புரட்சியாளர்கள் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
புரட்சியாளர்கள் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

ஞாயிறு, 12 ஜூன், 2011

பத்திரிகையாளர்கள் கொலை ‘சாதனை’ பட்டியலில் இந்தியா

பத்திரிகையாளர்கள் கொலை செய்யப்படுவதில் தீர்வு காண முடியாத நாடு கள் பட்டியலில் இந்தியா 7வது இடம் பெற்றுள்ளது. பெருமைப்பட்டுக் கொள்ள முடியாத பட்டியலில், மோச மான சாதனை நிலையில் இந்தியா நின்று கொண் டிருக்கிறது.

கடந்த 2010ம் ஆண்டு ஜனவரி 1ம்தேதி முதல் 2010ம் ஆண்டு டிசம்பர் 31ம்தேதி வரை 13 நாடுகள் 5 அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட பத்திரி கையாளர்கள் கொலை களில் தீர்வு காண முடியாத நிலையில் உள்ளன. பத்திரி கையாளர்கள் கொலையில் 70 சதவீதம் பேர் பணி சார்ந்த விஷயங்களிலேயே கொல்லப்பட்டுள்ளனர்.

ஒவ்வொரு நாட்டின் மக்கள் தொகையை கருத் தில் கொண்டு, தீர்வு காணப் படாத பத்திரிகையாளர்கள் கொலை விபரப் பட்டியல் தயாரிக்கப்படுகிறது.

தீர்வு காணப்படாத பத் திரிகையாளர்கள் கொலை கள் பட்டியலில் இராக் முத லிடத்தில் உள்ளது. அங்கு இந்த காலகட்டத்தில் 92 தீர்வு காணப்படாத பத்திரி கையாளர்கள் கொல்லப் பட்டனர். பிலிப்பைன்சில் 56 பத்திரிகையாளர்கள் கொல்லப்பட்டுள்ளனர். மக்கள் தொகை அடிப் படையில் பத்திரிகையா ளர்கள் கொலையில் இராக், சோமாலியா, பிலிப் பைன்ஸ், இலங்கை, கொலம்பியா நாடுகள் உள்ளன.

பத்திரிகையாளர்கள் கொலை தொடர்பான பட் டியல் இந்த மாதம் துவக் கத்தில் வெளியானது. பாகிஸ் தான் 10வது இடத்திலும், வங்கதேசம் 11வது இடத்தி லும் உள்ளன. பத்திரிகை யாளர்கள் கொலை பட்டி யலில் இலங்கை, ஆப்கா னிஸ்தான், நேபாளம், பாகிஸ் தான், வங்கதேசம், இந்தியா ஆகிய நாடுகளும் உள்ளன.

ஜோதிர்மாய் என்ற எழுத்து போராளி படுகொலை


மும்பையில் மூத்த பத்திரிகையாளர் ஜோதிர்மாய் தேயை சுட்டுக் கொன்ற கயவர்கள், மும்பையை தலைமை யிடமாகக் கொண்டு இயங்கும் பெட் ரோலிய மாபியா கும்பலை சேர்ந்தவர் களாக இருக்கக்கூடும் என்று காவல் துறையினர் தெரிவிக்கின்றனர். மும்பையிலிருந்து வெளியாகும் ‘மிட் டே’ என்ற ஏட்டின் சிறப்புப் புலனாய்வு ஆசிரியராக 56 வயதான மூத்த பத்திரி கையாளர் ஜோதிர்மாய் தே பணியாற்றி வந்தார். இவர் மும்பையின் நிழலுலக தாதாக்களின் கொடிய நடவடிக்கைகள் குறித்தும், பெட்ரோலிய கடத்தல் மாபியா கும்பலுக்கும் அதிகாரிகள் மற்றும் அரசி யல்வாதிகளுக்கும் இடையிலான தொடர் புகளை அம்பலப்படுத்தி வந்தார். இந்நிலையில் சனிக்கிழமையன்று மும்பை புறநகர் பகுதியான போவாய் எனு மிடத்தில் அடையாளம் தெரியாத மர்ம நபர்களால் பத்திரிகையாளர் தே கொடூர மான முறையில் சுட்டு படுகொலை செய் யப்பட்டார். இச்சம்பவம் மும்பை மட்டு மின்றி நாடு முழுவதும் பெரும் அதிர்ச் சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

   தேயின் இறுதி நிகழ்ச்சிகள் ஞாயிறன்று கத்கோபாரில் உள்ள அவரது இல்லத்தில் நடைபெற்றது.  பெரும் எண்ணிக்கையிலான ஊடகத்துறையினர் மற்றும் பொதுமக்கள் அஞ்சலி செலுத்தினர். கொல்லப்பட்ட இந்த துணிச்சல்மிக்க பத்திரிகையாளருக்கு சுபாஷ் சர்மா என்ற மனைவியும், தாயாரும் உள்ளனர்.


வியாழன், 14 ஏப்ரல், 2011

அன்னா ஹசாரேக்களின் வெற்றியும் தோல்வியும்


ஊழல் - இது தனி மனிதரின் நேர்மை, பொதுவாழ்வின் தூய்மை ஆகியவை தொடர்பான பிரச் சனை மட்டுமல்ல. நாட்டின் கருவூலத்தைச் சூறையாடு கிற, மக்களின் உழைப்பை உறிஞ்சுகிற, அவர்களது நம்பிக்கைகளைக் கல்ல றைக்கு அனுப்புகிற கொலைபாதகக் குற்றமு மாகும்.

மக்களை நேரடியாகத் தாக் குகிற கீழ்மட்ட ஊழல்களில் ஈடு படுவோரிடம் கேட்டால், மேல் மட்டத்தில் லட்சம்... கோடி... லட்சம் கோடி என்பதாக, எளிய மக்களால் புரிந்து கொள்ளவே முடியாததாக நடக்கிற மாபெரும் ஊழல் களைக் கைகாட்டுகிறார் கள்.

இது ஒரு நச்சுச் சுழல். இந்தச் சுழல் பற் றிய ஆத்திரம் பொதுவாக மக்களுக்கு இருக் கிறது. அரசு மட்டத்தில் ஊழல்களைத் தடுப்பதற்கான ‘லோக் பால்’ என்ற, சட்டப் பூர்வ ‘மக்கள் மன்றம்’ அமைக்கப்பட வேண்டும், அதற்கான சட்டம் கொண்டு வரப்பட வேண்டும் என்று நெடுங்கால மாகக் கோரப்பட்டு வந்திருக்கிறது. நாடா ளுமன்றத்தில் இதனை மார்க்சிஸ்ட் கட்சி யும் இதர இடதுசாரிக் கட்சிகளும் திரும் பத்திரும்ப வலியுறுத்தி வந்திருக்கின்றன. இன்றைய காங்கிரஸ் கூட்டணி அரசும் சரி, முந்தைய பாஜக கூட்டணி அரசும் சரி இக்கோரிக்கை எழுந்தபோதெல்லாம் “ஆமாம் ஆமாம் அப்படியொரு சட்டம் தேவைதான்” என்று வாய்ச்சேவை செய்து கொண்டிருந்தார்களே தவிர, உண்மை யாகவே அப்படியொரு சட்டத்திற்கான முன்வரைவைக் கொண்டுவர எந்த முன் முயற்சியும் எடுத்ததில்லை. இப்படி யொரு சட்டத்தைக் கொண்டுவந்து தங் கள் தலையில் தாங்களே மண்ணைப் போட்டுக்கொள்ளத் தயாராக இல்லை என்பதுதானே இதன் அர்த்தம்?

இந்தப் பின்னணியில்தான், இந்திய ராணுவத்தில் முன்பு பணியாற்றியவரும், ஓய்வுக்குப் பின் சமூகப் பணிகளில் ஈடு பட்டவருமான அன்னா ஹசாரே, “லோக் பால் சட்ட முன்வரைவை உடனடியாகக் கொண்டுவருகிறீர்களா இல்லையா” என்று கேட்டு காலவரையற்ற பட்டினிப் போராட்டத்தை இம்மாதம் 5ம்தேதி அன்று தொடங்கினார். மராட்டிய மாநிலத் தைச் சேர்ந்தவரும், தமது கிராமத்தில் விவசாய நிலங்களுக்கான தடையற்ற நீர்ப்பாசனத்திற்கு வழிவகுக்கும் ஒரு திட்டத்தை வெற்றிகரமாகச் செயல் படுத்தி, அதற்காக மத்திய அரசின் ‘பத்ம பூஷன்’ விருது பெற்ற வருமான அன்னா ஹசாரே இதற்கு முன்பும் இதே கோரிக் கைக்காக பட்டினிப் போராட்டம் நடத்தியி ருக்கிறார். தகவல் உரிமைச் சட்டம் உள்ளிட்ட வேறு சில கோரிக்கைகளுக் கான போராட்டங்களையும் நடத்தியவர் அவர். இம்முறை அவர் மேற்கொண்ட போராட்டத்திற்கு முன்னெப்போதும் இல் லாத அளவிற்கு ஊடக வெளிச்சம் கிடைத் தது. ஏராளமான தொண்டு நிறுவனங்களும் இணைந்துகொண்டன.

மன்மோகன் சிங் அரசு தயாரித்து வைத்திருந்த லோக்பால் சட்ட முன் வரைவு “எங்கள் நாட்டிலும் ஊழலைத் தடுப்பதற்கு ஒரு அமைப்பு இருக்கிறது” என்று வெளிநாட்டவர்களிடம் சொல்லிக் கொள்வதற்குப் பயன்படுவதாக இருந்த தேயன்றி, குற்றவாளிகளை நேரடியாக விசாரிக்கவோ, குற்றம் நிரூபிக்கப்பட் டால் தண்டனை அளிக்கவோ அந்த அமைப் பிற்கு அதிகாரம் வழங்கக்கூடியதாக இல்லை.

