மாவீரர்கள் இரணியன், சிவராமன், ஆறுமுகம் தியாகிகள் தினம்

கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தின் தியாகிகளான சிவராமன், இரணியன், ஆறுமுகம் ஆகியோரின் 50ம் ஆண்டு நினைவுதினம் இன்று (5.5.2011). செங்கொடி இயக்கத்தின் மகத்தான தியாகிகளான இவர்களது நினைவு தினம் வியாழனன்று பட்டுக்கோட்டையில் எழுச்சியுடன் நடைபெறவுள்ளது.

ஒன்றுபட்ட கம்யூனிஸ்ட் கட்சி சுதந்திர இந்தியாவில் காங்கிரஸ் ஆட்சியாளர்களால் 1948முதல் 51 வரை தடை செய்யப்பட்டது. கட்சி மற்றும் விவசாய சங்க முன்னணி ஊழியர்கள் ஆட்சியாளர்களால் வேட்டையா டப்பட்டனர். அவர்களது குடும்பங்களும் அழிக்கப்பட்டன. நிலப்பிரபுக்கள், ஜமீன்தார் கள், மடாதிபதிகளை பாதுகாக்க காங்கிரஸ் அரசு அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் எடுத்தது.

இந்த அடக்குமுறை காலத்தில் ஏராள மான இளைஞர்கள் கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத் தில் இணைந்து தீரமுடன் போராடினர். சாம்பானோடை சிவராமன், இரணியன் ஆகி யோர் மலேயாவிலிருந்து நாடு கடத்தப்பட்டு இந்தியாவுக்கு வந்தவர்கள். இரணியன், ஆம்பலாப் பட்டு ஆறுமுகம் ஆகியோரும் நிலவுடைமை மற்றும் ஜாதிய ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிரான போராட்டத்தில் தீரமுடன் பங்கேற் றவர்கள்.

50 ஆயிரம் ஏக்கர் நிலத்திற்கும் அதிகமாக வைத்திருந்த நெடும்பலம் சாமியப்ப முத லியாருக்கு எதிரான மக்கள் போராட்டத்திற்கு தலைமையேற்ற சிவராமன், தலைமறைவாக இருந்து விவசாயிகளை அணிதிரட்டினார். பட்டுக்கோட்டை வட்டம் நாட்டுச்சாலை கிராமத்தில் 1950ம் ஆண்டு மே 3ம் தேதி சிவராமன் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டார்.

மலேயாவிலிருந்து நாடு கடத்தப்பட்டு தனது சொந்த ஊரான வாட்டாகுடியில் தங் கியிருந்த இரணியன் அந்த ஊரில் கம்யூ னிஸ்ட் கட்சியை துவக்கினார். அப்பகுதி யில் ஆதிக்கம் செலுத்திய மதுக்கூர், பாப்பா நாடு, அத்திவெட்டி ஜமீன்களின் கொடுமைகளை எதிர்த்து மக்களை அணிதிரட்டியவர் இரணியன். நாடிமுத்துப்பிள்ளைக்கு சொந்தமான பட்டுக்கோட்டை எஸ்டேட்டில் பணி யாற்றிய விவசாயத் தொழிலாளர்கள் கடுமையாகச் சுரண்டப்பட்டனர். அவர்களையும் இரணியன் அணிதிரட்டினார். தோழர் கே.பி. நடராஜன் போன்ற தலைவர்களின் வழி காட்டுதலுடன் செயல்பட்ட இரணியன், செம்பாலூர் பண்ணைக்கெதிரான போராட்டத்தை ஆம்பலாப்பட்டு, கரம்பயம், எட்டுப் புலிக்காடு ஆகிய கிராமங்களில் உள்ள கம்யூனிஸ்ட்டுகளையும் இணைத்து தலைமையேற்று நடத்தினார். இரணியன் அந்தப் பகுதி நிலவுடைமையாளர்களுக்கும் காவல்துறையினருக்கும் சிம்மசொப்பனமாக விளங்கினார். போலீசாரால் தேடப்பட்டு வந்த இரணியன் ஒரத்தநாடு வட்டம் வடசேரியில் கயவன் ஒருவனால் காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டு சுட்டுக்கொல்லப்பட்டார்.

1943ல் ஆம்பலாப்பட்டில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி துவக்கப்பட்டது. புண்ணியம் கதிரே சன் தலைமையில் செயல்பட்டு வந்த கம்யூ னிஸ்ட் கட்சியில் இளைஞரான ஆறுமுகம் தன்னையும் இணைத்துக்கொண்டு செயல் பட்டார். ஆம்பலாப்பட்டு மதுக்கூர் ஜமீனுக்கு உட்பட்ட கிராமமாகும். ஆம்பலாப்பட்டு முதல் வெண்குழி வரையிலான மதுக்கூர் ஜமீன்தாருக்கு சொந்தமான 12 கிராமங்களில் நிலவிய நிலவுடைமைக் கொடுமைகளை எதிர்த்து ஆறுமுகம் போராடினார். விவசாயி களை மிரட்ட பயன்படுத்தப்பட்ட ஜமீனின் பிரம்சேரி நோட்டுகளை தீவைத்துக் கொளுத் தும் போராட்டத்தில் முன்னணியாக இருந்த வர் ஆறுமுகம்.

வடசேரி கிராம சவுக்குத் தோப்பில் இரணியனும், ஆறுமுகமும் சந்தித்து விவா தித்த போது துரோகியால் காட்டிக் கொடுக் கப்பட்டு ஆறுமுகமும், இரணியனும் போலீ சாரால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர்.

படுகொலை செய்யப்பட்ட சிவராமன், இரணியன், ஆறுமுகம் ஆகியோரின் உடல் களை அவர்களது உறவினர்களிடம் ஒப்ப டைக்க மறுத்து 1950ம் ஆண்டு மே 5ம் தேதி பட்டுக்கோட்டை ரயில்வே கேட் அருகிலுள்ள மைதானத்தில் ஒரே இடத்தில் அடக்கம் செய்தனர். அந்த தியாகிகள் விதைக்கப் பட்டு 50 ஆண்டுகள் உருண்டோடிவிட்டன. ஆனால்அவர்களது தியாகம் இன்றும் ஜொலிக்கிறது. செங்கொடி இயக்கத்தின் மகத்தான தியாகிகளுக்கு வீர வணக்கம் செலுத்துவோம்.

- ஆர்.சி.பழனிவேலு

மாநிலக்குழு உறுப்பினர், சிபிஐ(எம்)

குமுதம் ரிப்போர்ட்டரின் குரோதம்

ஊடகவாதிகள் சிலருக்கு ஒரு வகை மனநோய் அவ்வப்போது ஏற்படுவதுண்டு. அதைத் தணித்துக் கொள்வதற்காக அவ்வப் போது அவர்கள் நாடுகிற ஒரு போதைதான், மார்க்சிஸ்ட்டுகள் மீது புதிய புதிய அவதூறு களைக் கட்டவிழ்த்துவிடுவது.

