூறையாடுவதாகும்.

ஒரு நிறுவனத்தின் கதவுகள் அடைக் கப்பட்டதால் 200க்கு மேற்பட்ட தொழிற் சங்கத் தோழர்கள் வேலையிழந்தார்கள். கதவடைப்புக் காலத்திற்கான ஊதியம் கேட்டுப்போராடி சம்பளமும் பெற்றுள் ளனர். இதற்குப் பொதுமக்களும் ஆதரவாய் நின்றுள்ளனர். இந்தநிகழ்வு தேசிய அளவில் பலரின் கவனத்தை ஈர்த்துள் ளது. ஒபாமாவும் தொழிலாளர்களின் கோரிக்கைகளை ஏற்றுள்ளார். இதுவே நிதி நெருக்கடிக்கு முன்னால் எனில், காவல்துறை ‘அத்துமீறியவர்கள்’ எனக் கூறி தொழிலாளர்களை நிறுவனத்தை விட்டு வெளியேற்றியிருக்கும். ஆனால் நிதிநெருக்கடிக்குப் பின்னால், வித்தி யாசமான போக்கு நிலவுவதைப் பார்க்கி றோம். சாதாரண மக்கள் தொழிலாளர் களுக்கு உணவுப் பொட்டலங்களை வழங் கியது இன்னும் உற்றுநோக்க வேண்டி யது. இத்தகைய செயல்கள் அமெரிக்கப் பொருளாதாரத்தில் தொடரவேண்டும். வலுவான தொழிலாளர் இயக்கம் முன் னெடுத்துச் செல்லப்பட வேண்டும்.

நன்றி : இந்து (27.12.08)

தமிழில்: கொ.சதாசிவம்

300 சதவீதம் கிடைக்கும் என்றால் உரிமையாளரையே தூக்கில் தொங்கவிடத்தயங்காது முதலாளித்துவம்

முதலாளித்துவத் தின் கீழான சுரண்டலை நாம் எடுத்துக் கொள்ளலாம்.
குறைந்த ஊதியத்தைக் கொடுத்து தொழிலாளியை ஏமாற்றும் நேர்மையற்ற முதலாளித்துவவாதியால் மட்டும் சுரண்டல் ஏற்படுவதில்லை.

முதலாளித்துவவாதி மிகப்பெரிய நேர்மையாளராக இருந்தாலும்கூட சுரண்டல் செய்யப்படுகிறது. தொழிலாளி செய்யும் உற்பத்தியின் மதிப்பு, அவருக்குக் கிடைக்கும் கூலியை விட எப்போதுமே அதிகமாகவே இருந்து வருகிறது.

தொழிலாளர்கள் உருவாக்கும் இத்தகைய உபரி மதிப்பே லாபத்தை ஈட்டும் வழியாகும். இதை அதிகரிப்பதே முதலாளித் துவத்தின் வேலையாகும்.

சுரண்டல் மூலமே லாபம் உருவாக்கப் படுகிறது. எனவே, முதலாளித்துவத்தை தூக்கி எறிவது என்பது வெறும் ஒழுக்க ரீதியான தேவை மட்டுமல்ல. மனிதனை மனிதனே சுரண்டும் நிலைக்கு முடிவு கட்ட வேண்டிய அறிவியல் ரீதியான தேவையாகும்.

மூலதனம் பற்றிய தனது கருத்தை வலுப்படுத்த தொழிற்சங்கத் தலைவர் டி.ஜே.டன்னிங்கின் கருத்து ஒன்றை மார்க்ஸ் மேற்கோள் காட்டினார்.

போதிய லாபம் கொண்ட மூலதனம் உறு தியாக இருக்கும்.
10 சதவீத அதிகரிப்பு வேலை வாய்ப்பை உருவாக்கும்.
20 சதவீத அதிகரிப்பு ஆர்வத்தைத் தூண் டும்.
50 சதவீத அதிகரிப்பு வரம்பு மீற வைக்கும்.
நூறு சதவீதம் அதிகமானால் அனைத்து மனித சட்டங்களையும் காலில் போட்டு மிதிக்கும்.
300 சதவீதம் கிடைக்கும் என்றால் உரிமையாளரையே தூக்கில் தொங்கவிடத்தயங்காது என்று அவர் குறிப்பிட்டார்.

தற்கொலையின் பின்னே...

உலகிலேயே தற்கொலைகள் அதிகம் நடக்கிற நாடு இந்தியா என்கிற செய்தி அதிர்ச்சியூட்டுகிறது. இப்போதேல்லாம் அதைப்பற்றி பேசாத ஆள் இல்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும் .அதிலும் தமிழகம் இந்தியாவில் நாலாவது இடத்தில் இருக்கிறது என்பதும் தலைநகர் சென்னை தற்கொலையின் தலைநகராக இருக்கிறது. பகுதி அளவில் மக்கள் தொகையை கணக்கீடும் போது புதுச்சேரி முதல் இடத்தில் இருப்பது என்பதும் மிகவும் வேதனையூட்டும் தகவலாகும். இந்தியா முழுவதும் ஒரு லட்சம் பேரில் 10.5 பேர் தற்கொலை செய்து கொள்கிறார்கள் என்றால் தமிழகத்தில் 18.9 பேராக இருக்கிறது. அதிலும் சென்னையில் 37.8 ஆக இருக்கிறது. புதுவை கணக்கு இன்னும் கொடுமை 62.2 பேராக ஆக இருக்கிறது.