அன்னா ஹசாரே முன்வைத்த லோக் பால் ஆலோசனைகள் ஒரு போட்டி அர சாங்கத்தை ஏற்படுத்துவதாக இருக்கின் றன என்று தொடக்கத்தில் கபில் சிபல் உள்ளிட்ட காங்கிரஸ் தலைவர்கள் கேலி செய்தார்கள். உரிய முறையில் சட்டம் கொண்டு வருகிறோம், இப்போது நீங்கள் போராட்டத்தை கைவிடுங்கள் என்று, ஊழல் பேர்வழிகளை முடிந்த வரையில் காப்பாற்ற முயல்வதில் கை தேர்ந்தவரான பிரதமர் மன்மோகன் சிங் சொல்லிப் பார்த்தார். அசரவில்லை ஹசாரே. இறுதி யில் சட்ட முன்வரைவில் என்னென்ன வழிகாட்டல்கள், விதிகள், ஆணைகள் இருக்க வேண்டும் என்பதை விவாதிக்க ஒரு குழு அமைக்கவும், அதில் ஹசாரே உள்ளிட்ட பொது அமைப்புகளைச் சேர்ந் தவர்களை உறுப்பினர்களாக நியமிக்க வும், வரும் நாடாளுமன்ற மழைக்காலக் கூட்டத் தொடரிலேயே சட்ட முன் வரைவைத் தாக்கல் செய்யவும் மத்திய அரசு முன்வந்தது. ஊழல் எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருப்போரின் உற் சாகப் பாராட்டுகள் வந்து குவிய, வெற்றி வீரராகப் போராட்டத்தை 9ம் தேதி நிறுத்திக்கொண்டார் ஹசாரே.

இந்தியா போன்றதொரு நாட்டில் மக் கள் பணம் விழுங்கப்படுவதை ஓரளவுக் காவது தடுத்து நிறுத்த லோக்பால் போன்ற சட்ட அதிகாரம் கொண்ட அமைப்பு கள் உதவ முடியும். ஊழல் வழக்குகள் ஆண்டுக்கணக்காக இழுத்தடிக்கப்பட்டு மக்கள் நினைவிலிருந்தே அழிக்கப் பட்டுவிடுகிற சூழலில், அரசாங்கத்தை ஹசாரேயின் போராட்டம் இறங்கிவர வைத்தது என்பதில் ஐயமில்லை. அந்த வகையில் ஹசாரேயின் போராட்டம் வர வேற்கத்தக்கதொரு வெற்றி தான் என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை.

அதே நேரத்தில், ஹசாரே இயக்கத்தோடு இணைந்து வரு கிற சில கேள்விகள் சிந் தனையைக் குடைகின்றன.

ஒன்று - அரசு அமைத் திருக்கிற குழுவின் அமைப்பா ளராக நியமிக்கப்பட்டிருப்பவர் மத் திய சட்ட அமைச்சர் வீரப்ப மொய்லி. மத்திய ஊழல் கண் காணிப்பு ஆணையத்தின் (சிவிசி) தலைவராக, ஊழல் கறை படிந்த பி.ஜே. தாமஸ் நியமிக் கப்பட்டாரே, அதற்கு நிர்ப்பந் தித்தவர் இவர்தான் என்று கூறப்படுகிறது. பல்லாயிரம் கோடி ரூபாய் வரி ஏய்ப்புப் பணத்தை வெளிநாடுகளுக் குக் கடத்திய ஹசன் அலி மீது முறையான வழக்குத் தொடராமல் இழுத்தடிக்கப்பட்டதற்கும் இவர்தான் பொறுப்பு. இரண்டு விவகாரங் களிலுமே உச்சநீதிமன்றம் தலையிட வேண்டிய தாயிற்று. மற்றொரு உறுப்பினர் நிதியமைச் சர் பிரணாப் முகர்ஜி. தொழி லாளர் ஓய் வூதிய நிதியை பங்குச்சந்தை சூதாட்டப் பணமாக மாற்றும் சட்டத்தைத் தயாரித்த வர் இவர். இன்னொரு உறுப்பினரான உள் துறை அமைச்சர் ப. சிதம்பரம், முன்பு நிதியமைச்சராக இருந்தபோது தான் இவ் வளவு பெரும் ஊழல்களுக்கான ஊற்றுக் கண்கள் திறக்கப்பட்டன. கடந்த மக்கள வைத் தேர்தலில் இவர் போட்டியிட்ட சிவ கங்கை தொகுதியில் வாக்காளர்களுக்குப் பணம் கொடுக்கப் பட்டது உண்மைதான் என்று இவரது புதல்வர் கார்த்தி சிதம் பரம் வாக்குமூலம் அளித்தது ‘விக்கி லீக்ஸ்’ அளவுக்குப் புகழ் பெற்றுவிட்டது. இவர்க ளெல்லாம் சேர்ந்து எப்படிப்பட்ட சட்ட முன் வரைவைக் கொண்டுவரப்போகிறார்கள்?

இரண்டாவது - நாடாளுமன்றத்திற்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் இடதுசாரி கட்சி கள் இதே கோரிக்கைக்காகப் போராடிய போதெல்லாம் கண்டுகொள்ளாத பிரதமர் மன்மோகன் சிங், இப்போது ஹசாரே குரலுக்கு மட்டும் இறங்கிவந்தது ஏன்? முன்பு தகவல் உரிமைச் சட்டம் நிறை வேற்றப்படுவதற்கு, நாடாளுமன்றத்தில் இடதுசாரிகளை மன்மோகன் சிங் அரசு சார்ந்திருக்க வேண்டிய நிலையில், அவர் களது செயல்முனைப்புதானே காரண மாக அமைந்தது?

ஹசாரே போராட்டம் நடந்த இடத்தில் அவருக்கு ஆதரவு தெரிவிக்க வந்த சில அரசியல் தலைவர்களை நெருங்க விடா மல் தடுத்தனர் தொண்டுநிறுவனங் களைச் சேர்ந்தவர்கள். முதலாளித்துவ அரசியல் அமைப்புகளையும் இடதுசாரி களையும் ஒரே மாதிரியாகச் சித்தரித்து, மக்களுக்கு அரசியல் பங்கேற்பு உணர்வு வரவிடாமல் தடுக்கிற ஏற்பாடு இதற்குள் இல்லையா?

மக்களின் போராட்டங்களே திட்ட வட்டமான மாற்றங்களுக்கு வழிவகுக்கும் என்பதே மார்க்சியக் கோட்பாடு. மக்களுக்கு எதையும் கேள்வி கேட்கிற மனப் போக்கு வளர்ந்துவிடக்கூடாது என்பது இன்றைய உள்நாட்டு - வெளிநாட்டு கார்ப்பரேட் தாதாக்களின் எதிர்பார்ப்பு. மக்கள் அரசியல் விழிப்புணர்வு கொள்வது இவர்களது கூட்டுக்கொள்ளைகளுக்கு இடைஞ்சல் என்பதால் தான் இந்த எதிர்பார்ப்பு. மக்களின் அரசியல் உணர்வை அழித்தாக வேண்டும் என்ற உலகமய வாதிகளின் லட்சியத்தை நிறை வேற்றுவதாகத்தானே ஹசாரே போராட்டமும், மன்மோகன் பெருந்தன்மையும் இருக்கின்றன?

மூன்றாவதாக - இப்படிப்பட்ட ஊழல் களைப் பெற்றுத்தள்ளுவது தாராளமய, தனியார்மய, உலகமய பொருளாதாரக் கொள்கைகள்தான். இதை ஹசாரேக் களும், அரசியல் தலைவர்களைத் தடுத்த தொண்டு நிறுவனங்களும் ஓங்கி எதிர்ப் பதில்லையே ஏன்?

நான்காவதாக - ஹசாரேயின் பின்னணியில் இப்படிப்பட்ட அரசியல் அசூயைப் பேர்வழிகள் மட்டுமல்லாமல், ராம் தேவ் போன்ற ஆர்எஸ்எஸ் படையினரும் இருந்தது எப்படி? ஹசாரேயே கூட, தனது பட்டினிப்போராட்டம் முடிந்த மறு நாளே குஜராத் முதலமைச்சர் நரேந்திர மோடிக்கு நற்சான்று அளித்துப் பேசியது எதற்கு? அவருக்கு ஆதரவாக வந்த ஒரு தொண்டு நிறுவனம் இதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்ததும், “வகுப்புவாதத்தை நான் எந்த வடிவிலும் எதிர்க்கிறேன்... மோடி யின் வளர்ச்சித்திட்டத்தை மட்டுமே ஆதரிக்கிறேன்,” என்று பூசி மெழுக வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படவில்லையா? இதற்கு முன் இவர், சிவசேனா வகையறாக்களின் “மராத்திய மண் மராத்தியருக்கே” என்ற இனப்பகை முழக்கத்தை ஆதரித்தவர் என்பதை மறந்துவிட முடியுமா?

இப்படிப்பட்ட கேள்விகளையெல்லாம் கார்ப்பரேட் ஊடகங்கள் திட்டமிட்டே மறைக்கின்றன. ஊழல் சுனாமிகளை உண்மையி லேயே தடுக்க வேண்டும் என்றால், அது மக்களின் முழுமையான அரசியல் எழுச்சிப் பேரலையாலேயே சாத்தியம். அதற்கு விதையூன்றி, உரமிட்டு, வளர்த்தாக வேண்டிய வரலாற்றுக் கடமையை இடதுசாரி மற்றும் ஜனநாயக சக்திகள் - இந்த சக்திகள் மட்டுமே - நிறைவேற்றுவார்கள்.

வெள்ளி, 18 பிப்ரவரி, 2011

கோபுரம் :ஜீவாவும் குப்பை: கருணாநிதியும்
















பெயரைச் சொல்லவும் தகுதி வேண்டும்!

சமீபத்தில் தோழர் ப. ஜீவானந்தத்தின் பேத்தி திருமணத்தை நடத்தி வைத்த முதல்வர் கருணாநிதி வெளிப்படுத்தியிருக்கும் ஒரு கருத்து நகைப்பை வரவழைத்தது. அவர் பேசும்போது, தனக்கும் தோழர் ப. ஜீவானந்தத்துக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு என்று கூறித் தன்னைத் தோழர் ஜீவாவுக்கு நிகராக, தோழர் ஜீவாவின் தோழராக முதல்வர் கருணாநிதி நிலைநிறுத்த முயன்றிருப்பது அப்பட்டமான சரித்திரப் புரட்டு.