இப்போது இந்த நோய்க்கு ஆட்பட்டிருப்பவர் ‘குமுதம் ரிப்போர்ட்டர்’ பத்திரிகையின் செய்தியாளர் ப்ரியா தம்பி. வேறு சில பிரச்சனைகளில் தனது கருத்தோடு மார்க்சிஸ்ட் கட்சி யின் நிலைப்பாடு ஒத்துவரவில்லை என்ப தால், அந்த இயக்கத்தின் மீது சகதி வீசுவது என்ன ஊடக நெறியோ?

மேற்குவங்கத்தில் 32 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்ததாக கூறி, “17 ஆயிரம் பேர் கொல் லப்பட்ட பரிதாபம்” என்ற குறிப்புடன் “மார்க் சிஸ்டுகள் நடத்திய இனப்படுகொலை” என்ற கட்டுரையை எழுதியிருக்கிறார். இந்திய விடுதலைக்கு முன்பு, ஒன்றுபட்டிருந்த வங்கத் தில் நாமசூத்திரர்கள் என்ற தலித் மக்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். வங்கப் பிரிவினைக்குப்பின் அவர்கள் கிழக்கு பாகிஸ்தானின் (இன்றைய பங்களாதேஷ்) குடிமக்களாகினர். எண்ணற்ற படுகொலைகளும், கொடுமைகளும் அரங்கேற்றப் பட்ட இந்தியா-பாகிஸ்தான் பிரிவினையின் போது இருநாடுகளிலும் மதச் சிறுபான்மை மக்கள் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகி இருநாடு களுக்கு அகதிகளாக குடிபெயர்ந்தனர். கிழக்கு பாகிஸ்தானிலிருந்து வந்த இந்து மக்களோடு இந்த தலித்துகளும் சேர்ந்து வந்தனர்.

பெரும்பகுதியினர் பாதுகாப்பு பகுதியாகிய சுந்தரவனத்தில் தங்கினார்கள். மேற்குவங் கத்தில் ஜோதிபாசு தலைமையில் ஆட்சிப் பொறுப்பேற்றிருந்த இடது முன்னணி அரசு, அவர்களிடம் வனப்பகுதியிலிருந்து வெளி யேறுமாறு கேட்டுக்கொண்டது. கொஞ்சமும் வன்முறை பயன்படுத்தப்படாமல் கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டதை அடுத்து காலப்போக்கில் கணிசமானோர் பங்களாதேஷ் நாட்டிற்கே திரும்பிச் சென்றனர். பலர், அப்போது மத்திய அரசின் திட்டத்தில் மத்தியப்பிரதேசம் உள் ளிட்ட பகுதிகளில் ஏற்படுத்தப்பட்ட அகதி முகாம்களுக்குச் சென்றனர். மற்றவர்கள் மேற்குவங்கத்திலேயே தங்கி விட்டார்கள்.

‘குமுதம் ரிப்போர்ட்டர்’ கட்டுரை, இந்த நிகழ்வை அப்படியே உருமாற்றி, சாதி இந்துக் களின் வெறுப்புக்கு உள்ளான நாமசூத்திரர் களை ஜோதிபாசு அரசின் காவல்துறையும், மார்க்சிஸ்ட்டுகளும் சேர்ந்து படுகொலை செய்ததாகவும், எஞ்சியோரை விரட்டியடித் தாகவும் சித்தரிக்கிறது. தனிப்பட்ட வன்மமும், கற்பனைத்திறனும் கலந்த கட்டுரையாக் கத்திற்கு நல்ல எடுத்துக்காட்டு.

நடந்தது என்னவென்றால், ஜோதிபாசு அரசு நாட்டிற்கே முன்னுதாரணமாகத் தொடங் கிய நிலச்சீர்திருத்தத்தின் கீழ் இந்த தலித்து கள்அகதி மக்களுக்கும் நிலம் வழங்கப்பட்டது. அவர்களிடம் வாக்களித்திருந்தபடி குடி யுரிமை உள்ளிட்ட அங்கீகாரங்களை வழங்கு கிற தொடக்கமாக அது அமைந்தது.

“மேற்கு வங்கத்தில் எப்போதுமே - குறிப்பாக மார்க்சிஸ்டுகளாலும், இதர இடது சாரிகளாலும் - சாதிப் பாகுப்பாட்டின் அடிப் படையில் பிரச்சனைகளை கையாளப் பட்டதில்லை,” என்று அந்தத் தோழர்கள் பெருமையோடு குறிப்பிடுகிறார்கள்.

கட்டுரையில் சொல்லப்பட்டிருப்பது போல் உண்மையிலேயே அப்படியொரு படு கொலை நடந்திருக்கும் என்றால், அது எவ்வ ளவு பெரிய பிரச்சனையாக கிளப்பிவிடப்பட் டிருக்கும்! இடது முன்னணி அரசுக்கு எதிராக ஈறு கிடைத்தால் கூட அதைப் பேனாக்கிப் பெருமாளாக்கத் துடிக்கிற பெரும் வர்த்தக ஊடகங்கள் இவ்வளவு பெரிய சம்பவத்தை விட்டு வைத்திருப்பார்களா?

சாதிய மோதல்களால் மற்ற பல மாநிலங் கள் திணறிக்கொண்டிருக்கும் போது மேற்கு வங்கம் அதற்கு அப்பாற்பட்டதாக, அனைத்து மக்களின் ஒற்றுமைப் பூங்காவாக திகழ்ந்து வந்திருக்கிறது என்பதையும் நாடறியும். அந்த இணக்கச்சூழலை சீர்குலைக்க மம்தா - மாவோயிஸ்ட் கூட்டணி தன்னால் முடிந் ததை எல்லாம் செய்து பார்த்து வருகிறது.

சில தனிப்பட்ட “அரசியல் சாரா” (?) அமைப் புகளும், அவர்களுக்கு சாதகமான சில பத் திரிகைகளும் அவ்வப்போது இப்படி ஒரு பிரச்சனை நடந்ததாக தூசு கிளப்ப முயன்ற துண்டு. அப்போதெல்லாம், இடது முன்னணி அரசும், மார்க்சிஸ்ட் கட்சியும் முறையாக பதிலளித்து வந்துள்ளன. இணையத்தளத்திலும் அந்த பதில்கள் கிடைக்கின்றன. நேர்மையான எழுத்தின் மீது மரியாதை உள்ளவர்கள் என்றால் குமுதம் ரிப்போர்ட்டரும் அதன் ரிப்போர்ட்டரும் இந்த பதில்களையும் எடுத் துப் போட்டிருப்பார்கள். ஏற்கெனவே வேறொரு தமிழ்ப் பத்திரிகையில் வெளிவந்த நீண்ட கட்டுக்கதையின் சுருக்கத்தை வெளியிட் டிருக்க மாட்டார்கள்.