இவற்றை வெறும் புள்ளி விவரம் என்று ஒதுக்கிவிட முடியாது.தினசரி 16 இளைஞர்கள் தற்கொலை செய்து கொள்கிறார்கள். இளைஞர்களின் தற்கொலையில் பெரும்பாலும் தேர்வு பயம், பரீட்சை தோல்வி, காதல் தோல்வி இவையே பிரதானமாக முன்நிற்கிறது. அதே சமயம் 30 வயது முதல் 44 வயது வரையான வயதினரின் தற்கொலை விகிதம் அதிகரித்திருக்கிறது. விவசாயிகள் தற்கொலை என்பது இன்று இந்தியாவில் இருக்கிற ஒரு முக்கிய பிரச்சனை. இதன் அடிப்படையாக இருப்பது மத்திய - மாநில அரசுகளின் பொருளாதாரக் கொள்கை, விவசாயத்தை புறக்கணிப்பதில் அடங்கியிருக்கிறது. இதுகுறித்து ஏராளமான செய்திகள் வெளிவந்துள்ளன.

ஆனால் தற்போது, வந்துள்ள செய்திகளில் நகரங்களில் நடக்கும் தற்கொலைகளுக்கு என்ன காரணம் என ஆராய்ந்தால் அங்கேயும் இதே பொருளாதாரக் கொள்கைகள் மூக்கை நீட்டுவதுதான் வியப்பான ஒற்றுமை.

உளவியல் நிபுணர் டாக்டர் லட்சுமி விஜய குமார் ஒரு வார ஏட்டுக்கு அளித்த பேட்டியில் கூறியிருக்கிறார், "வேகமாக மாறி வரும் பொருளாதாரச் சூழல்தான் தற்கொலைகளுக்கு காரணம். வேலையின்மை, வேலையில் மிகப்பெரிய நிலையை அடைய முடியாமை. இந்த இரண்டும் தற்கொலைக்கான மிகப்பெரிய காரணங்களாகிக் கொண்டிருக்கின்றன." இந்த வரிகள் சமூகத்தின் உண்மையை சுட்டிக்காட்டுகிறது. வேலையின்மை என்பது மிகவும் கொடூரமாக மக்களை வேட்டையாடத் துவங்கியிருப்பதை இது காட்டுகிறது.

அடுத்து ஊடகங்களும், நவீனப் பிரச்சாரகர்களும், சில படிப்புகளையும் பதவிகளையும் மட்டுமே கவுரவத்திற்குரியதாக சித்தரிப்பதால் அதன் மீது ஒரு மயக்கமும் வெறியும் ஏற்பட்டு எல்லோரும் அதை நோக்கி ஓடுகிறார்கள். விளைவு-கடும் போட்டியால் தாக்குப் பிடிக்க முடியாமல் பலர் இடறி விழுகின்றனர். ஏற்கனவே வாழ்க்கையை அதன் எதார்த்தமான கசப்புகளோடும் இனிப்புகளோடும் கற்றுக் கொடுக்காமல் வெறும் கனவுகளில் இளைஞர்களை மிதக்கச் செய்வதால் தோல்விகளையும் ஏமாற்றங்களையும் தாங்க முடியாமல் தற்கொலைக்குச் செல்கின்றனர்.
போட்டி நிறைந்த இன்றைய சமூகச் சூழலும், பணத்தை மையப்படுத்திய வாழ்க்கை மதிப்பீடுகளும் மனிதர்களிடையே மிகப்பெரிய இடைவெளியை உருவாக்கி விடுகிறது.

அதிலும் புதிய பொருளாதாரக் கொள்கை, ஏழை, பணக்காரர் இடைவெளியை மேலும் ஆழமாக்குகிறது. இதில் அந்த பணக்காரத் தீவில் சேர வேண்டும் என்கிற வெறியும் உந்துதலும் ஊட்டப்படுகிறது. இன்னும் சொல்லப் போனால் நவீன ஆடம்பர வசதிகளை நுகர்வதுதான் வாழ்க்கையின் லட்சியம். அதைத் தவிர லட்சியங்களுக்காக வாழ்வது என்பது ஏமாளித்தனமானது என்பது போன்ற மனோ நிலை ஊடகங்களாலும், புதிய பொருளாதாரக் கொள்கை ஆதரவாளர்களாலும் பரப்பப்படுகி றது. இதனுடைய சமூக விளைவுதான் தற்கொலை என்பதையும் சேர்த்துப் பார்க்க வேண்டும்.தற்கொலை என்பது தனி நபர் முடிவுதான். அது ஒரு உளவியல் பிரச்சனைதான். ஆயினும் அதை வெறுமே அந்த வட்டத்திற்குள் நின்று மட்டும் அணுகித் தீர்வுகாண முடியாது.

தனி நபர் மனிதர் என்பவர் தனித் தீவல்ல. சமூகத்தின் அங்கம். அவருக்கு நம்பிக்கையையும் போராட்ட குணத்தையும் வளர்க்க வேண்டிய சமூகம் அவநம்பிக்கையையும் விரக்தியையும் விதைக்கிறது என்பதை நாம் மறந்து விடக்கூடாது. எனவே இந்த சமூகச் சூழலை மாற்றுவதற்கு ஒரு கடுமையான போராட்டம் தேவை. தாராளமயம், தனியார் மயம், உலகமயம் என்பது ஒரு தற்கொலைப் பாதை என்பதை எல்லா கோணங்களும் நிரூபிக் கிறது. இந்த தற்கொலை விவாதமும் அதற்கு ஒரு சாட்சி.