தொடர்பு என்றால் நெருங்கிய பழக்கமா? அல்லது அவரது வாழ்வுக்கும் இவரது வாழ்வுக்கும் ஒருமைப்பாடு உள்ளது போல் தோற்றமா? ஜீவா 1906-ம் ஆண்டு பிறந்தவர். இவரோ 1924-ம் ஆண்டு பிறந்தவர். வயது அளவில் 18 ஆண்டுகள் மூத்தவர் ஜீவா. அப்படியிருக்க பழக்கம் நெருங்கிய தொடர்பாக இருக்க வாய்ப்பில்லை. ஜீவாவுடைய வாழ்வுக்கும் கருணாநிதியின் வாழ்வுக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு இருக்கிறது என்பதுபோல் பேசியிருப்பதன் மூலம் எவ்வளவு பெரிய பொய்யை சர்வசாதாரணமாக அவிழ்த்துவிட முயல்கிறார் முதல்வர் கருணாநிதி.

இன்று இவர் ஆட்சி அதிகாரத்தில் இருப்பதாலும், இவர் நாவசைந்தால் அதில் வரும் அத்துணை வார்த்தைகளும், பத்திரிகைகளிலே அச்சேறுவதாலும், தனது குடும்பச் சொத்தாக இரண்டு தொலைக்காட்சிச் சேனல்களை வைத்துக் கொண்டிருப்பதாலும் இவர் சொல்வதெல்லாம் உண்மையாகிவிடுமோ? இவர் கூறினால் நான்கும் மூன்றும் எட்டாகி விடுமா என்ன?

தோழர் ஜீவாவோ தியாகத்தின் இமயம். முதல்வர் கருணாநிதியோ குடும்பப்பாசம் என்கிற சுயநலத்தின் ஒட்டுமொத்த உருவம். பொது வாழ்க்கையைப் பொறுத்தமட்டில் இருவருடைய வாழ்க்கையும் ஒன்று சேர்த்துப் பார்க்க முடியாத இரு வேறு துருவங்கள்.

இன்று ஜீவா இல்லை என்பதாலும், இன்றைய தலைமுறையினர் பலருக்கும் ஜீவாவைப் பற்றித் தெரியாது என்பதாலும் ஜீவாவுக்கும், எனக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு என்று கூறித் தன்னை ஜீவாவுடன் ஒப்பிட முதல்வர் கருணாநிதி துடிப்பது, பரங்கிமலை தன்னை இமயத்துடன் ஒப்பிட்டு மகிழ்வது போலல்லவா இருக்கிறது.

1927-ம் ஆண்டு மகாத்மா காந்தி, இலங்கை சுற்றுப் பயணம் செல்லும் முன், காரைக்குடி அருகே சிராவயல் என்ற கிராமத்தில் "காந்தி ஆசிரமம்' என்ற பெயரில் ஜீவா ஒரு ஆசிரமம் நடத்துவதாகக் கேள்விப்பட்டார். சுப்பிரமணிய சிவாவுடன் மகாத்மா காந்தி சிராவயலுக்கு விஜயம் செய்தார். ஆசிரமம் நடத்தி வரும் ஜீவாவிடம் ஆசிரமத்தைப் பற்றிக் கேட்டுத் தெரிந்து கொண்டார்.

காந்தியாரிடம், "சபர்மதி ஆசிரமத்தில் நோயால் அவதிப்பட்ட கன்றுக் குட்டியை விஷ ஊசி போட்டுக் கொன்றதாக ஒரு செய்தி சுதேசமித்திரனில் பார்த்தேன். தாங்கள்தான் அந்தக் காரியத்தைச் செய்யச் சொன்னதாகக் கேள்விப்பட்டேன். அஹிம்சையே உருவான தாங்கள் அதைச் செய்யலாமா?' என மகாத்மாவிடம் ஜீவா கேள்வி கேட்டார். இப்படி ஒரு கேள்வியைச் சற்றும் எதிர்பாராத மகாத்மா, ஜீவாவின் நேர்மையான, துணிச்சலான செயல்பாட்டால் கவரப்பட்டார். "இன்று நான் பரிசுத்தமான ஒரு மனிதரைச் சந்தித்தேன்' எனக் கூறினார் மகாத்மா.

அதற்குப் பிறகு தேசத்தைப் பற்றியே பல மணி நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்த ஜீவாவைப் பற்றி, மகாத்மாவுக்கு ஒரு சந்தேகம்! முழுநேரத் தேசத்தொண்டு செய்கின்ற இவர் வசதி உள்ளவரா என்பதுதான் அந்தச் சந்தேகம்! எப்படிக் கேட்பது என ஒருவிதத் தயக்கம் மகாத்மாவுக்கு!

மகாத்மா, ஜீவாவிடம் "உங்களுக்குச் சொத்து அதிகம் இருக்கிறதா?' என்று கேட்டுவிட்டார். "நான் ஓர் எளியவன்' என்று சொல்ல ஜீவாவுக்கு ஏதோ ஓர் இனம்புரியாத கூச்சம். "இந்த இந்தியா தான் என் சொத்து' என்று பதிலளித்தார் ஜீவா.

மறுகணமே மகாத்மா, "இல்லை இல்லை, நீங்கள் தான் இந்த இந்தியாவுக்கே சொத்து' எனக் கூறி நெகிழ்ந்தார். இந்தியாவின் சொத்து என மகாத்மா பாராட்டினாரே அந்த ஜீவாவும் இந்தியாவின் சொத்தான ஸ்பெக்ட்ரத்தை தனியார் தொலைத்தொடர்பு நிறுவனங்களுக்கு விற்று, தனது இரும்புப் பெட்டியை நிரப்பிய ஆட்சியின் தலைமகனான கருணாநிதியும் ஒன்றா? இவர் தன்னை ஜீவாவுடன் ஒப்பிடுவது எப்படிச் சரி?

ஒருசமயம் ஜனசக்தி அலுவலகத்தில் எழுத்துப் பணியில் மும்முரமாக இருந்த ஜீவாவைப் பார்க்க ஒரு பெண் வந்திருந்தார். ஜீவா இருக்கிறாரா? என அலுவலகப் பணியாளர்களிடம் கேட்க, அவரும் ஜீவா இருக்கிறார் என்று கூறி, அந்தப் பெண்மணியை ஜீவாவின் அறைக்கே அழைத்துச் சென்றார்.

எழுத்தில் முழு கவனத்துடன் இருந்த ஜீவா, அந்தப்பெண் வந்திருப்பதைக்கூட கவனிக்காமல் எழுதிக் கொண்டே இருந்தார். எழுதி முடித்தவுடன் ஜீவா இயல்பான பரிவுக்குரலுடன் "என்னம்மா வேண்டும்?' என்று கேட்டார்.

அந்தப் பெண்ணோ, "உங்களைத்தான் பார்க்க வந்தேன்' எனக் கூறினார்.

ஜீவாவோ, "நீ யாரம்மா?' எனக் கேட்டார்.

அந்தப் பெண் பதில் ஏதும் கூறாமல் கண்ணீர் மல்க ஜீவாவையே பார்த்துக்கொண்டு இருந்தார்.

ஜீவாவோ, "நான் என்னம்மா கேட்டுவிட்டேன்? நீ யார்?' என மறுபடியும் கேட்டவுடன் கண்ணீர்விட்ட அந்தப் பெண், ஒரு பேப்பரை எடுத்து, "என் தாத்தா பெயர் குலசேகரதாஸ், என் தாயின் பெயர் கண்ணம்மா' என்று எழுதி ஜீவாவிடம் கொடுத்தார்.

ஜீவாவின் கண்கள் குளமாகிவிட்டன. கண்ணாடியைக் கழற்றிவிட்டு தன் வேஷ்டியின் ஒரு முனையை கையில் எடுத்து கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டே அதே பேப்பரின் பின் பக்கத்தைத் திருப்பி "நீ தான் என் மகள் குமுதா' என்று எழுதி அந்தப் பெண்ணிடம் கொடுத்தாராம்.

நெடுநாள்கள் சிறையில் இருந்து, கட்சிக்காகப் பல மாநிலங்களுக்குச் சென்று, பல காலம் கழித்து சென்னை வந்த ஜீவாவுக்கு குழந்தையாக இருந்த தன் மகள் பெரிய பெண்ணாக ஆனது கூடத் தெரியாமல் இருந்தது என்பதுதான் உண்மை.

இப்படி நாட்டுக்காக உழைத்துத் தனது குடும்பத்தையே மறந்த ஜீவாவும், தனது குடும்பம் செல்வச் செழிப்புடன் எல்லா துறைகளையும் ஆக்கிரமித்துக் கொடிகட்டிப்பறக்கவும், நாட்டின் சொத்தை விற்றுத் தனது குடும்பச் சொத்தை அதிகரிக்கவும் பொதுவாழ்க்கையைப் பயன்படுத்தும் கருணாநிதியும் ஒன்றா?

1957-ல் வண்ணார்பேட்டை தொகுதியில் ஜீவா கம்யூனிஸ்ட் சார்பாகப் போட்டியிட்டபோது, ஜீவரத்தினம் என்ற ஒருவரை நிறுத்தி, ஜீவாவைத் தோற்கடித்த பெருமை தி.மு.க.வுக்கு உண்டு. தி.மு.க. முதன்முதலில் பங்கேற்ற தேர்தல் அது. அப்போதெல்லாம் 234 தொகுதிகளிலும் தி.மு.க. நிற்காது. வெற்றி வாய்ப்பு உள்ள ஒரு சில தொகுதிகளில் மட்டுமே நிற்கும். தி.மு.க. போட்டியிடாத தொகுதிகளில் காங்கிரஸýக்கு எதிரான சுயேச்சைகளை ஆதரிக்கும்.

அந்தச் சமயத்தில் ஜீவாவை எதிர்த்து வேட்பாளர் யாரையும் நிறுத்த வேண்டாம் என்று இடதுசாரி இயக்கத்தினர் கெஞ்சிக் கேட்டபோதும்கூட, அதைப் பொருள்படுத்தாமல், ஜீவரத்தினத்தை தி.மு.க. சார்பில் நிறுத்தி, ஜீவாவைத் தோற்கடித்தது தி.மு.க. ஜீவரத்தினத்தை வண்ணார்பேட்டை தொகுதியில் நிறுத்த வேண்டும் என்று முடிவெடுத்ததில் கருணாநிதிக்கும் பங்கு உண்டு. இன்று ஜீவாவைப் பற்றிப் பேச தி.மு.க.வுக்கும் கருணாநிதிக்கும் என்ன தகுதி இருக்கிறது?