அந்த வேறொரு பத்திரிகைக்கு மார்க் சிஸ்ட்டுகள் மீது என்ன கோபம்? அண்மைக் காலமாக மார்க்சிஸ்ட் கட்சியும், அதன் வழி காட்டலில் இயங்கும் தமிழ்நாடு தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணியும் தலித் மக்களின் உற்ற தோழர்களாக, அவர்களது பிரச்சனைகளில் தலையிட்டு, அவர்களையும் திரட்டிப் போராடி வெற்றிகளை சாதித்து வருகின்றன. தீண்டாமைக்கு எதிராக மக்களின் மனசாட்சியைத் தட்டி எழுப்புவதில் உத்தப்புரம் சுவர் இடிப்பு, அதன்பிறகும் அங்கு தொடரும் போராட்டம் ஆகியவை சிறந்த முன்னுதாரணங்களாகத் திகழ் கின்றன. இது, தலித் மக்களுக்கு தாங்கள்தான் ‘காவலர்கள்’ என்று இவர்கள் காட்டிக்கொள் ளும் நோக்கத்திற்கு முட்டுக்கட்டையாக இருக்கிறது. இந்த அரசியல் காழ்ப்புணர்ச்சி யுடன்தான் இப்படியொரு அவதூறு.

ஒட்டுமொத்தத்தில் இன்றைய உலக மயச்சூழலில் உள்நாட்டு - வெளிநாட்டு கார்ப் பரேட்டுகள், தங்களுக்கு சவாலாக இருக்கிற மார்க்சிஸ்ட்டுகளை எப்படியாவது தனிமைப் படுத்த விரும்புகிறார்கள். மம்தா பானர்ஜி தொடர்பாக அமெரிக்க தூதரகம் அனுப்பிய பரிந்துரை குறித்து வெளியாகியுள்ள விக்கிலீக்ஸ் ஆவணங்கள் இதற்கு ஒரு சாட்சி. குமுதம் ரிப்போர்ட்டர் கதையும் அப்படியொரு மார்க்சிஸ்ட் அவதூறு சேவையைத்தான் செய்கிறது. “படுகொலைக்குக் காரணமானவர்கள் வர லாற்றின் கறைபடிந்த பக்கங்களில்தான் இடம்பெறப் போகிறார்கள்” என்று அந்தக் கட் டுரை முடிகிறது. நடக்காத ஒரு படுகொலை பற்றிக் கற்பனையாக எழுதி ஒரு வரலாற்று இயக் கத்தின் மீது கறை படியச் செய்யப் போகிறவர் களுக்குத்தான் அந்தப் பக்கங்கள் காத்திருக் கின்றன.

-அ.குமரேசன்

தீண்டாமை ஒழிப்பில் பி.ராமமூர்த்தி

ஒரு வைதீகமான தமிழ் பிராமணக் குடும்பத்தில் பிறந்தார் பி.ராமமூர்த்தி. 1936ல் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் சேர்ந்தா லும் அதற்கு ஓரிரு ஆண்டுகளுக்கு முன் னமே கம்யூனிஸ்டாக மாறியிருந்தார். அப் படி உருமாறிக் கொண்டிருந்த காலத்தில் தான் காங்கிரசில் ஹரிஜன இயக்கம் நடந்து வந்தது. பிறப்பால் பிராமணரான இவர் அதில் தீவிரமாகப் பங்கேற்றார். சென்னை திருவல்லிக்கேணி பார்த்த சாரதி கோவில் தர்மகர்த்தா தேர்தலில் அந்தப்பகுதியில் வசித்த செருப்புத் தைக்கும் தொழிலாளர்களை வாக்களிக்க வைப்பதில் பி.ராமமூர்த்தி வெற்றி பெற்றது அன்று பரபரப்பான சம்பவமாகும்.

இந்து அறநிலையச் சட்டத்தின்படி தர்மகர்த்தா பதவிக்கு தேர்தல் நடத்தப் பட்டது. அதன்படி தென்கலை வைஷ்ண வர், 18 வயதிற்கு உட்பட்டவர், வருடத் திற்கு 4 அணா சந்தா செலுத்துபவர், கோவிலைச் சுற்றி குறிப்பிட்ட தூரம் வரை யிலான பகுதியில் வசிப்பவர் தேர்தலில் வாக்களிக்கலாம். இதைப்படித்த பி.ராம மூர்த்தி திருவல்லிக்கேணி பகுதியைச் சேர்ந்த செருப்புத் தைக்கும் தொழிலா ளர்களை - அந்தத் தாழ்த்தப்பட்ட மக் களை- வாக்களிக்கும்படிச் செய்ய முடிவு செய்தார். அவர்களில் 200 பேருக்கு தோளில் சங்கு சக்கர சூடுபோட்டு, அவர் கள் சார்பாகச் சந்தா செலுத்தி அவர் களை வாக்காளர்களாகப் பதியும்படி செய்தார். இதைக்கண்டு அதிர்ந்துபோன வைதீக வைணவர்கள் நகர சிவில் நீதி மன்றம் போனார்கள். அங்கே தீர்ப்பு தாழ்த் தப்பட்ட மக்களுக்கு ஆதரவாகக் கிடைத் தது. வைதீகர்கள் உயர்நீதிமன்றத்துக்குப் போனார்கள். அங்கேயும் அந்தத்தீர்ப்பு ஊர்ஜிதப்படுத்தப்பட்டது. இந்தியாவி லேயே இப்படியொரு வழக்கு நடந்து, இப் படியொரு சாதகமான தீர்ப்பு கிடைத்தது இதுவே முதல்முறையாகும். இது இயல் பாக ஒரு கேள்வியை எழுப்பியது. கோவில் தேர்தலில் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் வாக் களிக்கலாம் என்றால் அவர்கள் ஏன் கோவிலுக்குள் வரக்கூடாது என்பது அந்தக்கேள்வி.