மொழி வழி மாகாணம் பிரிக்கும்போது, விடுபட்ட தமிழ்பேசும் சில பகுதிகளான தேவிகுளம், பீர்மேடு போன்ற பகுதிகள் கேரளத்தோடு இருந்தன. அதைத் தமிழகத்தோடு சேர்க்க வேண்டும் என போராட்டம் நடத்தியவர்களில் தோழர் ஜீவாவும் முக்கியமானவர். பின் அந்தப் பகுதிகள் தமிழகத்தோடு சேர்க்கப்பட்டது. அதற்குப் பாராட்டுக் கூட்டம் காமராஜ் தலைமையில் நாகர்கோவிலில் நடைபெற்றது. அப்போது காமராஜ் நாகர்கோவில் அருகேயுள்ள பூதப்பாண்டிக்குச் சென்று நிகழ்ச்சிக்குக் கூடவே அழைத்துச் செல்ல விரும்பி ஜீவாவின் வீட்டுக்குச் சென்றார்.

ஜீவா காமராஜை வரவேற்றார். தான் வந்த நோக்கத்தை காமராஜ் ஜீவாவிடம் கூறினார். ஜீவாவோ, ""இப்போது நான் உங்களுடன் வர இயலாது. சுமார் அரை மணி நேரமாவது ஆகும். நீங்கள் செல்லுங்கள். நான் பின்னாலே வந்து விடுவேன்'' என்று கூறினார்.

காமராஜ் விடுவதாக இல்லை. ஜீவா வராமல் இருந்துவிடக்கூடாது என்பதால், ""நான் அரைமணி நேரம் காத்திருக்கிறேன். இரண்டு பேரும் ஒன்றாகச் செல்வோம்'' எனக் கூறினார். ""இல்லை... இல்லை, அரை மணி நேரத்துக்கும் மேலே ஆகும். நீங்கள் போங்கள்'' என ஜீவா மறுக்கிறார்.

""என்ன காரணம்?'' என காமராஜ் கேட்க, அதற்கு ஜீவா, ""என்னிடம் இருப்பது இரண்டே இரண்டு உடைதான். ஒன்றை அணிந்து இருக்கிறேன். இன்னொன்றைத் துவைத்துக் காயப்போட்டு இருக்கிறேன். இன்றைக்குப் பார்த்து வெயில்கூட சரியாக அடிக்கவில்லை'' என வருத்தத்தோடு கூறினாராம். முதல்வராக இருந்த பெருந்தலைவர் காமராஜின் விழிகளில் கண்ணீர் ததும்பியது என்று நேரில் பார்த்தவர்கள் பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். அந்த ஒப்பற்ற தியாகி ஜீவாவும் உலகக் கோடீஸ்வரர்கள் வரிசையில் தனது குடும்பத்தினரை உயர்த்தி மகிழ்ந்திருக்கும் கருணாநிதியும் ஒன்றா?

சரித்திரத்தைப் புரட்டிப்போட்ட இயக்கத்தைச் சேர்ந்த தோழர் ஜீவாவுடன் தன்னை முதல்வர் கருணாநிதி ஒப்பிட்டுக் கொள்வதன் மூலம் சரித்திரப் புரட்டை அவிழ்த்துவிட முயல்கிறார். கான மயிலாடக் கண்டிருந்த வான்கோழியின் கதையாக அல்லவா இருக்கிறது இது.

நன்றிகள்
செ. குணசேகரன்
தினமணி

புதன், 2 பிப்ரவரி, 2011

துனீசியா, எகிப்து எதிரொலி ஜோர்டானிலும் மக்கள் வீராவேசப் போராட்டம்



துனீசியா, ஏமன் மற்றும் எகிப்து ஆகிய நாடுகளில் மக்கள் எழுச்சியோடு போராட்டங்கள் நடத்தி வருவதன் எதிரொலியாக ஜோர்டானிலும் அரசின் கொள்கைகளுக்கு எதிராக மக்கள் கிளர்ச்சிகளில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர்.

மக்களின் கோபாவேசத் தைக் கட்டுப்படுத்த ஜோர்டான் மன்னர், பிரதமரைப் பத வியிலிருந்து நீக்கிவிட்டு புதிய பிரதமரை நியமித்துள்ளார். புதிதாக நியமிக்கப்பட்டுள்ள பிரதமர் மரோப் பாகித், உண்மை யான அரசியல் சீர்திருத்தங் களை மேற்கொள்வார் என்றும் மன்னர் அலுவலக வட்டாரங் கள் கூறுகின்றன.

புதிய பிரதமர் நியமனம் என்பது திசைதிருப்பல் வேலை கள்தான் என்று எதிர்க்கட்சி கள் குற்றம் சாட்டியுள்ளன. போராட்டத்தில் இறங்கியுள்ள மக்கள் வேலையின்மை மற் றும் தொடர்ந்து அதிகரித்து வரும் விலைகள் ஆகியவற் றிற்கு எதிராகவே களத்தில் இறங்கியுள்ளார்கள். அதில் மாற்றங்கள் ஏற்படுத்தும்வரை போராட்டங்கள் தொடரும் என்று மக்கள் மத்தியில் கருத்து எழுந் துள்ளது.

இதற்கு முன்பாக பிரதமராக இருந்த சமீர் ரியாவைப் பலி கடாவாக மாற்ற முயற்சிப்பது மக்களின் ஆத்திரத்தை அதி கப்படுத்தவே செய்யும் என் கிறார்கள் எதிர்க்கட்சித்தலை வர்கள். பிரச்சனையைத் திசை திருப்பவே, பிரதமராக இருந்த சமீர் ரியாவை நிர்ப்பந்தப் படுத்தி பதவி விலகல் கடி தத்தை வாங்கியிருக்கிறார்கள். துனீசியா மற்றும் எகிப்து ஆகிய நாடுகளில் நிகழ்ந்துள் ளதுபோல மக்கள் போராட்டம் பரவிவிடக்கூடாது என்ற முயற் சியில்தான் மன்னர் இறங்கி யுள்ளார் என்று சுட்டிக்காட்டு கிறார்கள் எதிர்க்கட்சியினர்.

உண்மையான அரசியல் சீர்திருத்தங்கள் மிகவும் தேவை யான ஒன்றாகவே இருக்கிறது என்று மன்னரின் உத்தரவி லேயே இருக்கிறது. ஆனால் அதைச்செய்ய தற்போது பிரத மராக நியமிக்கப்பட்டுள்ள பாகித் தகுதியற்றவர் என்று போராட்டத்திற்குத் தலைமை யேற்றுள்ளவர்கள் கூறுகிறார் கள். ராணுவத்தளபதியாக இருந்து ஓய்வு பெற்ற பாகித், 2005 ஆம் ஆண்டு முதல் 2007 ஆம் ஆண்டுவரை பிரதமராக இருந்தார். அப்போதும் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்ததால் பதவி விலகினார் என் பது குறிப்பிடத்தக்கது.

வெள்ளி, 28 ஜனவரி, 2011

எகிப்து பற்றி எரிகிறது மக்களை நொறுக்கும் அடக்குமுறை



அரசுக்கு எதிரான போராட்டம் அதிகரித்ததால் மக்களின் போராட்டங்களை ஒடுக்க ராணு வத்தை எகிப்து நாட்டின் ஹோஸ்னி முபாரக் தலை மையிலான அரசு இறக்கி விட்டுள்ளது.

தலைநகர் கெய்ரோ உள்ளிட்ட பல்வேறு நகரங் களில் ராணுவத்தினர் நிறுத் தப்பட்டுள்ளனர். பிரார்த் தனை நாளான வெள்ளி யன்று எதிர்ப்பு அதிகமாக இருக்கும் என்பதால் ராணு வத்தை அரசு இறக்கிவிட் டது. ஆனால் மக்களின் கோபத்தால் நிலைமை வெடித்துவிடும் என்று பிரதான எதிர்க்கட்சியான இஸ்லாமிய சகோதரத்து வக் கட்சி எச்சரித்துள்ளது.

மக்களுக்கிடையிலான தொடர்பைத் துண்டிக்க இணையதளங்களை முடக் கும் வேலையையும் முபாரக் அரசு செய்துள்ளது. அர சுக்கு எதிரான மக்களின் போராட்டத்தை அடக்க பயங் கரவாத எதிர்ப்புப் பிரிவை யும் பயன்படுத்தும் அள வுக்கு எகிப்து மோசமான நிலையை எடுத்திருக்கிறது. மக்களின் கருத்தைக் கேட் காமல், அடக்குமுறை நட வடிக்கைகளை அரசு தொடர்ந்தால் நிலைமை மோசமாகிவிடும் என்று இஸ்லாமிய சகோதரத்துவக் கட்சியின் செய்தித்தொடர் பாளர் எஸ்சாம் அல்-அரி யான் எச்சரித்துள்ளார்.

ஆண்டாண்டு காலமா கத் தொடர்ந்து வரும் வறுமை மற்றும் அடக்கு முறை ஆகியவைதான் மக் கள் மத்தியில் கோபத்தை உருவாக்கியுள்ளது. அவர் களின் கோரிக்கைகளுக்கு அரசு செவிமடுத்தால்தான் போராட்டங்கள் நிற்கும். இவ்வளவு நாட்கள் அடங் கியிருந்த மக்கள் கிளர்ந் தெழுந்திருப்பது இயல் பான விளைவுதான் என்கி றார் அல் அரியான்.

இதுவரை நடந்துள்ள போராட்டங்களை அடக்க கலவரத்தடுப்பு காவல் துறைப்பிரிவை எகிப்து அரசு இறக்கிவிட்டிருந்தது. அரசு எதிர்ப்பாளர்களில் ஒன்பது பேர் காவல்துறை யினரால் கொல்லப்பட் டுள்ளனர். கடந்த மூன்று நாட்களில் சுமார் 1,200 பேர் கைது செய்யப்பட்டு சிறை யில் அடைக்கப்பட்டிருக் கிறார்கள். அரசோ, 500 பேரை மட்டுமே கைது bச்ய்துள் ளோம் என்று பொய்யான தகவலை வெளி யிட்டு வருகிறது.

நீண்டகாலமாக ஆட்சி யில் இருந்து வரும் ஹோஸ்னி முபாரக் அரசின் கொள்கை கள் மாறும்வரை மக்களின் போராட்டங்களோடு இணைந்து வலம் வரு வோம் என்கிறது இஸ்லா மிய சகோதரத்து வ கட்சி. இக்கட்சியின் தலை வரான எல் பராடேயும் எகிப்து திரும்பியுள்ளார்.

சனி, 8 ஜனவரி, 2011

ஒரு கம்யூனிஸ்டாக இருப்பதன் நன்மைகள்


கம்யூனிஸ்ட் எனப்படுபவர்கள் சிறைவாசம், துன்பம், போராட்டம் ஆகியவற்றை மட்டுமே அனுபவிப்பவர்கள் என்ற வரலாற்றுடன் அவர்கள் எத்தகைய பெருமைக் குரியவர்கள் என்பதை வரலாற்று நிகழ்வுகளுடன் எடுத்துகாட்டியுள்ள நூல் இது.

இயக்க இயல் பொருள் முதல்வாதம் இயற்கையை முன்நிறுத்தியது என்பதையும், இயக்க இயலை வரலாற்றுடன் இணைத்துப் பார்ப்பது வரலாற்று பொருள்முதல் வாதம் என்பதையும், உழைப்பின் சமூகத் தன்மை, மொழி, உற்பத்தி உறவு, தனி உடைமை, வர்க்கப்போராட்டம், வர்க்கப்பார்வை ஆகியவை பற்றிய சரியான புரிதல்களை விளக்கும் நூலாக இது விளங்குகிறது.

சுரண்டலுக்கு எதிரான போராட்டம், மனிதன் மேன்மையை அடையச் செய்ய வேண்டிய பணிகள், தவறுகள் திருத்தப்படுவதற்கு கடைபிடிக்கும் அணுகுமுறை, குடும்பத்தில் கம்பூனிஸ்ட் கடைபிடிக்க வேண்டிய ஜனநாயகம் ஆகியவற்றை அனைவரும் உணர்ந்து கொள்ளும் வகையில் இந்த நூல் அமைந்துள்ளது.

கம்யூனிஸ்டாக இருந்து தியாகம் புரிந்த பல்வேறு தோழர்கள் பற்றிய விவரமும் நமது நாட்டில் மார்க்சிய தத்துவத்திற்கு பாடுபட்ட தோழர்கள் பற்றிய விவரமும் எளிமையான முறையில் விளக்கப்பட்டுள்ளது. இந்திய திரைப்படத்தின் முதல் கதாநாயகியாக நடித்த பால்ராஜ் சஹானியின் மனைவி தமயந்தி தனது சம்பளத்தை கம்யூனிஸ்ட் கட்சி பொதுச்செயலர் ஜோஜியிடம் வழங்கியது, சுர்ஜித், இ.எம்.எஸ். போன்றவர்கள் தங்களது சொத்துக்களை கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு எழுதி வைத்தது ஆகியவைகள் கம்யூனிஸ்ட்டாக இருப்பதன் பெருமையை உணர்த்தும் நிகழ்வுகள்.

தமிழகத்தில் மட்டும் இன்று வரை 200க்கும் அதிகமானவர்கள் மார்க்சிய இயக்கத்திற்காக இன்னுயிர் ஈந்தவர்கள் என்பதைப் படிக்கையில் பஞ்சாப், மேற்கு வங்கம் உள்ளிட்ட பகுதிகளில் தீவிரவாத குழுக்களிடம் போரிட்டு அதிகமான தோழர்கள் வீரமரணம் எய்தினார்கள் என்ற செய்தியும் கண்களை கலங்கச் செய்கிறது. இதனை எதிர்த்து நாமும் பங்கேற்று வெகுஜன கம்யூனிஸட்டாக இருப்பதன் அவசியத்தையும், இதற்கு போராட்டமே இறுதி இலக்கு என்பதை உணரச்செய்கிறது.

கம்யூனிஸ்டாக இருப்பதன் நன்மைகள் ஏராளம் என்ற புரிதலை உருவாக்க இந்நூலை ஆழ்ந்து வாசிப்பது அவசியம்.

ஒரு கம்யூனிஸ்டாக இருப்பதன் நன்மைகள்

என். ராமகிருஷ்ணன் |

சித்திரைப் பதிப்பகம் |

மதுரை| ரூ.10

புதன், 27 அக்டோபர், 2010

அமெரிக்க கைக்கூலி அரசின் நீதிமன்றம் ‘தீர்ப்பு’ அமெரிக்க கைக்கூலி அரசின் நீதிமன்றம் ‘தீர்ப்பு

இராக்கில் அமெரிக்கப் படையினரால் கொடூரமாக படுகொலை செய்யப்பட்ட ஜனாதிபதி சதாம் உசேனின் நெருங்கிய சகாவும், அவரது அரசின் துணைப் பிரதமராக வும் இருந்த தாரிக் அஜீசுக்கு, இராக்கின் தற்போதைய அமெரிக்கக் கைக்கூலி அரசின் நீதிமன்றம் மரண தண்டனை விதித் துள்ளது.

முதலாம் வளைகுடா போரில் இராக்கின் ஷியா பிரிவு இஸ்லாமிய மதக் கட்சிகளைச் சேர்ந்த சில உறுப்பினர்கள் கொல்லப் பட்டதில் தாரிக் அஜீசுக்கு தனிப்பட்ட முறையில் பங்கு இருப்பதாக கூறி, செவ்வாயன்று இராக் நீதி மன்றம் இந்த மரண தண் டனை அறிவிப்பை வெளி யிட்டது.

கடந்த 2003ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் அமெரிக்கப் படைகள் இராக் தலைநகர் பாக்தாத்தில் நுழைந்தன. அதற்கு முன்பு 2 மாத காலம் இராக் முழுவதும் பல்வேறு பகுதிகளை கொடிய குண்டு வீச்சுகள் மூலம் சிதைத் தழித்த அமெரிக்கப்படை கள், பாக்தாத்தில் வெறி யாட்டம் நடத்தின. இராக் கில் பேரழிவு ஆயுதங்கள் இருப்பதாகக் கூறி அமெ ரிக்க ஏகாதிபத்தியம், அப் போதைய ஜனாதிபதி ஜார்ஜ் புஷ் தலைமையில் நடத்திய இந்த கொடிய போரில், இராக் ஜனாதிபதி சதாம் உசேன் உட்பட அனைத்து முக்கிய தலைவர்களையும் கொல்வது என்ற முடிவோடு அமெரிக்கப்படைகள் தாக்குதல் நடத்தின.

சதாம் உட்பட 55 முக் கியத் தலைவர்களின் பட்டி யலை தயாரித்து ஒவ்வொரு நபராக அமெரிக்கப்படை வேட்டையாடியது. அந்த 55 பேரில் 43வது நபராக இடம் பெற்றிருந்தவர் தாரிக் அஜீஸ். 2003 ஏப்ரல் 25ஆம் தேதி அமெரிக்கப் படை யினரிடம் இவர் சிக்கினார். அப்போது முதல் கடந்த 7 ஆண்டு காலமாக பாக்தாத் தில் வெளி உல கிற்கு தெரி யாத இடத்தில் இருக்கும் சிறைக் கொட்டடியில் அமெரிக்கப் படையினரின் காவலில் சித்ரவதைக்குள் ளாக்கப்பட்டு வந்தார் அஜீஸ்.

சதாம் உட்பட ஒவ் வொருவரையும் கொல்வ தற்கு, ஆக்கிரமிப்புக்குப்பின் அமெரிக்காவால் இராக்கில் அமர்த்தப்பட்ட கைக்கூலி அரசு புதிய வழக்குகளைப் புனைந்தது. தாரிக் அஜீஸ் மீது 42 வியாபாரிகள் கொல் லப்பட்ட வழக்கு புனையப் பட்டது. 1992 ஜூலை மாதம் இராக்கில் உணவுப் பொருட்களின் விலையை அதிகரித்து கொள்ளை லாபம் அடித்தார்கள் என் பதற்காக 42 வியாபாரி களுக்கு மரண தண்டனை நிறைவேற்றும் உத்தரவில் தாரிக் அஜீஸ் கையெழுத் திட்டார் என்பதே குற்றச் சாட்டு. அந்த காலகட்டத் தில் அமெரிக்காவாலும், ஐ.நா.வாலும் விதிக்கப் பட்ட வரலாறு காணாத பொருளாதாரத் தடைக ளால் இராக்கிய குழந்தை கள் பட்டினியால் மடிந்து கொண்டிருந்தனர். அச்சமயத்தில் தாரிக் அஜீஸ் துணைப்பிரதமராக பொறுப்பிலிருந்தார். இந்த வழக்கில் அஜீசுக்கு ஏற்கெ னவே 15 ஆண்டுகள் சிறைத் தண்டனை விதிக்கப்பட் டுள்ளது.

இந்நிலையில், 1990களில் சதாம் அரசுக்கு எதிராக ஷியா பிரிவு முஸ்லிம் கட்சி களைச் சேர்ந்தவர்கள் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட போது அதை ஒடுக்கினார் என்ற பெயரில் மற்றொரு வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டு இராக் நீதிமன்றத்தில் “விசா ரணை”நாடகம் நடைபெற்றது.

விசாரணையின் முடி வில் அக்டோபர் 26 செவ் வாயன்று, தாரிக் அஜீசுக்கு மரண தண்டனை விதித்து நீதிமன்றம் “தீர்ப்பளித்தது”.

இந்தத் தீர்ப்பை உறுதிப் படுத்திய இராக் குற்றவியல் உயர்நீதிமன்றத்தின் தலை மை நீதிபதி முகமது அப் துல் சஹாப், அஜீஸ் மீது வேறு சில வழக்குகள் உள் ளன என்றும், அந்த வழக்கு களில் எதிர்வரும் சில வாரங் களில் மேலும் மரண தண் டனைகள் விதிக்கப்படும் என்றும் கூறினார்.

1990களில் சதாம் அரசுக்கு எதிராக ஏகாதி பத்திய சக்திகளால் தூண்டி விடப்பட்ட கலகத்தில் பங் கேற்று தலைமையேற்றவர் களில் ஒருவரான ஷியா பிரிவு கட்சியின் தலைவர் நூரி அல் - மாலிகிதான் இன்று இராக் பிரதமராக இருக்கிறார் என்பது குறிப் பிடத்தக்கது.