இந்த வழக்கு மற்றும் தீர்ப்பின் முக் கியத்துவத்தை உணர்ந்த காந்திஜி தனது ‘ஹரிஜன்’ பத்திரிகையில் இதை வர வேற்று உற்சாகமாக எழுதினார். 1935 ஜன வரியில் வெளிவந்த அந்தத் தலை யங்கத்தில் தீர்ப்பின் சில முக்கிய பகுதி கள் கொடுக்கப்பட்டிருந்தன. அதில் நீதி பதி எழுப்பிய இந்தக் கேள்வி அதி நியாய மானது- “செருப்புத் தைப்பவர் கோவி லின் உட்புறத்தில் நுழைவதில்லை, அவர் கோவிலுக்கு வெளியே இருந்து வழிபடுகிறார். அவருடைய பணம் கோவி லின் பணப்பெட்டிக்குச் செல்கிறது. தர்மகர்த்தாவை தேர்ந்தெடுக்கும் உரி மையை அவர் பெற்றிருக்கிறார். ஒரு மனி தன் தன்னுடைய உரிமையை ஒரு சில வருடங்களுக்குப் பயன்படுத்தவில்லை என்ற சாதாரண காரணம் மட்டும் நிரந் தரமாக அவர் ஒருபோதும் தன்னுடைய உரிமையைப் பயன்படுத்தக்கூடாது என்று கூறுவதற்குக் காரணமாகுமா?” தாழ்த்தப்பட்டோரின் பணம் மட்டும் வேண்டும், ஆனால் அவர் பாதம் கோவி லுக்குள் படக்கூடாது எனும் பிராமணிய வாதிகளின் வாதம் இப்படியாக நீதிமன்ற வளாகத்தில் அடித்து நொறுக்கப்பட்டது.

இதே காலத்தில் “கள்ளிறக்கும் தொழிலாளர் சங்கம்” எனப்பட்டதை உருவாக்கி அதற்குத் தலைவரானார் பி.ராமமூர்த்தி. இது இரண்டு விதங்களில் முக்கியமானது, ஒன்று, இந்தக் கள்ளி றக்குவோர்கள் சாணார்கள் எனப்பட்டு கிட்டத்தட்ட தாழ்த்தப்பட்டோர் போல் நடத்தப்பட்டதை அறிவோம். இரண்டு, அப்போது காங்கிரசானது கள் எதிர்ப்பு போராட்டம் நடத்திக் கொண்டிருந்தது. அதற்காக தென்னை - பனை மரங்களை வெட்ட வேண்டும் என்றெல்லாம் காங்கிர சார் பேசி வந்தார்கள். இந்தச்சூழலில் அந்த அடித்தட்டு மக்களுக்காகச் சங்கம் அமைத்தார் கம்யூனிஸ்ட் ராமமூர்த்தி. அதாவது வைதீகத்திற்கு எதிராகவும், காங்கிரசுக்கு எதிராகவும் இதுவிஷயத் தில் ஒருங்கே செயல்பட்டார். கூடுதல் கூலி கேட்டு இந்தத் தொழிலாளர்கள் தீவிரமான வேலைநிறுத்தப் போராட்டம் செய்தார்கள்.

கள்ளிறக்கும் தொழிலாளர்களின் போராட்டத்திற்கு ஆதரவு கேட்டு அவர் களைக் காங்கிரஸ் தலைவர் ராஜாஜியி டம் அழைத்து வந்தார் பி.ராமமூர்த்தி. அந்த காந்தியவாதிக்கோ இது மிகவும் அருவருப்பான விஷயமாக இருந்தது. “இன்று கள்ளிறக்கும் தொழிலாளர்களின் ஸ்டிரைக் நடக்கும், நாளை விபச்சாரி களின் ஸ்டிரைக் நடக்கும்” என்று ஆத்தி ரத்தோடு கூறினார் ராஜாஜி. இதற்கு இப்படி பதிலடி கொடுத்தார் ராமமூர்த்தி- “நீங்கள் ஒரு கிரிமினல் வக்கீல், இப்படித் தான் குதர்க்கமாகப் பேசுவீர்கள். கள் குடிப்பது தப்பு என்றால் மக்களிடம் பிரச் சாரம் நடத்துங்கள், அதற்காக அந்தத் தொழிலாளர்களைப் பற்றிக் கேவலமாகப் பேசாதீர்கள்”. உணர்வுப்பூர்வமான தொழிற்சங்க இயக்கமானது எப்படி இது வரை அருவருப்பாகக் கருதப்பட்ட அடித் தட்டு மக்களையும் கைதூக்கிவிடும், அவர்களது நியாயமான குரலை எதிரொ லிக்கும், பிராமணியத்தை அதிர வைக் கும் என்பதற்கு இது இன்னுமொரு உதார ணம்.

-அருணன்

காலந்தோறும் பிராமணியம் - பாகம் 5 நூலிலிருந்து

டிசம்பர் 15: பி.ராமமூர்த்தி நினைவுநாள்

காங்கியனூரில் நடந்தது என்ன? துணை முதல்வருக்கு மறுப்பு

கே.பாலகிருஷ்ணன்

விழுப்புரம் மாவட்டம் காங்கியனூர் கிராமத்தில் நடைபெற்ற கோவில் நுழை வுப்போராட்டம் குறித்து தமிழ்நாடு சட்டப் பேரவையில் தமிழக துணை முதல மைச்சர் மு.க.ஸ்டாலின் தெரிவித்துள்ள கருத்துக்கள் உண்மைக்கு புறம்பானது. காவல்துறையின் தவறுகளை மூடி மறைப்பதாகும்.

இக்கிராமத்தில் உள்ள கோவில் திருவிழாக்களில் நீண்டகாலமாக தலித் மக்கள் அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. 2009ம் ஆண்டு நடைபெற்ற திருவிழாவி லும் பொங்கல் படைக்கச் சென்ற தலித் துகள் அடித்து விரட்டப்பட்டார்கள். தாக் கியவர்கள் மீது நடவடிக்கை மேற்கொள்ள வேண்டுமென அமைதியான முறையில் சாலை மறியலில் ஈடுபட்ட தலித் மக்கள் மற்றும் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி, தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணியினர் மீது வழக்குப்பதிவு செய்து, கைது செய்யப் பட்டார்கள்.

மாவட்ட நிர்வாகத்தின் தவறான போக்குகளை கண்டித்தும் தாமதமில் லாமல் தலித் மக்களை கோவிலுக்குள் அனுமதிக்க வேண்டுமெனவும், மாவட்ட நிர்வாகத்தை மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் சார்பில் பலமுறை நேரில் சந் தித்து வற்புறுத்தியதோடு, ஆர்ப்பாட்டங் களும் நடத்தப்பட்டன.

மாவட்ட நிர்வாகம் எந்தவிதமான நடவடிக்கையும் எடுக்காத சூழ்நிலை யில்தான் தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்ன ணியும், மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி யும் மாநில அளவில் நடத்தத் திட்டமிட்ட தீண் டாமை ஒழிப்பு நேரடி நடவடிக்கை யின் ஒரு பகுதியாக, காங்கியனூரில் கோவில் நுழைவுப்போராட்டம் அறிவிக் கப்பட்டது. போராட்டம் அறிவிக்கப்பட்டு ஒரு மாத காலம் ஆகியும் மாவட்ட நிர்வாகம் இப்பிரச்சனையில் சுமூக தீர்வுகாண எந்த முயற்சியும் மேற்கொள்ள வில்லை.