மரண தண்டனை விதிக் கப்பட்டுள்ள தாரிக் அஜீஸ் சதாம் அரசின் துணை பிரதமராக, வெளியுறவுத் துறை அமைச்சராக, ஆளும் பாத் கட்சியின் உயர் தலைவர்களில் ஒருவராக, இராக் புரட்சிகர கவுன்சி லின் உறுப்பினராக என பல்வேறு பொறுப்புகளை வகித்தவர். அமெரிக்கா மற்றும் ஐ.நா. சபையால் சதாம் உசேன் அரசுக்கு எதிராக தடைகள் விதிக்கப் பட்டிருந்த சமயத்தில் உலக நாடுகளிலும், ஐக்கிய நாடு கள் சபையிலும் இராக் அர சின் பிரதிநிதியாக வலம்வந் தவர் தாரிக் அஜீஸ் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 74 வய தாகும் அஜீஸ், அமெரிக்கப் படையினராலும், கடந்த ஓராண்டாக இராக்கிய படையினராலும் விசா ரணைக்குள்ளாக்கப்பட்டார். இந்த விசாரணைகள் அனைத்திலும் மீண்டும் மீண்டும் எங்கள் ஜனாதிபதி சதாம் உசேன்; எங்கள் தேசம் இராக் என்று முழங் கியவண்ணம் இருந்தார்.

அஜீசுக்கு விதிக்கப் பட்டுள்ள மரண தண்ட னையை அவரது வழக்கறி ஞர்கள் அடுத்த 30 நாட்க ளுக்குள் மேல் முறையீடு செய்யலாம். அதை எடுத்துக் கொள்வதா இல்லையா என் பதை நீதிமன்றம் அடுத்த 30 நாட்களுக்குள் முடிவு செய் யும். எனினும் அவரைக் கொல்வதே அமெரிக்கக் கைக்கூலி அரசின் இலக்கு என்பதால், மேல்முறையீடு நிராகரிக்கப்படும் என்று கூறப்படுகிறது. அப்படி நிராகரிக்கப்படுமானால், 2 மாதங்கள் கழித்து அடுத்த 30 நாட்களுக்குள் தாரிக் அஜீஸ் தூக்கிலிடப்படுவார்.

திங்கள், 17 மே, 2010

ஹோ சி மின் காட்டிய வழியில் முன்னேறுவோம்


மூன்றாம் உலக நாடுகளில், ஏகாதி பத்தியத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தில் தோழர் ஹோ சி மின் காட்டிய வழியில் முன்னேறுவோம் என்று மார்க்சிஸ்ட் கம் யூனிஸ்ட் கட்சியின் அரசியல் தலை மைக்குழு உறுப்பினர் சீத்தாராம் யெச்சூரி கூறினார்.

வியட்நாம் தலைநகர் ஹனோயில் தோழர் ஹோ சி மின் 120ஆம் பிறந்தநாள் நூற்றாண்டுக் கொண்டாட்டங்கள் நடை பெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. இதனை யொட்டி நடைபெற்ற சர்வதேசக் கருத்த ரங்கம் ஒன்றில் “ஹோ சி மின்: தேசிய சுதந்திரமும் சோசலிசமும்” என்னும் தலைப்பில் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அரசியல் தலைமைக்குழு உறுப்பினர் சீத்தாராம் யெச்சூரி பேசினார். அப்போது அவர் கூறியதாவது:

“தோழர் ஹோ சி மின் மற்றும் வியட் நாம் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியால் தலைமை தாங்கப்பட்டு, முதலில் பிரான்ஸ் மற்றும் ஜப்பானுக்கு எதிராகவும் இறுதியாக அமெரிக்காவிற்கு எதிராகவும் நடைபெற்ற காலனி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தின் வெற்றி சென்ற நூற்றாண்டில் உலக வரலாற்றில் நடைபெற்ற உத்வேகம் அளித்திடும் இயக்கமாகும். சுரண்டலுக்கு எதிராகவும், ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராகவும் ஒன்று பட்ட மக்கள் முன்னே, துணிந்தவிட்ட மக்கள் முன்னே, எவ்விதமான அடக்கு முறைகளும் தூள் தூள் தூளாகும் என் பதை மெய்ப்பித்த இயக்கமாகும்.

1960களிலும் 70களிலும் வியட்நாம் யுத்தத்திற்குத் தலைமை தாங்கிய ஹோ சி மின் என்னைப் போன்று ஏராளமான இலட்சக்கணக்கான இளைஞர்களுக்கு உத்வேகத்தையும் உற்சாகத்தையும் அளித்தார். ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்புப் போராட்டத்திலும், பின்னர் கம்யூனிசத் திற்காகவும் எங்களை அர்ப்பணித்துக் கொள்ள ஆதர்சமாக இருந்தார்.

சுமார் 150 ஆண்டுகள் காலனியாதிக் கத்தின் நுகத்தடியில் இருந்த ஒரு நாட் டிலிருந்து வந்தவன் என்ற முறையில், காலனிகளின் சுரண்டல் மற்றும் காலனி எஜமானர்களின் ஒடுக்குமுறைகள் எப் படி இருக்கும் என்பதெல்லாம் நாங்கள் புரிந்துகொண்டிருக்கிறோம். சோசலிசத் திற்கான போராட்டத்துடன் காலனியா திக்கப் பிரச்சனைகளையும் சரியாக இணைத்து, காலனியாதிக்கத்திலிருந்த நாடுகளில் விடுதலைக்கான பாதை யைச் சரியாக அமைத்துத்தந்த கம்யூ னிஸ்ட் தலைவர்களின் மத்தியில் தோழர் ஹோ சி மின் முதலாவதாவார்.

இருபதாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத் தில், மார்க்சியம்-லெனினியம் குறித்து சரி யான புரிதல் இல்லாத சமயத்தில், காலனி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்துச் செல்வதற்கான சரியான தத்துவார்த்தத் திசைவழி தெரியாது தோழர் ஹோ சி மின்னும் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்தது உண்மை. ஆனால், காலனியாதிக்கம் தொடர்பாக லெனினது ஆய்வுக் குறிப்புகளைப் படித்தபின்னர், இன்ப அதிர்ச்சிக்கு ஆளான தோழர் ஹோ சி மின், ‘‘இதுவே எமக்குத் தேவை, விடுதலைக்கான பாதை இதுவே’’ என்று உரத்துக் கூறினார்.

மார்க்சிய-லெனினியத்தை முழுமை யாகப் புரிந்துகொண்டதன் பின்னணி யில் வியட்நாமின் துல்லியமான நிலை மைகளை லெனினிய அடிப்படையில் ஆய்வு செய்து, காலனி எதிர்ப்புப் போராட் டத்திற்கான போர்த்தந்திரத்தையும் நடை முறை உத்திகளையும் தோழர் ஹோ சி மின் வடித்தெடுத்தார். தோழர் ஹோ சி மின்னின் பாரம்பரியத்தின் மிக முக்கிய அம்சங்களில், இது ஒன்று.

அடுத்த முக்கிய அம்சம், இதனை அடைவதற்காக புரட்சிகரமான கம்யூ னிஸ்ட் கட்சியைக் கட்டியதும், அதன் கீழ் மக்களை முழுமையாக அணிதிரட்டியது மாகும். மிகவும் பின்தங்கிய நிலையில் வாழ்ந்த மக்களுக்கு மார்க்சிய-லெனி னியத்தின் அடிப்படைக் கூறுகளை விளக்கியதோடு மட்டுமல்லாமல், புரட் சித் தத்துவத்தின் அடிப்படையில் ஸ்தாப னத்தையும் உருவாக்கினார். கட்சியின் ஒற்றுமைக்கு அவர் மிகுந்த முக்கியத் துவம் கொடுத்தார். மத்தியக்குழுவிலி ருந்து அடிப்படைக் கிளைகள் வரை, கண் ணின் மணி போன்று கட்சியின் ஒற்று மையைக் கட்டிக் காத்திட வேண்டும் என்றார். இம்முயற்சியில் கட்சிக்குள் வந்த வலது, இடது திரிபுகளுக்கு எதி ராகப் போராட கொஞ்சம்கூட தயங்க வில்லை. ஹோ சி மின் வறட்டுத் தத்துவ வாதத்திற்கும் எதிரானவர். அவர் நடை முறை மூலமாகத் தத்துவத்தைச் செழு மைப்படுத்தினார், தத்துவத்தின் மூலமாக நடைமுறையை உருக்குபோன்று மாற் றினார்.

தோழர் ஹோ சி மின்னின் மற்றுமொரு மகத்தான பண்பு அவர் மக்களுடன் கொண்டிருந்த மாபெரும் பிணைப்புதான். தலைவர்கள் உட்பட அனைத்து முன் னணி ஊழியர்களும் மக்களுடன் வாழ வேண்டும், மக்களிடமிருந்து கற்றுக் கொள்ள வேண்டும், மக்களுக்காகச் சேவை செய்திட வேண்டும், அவர்கள் உணர்வு மட்டத்தை வளர்த்தெடுத்து அவர்களுக்குத் தலைமை தாங்கவேண் டும் என்று அடிக்கடி ஹோ சி மின் கூறு வார். இவ்வாறு அவர் மக்களிடம் வைத்தி ருந்த அபரிமிதமான நம்பிக்கைதான் புரட் சிகரப் போராட்டத்தின் அனைத்துக் கட்டங்களிலும் அவருக்கு வெற்றிகளை உத்தரவாதமாக்கின.

ஹோ சி மின் தன் வாழ்நாள் முழுதும் தன் உடலாலும் உள்ளத்தாலும் நாட்டிற் காகவும், புரட்சிக்காகவும், மக்களுக்காக வும் உழைத்தார். ஹோ சி மின் முன்னணி ஊழியர்களின் புரட்சிகர ஒழுக்கத்திற் கும், புரட்சிகர மாண்பிற்கும் அதிக அழுத் தம் கொடுத்தார். “நல்ல நடத்தையுடனும் நல்லொழுக்கத்துடனும் உள்ள முன் னணி ஊழியர்களிடம் மக்கள் மிகுந்த மரியாதையுடனும் நேசத்துடனும் இருப் பார்கள்,” என்று ஹோ சி மின் கூறுவார். அவர் மூன்று எதிரிகளை அடையாளம் காட்டினார். “முதலாளித்துவமும் ஏகாதி பத்தியமும் மிகவும் ஆபத்தான எதிரிகள். ... மூன்றாவது எதிரி, தனிநபர்வாதம் ஆகும். இவர், மேலே குறிப்பிட்ட இரு எதிரிகளின் கூட்டாளியாவார் என்று ஹோ சி மின் கூறினார். “இத்தகைய மூன்று எதிரிகளுக்கும் எதிராக உறுதி யுடன் போராடுவதிலேயே புரட்சிகர நல்லொழுக்கம் அடங்கியிருக்கிறது” என்று தோழர் ஹோ சி மின் கூறினார்.