மாறாக செப்டம்பர் 30, அதாவது போராட்டத் தினத்தன்று ஏராளமான ஆயு தப்படையினரும் அதிரடிப்படையினரும் கிராமத்தில் குவிக்கப்பட்டிருந்தனர். போதாக்குறைக்கு மாவட்ட காவல்துறை கண்காணிப்பாளரும் பிரசன்னமாயிருந் தார். போராட்டத்துக்கு தலைமை தாங்கிய மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் மாநிலச் செயற் குழு உறுப்பினர் கே.பாலகிருஷ்ணன் , ஜி.லதா எம்.எல்.ஏ., மாவட்டச் செயலா ளர் ஜி.ஆனந்தன் மற்றும் ஏராளமான ஆண்களையும் பெண்களையும் கிராமத் திற்கு இரண்டு கி.மீ. தூரத்துக்கு வெளி யிலேயே காவல்துறை தடுத்து நிறுத் தியது.

காவல்துறையிடம் சுமார் 2 மணி நேரம், கோவிலுக்குள் அந்த கிராம தலித் துக்களை அனுமதிக்க வேண்டும், மாவட்ட காவல்துறை கண்காணிப்பாளர், அவர்களை தலைமை தாங்கி அழைத்துச் செல்ல வேண்டும் என்பன உள்ளிட்ட பல ஆலோசனைகளை போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட தலைவர்கள் வற்புறுத்தினர். ஆனால், முன்மொழியப்பட்ட ஆலோச னைகள் அனைத்தையும் நிராகரித்த தோடு, “நீங்கள் கலைந்து செல்லாவிட் டால் தடியடி நடத்த வேண் டிய நிலைமை ஏற்படும்” என தொடர்ந்து மிரட்டும் பாணியிலேயே மாவட்ட காவல்துறை கண்காணிப்பாளர் கூறி வந்தார்.

மேலும், சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஜி. லதா, கோவிலுக்குள் செல்வதற்கு சட்ட மன்ற உறுப்பினருக்கே அனுமதி இல் லையா என கேட்டபோது, அவரை கீழே தள்ளி கொடூரமாகத் தாக்கியதுடன் மற்றவர்கள் மீதும் கண்மூடித்தனமாக தாக்குதல் தொடுக்கப்பட்டது. தடியடி யில் சட்டமன்ற உறுப்பினர் உட்பட 50க்கும் மேற்பட்டவர்கள் படு காய மடைந்தனர். குதிரை கீழே தள்ளியதும் இல்லாமல் குழியும் பறித்தது போல தாக்குதலில் படுகாயம் அடைந்தவர்கள் உட்பட 104 பேர் மீது வழக்கு பதிவுசெய்து, அனைவரும் கைது செய்யப்பட்டு சிறை யிலடைக்கப்பட்டனர்.

இந்த உண்மைகளையெல்லாம் மறைத்துவிட்டு, ஏதோ தள்ளுமுள்ளு ஏற்பட்டதாகவும் அதில் இரண்டு காவலர் கள் காயமடைந்ததுடன் மூன்று வாகனங் கள் சேதமடைந்ததாகவும் மு.க.ஸ்டா லின் கூறியுள்ளார். இதன்மூலம் அமைதி யாக கோவில் நுழைவுப் போராட் டத்தில் ஈடுபட்டவர்களை வன்முறை யாளர் களாக சித்தரிப்பது உண்மைக்கு புறம் பானது மட்டுமின்றி, திட்டமிட்டு மேற் கொள்ளப்படும் அவதூறு பிரச்சாரமும் ஆகும்.

ஒரு மாதத்துக்கு முன்பே போராட்டம் அறிவிக்கப்பட்டிருந்தபோதிலும், போராட்டம் நடத்துவது வரையில் மாவட்ட நிர்வாகம் மவுனமாக இருந்தது ஏன்? போராட்டத்தின்போது மாவட்ட காவல்துறை கண்காணிப்பாளர் தலை மையிலேயே தலித் மக்களை கோவி லுக்குள் அழைத்துச் செல்ல வேண்டு மென போராட்டத் தலைவர்கள் வற்புறுத் தியபோது, மாவட்ட காவல்துறை கண் காணிப்பாளர் மறுத்தது ஏன்? போராட் டத்தால் பிரச்சனை விஸ்வரூபம் எடுத்த பின்னர் அடுத்த ஒரு வார காலத்தில் மாவட்ட வருவாய்த்துறை அதிகாரி தலை மையில் தலித் மக்கள் அந்த கோவி லுக்குள் அழைத்துச் செல்லப்பட்டார்கள். மாவட்ட வருவாய்த்துறை அதிகாரியால் முடிந்த காரியம், காவல்துறை கண்கா ணிப்பாளரால் முடியாத காரியமா?

அனைத்துக்கும் மேலாக ஒரு பெண் சட்டமன்ற உறுப்பினர் தாக்கப்பட்டு, கருப்பை பாதிக்கப்பட்டு, மோசமான நிலையில் மருத்துவமனையில் அனும திக்கப்பட்டிருந்த நிலையிலும் காவல் துறையினர் மீது சிறு நடவடிக்கை கூட மேற்கொள்ளப்படவில்லை. குறைந்த பட்சம் முறையான விசாரணைக்கும் உத் தரவிடவில்லை. மாறாக இச்சம்பவத் துக்கு பொறுப்பான மாவட்ட காவல்துறை கண்காணிப்பாளர் அமல்ராஜ் ஐபிஎஸ், காவல்துறை உதவி இன்ஸ்பெக்டர் ஜென ரலாக பதவி உயர்வு அளிக்கப்பட் டுள்ளதே திமுக அரசின் காவல்துறை கொள்கைக்கு அத்தாட்சியாகும். இது தான் திமுக அரசின் சமூக நீதியா?

தீண்டாமைக்கு எதிராக போராடினால் சிறையா? என்.வரதராஜன் கேள்வி

காங்கியனூரில் ஆலய நுழைவு போராட்டத்தின் போது போலீசாரின் கொடூரமான தடியடி தாக்குத லுக்கு உள்ளாகி சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ள 103 பேரையும் உடனடியாக விடுதலை செய்யவேண்டும் என்று மார்க்சிஸ்ட் கம் யூனிஸ்ட் கட்சியின் மாநிலச் செயலாளர் என்.வரதராஜன் வேண்டுகோள் விடுத்துள் ளார்.