சமூகத்தை புரட்சிகரமாக மாற்றிய மைக்கும் போராட்டத்தில் தோழர் ஹோ சி மின் கற்றுத்தந்துள்ள புரட்சிகரப் பாரம்பரியங்கள் நமக்கு வழிகாட்டட்டும். “ஒவ்வொருவரும் போர்முனையிலும், பொருளாதார முனையிலும், அரசியல் அல்லது கலாச்சார முனையிலும் போரா ளிகளாக மாற வேண்டும்” என்று ஹோ சி மின் அன்று விடுத்த வேண்டுகோள், ஏகாதிபத்தியத்தின் தாக்குதலின் கீழ் உள்ள மூன்றாம் உலக நாடுகளில் வாழும் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் இன்றைக்கும் பொருந்தக்கூடியதேயாகும். நம் முன் உள்ள பணி எளிதானதோ அல்லது மென் மையான மலர்ப்பாதையோ அல்ல என் பது உண்மைதான். தோழர் ஹோ சி மின் சொன்னதுபோன்று, “எதுவும் எளிதானது மல்ல, அதேபோன்று எதுவும் கடின மானதுமல்ல.” இவ்வாறு அவரது தத்து வார்த்த வெளிச்சத்தில் உறுதியான நம் பிக்கையுடன், வர்க்கமற்ற சமுதாயத்தை அமைப்பதற்கான போராட்டத்தில் நம்மை நாம் இணைத்துக்கொள்வோம்.

\சீத்தாராம் யெச்சூரி
தமிழில்: ச.வீரமணி

செவ்வாய், 25 நவம்பர், 2008

உலைக்களங்களில் இளம் ஜூவாலைகள்

இளைஞர் எழுச்சிகளும் இயக்கங்களும்-2
ஏ.பாக்கியம்

இளமை என்பது மனித குலத்தின் நிரந்தரப் பருவம். இளைஞர்கள் தனித்துவம் வாய்ந்தவர்கள், இவர்களது பிரச்சனை என்ன? தேவைகள் என்ன? என்று இந்த சமூகம் சிந்திக்கத் துவங்கிய காலம் எது? இதற்கெல்லாம் விடைதேடினால் மாற்றங்களின் மகுடமாக இருந்த ஐரோப்பாவில் தான் கிடைக்கும். ஆம், 19ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில்தான் இளைஞர் அமைப்புகள் உருவானது ஆனால் அதற்கான அடித்தளங்கள் மேலும் ஒரு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னரே துவங்கிவிட்டது.

டவுண் அன்ட் கவுன் கலவரம்.

13ஆம் நூற்றாண்டுகளிலேயே இங்கிலாந்தில் கைவினைஞர்களும், வணிகர்களும், பட்டறைகளும் உருவாகத்தொடங்கின. தொழிற்புரட்சியின் துவக்கமும், முதலாளித்துவத்தின் தோற்றமும் ஒருசேர வளரஆரம்பித்தன. இதன் தொடர்ச்சியாக கல்விநிலையங்களும், சிறிய நகரங்களும், தோன்றின. ஆக்ஸ்போர்டு பல்கலைக்கழகத்தில் மாணவர்களும், அதைச்சுற்றி சிறிய நகரங்களும் உருவாகியது. 1354ஆம் ஆண்டு பல்கலைக்கழக மாணவர்களுக்கும் மாணவர்கள் அல்லாத நகரமக்களுக்கும் அடிக்கடி மோதல்கள் ஏற்பட்டன. இந்த மோதலில் உயிர்ச்சேதம் உட்பட பல சேதாரம் ஏற்பட்டுள்ளது. மாணவர்கள் அங்கி அணிந்திருந்ததாலும். மற்றவர்கள் நகரத்தில் இருந்ததாலும் இந்தக் கலகத்தை “டவுண் அன்ட் கவுன் கலவரம்” என்று அழைக்கின்றனர்.

18ஆம் நூற்றாண்டில்

18ஆம் நூற்றாண்டு ஐரோப்பாவில் பல அடிப்படை மாற்றங்களை ஏற்படுத்திய காலம். இங்கிலாந்தில் நடைபெற்ற தொழிற்புரட்சி முதலாளித்துவத்தை வெடித்துக் கிளம்பச்செய்தது மட்டுமல்ல நிலை பெறவும் செய்தது. சிறிய கைவினைத்தொழில் வளர்ந்தது, வணிகம் பலமடங்கு பெருகியது, பட்டறைகள் பெரும்தொழிற்கூடங்களாக உருவெடுத்தன. கிராமங்களிலிருந்து நகரங்களை நோக்கி குடியேற்றங்கள் நடைபெற்றன. கிராம கூட்டுக்குடும்பங்கள் சிதையத் தொடங்கின. நகரங்கள் பெருகியது, குடிசைகளும் பெருகியது, 1750இல் ஐரோப்பாவின் மக்கள் தொகை 12.5 கோடியிலிருந்து 1800இல் 20 கோடியாக பெருகியது. 1700இல் சராசரி வாழ்நாள் 30முதல்40வரை இருந்தது 1800இல் 55 ஆக உயர்ந்தது.

தொழில் மயமும், நகர்மயமும் தீவிரமான சூழலில் மக்கள்தொகை அதிகரித்தது. இதனால் வேலையின்மை பெருகியது. அதேகாலத்தில் பல்கலைக் கழகங்களில் மாணவர்களின் எண்ணிக்கையும் உயர்ந்தது. ஜெர்மனி, இத்தாலி,இங்கிலாந்து ஐயர்லாந்து, பிரான்ஸ் என ஐரோப்பா முழுவதும் இந்த மாற்றங்கள் அரங்கேறிக் கொண்டிருந்தன. வேலையற்ற இளைஞர்கள் பலஇடங்களில் கலவரங்களில் ஈடுபட்டனர். தேவைகளை பூர்த்தி செய்யமுடியாத மாணவர்கள் நிர்வாகத்தை எதிர்த்த கலவரத்திலும், காவலர்களுடன் மோதவும் ஆரம்பித்தனர். ஆங்காங்கே சிறுசிறு குழுக்களாக உருவாகி பாடத்திட்டங்களில் மாற்றங்களைக் கோரினர் .மறுபுறத்தில் அரசியல் களத்தில் மிதவாதிகள், முற்போக்காளர்கள், புரட்சியாளர்கள் என எதிரும் புதிருமான மோதல்கள் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தன. லாக், மாண்டஸ்க்கியூ ,ரூசோ போன்ற அறிஞர்கள் பழமைவாதிகளையும், அதிகாரத்திலிருப்பவர்களையும் கடுமையாகச் சாடினர். இளைஞர்கள் அரசியலிலும், சமூகத்திலும் மாற்றத்தைத் தேடினர்.

அமைப்பாகவோ, ஒரேநேரத்திலோ இது நடைபெறாவிட்டாலும்.பல நேரங்களில் பலதிசைகளில் இப்போராட்டம் வெடித்தது. எழுத்தாளர்கள் தங்களது படைப்புகளில் இளைஞர்களைப்பற்றி படைக்கத் தொடங்கினர். 1774இல் கெதே எழுதிய “இளம் வெர்தரின் துன்பங்கள்”என்ற நாவலும், சில்லர் எழுதிய “கொள்ளைக்காரர்கள்”(1781) மற்றும் “வில்லியம் டெல்” என்ற நாவல்களும் இளைஞர்களின் தேவைகளையும், விருப்பங்களையும், அபிலாசைகள் பற்றி எழுச்சி கொள்ளும் வகையில் எழுதப்பட்டு வெளிவந்தன. எனவே,இளைஞர்கள் அரசியல் பிற்போக்கு வாதத்திற்கு எதிராகவும், பழமையான நம்பிக்கைகளுக்கு எதிராகவும் கிளர்ந்தெழுந்தது மட்டுமல்ல, கலைத்துறையிலும் இசைத்துறையிலும் மாற்றத்தைக்கோரி களத்தில் இறங்கினர். 1756 1791இல் வாழ்ந்த இளைஞன் மொசார்ட் இசையை அரண்மனைக்குள்ளிருந்தும், தேவாலயங்களிலிருந்தும் தெருவிற்கு கொண்டு வந்தான். மதச்சார்பற்ற இசையை பிரபலப்படுத்தினான். இளைஞர்களின் முதல் நட்சத்திர நாயகனாக வலம் வந்தான்.

1776இல் அமெரிக்காவில் நடைபெற்ற விடுதலைப் போராட்டமும், பிரான்ஸ் நாட்டில் 1791இல் பிரகடனப்படுத்தப்பட்ட மனித உரிமை பிரகடனமும், அரசியல் வானில் மின்னலையும் இடிமுழக்கத்தையும் ஏற்படுத்தியது. 1789இல் ஏற்பட்ட பிரெஞ்சுப் புரட்சியில் இடதுசாரி சிந்தனைக்கொண்ட ஜேக்கோபியன்கள் பிரிவில் கணிசமான அளவில் இளைஞர்கள் இருந்தனர். எனவே 18ஆம் நூற்றாண்டுகள் முழுவதும் ஐரோப்பா நெடுகிலும் இளைஞர்களும், மாணவர்களும் பொருளாரதம் மட்டுமல்ல அரசியல்,கல்வி மற்றும் கலை, இசை என பல்துறைகளிலும் மாற்றத்தைக்கோரி கொந்தளித்துக் கொண்டிருந்தனர். இந்தப் பின்னணியில் இந்தக் கோபக்கனல் 19ஆம் நூற்றாண்டில் புதிய வடிவில் கொழுந்துவிட்டு எரியத்தொடங்கியது,

19ஆம் நூற்றாண்டில் அமைப்புகளை நோக்கி...