பி.சீனிவாசராவ் நினைவு நாளான செப்டம்பர் 30ம் தேதியன்று தமிழகத்தில் தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி சார்பில் தீண்டாமையை எதிர்த்து போராட்டம் நடைபெற்றது. விழுப்புரம் மாவட்டம் காங்கியனூரில் ஆலய நுழைவுப் போராட் டம் நடத்த முயன்ற மார்க் சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மாநிலச் செயற்குழு உறுப்பினர் கே.பாலகிருஷ்ணன், சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஜி.லதா, விழுப்புரம் மாவட்டச் செயலாளர் ஜி.ஆனந்தன் உள்ளிட் டோர் மீது போலீசார் கொடூரமான தடியடி தாக்கு தல் நடத்தினர். கே.பால கிருஷ்ணன் உட்பட 103 பேரை ரிமாண்ட் செய்து சிறையில் போலீசார் அடைத் துள்ளனர். அவர்கள் 7வது நாளாக சிறையில் உள்ளனர்.

கடலூர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ள அவர்களை கட்சியின் மாநிலச் செயலாளர் என்.வரதராஜன் நேரில் சந்தித்தார். பின்னர் செய்தியாளர்களிடம்பேசிய அவர் கூறியதாவது:-

தடியடி தாக்குதலுக்கு உள்ளாகி வேலூரில் சிகிச்சை பெற்றுவரும் லதா எம்எல்ஏவை சந்தித்தேன், போராட்டத்தின் போது ஒரு போலீஸ்காரர் அவரை கீழே தள்ளி பூட்ஸ் காலால் அவருடைய அடிவயிற்றில் மூன்றுமுறை உதைத்துள் ளார். இதனால் அவருக்கு கடுமையான ரத்தக்கசிவு ஏற்பட்டுள்ளது.

போலீசாரின் தாக்குத லின்போது பலர் படுகாய மடைந்துள்ளனர். அத்து டன் இல்லாமல் போலீசார் ரிமாண்ட் செய்து சிறையில் அடைத்துள்ளனர். தமிழகத் தின் பல்வேறு பகுதிகளில் தீண்டாமை கொடுமை தொடர்ந்து நீடிக்கிறது. அதை போக்க நடவடிக்கை கள் எடுக்க முன்வராத தமி ழக அரசு, எதிர்த்துப் போரா டுபவர்களை தடிகொண்டு தாக்கி சிறையில் அடைப் பது என்ன நியாயம் என்று அவர் கேள்வி எழுப்பினார். காங்கியனூர் போராட்டத் தின் போது கைது செய்யப் பட்ட 103 பேரையும் விடு தலை செய்ய வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்ட அவர், தடியடி தாக்குதல் குறித்து முழுமையான விசா ரணை நடத்த வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டார்.

தீண்டாமைக்கு எதிராக மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும், தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணியும் தொடர்ந்து போராடும். தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி சார்பில் இம்மாதம் 27ம்தேதி பிரம் மாண்டமான பேரணி நடைபெறவுள்ளது.

தமிழகத்தில் சட்டம்-ஒழுங்கு சீராக இல்லை. கொலை, கொள்ளைச் சம்ப வங்கள் அன்றாட செய்தி யாகிவிட்டது. சட்டம்-ஒழுங்கை நிலைநாட்ட மாநில அரசு முன்வர வேண் டும் என்று கூறிய அவர், முதல்வர் சட்டமன்றத்தில் பேசும்போது காவல்துறை கண்காணிப்பாளர் மாதா மாதம் மனுநீதிநாள் நடத்து வார். அப்போது அளிக்கப் படும் புகார்களுக்கு உடனடி யாக தீர்வு காணப்படும் என்றார். ஆனால் பொதுமக் கள் அளிக்கும் புகார்களுக்கு தீர்வு கிடைப்பதில்லை என்று என்.வரதராஜன் கூறினார்.

இலங்கையில் மோதல் முடிந்தபிறகும், அந்நாட்டு அரசின் அத்துமீறல் தொடர் கிறது. 2 லட்சத்து 80 ஆயிரம் பேர் எந்தவிதமான அடிப் படை வசதியுமற்ற முகாம் களில் அடைக்கப்பட்டுள்ளனர். இந்திய அரசு ராஜீயரீதியில் தலையிட்டு இலங்கை தமிழ் மக்களை அவரவர் இருப்பிடங்களில் குடிய மர்த்த வேண்டும் என்பன உள்ளிட்ட கோரிக்கை களை வலியுறுத்தி இம்மாதம் 9ம் தேதி திருச்சியில் மாபெ ரும் ஆர்ப்பாட்டம் நடை பெறவுள்ளது என்று அவர் கூறினார்.

சமூக இழிவு நீங்கிட சமர்புரிவோம்!

செப்டம்பர் 30ம் நாள் தோழர் சீனி வாசராவ் நினைவு தினம். அந்நாளை தீண்டாமை ஒழிப்பு - உழைக்கும் வர்க்க ஒற்றுமை நாளாகக் கடைப்பிடிக்க தமிழ் நாடு தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணியின் மாநிலக்குழு முடிவு செய்துள்ளது. தீண்டாமைக் கொடுமைகளுக்கும், வன் கொடுமைகளுக்கும் முடிவு கட்டுவதின் மூலமே உழைக்கும் வர்க்க ஒற்றுமையை உருவாக்க முடியும்; உறுதிப்படுத்த முடி யும். கிராமப்புற விவசாயத் தொழிலாளர் களிலும் அணிதிரட்டப்படாத உழைப் பாளிகளிலும் மிகக் கணிசமானவர்கள் தலித்துகளாகவும், பிற்படுத்தப்பட்ட, மிக வும் பிற்படுத்தப்பட்ட பிரிவைச் சார்ந்த வர்களாகவும் உள்ளனர். இவர்களிடையே உருவாகும் ஒற்றுமை இந்திய உழைக்கும் வர்க்க ஒற்றுமையில் பிரதான முன் தேவையாக உள்ளது.

சாதியமைப்பின் கொடூரமான வடி வமான தீண்டாமை மற்றும் வன்கொடு மைகளுக்கு முடிவு கட்டுவது ஒரு அவசரப் பணியாக நம்முன் உள்ளது. இந்திய நாட்டிலும் தமிழ்நாட்டிலும் மக்கள் தொகையில் கால் பகுதியி னர் (25 சதம்) தலித்துக்கள், பழங்குடியினர் என்பதை மறந்துவிடக்கூடாது. இவர்களுக்கு மனித உரிமைகள் மறுக் கப்படுவது இந்திய ஜனநாயகத்திற்கே பெரும் அவமானமாகும். நாட்டிற்கே தலைக்குனிவாகும்.

தலித் மக்கள் மீதான ஒடுக்குமுறை யில் இரண்டு அம்சங்கள் உள்ளன. ஒன்று, பொருளாதார ஒடுக்குமுறை. மற்றொன்று சமூக ஒடுக்குமுறை. இவை இரண்டும் பின்னிப்பிணைந்துள்ளன. மிக வறிய பொருளாதார நிலை காரணமாக (மிகக் கணிசமானவர்கள் நிலமோ இதர உடை மைகளோ இல்லாதவர்கள்) தங்களது சமூக உரிமைகளைப் பெற எழுச்சி பெற முடியாமலும் ஒன்றுபட முடியாமலும் தலித்துகள் தவிப்பதும், மறுபுறம் தீண்டத் தகாதவர்கள் என இவர்களுக்கு முத் திரை குத்தி பொருளாதார உரிமை மற்றும் வாய்ப்புகள் பெற முடியாமல் தடுப்பது மான போக்குகள் நீண்ட காலமாக நீடித்து வருகின்றன. தலித் மக்களின் விடு தலைக்கான போராட்டம் இந்த இருவித ஒடுக்குமுறைகளுக்கும் எதிரான போராட்டங்களேயாகும். மேற்கு வங்கம், கேரளம் மட்டுமல்ல, தமிழ்நாட்டிலும் செங் கொடி இயக்கம் அதற்கான வலுவான போராட்டங்களை நடத்தி வந்துள்ளது. ஒன்றுபட்ட தஞ்சை மாவட்டத்தில் தோழர். பி.சீனிவாசராவ் தலைமையிலான அத்தகைய போராட்டங்கள் இன்றளவும் நமக்கு உத்வேகமளிக்கின்றன.

தலித் விவசாயத் தொழிலாளர்களின் அன்றைய நிலை எவ்வாறு இருந்தது என்பதை தோழர் பி.எஸ். தனுஷ்கோடி நினைவு கூர்கிறார்.

“பண்ணையடிமைகளான நாங்கள் ஒடுக்குமுறைகளுக்கு கொஞ்சம் எதிர்ப்பு தெரிவித்தால் கூட தொழுக்கட்டை கட்டி எங்களை தொழுவத்தில் போட்டுவிடு வார்கள். அடிவாங்கியவன் எதிர்த்து எச் சிலை முகத்தில் உமிழ்ந்து விடுவானோ என அஞ்சி வாயில் துணி வைத்து அடைப்பார்கள். செருப்பை வாயில் திணித்து விடுவார்கள். சாணிப்பாலை வாயில் ஊற்றி விடுவார்கள். சாணி உருண் டையை வைத்து அடைப்பார்கள். யாரும் எதையும் கேட்க முடியாது. வேலைக்கு தாமதமாக வரும் பெண்களுக்கும் சாட்டை யடிதான். அவள் உடலிலிருந்து ரத்தம் சொட்டச் சொட்ட அடிப்பார்கள். விவசா யத் தொழிலாளர்களின் பிள்ளைகள் பள் ளிக் கூடம் போகக் கூடாது. பண்ணை யின் மாடுகளை மேய்க்க வேண்டும். மகன், மகள் திருமணம் என்றால் நிலப்பிரபுவின் சம்மதம் பெற வேண்டும்.”

இந்நிலையில் மாற்றம் காண செங் கொடி இயக்கம் வலுவாகவும், தீரமாகவும் போராடியது. களப்பால் கிராமத்தில் விவசாயத் தொழிலாளர்களான தலித் மக்கள் மத்தியில் தோழர்.பி.சீனிவாசராவ் அன்று ஆவேசத்தோடு பேசியது இதோ:

“நாமும் மனிதர்கள் தான். நிலப்பிரபுக் களும் உங்களைப் போல் மனிதர்கள் தாம். உங்களுக்கும் இரண்டு கைகள் இருக் கின்றன. அவர்களுக்கும் இரண்டு கை கள் இருக்கின்றன. அவன் உன்னைச் சாட்டையால் அடித்தால் நீயும் அவ னைத் திருப்பி அடி. அதனால் என்ன வந் தாலும் பார்த்துக் கொள்ளலாம். விடிந்த பின்தான் நீ ஏர்கட்ட வேண்டும். சூரியன் உதித்த பின்பு தான் பெண்கள் வேலைக் குச் செல்ல வேண்டும். குழந்தைகளுக்கு கரையேறித்தான் பால் கொடுக்க வேண் டும். உழைப்புக்கு ஏற்ற ஊதியம் கேட்க வேண்டும்.” இவை வெறும் வார்த்தைகள் அல்ல. எழுச்சிமிக்க போராட்டங்களுக் கான அறைகூவல். அத்தகையப் போராட்டங்கள் ஏராளம் நடந்தன.

44 பேரை பலி கொண்ட கீழவெண்மணி படு கொலை உள்பட ஏராளமான அடக்கு முறைகளை எதிர்கொண்டே இந்த இயக் கங்கள் நடந்தன. இதனால் கீழத் தஞ்சை யில் மிகக் கொடூரமான சில ஒடுக்கு முறைகள் ஒழிந்தன. தமிழ்நாட்டிற்கே வழிகாட்டும் கூலி உயர்வும் கிடைத்தது. ஆகவே, நிலம், கூலி போன்ற பிரச்சனை களில் வலுவான போராட்டங்களை உரு வாக்கிவரும் நமக்கு, தலித் மக்கள் மீதான தீண்டாமை வன்கொடுமைகளுக்கு எதிராகப் போராடுவதும் கொள்கைப் பூர்வமான கடமையே ஆகும்.

பாதை கடிதெனினும்

பயணத்தில் உறுதி

இன்றைய நிலை என்ன? அன்றைய ஒன்றுபட்ட தஞ்சை மாவட்டத்தின் இன் றைய பல பகுதிகளிலும் தமிழ்நாட்டின் பரவலான பகுதிகளிலும் தீண்டாமைக் கொடுமைகள் பல்வேறு வடிவங்களில் நீடிக்கின்றன. எதிர்த்துக் குரல் கொடுத் தால் ஆதிக்க சக்திகள் வன்கொடுமை களை ஏவுகின்றனர். உத்தப்புரத்தில் செங் கொடி இயக்கத்தின் போராட்டங்களால் தமிழக அரசு தலையிட்டு சுவரின் ஒரு பகுதி இடிக்கப்பட்டு தலித் மக்களுக்கு பொதுப் பாதையில் செல்ல உரிமை கிடைத்தது. ஆனால் இதை பொறுத்துக் கொள்ள முடி யாத ஆதிக்க சக்திகள் வன்கொடுமைத் தாக்குதலை நடத்தின. தமிழ்நாடு அர சின் காவல்துறையே வன்கொடுமையில் இறங்கிய விபரீதத்தையும் இங்கு கண் டோம். கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம் கல்கேரி யில் தலித்துகளுக்கு ஆலய நுழைவு உரி மையை செங்கொடி இயக்கம் போராடிப் பெற்றுக் கொடுத்தது. அதனைச் சகிக்காத ஆதிக்க சக்திகள் தலித் மக்களை நிந் திக்கும் செயலில் இறங்கியுள்ளன. இவ் வாறு வன்கொடுமை புரிவோரையும் நாம் சட்டத்தின் முன்பு குற்றவாளிக் கூண்டில் நிறுத்தி வாதாடியும் போராடியும் வருகிறோம்.