இந்த நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் 1815இல் வாட்டர்லூ என்ற இடத்தில் நெப்போலியன் தோற்கடிக்கப்பட்டது ஐரோப்பாவில் புதிய திருப்பத்தை ஏற்படுத்தியது. யுத்தமுடிவில் ஏற்பட்ட வியன்னா ஒப்பந்தத்தால் ஐரோப்பா மீண்டும் கூறுபோடப்பட்டது. அன்றைய முதலாளித்துவத்தின் தேவையான தேசியவாதம் மேலோங்கியது. தனிமனித உரிமை, நாட்டிற்கு விசுவாசமாக இருத்தல்,பொது மொழி, பண்பாடு, பாரம்பரியம், தேசியஅரசு ஆகியவற்றிற்காகப் போராடும் சக்திகள் வீறுகொண்டு எழுந்தன. மறுபுறத்தில் தொழில்மயத் தீமைகள், அரசபரம்பரை ஊழல்கள், பட்டினிச்சாவுகள், வேலையின்மைகள் காரணமாக சைமன், பியூரியர், ஓவன் போன்றவர்களின் கற்பனாவாத சோஷலிச கருத்துக்கள் வேகமாகப் பரவின. இந்தச்சூழலில் இளைஞர் அமைப்புகள் இருவடிவங்களில் வெளிப்பட்டன. ஒன்று, உழைக்கும் வர்க்க இளைஞர்கள், மற்றொன்று உயர்நடுத்தரவர்க்க மாணவர்கள் ஆவார்கள்.

இருவேறு “இளம் ஜெர்மானி”.

1815இல் வியன்னா ஒப்பந்தத்தில் ஜெர்மனி கூறு போடப்பட்டதற்காக தாராளவாத இளைஞர்களும், இளம் ஹெகலியவாதிகளும் தங்களது முன்னோர்களையும் தலைமையேற்றவர்களையும் கடுமையாகச் சாடினர், இதேகாலத்தில் 1815இல் மாணவர் சங்கம்) என்ற அமைப்பை ஜெர்மனியின் ஜினா பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் தொடங்கினர். இதுதான் வரலாற்றில் முதல்மாணவர் அமைப்பாக இருக்கிறது. இந்த அமைப்பு வேகமான முறையில் எட்டுக்கும் மேற்பட்ட ஜெர்மானிய நகரங்களுக்கும் கல்லூரிகளுக்கும் பரவியது, இவ்வமைப்பினர் முற்போக்கான, ஜனநாயகத்திற்காகவும் அரசுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளிலும் தீவிரமாக ஈடுபட்டனர். “எங்களது சுதந்திரத்தை யாரும் எடுத்துக் கொள்ள உரிமையில்லை, அப்படிசெய்பவர் களுக்கு எதிராக நாங்கள் எடுக்கும் எந்தவொரு நடவடிக்கையும் நியாயமானதே” என்று பிரகடனப்படுத்தினர்.

அந்நாட்டு அரசு “பல்கலைக்கழகங்கள் ராஜதுரோக நடவடிக்கைகளின் ஊற்றுக்கண்” என்று அறிவித்து கண்காணிப்பை தீவிரப்படுத்தியது. வகுப்பறைக்குள் ஒற்றர்களை உட்காரத்தது, மாணவர்களின் விபரங்களை சேகரித்தது. ஆசிரியர்களிடம் பாடப்புத்தகத்தின் பெயர்பட்டியலை அளித்திட வேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்தியது.

 அடக்குமுறைகளும் அடக்குமுறைகளுக்கு எதிரானப் போராட்டமும் தீவிரமடைந்தது. அரசின் இந்த நடவடிக்கைகளுக்கு பதிலடிகொடுக்க மாணவர்கள் வார்ட் பர்க் என்ற இடத்தில் நடைபெறும் விழாவை தேர்ந்தெடுத்தனர், ஆண்டுதோறும் இவ்விடத்தில் நடைபெறும் இவ்விழா புதுமையை வரவேற்கும் விழாவாகும். 1817ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற விழாவிற்கு மாணவர் சங்கம் என்றபெயரில் பல்வேறு பிரதேசங்களிலிருந்து மாணவர்களும் இளைஞர்களும் கூடினர்.

அங்கு நெப்போலியனின் சட்டத்தையும், ஹேலரின் மீட்டமைப்பு என்ற நாவலையும், கோட்சுபுவின் ஜெர்மனி வரலாறு என்ற புத்தகத்தையும் தீயிட்டுக் கொளுத்தினர். இந்த வார்ட்பர்க் விழா பிரெஞ்சுநாட்டு ஜேக்கோபியன் அராஜகம் போன்றது என்று அரசு குற்றம் சாட்டி இளைஞர்களை வேட்டையாடியது. போராட்டத் தின் தொடர்ச்சியாக 1819இல் மான்ஹேம் என்ற இடத்தில் இலக்கிய வாரஇதழ் ஆசிரியரும் அரசு ஆதரவாளருமான கோட்சுபு என்பவரை காரல் சான்ட் என்ற மாணவன் படுகொலைசெய்தான். இதனால் அனைத்து முற்போக்கு இளைஞர் அமைப்புகளும், மாணவர்சங்கங்களும் உடனடியாக சட்டவிரோதமானது என அறிவிக்கப்பட்டு தடைசெய்யப்பட்டது. காரல் சான்ட் விசாரணை நடத்தப்பட்டு 1820ஆம் ஆண்டு அவனது தலை துண்டிக்கப்பட்டது,அமைப்பு ரீதியில் எழுந்த போராட்டத்தின் முதல் பலியாக காரல் சான்ட் வீழ்ந்தான்.

காரல் சான்ட் அவன் கோட்சுபுவை கொலை செய்ததைப் பற்றிக் கூறும்போது “எனது விருப்பத்தையும், புனிதத்தையும், உறுதியையும் அவன் நசுக்கினான்” என்று நியாயப்படுத்தினான். உலகம் சுத்தமான. சுதந்திரமான, தூய்மையான மாணவர்கள் ஒருபக்கமும்,ஊழல் நிறைந்த அரசு மறுபுறம் என இரண்டாக பிரிந்திருப்பதாக நினைத்தான். நான் சாவதாக இருந்தால் மெச்சத்தகுந்த உயரிய காரணத்திற்காக மட்டுமே சாவேன் என்றான். 1818இல் “விரைவான வெற்றி, இளமையில் மரணம்” என்று தனது விருப்பத்தை எழுதினான்,

காரல் சான்ட் தலைதுண்டாடப்பட்டதும், இவ்வியக்கத்திற்கு தலைமையேற்க ஜெர்மானியின் மற்றொரு நகரமான ஜிசன் நகரிலிருந்து காரல் ஃபாலன் என்ற இளைஞன் முன்வந்தான், இவன் இளைஞர்களை கவர்ந்திழுக்கும் தலைவனாகத் திகழ்ந்தான், எந்த வழியிலாவது நாம் நினைத்ததை முடிக்க வேண்டும் என்றால் நாம் “நிபந்தனையற்ற” குழுக்களாக மாற வேண்டும் என்றான், வாழ்வதும் சாவதும் பொதுநலத்திற்காக மட்டுமே என்று இளைஞர்களை அறைகூவி அழைத்தான், இவனது செயல்கண்டும். இளைஞர்களின் எழுச்சி கண்டும் இவனை 1821இல் அமெரிக்காவிற்கு நாடுகடத்திவிட்டனர். அன்றைய ஜெர்மானியில் மாணவர் சங்கம் மட்டுமல்ல அர்மீனிய மாணவர் அமைப்பும் இளம்தலை முறையினரிடம் செல்வாக்கு செலுத்தின.முன்னது முற்போக்கானதாகவும், பின்னது பழமைவாத கிறிஸ்துவ அமைப்பாகவும் செயல்பட்டது, இந்த அமைப்புகள் 1848 வரை செயல்பட்டன,

1830ஆம் ஆண்டுகளில் இளம் ஜெர்மானியர்கள் என்ற பெயரில் இளைஞர்கள் செயல்பட்டனர், இவர்கள் இலக்கிய படைப்புகளில் அதிகம் கவனம் செலுத்தினர். முடியாட்சியை எதிர்த்து எழுதினர். பத்திரிக்கை சுதந்திரம், மற்றும் வழிபாட்டு சுதந்திரத்தையும் வலியுறுத்திப் போராடினர். இதே காலத்தில் பெர்லின் பல்கலைக்கழகத்தில் இளம் ஹெகலியவாதிகள் உருவாகி வந்தனர், 1770 முதல் 1831. வரை வாழ்ந்த பிரடெரிக் ஹெகல் இங்கு விரிவுரையாளராக இருந்தார்.இவர் கருத்து முதல்வாத இயக்கவியலை விரிவாக்கம் செய்தார். இது இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதம் தோன்று வதற்கு அடிப்படையாக அமைந்தது, இவரைப் பின்பற்றியவர்கள் இளம் ஹெகலியவாதிகள் என்று அழைக்கப்பட்டனர். 22 வயதுள்ள காரல் மார்க்° உட்பட பலர் இவரைப் பின்பற்றினர் நாளடைவில் இதில் ஒருபகுதியினர் ஜெர்மனியில் முதலாளித்துவ சீர்திருத்த அவசியத்தை நிரூபிக்க மதத்துடன் இணைக்கவும் இயக்கவியலை பயன்படுத்தினர்.

மார்க்சும் எங்கல்சும் இதற்கு எதிராகப் போராடி இயக்கவியல் பொருள் முதல்வாதத்தை நிறுவினர். மார்க்ஸ் 26வது வயதில் “புனிதக் குடும்பம்” என்ற நூலையும், 27 வது வயதில் “ஜெர்மன்சித்தாந்தம் ” என்ற நூலையும் படைத்து தனது கருத்தை நிறுவினார்.38.க்கும் மேற்பட்ட பிரதேசங்களாக பிளவுபட்டு பலநாடுகளுடனும், சில தனியாகவும் இருந்த ஜெர்மனியில் இளைஞர்கள் ஒன்றுபட்ட நாட்டிற்காகவும், முதலாளித்துவ ஜனநாயகத்திற்காகவும் கலகம் செய்திருக்கிறார்கள், எழுச்சிபெற்றிருக்கிறார்கள், இயக்கங்களாக பரிணமித்திருக்கிறார்கள். இதேபோன்று இந்த இளம் ஜுவாலைகளின் எழுச்சிகள் ஐரோப்பா முழுவதும் ஏன் தென் அமெரிக்காவிலும்,ஆசியாவிலும் பற்றி எரிய ஆரம்பித்தது, அன்று இளம் ஐரோப்பா முழுவதும் அறியப்பட்ட இளைஞனாக இத்தாலி யின் மாசினி இருந்தான், அவனது கவிதையும், கோபக்கனல் நிறைந்த பேச்சாற்றலும் ஆயிரக் கணக்கான இளைஞர்களை ஆயுதங்களுடன் போர்க்களத்தில் இறக்கியது.

இளைஞர் எழுச்சிகளும் இயக்கங்களும்-1