இக்காலத்தில் அருந்ததியர் உள் ஒதுக்கீடு, ஆலய நுழைவு, இரட்டைக் குவளை ஒழிப்பு, மயான உரிமை, பொதுப் பாதை உரிமை என பல போராட்டங் களை செங்கொடி இயக்கமும், தமிழ்நாடு தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி மற்றும் ஜனநாயக இயக்கங்களும் நடத்தி தலித் மக்களின் உரிமைகளை நிலைநாட்டு வதில் முன்நின்றன. ஆயினும் இப்பாதை யில் நாம் நெடும் தொலைவு முன்னேற வேண்டியுள்ளது. பாதை கரடு முரடானது என்றாலும் நமது பயணம் உறுதியானது என்ற குறிக்கோளுடன் முன்னேறுவோம்.

களம் இறங்குவோம்

செப்டம்பர் 30ல் நாகை, விழுப்புரம், திருவண்ணாமலை மாவட்டங்களில் ஆலய நுழைவுப் போராட்டங்களிலும், பெரம்பலூர், திண்டுக்கல், கோவை மாவட்டங்களில் மயான உரிமை அல்லது மயானத்திற்கான பாதை உரிமைக்கான போராட்டங்களிலும், விருதுநகர் மாவட்டத்தில் கிராமச் சாவடியில் நுழைவது, பொதுக்கழிப்பிட உரிமைக்கான போராட்டங்களிலும், பெரம்பலூர் மாவட்டத்தில் இரட்டைக் குவளை முறை ஒழிப்புக்கான போராட் டத்திலும் தமிழ்நாடு தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி களம் இறங்குகிறது. இவை தலித் மக்களின் உரிமைக்கான போராட் டங்கள் மட்டுமல்ல - இந்திய ஜனநாயகப் போராட்டங்களின் மற்றும் உழைக்கும் வர்க்க ஒற்றுமைக்கானப் போராட்டத்தின் பிரிக்க முடியாத பகுதியும் கூட.

ஜனநாயகத்திலும் மனித உரிமை யிலும் அக்கறையுள்ள அனைவரும் பங்கேற்க வேண்டிய, ஆதரவு அளிக்க வேண்டிய போராட்டங்கள் இவை. பெரியார் நூற்றாண்டு விழாவை நடத்தி, அண்ணா நூற்றாண்டு விழாவையும் நடத்தி அதன் நிறைவு விழாவை சிறப்பாக நடத்தியுள்ள தமிழக முதல்வரும் தமிழ்நாடு அரசும் தலித் மக்களின் உரிமைகளை நிலைநாட்ட முன்வருவார்களா? முன்வர வேண்டும் என்பது நமது வேண்டுகோள்.

பி. சம்பத்

‘பசு மூத்திரத்தில் சாணத்தைக் கலந்து குடியுங்கள்’ கோவிலுக்குள் நுழைய தலித்துகளுக்கு நிபந்தனை

ராஜஸ்தான் மாநிலம் பில்வாரா மாவட்டம் திலோலி கிராமத்தில் உள்ள அனுமார் கோவில் திருவிழாவில் தலித்துகள் பங்கேற்க முடியாது என்று சாதி ஆதிக்க சக்திகள் அனுமதி மறுத்துள்ளனர்.

5 ஆயிரம் குடும்பங்கள் வசிக்கும் இந்த கிராமத்தில் 450 தலித் குடும்பங்கள் உள்ளன. அனுமார் கோவிலில் திருவிழா என்றவுடன் மகிழ்ச்சியோடு கிளம்பிய தலித்துகளுக்கு அதிர்ச்சிதான் காத்திருந்தது. நாங்கள் எல்லோரும் அதில் கலந்து கொள்ள ஆவலாக இருக்கிறோம் என்று அந்த கிராமத்தைச் சேர்ந்த சோகா லால் என்ற தலித் கூறுகிறார்.ஆனால் இந்த திருவிழாவில் தலித்துகள் பங்கேற்கக்கூடாது என்று சாது ராமேஸ்வர் லால் அறிவித்துவிட்டார் என்கிறார் கனயா லால் கதீக்.

தலித்துகளை அவமதிப்பது குறித்து காவல்துறையிடமும், மாவட்ட நிர்வாகத்திடமும் புகார் கூறப்பட்டது. கிராம மக்கள் அனைவரும் பங்கேற்ற கூட்டத்திற்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. இந்தக்கூட்டத்தில் பங்கேற்ற தலித்துகள், தங்களையும் திருவிழாவில் பங்கேற்க அனுமதிக்க வேண்டும் என்று கோரினர். ஆதிக்க சாதியினர் சார்பாகப்பேசிய சாது ராமேஸ்வர் லால் மிகவும் திமிராகப் பேசியுள்ளார். தலித்துகள் கோவில் திருவிழாவில் கலந்து கொண்டு பூஜை செய்ய வேண்டுமானால், பசு மாட்டின் சாணத்தை அதன் மூத்திரத்தோடு கலந்து அருந்த வேண்டும். அவ்வாறு செய்தால் கோவிலுக்குள் நுழையலாம் என்று அடாவடியாகக் குறிப்பிட்டார்.

தலித்துகளையும் அனுமதிக்கலாம் என்று ஒப்புக்கொண்டாலும் நிர்வாகத்தின் முன்பு துண்டறிக்கைகள் மூலமாக தலித்துகள் பங்கேற்கக்கூடாது என்று வெறியூட்டும் வேலைகள் நடந்தன. நிலைமையை பதற்றமடையச் செய்யும் வேளையில் ராமேஸ்வர் லாலின் ஆதரவாளர்கள் இறங்கினர். ரய்கெர், கதீக் மற்றும் படாய் ஆகிய சாதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள் திருவிழாவில் பங்கேற்கக்கூடாது என்று அந்த துண்டறிக்கைகளில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. மீண்டும் நிர்வாகத்திடம் முறையிட்ட தலித்துகளுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது. திருவிழாவை 400 மீட்டர் தொலைவில் நின்று வேடிக்கை பார்க்க மட்டுமே அவர்களால் முடிந்துள்ளது. தங்கள் உரிமையை நிலைநாட்டிக்கொள்ள முதல்வரைச் சந்திக்கப்போவதாக தலித்துகள் கூறியுள்ளனர்.